장음표시 사용
171쪽
rum erat sibi amplius Christianum nomen impugnare , eo quod Christum sicut Paulus in baptismate vidit, virtute Spiritus Sancti statim in alium virum a terreno in coelestem, apagano in Christianum vere mutatus est. Haec mutatio dextrae excelsi. Hic Constantinus totius orbis unicus & praepotens Princeps & rector dedit mandatum Romanis , quod Christus solum verus Deus adoraretur dc coleretur. S cundo quod nemo Christiano praesumeret inauriari sub paena bonωrum suorum. Quarto sicut ipse fuerat caput Principum secu larium, ita Papa Romanus omnium Clericorum dicereturPrinceps. in into quicunque ad Ecclesias fugeret,d heret immunis remanere. Sexto quod nemo aliquam Ecclesiam auderet construere nisi de Episcopi sui licentia. Septimo quod aedificatione Ecclesiarum decimae regalium possessi num tribuantur. Postmodum idem Imperator Constantinus pro aedificatione Ecclesiarum S. Petri & Pauli ipse primus duodecim Cophinos plenos terra de fundamento ipsorum exstructa in suis scapulis portans foras ejecit. Et R manae Ecclesiae dedit urbem Romanam cum tota Italia ita possessionem&suum palatium iis aterano infra urbem comstitutum, ni honorem S. Johannis Baptistae dedit in Ecclesia consecrandum, sicut di hodie consecratum est. Ab isto igitur tempore Ecclesia crevit in possessionibus multis ubique terrarum usque in hodiernum diem, dc ultra tranquilla Scper amplius Apostolici Sc Ecclesiastici viri ditati sunt mul-nim nimis. Attamen Diabolus Ecclesiam Dei persequi non cessans, haereses inter Christianos veros dc falsos multas induxit, per quas ab ovili veri Pastoris Christi Dei quam plures oves aberrare instigavit. Et sicut per Martyrium ante Christi nomen negari mandavit, ita per haereses & ruinas Principum idem facere conabatur. Sed omnipotens Deus
Christus esus caput Ecclesiae membra sua non deserens
172쪽
usque ad finem mundi contra haereticos & haeresin remedium viros illuminatos Doctores Ecclesiae sanctos Augustinum , Nicolaum, Martinum, Ambrosium, Hieronymum, Johannem Chrysostomum , Gregorium , Benedictum dc quam plures tales diabolo & haereticis suis membris resistentes vita sancta dc doctrina casta Monasteria instituentes, &vitam coelibem in terra deducentes, nullum proprium in singulari possidentes, sed omnia communia secundum reis gulam & vitam Apostolicam solum in genere ut ad usum suum possidentes ac soli Deo famulantes. Et per istos Mois nasticos viros & feminas diabolus per universum orbem fuit sumocatus , & successivd a superioribus partibus mundi ad inseriores partes fides Catholica per religiosbs viros DGum diligentes est deducta. Nam sanctus Petrus Apostolus
eo adhuc vivente & in urbe Romana existente habens etiaam curam occidentalis plagae scilicet Germaniae misit duos
de discipulis suis ad Treverensem civitatem ad praedicandum ibi verbum Dei. Et sic prope Rhenum inhabitantes Germaniam, citius ad fidem Catholicam, quam Saxones & estphali devenerunt. Quia ante tempora Imperatoris Caroli Magni qui regnavit Anno Domini octingentesimo nullus praedicatorum legitur de Saxonibus mstphalis& Fro. sonibus aliquem ad fidem Christi convertisse. Qtaia Saxones duri & pertinaces quasi Saxum nuncupati ad fidem verbis
praedicatorum flecti non poterant. Ideo Carolus Magnus eos gladio ad fidem coegit. Nam legitur quod illo tempore Ca. rolus propter fidem saepius contra Saxones dimicavit, tandem collecto exercitu magno in Martis urbe vulgariter Me seborg castra metatus fuit, contra Saxones Usiphali &Fresones ibidem sibi obviantes, ct in campo bellum exspectantes ante aciem exercitus Caroli , Saxones viderunt in aere equites ignitos ignea tela contra se mittentes. Tune in-
173쪽
ter se dixerunt , Dii in coesis & homines in terris sunt contra nos, quid amplius poterimus, nisi ut credamus & erimus subditi praeceptis Christi, qui pugnat contra nos, ct. sic Saxones fidem susceperunt, in ea semper manentes. Sed
estphali a fide saepius declinaverunt, ideo idem Carolus eos in servitutem redegit, dc plures Principes ac Episcopos
SAXONEs unde dicuntur venisse, reperi in quadam Chro- . l
nim quae tempore ante Christi incarnationem , quo Alexander M. in Graecia de Macedonia exiens, & in Asiam, MO ldiam & Persas veniens , eos suo imperio subiugare volens, lsicut ex permissione divina etiam perfecit, per Armeniam lubi Arca Noe requievit transiens, reperit in ea quandam gentem robustam, audacem & virilem , quae gens petrita ac petra dura propter animositatem vocata est.Hanc gentem ubicunque erat secum ducebat. Et propter gentis hujus belli. cositatem ,mutavit eis nomen petra in saxum propter duritiem eandem gentem Saxones vocitavit. Haec gens prope mare inhabitare consuevit; & Alexandro mortuo, qui nisi duodecim annis regnavit, cum dicti Saxones propter Alexandrum multos offendissent, non audebant in sua propria spatria) r manere, sed cum omni supellectile uxoribus & filiis, trecentas naves gales galeas) onustabant, & se mari occidentali tradebant, quaerendo locum Sc terram habitationis iaci-.endae. Hae naVes vento flante praeter triginta, omnes in imari perierunt, de quibus viginti naves venerunt in Pru- iciam eam subiugando. Aliquae elism in flumen Danubi- um,& in utroque litore circa ripas Albiae inhabitantes ve-- xabant, usque ad montes Harticos in Thuringiam expellen-
174쪽
tes & ipsorum terram occupantes. Una tamen navis ex dictis navibus major & praecipua in qua nobiliores inerant, applicuit ad Egdoram vel Storam numen , & ibidem an-cnoram fixit, dc tentorium in terra prope navim erexit,& Thuringos vicinos circumcirca de navi vexabant, quod inhabitantes ibidem illis diebus adhuc erant sine munitioni bus & armis. Et illi de tali navi maximi fuerunt in armis periti, dc navim pro castro retinebant. inare vicinis videbatur bonum cum illis hominibus bellicosis pacem habere,& eis potius aliquid donandum quam pugnandum. Saxones autem considerantes se semper in sumtibus dc victualibus deficere, unus ex illis iuvenis& animosus, dixit considalibus suis. Cum istis hominibus nobis vicinis vivere pacifice erit ultimatim defectio, & mors nostra. Nam ipsi in frugibus & animalibus augmentantur, nos autem de die in diem deficimus in eisdem. Propterea audite consilium meum, vadam ad vicinos nostros, rediens quid volo dc fecerim, dicam vobis. Ipse vero omnem pretiosam margaritam, aurum & a
gentum, quantum poterat ad collum suum posuit. Thuringi vicini videntes hunc iuvenem cum auro & argento incedentem dixerunt invicem, Quid hod ingens aurum &argentum in collo huius famelici e Et appropinquantes Thuringi dixerunt; Vis vendere hoc aurum & argentum Ipse respondens dixit. Copiam auri & argenti & gemmarum magnam habemus, dc ideo hujusmodi vendere volo, sed non nisi majoribus terrae. Cui unus de majoribus
dixit; inid tibi pro hoc dabo P Saxo respondet dixi vobis
prius. Magnam hujus copiam habemus, ideo pro nihil reputamus. Date mihi etiam exile quodcunque volueritis. Cui iuringi responderunt, si placet Tibi, dabimus Tibi arenam quantum portare poteris pro hoc auro es argenis. MXo respondet, sum contentus, & sic tradidit illis
175쪽
auriam dc argentum pro tanta arena quam serre poteras Quam a mens in sacculum reversus fuit ad suos dicens Nunc habemus propriam terram emptam ab hominibus nobis vicinis, illam spargere volo in terram ipsorum, & sieerit communis nobis cum illis. Et causam habemus, si pecora sua mittant in terram nostram, pignorare ea. Quia pax vobis diuturna non valet, propter famem, quam diu
passi sumus. Et idem Juvenis Saxo prope dictum numen dc ripas & paludes uberes dictam arenam in divisis locis spa sit. Et postmodum Thuringis intimavit, quod arenam pro auro dc argento ab ipsis. emptam in ipsorum terram sparsit, dc quod per amplius iumenta sua, equos oves ochoves dc cetera pecora sma custodirent, dc in terram emptam mam non Venirent, alias pignorare ea vellent. Ita d
inceps semper inimicitiae fuerunt inter eos. Ad extremum Thuringi videntes, quod non poterant contra praedictos praevalere, consilium inierunt Saxones dolo in placitis interficere velle, quod consilium innotuit dicio Juveni qui sitos avisavit, ut arma abscondita ad locum placiti se cum apportarent, dans eis- signum quando dixero, iudie Saxent tuncsi vitam dc terram retinere velitis pro animalibus vestris filiis dc uxoribus, neminem ex eis vivere
permittentes, viriliter pugnate. Et factum fuit ita Thurinagis multis pluribus ad locum placiti venientibus dc Saxonubus paucis sed latenter armatis. Et cum dictus capitaneus hoc verbum pro intersigno protulerat, jumecta. ten statim in Thuringos irruperunt occidentes dc ita Ter eam Hollatiae Ditmarsia: dc Stormariae per amplius fugatis Thuringis retinebant in sortem suam.
176쪽
HIc Carolus Rex Franciae, Regis Pippini filius , primus de
domo dc regno Franciae Imperator postulatus, a Romanis &a papa Leone in adjutorium Ecclesiae sanctae, ante. quam in Imperatorem fuit electus, consensit eisdem dc in Longobardia apud Papiam obsessam cepit Regem Dessiderium nomine, dc secum duxit captivum, quia bona Ecclesiae v xabat. Nam Imperium a tempore Constantini Magni, qui ripae Sylvestro dc suis successoribus dederat Romam dc italiam in m ssessionem, mansit in residentia apud Graecos, Scfuerunt Imperatores juvyre Ecclesiam valde dissiciles de tam remotis partibus. Ideo translatum fuit Imperium de Graecis ad Francos per Carolum Magnum dc aliquamdiu mansit pud Gallicos imperium scilicet per quinquaginta annos uS-que ad tempus Ludovici Secundi. Demum Gallici cum essent desides in adjuvando Ecclesiam, Imperium translatum est ad Berengarium Regem Italiae dc mansit etiam apud eos, quasi quinquaginta annos. Hi Ecclesiam impugnabant, quam defendere debebant, dc ab eis regimen imperiale demptum Sc translatum ad Teutonicos, de quibus primus Imperator Otto vir nobilis dc bonus. Item Secundus Otto dc Teritius Otto. Et hi fuerunt defendentes Ecclesiam Sc mansit Imperium apud Germanos usque in praesentem diem. Et Electores Imperatoris sunt tres Archi - Episcopi, Coloniensis, Trevirensis Jc Moguntinus, dc tres Principes seculares Dux Saxoniae Marschalcus , Dux Bavariae, dc Marchio Brandeburgentis. Et quando hi concordant vel major pars
ex eis in aliquem, talis erit Imperator. Si autem tres eligant unum , dc tres alium, tum Rex Bohemiae cum qua
parte se adjunxerit, talis est electus. Et antequam Papa
177쪽
coronatus est, non scribitur neque dicitur Imperator, sed i Rex Romanorum appellatur. Duces autem de Louenburg non dicuntur proprie Duces Saxonum neque Electores In perii, quamvis aliquando hoc privilegium habebant. I men quando ultimi Duces Saxonum Electores obierunt tempore Sigismundi Regis Romanorum, tunc Fridericus, Marichio Misenensis, datis centenis millibus florenis pro ducatu ittenberg in seudum etiam adeptus est nomen dignitatis Ducis Saxoniae ipse cum progenie sua. Et sic a Saxonia thus haec dignitas est avulsa, quitamen ab antiqvo tempore nobiliores principes totius Teutonicae fuerunt, quando de domo BrunsWicensi Duces Saxoniam habebant : Sed postmodum quando ipsi in Imperium fuerunt sublimati, tutulus Ducatus Saxoniae successive decrevit, propter divisionem ipsius Ducatus in plures & multos Episcopatus in
Saxonia, per Imperatores de novo creatOS & erectos. S
pra dictus Carolus Imperator, Saxones Ne halos & Fria isones, cum gladio sicut supra narratum est, fidei sub- liciens, Episcopos in eis multos Viros sanctos ad seminan- dum & praedicandum rudi populo verbum Dei de Monaste- lriis extrahens in dioecesibus, per ipsum divisis & dotatis instituit, praesertim in Bremensi civitate sanctum Williadum de Monasterio assumtum Episcopum promovit. Et in
Hamburgensi civitate trans flumen Albiam Heredagum sanctum virum Episcopum desgnavit, proponens eandem Hamburgensem Ecclesiam cunctis Stavorum Danorumque gentibus metropolin elevare. Post cujus Caroli Christbanissimi Imperatorum obitum filius ejus Ludovicus succes- sit in regnum , qui paternis votis erga Dei cultum per mnia concordabat, & in Ecclesia Hamburgensi viduata sanctum virum Anscharium de Coruele in Archi- Episcopum iecit consecrari statuens eandem civitatem metropolin Mavorum Q
178쪽
Vorum, Danorum, Suecorum, & ab illa Ecclesia etiam seminatum fuit verbum Dei in boreales partes. Tamen post obitum dicti Ludovici imperatoris propter multa bella in Regno Franciae exsurgentia, cum non erat Princeps imperii ciligens dc exsequens cultum Dei, etiam seminatio verbi Dei ad tempora multa exinde cessavir. Hic sanctus Anseliari us Bremensem Ecclesiam Sc Hamburgensem simul rexit, &prope Idaelio in terra Hollatiae in Wetna parvum oratorium in honorem sancti Sixti, cujus caput semper secum deferebat , consecravit. Ubi cum aliquibus monachis aliquando propter securitatem loci ad contemplandum solebat residere. Et legitur in legenda sua, quod cum communiter in pane & aqua solebat carnem subjicere , ibidem una di rum aqua fuit in vinum conversa , & sons , ubi illa aqua extracta fuit, hodierno tempore dicitur fons sanctus. Illis
diebus Dani Barbari de terra sua exeuntes totam Saxoniam vastaverunt, Fresiam depopulantes, ac etiam navibus Coloniam , Trajectum & Treveros incedebant. Nec non in Franciam intrantes etiam Parisium obsidebant. Et in ea magnam partem obtinentes, quam Normanniam vocitabant , ex nomine patriae suae, attamen Deus miraculos Scentum millia Danorum a Christianis interimi fecit. Post obitum S. Ancharii successit sanctus Reimbertus. Post hunc
Allegarius. Deinde ΗHierus. Demum Rein Vardus Archi. Episcopus Bremensis &Hambu gentissimul, ex hoc Vnni, Archi - Episcopus qui iterum in Daniam dc Gottiam verbum Dei de novo seminabat, de obiit anno Domini non- ningentesimo tricesimo sexto.
179쪽
Demum Henricus filius diisti Conradi est sublimatus. Cujus filius Otto primus hoc nomine imperator, qui Ungarissimul ut arena maris prae multitudine collectis ante Magde- lburgensem civitatem interfeEtis, in die sancti Mauritii, de ob honorem ejus Ecclesiam illam cathedralem & Archi - Episcopalem erexit, & magnis divitiis decoravit. Tunc in I amburgensi Ecclesia Archi - Episcopus fuit Adalgagus, qui Episcopos in Dania consecravit, dc Danorum Regem Am loldum cum uxore baptizavit. Quia diistus Otto Impera- tor dictum Aroldum Regem in bello captum ad baptizandum constrinxit, & sic tota Dania fidem Christi accepit. Demum hic gloriosus Otto se ad Stavos cum exercitu suo convertit, etiam ad suscipiendam fidem Catholicam eos su jugavit, & praedictam Ecclesiam Magdeburgensem ipsisSlavis metropolim sublimavit. Ecclesiam Oldenburgensem in terra Waynorum s agriorum)nunc Lubecensem etiam erexit, & populum ad fidem gladio convertit. Huic Ecclesiae dedit Episcopum Marconem secundum virum, cui etiam
Stesvicensem civitatem, quae alio nomine Hadde, dicta fuit, ad regendum in spiritualibus delegavit. Quae civitas illis diebus ditissima fuit, & Romano Imperio subjecta cum pro- lvincia sua a lacu Stye usque ad Egdoram fumen habens iterram sertilem sed desertam Statim tamen post obitum idicti Imperatoris Ottonis, tam Dani quam Stavi recessaerunt omnes a fide Christi, circa annum Domini millesimum. Et lDani fide deposita cum Rege suo SWen cum navibus flumen
Albiam intrantes omnem Saxoniam desolabant, dc ante Stadium Castrum sortissimum castra metantes, sed tamen nuta Dei ex eis viginti millia hominum interfecti fuere. Circa idem tempus dictus Otto primus Imperator. qui in absentia sua voluit etiam Saxoniam gubernari. Nam a tempore Caroli
Magni non fuit princeps dc Dux in Saxonia propter rebellionem
180쪽
onem e)us, & ideo Imperio fuit solum subiecta, quapropter
eam cuidam provido viro nomine Hermanno tanquam m. catum concessit in titulum , cui successit filius ejus Benno. Huic Bennoni mortuo successit Dux Bernardus filius eius. Hic Henrico Imperatori rebellare ausus fuit, dc Ecclesias defendere non curavit. Et reperto quod ausus fuit Imperatori contradicere. Si avi capta oportunitate omnes Ecclemas in terris suis igne succendebant, dc presbyteros Mart rio trucidabant , & in Aldenburgensi civitate dc Ecclesia postmodum in Lubecensem translata suerunt sexaginta presbyteri Martyrio coronati, isto modo ouod cutis capitis in modum crucis aperta dc cerebro extrario emiserunt spirio
tum. Et apud Hamburgensem similiter multi de Clericis Se civibus propter fidem torti, caesi &occisi. Et tunc in Alden. burgensi Ecclesia Episcopus fuit Eetico , quo defuncto Vol-qvardus successit ibidem. Post quem Reimbertus, In Ham- burgensi Ecclesia rexit tunc Adolgagus, cui naccessit Libentius vir sanctitate praeclarus. Post hunc Un ranus degenere nobilium ortus. Qui Ηamburgensem Ecclesiam novam construxit, & duodecim canonicos regulares in ea instituit, & in Aldenburgensi Ecclesia mortuo Reinberto Bennonem de fratribus Hamburgensis Ecclesiae Episcopum ordinavit. Huic successit Meinherus, qui a Libentio secundo accepit benedictionem. Illis diebus quidam GUdscalcus, Stavus natus ultra modiim crudelis totam terram Nordati Wingorum scilicet Holiatorum Dithmarsorum & Stormarorum strage percussit, ita ut in omnibus finibus nihil indi rectum remansit, praeter illa notissima praesidia Idgehoe& Rohclenborg v.c.is'. 'idem God schalcus postmodum Deodante Christianissimus Princeps factus est, & mille millia hominum ad fidem convertit. Hic habuit duos filios Hen.
ricum ci Butue. Iterum post dicti Godschalci mortem EG C. a ' clesiis