장음표시 사용
11쪽
tur a Deo omnino gratis , & non ex operibus naturalibus, sivὸ existentibus , sivὸ absoluid futuris . Rursus opera bona praevisaut conditionatὸ futura , dc praesertim ut elicienda ex solis viribus naturm non possunt habere vim meritoriam gratio quemadmo dum opera mala ut purὰ conditionat θ futura non habent vinia meritoriam ullius poenae. Praedestinatio ergo ad gratiam non sit ex meritis praevisis ut conditionatὸ futuris. Haec conclusio est vera, sivὸ sustineatur physica praedeterminatio , sive Decretum concomitans, sivὰ Scientia media.
Auxilia surὰ sussicientia, licPt inefficaci , Deus r p obis confert ex amore , & Voluntate benevola, primo & per se intendens consensum ; Secundo confert illa, non quia inessicacia ; sed quia susscientia ; de tandem confert ea ita, Iut sit essent essicacia, adhuc conferret , de praedesiniret consensum, Neque ex eo quod De tis posthi impedire peccata, dc non impediat, sed permittat; neque ex eo quod justo suo Judicio nobi occulto conferat auxili , quibus praevidet hominem abusurum, de denegat alia, quibus pr esciebat non malὰ usurum ; nequ e tandem qui offert Voluntati concursum indifferentem , cum quo Voluntas creata potes
elicere tum actum bonum , tum actuna malum , sequituri Deumesie causam, dc authorem peccati ; de malitia ac deformitatem actuurn malorum debere imputari Deo .
Nil ve tat , ut aequalis entitati v P gratia in uno sortiatur effectunt, in alio non 3 3c ex duobus habentibus aequalem entitati vὸ gratiam, alter consentiat, alter son .Εntitatiud sumptum taleia, non est Dei trahentis auxilium , ut ei resisti non possit ; & liberti Albitrium motum, dc excitatum Divina gratia disten tire p o test, si velit, juxta Senonensis, & Tridentini Conciliorum doctrinam. Hoc non obstante Deus est , qui primario per gratiam suam discernit consentientem a non consentiente; L homo solam secundatio, ac dependentPr a gratia Dei discernit seipsum consentientem a non consentiente ue adeoque juxta Apostoli consilium, qui gloriatur in Domino glorie tur a DE
12쪽
'DE SANCTISSIMO TRINITATIS INEFFABILI MYSTERIO .
t Nier Fidei nostrae arcana, pro quibus plus captivatur Intellectus ad obsequium, quam intelligentia penetret ad studium, supremum est Sanctissimce Trinitatis mysterium z Convenerunt adversus Catholicam hanc Veritatem quamplurimi Infideles , idni Gentiles, de Pagani, tum Iudaei', dc Haeretici; sed parati sumus solvere omnia eorum argumenta ὁ & supposita Fide, etiam rationibus suadere ejus convenientiam dc non solum non esse contra principia lumine naturae nota ; sed rationi nimi s consentaneam. Nullus Intellectus Creatus potest naturaliter, sivὸ apriori, sive a posteriori, argumentis sive a Deo, sive a Creaturis desumptis, hoc,evidenter,mysterium demonstrare. Est possibilis species impressa distincte repraesentans unitatem Essentiae , de Trinitatem Personarum 3 at cognitio, quam de Sanctissima Trinitate pareret huj usmodi species in Intellectu creato , non esset naturalis , sed simpliciter supernaturalis
In Deo est vera, de propina ratio Persenq, Hypostasis , de suppositi.Necesse est aliquam Personam Divinam esse improductam. Non possunt esse plures Personae Divino improductet . Preterimam Personam improductam,sunt in Deo dus alis Personet Divinae productae, nempὶ Filius, de Spiritus Sanctus. Non possunt in Deo esse nec plures Filii ue nec plures Spiritus Sancti 3 adeoque Personae Divinq non sunt, nec plures, nec pauciqres, quam tres. Dantur in Deo duae tantum productiones ad tu tra; altera per Intellectum, per quam a Deo Patre producitur Filius 3 de alter per Volunt tem , per quam a Patre, de Filio procedit Spiritus Sanctus . Sunt impossibiles plures productiones per Intellectum , de propositos lixer plures processiones per Uoluntatem r
13쪽
ejusdem Personae, ut impiὸ docuit Sabellius , sed sunt tres Personae realiter personaliter distinctae. Verbum Divinum a Deo Patre ab aeterno per Intellectum productum non est Creatura, ut Nefarius existimavit Arrius ; sed est Persona Divina, ac veruS Deus, δc ejusdem sissentiae, Homusios , dc consubstantialis cum Patre 3 5e hoc ipsum fidelitξr sentimus de Spiritu Sancto contra Macedonium. Sicut sigillatim unam quamque ex his tribus Personis Deum,ac Dominum confiteta Christiana Veritate compellimur; ita tres Deos, aut Dominos dicere Catholica Religione prohibemur. Sunt igitur unus, Sc idem numero Deus , Sc habet unam, Sc eamdem numero Essentiam, de Naturam Divinam. Non possunt dici tres Usi , nec tres Substantiae simpliciter, Scsine addito limitante vocem substantiae ad standum pro supposito: nec possunt sine erroris suspicione dici una Hypostasis , con
stito jam Hypostasim gnece idem significare, quod latinὸ sup
positum. IV.Filius il Patre solo est, non factus, nec creatus, sed genitus: non per actum intelligendi, sed per actum dicendi; non ex cognitione Creaturarum existentium, nec futurarum f., imb neque etiam possibilium; sed ex cognitione Divinae Essentiae, Attributorum, de etiam Divinarum Personarum. Spiritum Sanctum non esse a solo Patre; Sed a Patre, Filioque procedere, tum authoritate , tum ratione adversus Graecos probamus. Non est factus , nec creatus, nec geni tus, sed procedens. Ratio autem , cur Spiritus Sancti processio non est generatio, δc Spiritus Sanctus non possit dici nec genitus, nec Filius, ut est secunda Sanctissimae Trinitatis Persona; non est quia Filius procedit ab uno,& Spiritus Sanctus a duobus : nec quia Filius accipit Naturam Divinam ut fi-cundam cum virtute communicandi illam alteri uesecus vero Spi
ritus Sanctus: nec praecisὶ quia Filius procedit per Intellectum ,δc Spiritus Sanctus per Voluntatem ; sed est quia Filius procedit naturaliter, Sc Spiritus Sanctus liberὰ, non libertate accidentali,
14쪽
& contingentiae necessitati Oppossita 3 sed libertate intrinseca , & fessentiali, ac perfectissima, quae stat cum summa necessitate. In Patre , & Filio est tantum una numero Spiratio. Estbsit de Fide, Spiritum Sanctum a Patre, Filioque procedere; tamen si per ini hi possibile is solo Patre procederet, etiam distingueretur realiter ς pei Analiter a Filio. Praeter tres subsiistentias relativa S, datur in Natura Divina subiistentia quaedam absoluta. Ipsa Essentia Divina non est ge- ῖnerans, neque genita, neque procedens: sed est Pater, qui gene- , rat, Filius, qui gignitur, & Spiritus Sanctu S, qui procedit, ita , ut distinctiones sint in Personis, M unitas in natura. Praedicata contradictoria, quae verificantur de Essentia Divina, & Divinis Personalitatibus, salvari non po sunt absque ulla distinctione- : ἔ, salva ri non possunt per distinctionem virtualem ; salvari non de- bent per distinctionem realern simpliciter : erso salvari debent
per distinctionem ex natura rei formalem .
Eum Visibilem esse ab Intellectu creato,dc de facto videri auo Beatis in Patria,dogma Fidei est.Omnia argum eia,quo hac poisibilitatem oppugnant, sunt a nobis solubilia : sed non indὸ
possumus eam positive demonstrare , dc existimamus rationes, quibus solet possit ivd probari, sistendo in solo lumine naturae,non esse demonstrativas, sed probabiliter solubiles. Qua ratione est de Fide De urn visibilem esse ab Intellectu creato , eadem ratione est de Fide Deum non esse visibilem ab Intellectu creato naturaliter , ut contra Beguardos, ic Beguinas definiturn est in Concilio Uie nnensi; lic Pt hoc ipsum, quod Intellectus creatus non possitu uere Deum naturaliter, nequeat naturaliter demonstrari.
Ut igitur Intellectus creatus possit Deum clarὰ, Se intuiti vὸ per Visionem ab ipso elicitam videre, est necessarium lumenia
15쪽
Gloriae ; de non est possibilis ullus Intellectus creatus, cui sit c5- naturalis visio intuitiva Dei, vel ipsit in lumen Gloriar; licEt possibile sit, Intellectum creatum videre Deum per visionem a solo Deo in Intellectu product na; in qua Hypothcsi non esset necessarium lumen ab ipsa visione distinctum. Scotus nulli bi negavit lumen Gloriae de facto esse habitum, Se qualitatem supernaturam lem, intrinsece , dc permanenter inhaerentem Intellectui.
Hic habitus luminis Gloriar non est Intellectui tota ratio, dc Virtus agendi ; agit enim etiam Intellectus secundum suas vires naturales a lumine elevatas : neque est ita necessarius , ut nec de potentia Dei absoluta possit sine ipso fieri visio beata; posset enim fieri per omnipotenti m extrinsecus assistentem ac luminis activitatem supplentem. Propter hoc ipsum quod Intellectus etiam per suas vires intrinsecas concurrit ad visionem beatas , , perfectior Intellectus potest elicere perfectiorem visionem, ac intensius, de perfectius videre Deum , quam Intellectus imperfectior, servata hinc inde luminis aequalitate , I V. Beati de facto ita vident Essentiam Divinam , ut in ea omnia, quae continentur formaliter, perfectὸ intueantur. Sed secundupotentiam absolutam non repugnat visionem beatam esse praecisivam , 5c peream videri Essentiam non visis Attributis , dc
Persenis; Se in hac Hypothesi visio solius Essentiae Divinar adhuc beatificaret videntcna . Visio beata est species expressa , dc similitudo formalis sui obiecti. Visio beata non est Verbum mentis proprie, dc in rigore , in sensu Sancti Augustini. Verumtamen si in Beatis daretur Verbum mentis non deberet esse ab ipsa visione beata realiter distinctum; Cum Verbum non sit terminus per intellectionem , sed per dictionem productus , de ab ipsa intellectione indistinctus. Possibilis est species impressa creata Deum distinctὸ, de quidditati vὸ representans; quae poterit etiam esse principium effectivum Visonis Beatae.
16쪽
Nulla Visio creata potest esse compraehensiva omnium Creatura ruin possibilium. A fortiori nulla Visio creata potest esse . et compraehensiva Dei. Potest nihilominus Visib creata videre in Divina Euentia omnes Creaturas postibiles ; sed inde non inferas Intellectum creatum compraehendere Delim. Non repugnat Visionem beatam esse supra seipsam reflexam formaliter, & cxplicitὰ, percipiendo se ipsam ut quod , dc tamquam obiectum. i Beatitudo forinalis adae quatὸ sumpta non potest consistere tria, in solo actu Visioni s, nec in solo actu amoris vergo debet partiali- ter consistere in actu Visionis, de partialiter in actu Amoris.
Ari Angelos in reru natura est certum certitudine Fidei; sed eoru existentia neque a priori, neque a posteriori pos- iustius euidenter demonstrare . Sunt Angeli substant spiritua- les completae, a selo Deo immediatὸ creatae , Intellectuales, ex genere , dc differentia metaphysice compositae. Nulla necessitas cogit ponere in Angelis materiam primam, Vel compositionem pasne phylic in ex materia, de forma. In Angelis neque repugnat plu- rali ras specifica sub eodem genere, neque numerica sub eadem in Y specie. Sunt Anseli in loco, non per Operationem, sed funda me. taliter per propriam si bstantiam, Sc formaliter per . relationemm J bicationis. Divinitus fieri potest, ut idem Angelus sit simul in a pluribus locis adaequatis
dia telligibiles etiam a rebus materialibus valent accipere. Fuerunt i ipsis multorum species obiectorum in suis ; de probabiliter etiari species abstractivὶ repraesentans Divinam Essentiam . Si Deus hi non impediat, possunt naturaliter cognoscere Secreta Cordi ut actu posita . Potuerunt in primo in stanti Se snereri, dc peccare: in imo potuit in Angelis simul esse potentia proxima ad peccandu
17쪽
in primo instanti, de Gratia sanctificans in eodem instanti, etiasii peccatum, Sc Gratia opponerentur physicE , dc per nullam po-
'H DE PECCATIS, ET IUSTIFICATIONE .
Ssentia peccati actualis non consistit in aliquo positivo, ne- que in possiti VO, dc negativo simul: ergo c6sistit tantum in privatione retii tudinis, de conformitatis ad legem , quam Volu-0ρῆ tas in su o actu ponere tenetur . Posset remitti in eodem instanti, 3 in quo fit. In ratione offensis non est simpliciter infinitum. Est possibilis pura omissio, tum libera, tum peccaminosa . Peccatsi habituale non consistit formaliter in privatione Gratiae ; sed pre icish in reatu, de obligatione ad poenam correspondentem con- 29 et ii tractam ex actu peccaminoso moraliter perseverante. Peccato veniali nec per se, nec per accidenS, nec etiam ut coniuncto cum
mortali, debetur poena aeterna, de hac de facto non punitur in Inferno . Peccatum originale non est ipsum Ade peccatum per modum habitus in posteros transfusum; sed est peccatum ab A de crimine dependens, multiplicatum in singulis, de deletur per insessionem Gratiae sanctricantis .
e Formalis causa nostrae justificationis de facto non est contri ae iis, nec dilectio Dei super omnia, sed Gratia habitualis . De potentia absoluta possent praedicti actus formaliter sanctificare . Ipsa Gratia habitualis non est forma physicὰ, dc ex natura rei sanctificans , sed tantum moraliter, dc ex ordinatione Divinata :οῖe Undὸ inter peccatum, de Gratiam non datur oppositio physica, sed tantum moralis: adeoque secundum potentiam Dei absolutam sicuti posiet romitti peccatum, Jc non infundi Gratia per puram condonatioliem extrinsecam, sic post i infundi gratia , de non remitti peccatum . Ultima dispositio, qua impius ad justi ficationem, de gratiam sanctificantem disponitur non potest ab uadem gratia sanctificante effectivὰ procedere . Gratia cum sit
18쪽
qualitas potest in infiniturn intendi , i md non limplicat ut sit categorematicξ infinita . Non est impossibilis pura omissio meri
DE PIISSIMO DOMINICAE INCARNATIONIS MYSTERIO
Ominicae Incarnationis piissis num mysterium , in quo tam spei caliter apparuit Benignitas , & humanitas Sal- is vatotis nostri Dei, in admirabili hypostatica duarum naturarum, Divinar scilicet, de humanae in Divini Verbi supposito unione consistit. Tam ex parte Verbi assumentis, quam ex parte naturae im assumptae; est logic), physicὸque possibile, re a parte rei existensue ac proinde sine ullo argumento a nobis insolubili impie negatu ab Haereticis. Εjus possibilitatem, dc existentiam nullus Intelle-
eius creatus potest ex viribus naturae evidenter positivd demon- ἔstrare, etiam supposito quod Personalitas creata consisteret ii , lpositivo.
Humanitatem ergo in Individuo propria Personalitate carentem Divinum Verbum assumpsit: ex hoc necessarib infertur, Si persenalitatem ipsam creatam quid realiter ristinctum naturae ingulari russci xkldcrc. An utem positivum, Vel negativusn Respondemus neutram partem habere argumenta positiva insolii uilia; dc propter hoc ipsum. ne multiplicentur Entia sine neces
sitate, standum est sententiae de negativo. In assumpta humani- Φtate absolute propriana admittimus existentiam, at si interessen- ptiam, de existentiam supponatur distinctio realis, non videtur
impossibile, quod existat, vel existere possit per increa i in Verbi Κ
I I L. 9 Verburn Divinum iminediatὸ assumere aliam naturam com-m pletam, etiam non Intellectualem; imb 8e plures simul: substa a tias insuper incompletas, & accidentia absoluta , tam a subiecto
19쪽
separata, quilm cum subiecto coniuncta , non repugnat. Potuit Qi etiam Natura Divina ratione propriae subsistentiae absolute, qua propugnanius in ipsa,praeter tres subsistentias relativas, creatam naturam immediatὸ assumere. Plures Personas Divinas simul personare eam lena numero naturam creatam, videtur impO-
Ex unione Hypostatica in humanitate recepta , de ad Veibum terminata, oritur inter Deum , dc hominem vera , dc propri Idiomatum communicatio, secundum quam verὸ dicimus, Demes homo ,-bomo est Deus. Volumus etiam, non solum Verana esse hanc propositionem, Deus factus es bmmo ; sed etiam istam, homo factus es Deus , ac poste in recto sensa ahen , Chrsus incaepit esse. Decretum t Ilis unionis quoad substantiam fuit ante cujuscumque peccati praevisionem; ejusque primariurn motivunon fuit peccati remedium; adeoque etiam Adamo non peccan te, Divinum Verbum vi praesentis Decreti carnem assumpsisset.
Christus Dominus habuit gratiam habitualem Omnium maximam ; at si non habuit infinitam , neque habuit ita summam, ut non fuerit postibilis aequalis , dc ma)or . Fuit proximὸ impe c-cabilis, sed non ex vi unionis Hypostaticae praecisὸ , quae secuΠ- dum se non habet oppositionem cum potentia proxima ad peccandum , etiam dato quod esset Sanctitas adhuc physicE, & ex natura rei. Salva impeccabilitate habuit etiam Christus libertatem sussicientem essentialiter ad meritum . Christus reduplica.tivὰ secundum humanitatem non potest dici Dei Filius proprie adoptivus , nec proprie naturalis, sed tantum proprius. NO fuit simpliciter necessaria Christi Domini satisfactio pro peccato mortali; sed potuit sufficere fatisfictio pune Creaturae. Potuit in alio ordine Divinae Providentis humanitas Christi mereri sibi Beatitudinem Animae , dc etiam unionem Hypostaticam cum supposito Divino, tam per opera antecedentia , quam per subsequentia .
20쪽
rdes Divina non resolvitur ultimate, ut in motivum intrinsecurii, de obiectum formale credendi, nisi in summam Dei veracitatem revelantem, ratione cujus Deus de infinitὰ bonus , 5e infinitὰ sapiens habet, ut nec possit fallere, neque falli. Ut revelata credamus fide Divina, non sussicit, quod fide humana credamus has praemisias: Deus Visumme verax , SQ remela tit ; aut quod astentiamur illis, Vel uni earum per assensum purὸ naturalem, etiam scientificum, ideoque necessie est regulariter, ut ipsis adhaereamus fide Divina .
Fides est discursiva virtualiter, ac potest esse etiam discursiva formaliter. Fides est certior scientia, dc assensus Fidei est certior quolibet assensu naturali, etiam scientifico; adeoque implicat, ut Fide Divina credamus aliquod falsum . Fide Divina obscura possumus credere aliquod obiectum partialiter evidens, ut Deus es tinus, intrinus: At fide Divina obscura non possumus absolutὰ credre obiectum adaequald , dc totaliter evidens, nihilominus de obiecto adaequatὸ , dc totaliter evidenti possumus ha-bcre quemdam actum Fidei quasi conditionatum, dicendo: si haec veritas nobis non innotesceret evidenter per lumen naturae, adhuc illi firmiter assentiremur propter infallibilem veracitatem Divini Testimonii, & hic actus esset etiam supernaturalis, Sc
Si alicui evidenter innotesceret Deum esse summὰ veracem, aerevelasse mysteria ; haberet hoc ipso evidentiam de Ueritate mysteriorum: evidentia ergo Dei attestantis inducit evidentiam attestatorum . At cum hac evidentia adhuc staret Fides Divina, 5e Theologica, procedens ab eodem habitu supernaturali, a quo procedunt astensus Fidei de facto: Fides enim Divina ex sua universalissima ratione est habitus credendi mysteria propter Divinam veracitatem revelantem, praescindendo ab hoc, quod