Commonefactio et postulationes regiorum cognitorum, necnon arrestum curiae parlamenti Parisiensis die 26. Nouembr. 1610. latum aduersus librum inscriptum Tractatus de potestate summi pontificis in rebus temporalibus aduersus Guilielmum Barclaium, aut

발행: 1611년

분량: 27페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

1쪽

Hispalis , Sardiniae, Cordubae, Corsicae,

Murciae, Iaen, Algarbiorum , Algeatrae, Gadium,Insularum Canariarum,Orientalis & Occidentatis Indiae, Insularum , &continentis Oceani. Archidux, Austriae, Dux Burgundiae, Brabantij, Mediolani, Athenarum,Neopatriae. Comes Habspur-gi,Flandriae, Tirolis, Barcinonis, Russi nonis, Cerdaniae. Marchio Oristant, & Go- ceani.Cantabriae,& Molinae Dominus. Quoniam nobis innotuit, & consul a-tionibus nostrorum consiliorum , & prudentum virorum relationibus, qui obsequij,existimationis nostrae,& quietis clietum nostrorum, speciatim fidelissimi Regni nostri Siciliae Indigenarum aemuli sunt,ad nos perlatum est, Caesarem Baronium olim S. R.E. Cardinalem , in und cimo Annalium suorum Ecclesiasticorum

tomo quos scriptos & editos reliquit) invita Vrbani Pontificis II. anno C ID. XC.

Vo. longa & prolixa dissertatione,verbis& rationibus minus aequis & modestis, ac ipsius postularet professio, cum accusantis re inuehentis, potius quam historiam referentis personam induat, aggressum, non modo in suspicionem adducere, sed etiam falsos & iniustos, ac violentos titulos Aorigines euincere,quarum ope decesIores

nostri Serenissimi Reges Siciliae , simul

cum dominio regales & praerogatiuas ac

quisiverunt, quas huc usque pacifice tu

2쪽

rati sunt, & conservarunt, & quae ad no stra usque tempora sine interruptione legitima derivatae sunt. Quia 'vero non debemus nec possumus sinere, ut lectione relationis adeo temerariae, cuiusmodi est haec Cardinalis, commoueantur, turbentur, & in nos subditorum insurgant animi, & r.egum illorum ac nostra existim tio & conscietia vlla unqua labe adspergi queat, cum certum sit, ut ex ipsius exclamationibus & exaggerationibus colligere est, priuato abreptum fuisse affectu, exigua cognitione praeditum & ex veritatis historiae ignorantia, minime condonanda

scripsisse, cum id palam notum sit illos decesseres nostros,iura illa, Maiestatis, sceptri,& huius Regiae Coronae ceu attributa propria,& prerogatiuas antehac acquisuisse & obtinuisse, ut deinde retinuerunt& conservarunt, cum benedictionis, co- cessionis, permissus taciti & expressi summorum pontificum, quantum foret opus, accessione, qui haec,ratione iustae grati tu dinis deuincti, in aliquam magnorum &eximi'rum beneficiorum remunerationem contulere, quibus Catholici Reges de Dei Ecclesia & Sancta sede bene meriti sunt, quod Regnum hoc,in ipsus sinum,& eius obedientiam reuocarint & coeg rint: posteaquam multos iam annos, arcano Dei permissu , in dedecus & ignominiam, non sine discrimine & terrore alio-

3쪽

ium Regnorum, ac orbis Chtistiani prouinciarum praecipue vero Italiae: quinimb lipsi' Vrbis, in qua est thron' S. sedis Apostolicae,Matris & capitis Ecclesiae Catholicae; potestati Saracenorum subiectum, &Mahumetanoria iugo macipatum fuisseti quodque in adeo praeclara victoria sanguinem suum profuderint, atque etiam ingentes opes & Regium Patrimonium consumpserint, instaurandis & dotandis Ecclesiis, & Monasteriis, quae clim olim Templa fuisset,in quibus cultu diui 'o verum Domini Nostri nomen celebrabatur,

ubi confessio & professio Cati, cae religionis fiebat, illa infidelemn perfidi Ma-

hornetis 1eschitas,& equina versa S mutata , sacrilegio detestabili contaminauerant. Quae festa cum adeo grata Sanctis Romanis Pontificibus fuerint, ncc non aliis, quae non minoris aestimanda sunt, cumulata sint, quibus successores primorum illorum regum & nostri progenitores,ac nosmet ipsi, sedis Apostolicae auto- tritatem, matellatemque tutantes, personas

ct facultates nostras,quibuscuq; hostibus,

quib. ea minuere,aut euer tere fuit animus

obiici edo, bene mercri de illa sede perrexim',ita ut Dei beneficio floruerit,& etianum purius & catholice magis in Siciliae regno qua in cetteris orbis Christiani partib' vigeat. Inde colligere licebit, no iniu-stg aut vitiosa, sed contia iustissima Scillu-

4쪽

strissima principia suisse,qui; titulum possessioni vindicarunt,qua per tot Rcula supra dicti reges,ex harum regalium & prq- rogatiuarum iure,potiti sunt, & qua cum nostrae conscientiae, famae Christianae , &ad S. sedem Apostolicam obseruantiae G ducia, frui potuimus & potiri perpetuo

possumus. Quocirca opportunc praecau re volentes remedio, quo periculum id a ceatur, quod tandem nobis tolcratibus aut dissimulantibus libri illius concessa lectio& relatio pareret: ac ossicio satisfacere cu--pientes,quo iura legitima & iusta, in quae simul cum Regnis,&ditionibus quas Domino nostro nobis visium est committere, successimus,lucri tenemur:ansam,qua per has ipso etiam malevolorum & nostrae felicitatis aemulo ru iudicio, calumnias Maiestati & coronae nostrae. nota inuratur, manifesto cum sicandalo quod & in nostro Siciliq regno,vel aliis accidere posset, praebere nolentes: causa communicata, &inconsistoriis nostris in deliberationem Vocata,decernere, mandare, & iubere hoc Edicto & Pragmatica Sanctione consti- tuimus. Ne cui cuiuscunque sit ille dignitatis,sortis,& conditionis, quouis insignitar priuilegio, dictu undecimum tomum, adscripto autoris, vel alterius cuiuspiam homine, excusem vel manu scriptu, qu cunque extet idiomate, cum dissertatione

illa aduersus dictam Monarchiam, quae a

5쪽

versu incipit, Hic autor aggreditur, & desinit Iam vero Oanentes receptui, poHVrbani Papa datam Diploma Salernii sunt secuta,narremus ii ne examinis & castiga-gationis a delegatis factae testimonio, exponere,habere, vendere, & in Regnis nostris de ditionibus emptitare liceat. Mulci a primo delinquenti quingentorum aureorum in regno & ditione in qua id accidet usitatorum,irrogata: qui Regio nostro fisco, Iudici & delatori ad trientem addicantur. Iterum delinquenti eadem mulcta pecuniaria irrogabitur, & quinquennalea Regno exilium, quo no seruato duplum

nobilis pendet, ignobilis , ad remigia

damnatus addicetur: quod ad eos etiam pertinet,qui nunc eum librum habent: nisi delegatis ad hanc castigationem intra decimum quintum ab huius Edicti pro mulgatione diem reuelarint & tradide rint. Quod ut sigillatim debita cum ob.

Icruantia executioni demandetur, Diplomata & mandata nostra ad omnesSenatus& Consistoria prope nos residentia perferri iubemus, ut caeteris in regnis ac ditionibus observentur,&effectum sortiantur. Praeterea iubemus Proregibus,Praefectis,Legatis,Strategis, Consistoriis, Sen tibus,Cancellariis, Audientiis,Tribunalibus,Iudicibus, Iudiciis, eorumque ossicialibus maioribus, minoribus, praesentibus & futuris, & ipsorum singulis, ut in

6쪽

prouincia & iurisdictione sua, inuiolati quod Regio nostro Edi cto praescribitur

executioni demandari curent. Datum S. Laurent. .Octobris, CIO' CX.

EGO REX.

gna. R.υidit Caymus. R.vidit Marcus Amtonius de Ponte. R. Dominus Rex mandauit mihi Lauretio de Aguirre,Panhormi die I6. Decembris ix. indies ione I 6IO. praesentata ID lustrissimo Domino Locum tenenti Generali.

Et mandat quod Spectabilis Regius Conmliarius Conseruator Regi' Patrimoni' reco'gnoscat m referat. Vincentius Lanstuccus M. N. eodem facta recognitione sue relatione praedicta,sua ita sima Dominatio ma-dauit quod flant executoria. Io. de Vegh a Conferuator Quare S. M.prq scriptum executioni mandantes,& impositis mandatis obsequentes: In iungimus, ut prae insexta diplomata, &Edictum iuxta eius seriem& normam, executioni, per eos quorum exequendi & obseruandi sunt partes, demandari curetis, si regiae gratiae ulla est aestimatio, contra ire cauentes. Datum Panormi die II. Septembris, I x.Indictione

8쪽

TA Lis IN NOCENΤ i 1 III. Summi Pontificis Romani ex scripta ex antiquis Collectionibus Decretalium publicatis ab Antonio Augustino Epistopoller- densi editis Ilerdae in Hispania apud Petrum Rob. M loannem a Villanoua anno Christi M. D. LX X V i. SI Lutetie apud Seba stianum Cramoisi M. D C IX.

Ex Collectione III. lib. . c. II. tit. G aegi Qui filii sunt legitimi, quod Decretalibus Gregorij i X. P

pae est Is .eodem titulo. In hac epistola Innocentius Papa tria dicit maxime notanda pro Rege, Rcgno FRANCORVM. Primo quod RE X FRANCORVM superiorem in temporalibus mi ni me recognoscit, ne ipsu qui dem Summum Pontificem.

9쪽

clarauit per affinitatem quae allegabatur inter Philippum Regem FRANCOR UM , &l. Reginam quam duxerat in matrimoniu, Reginam illam non esse REG is

ipsius coniugem μ=nitate probata j & per consequens aliam sibi videri legitime copulata quod

quidem erat notionis Pontificiae Ecclesiasticae Christianae. Tertiν quod cum Rex ipse Franco rum superiorem in temporali bus minime recognoscat, sine

iuris alterius issione in eo quod ad notionemPontificiam & E clesiasticam pertinebat,sub mi tere se potuerat, in quo forsitan videretur aliquibus quod per seipiam non tanquam Pater Cum filiis, sed laquam Princeps cum subditis poterat dispensare. His tribus nihil simile propositum sibi fuisse testatur Innocentia PONTIFEX in supplicatione

V V Montispessulani ab Archiepiscopo Arelatensi oblata,quae recitatur in illa Decretali Epist. Imb

10쪽

3Imo valde notadum quod ipse uri terrae suae partem ab Ecclesia Magalonensi possidere dicebatur, quam ipse per Sedem Apostolicam temporaliter agnoscebat,ut ex Archiepiscopi assertione dicit PONTIFEX: qui qui dem Archiepiscopus sessus su rat illa Magalonensi Ecclesia mediante VV. illius Montispes

sui an i terram aut partem ipsius Psitifici temporalitcr subiacere. Quod utrum Verum esset,atque ita

ab Archiepiscopo pro Nobili illa Viro VV.supplicante agnosci debuerit, haud liquet aliunde

quam ex iis quae recitat Potifex in illa Decretali. Verum , quidquid in ea scriptum sit,ex declarationePontificis ibi expressa constat aliam longo conditionem fuisse, ut adhuc hodie est Rego ac Regni acorum, quam illius V V. M partis terrae quam a Magalonensi Ecclesi tenere dicebatur, vel id fatento Pontifice, qui maximum uno,

SEARCH

MENU NAVIGATION