장음표시 사용
141쪽
poris spatium adventus ejus in carne Daniel commemorat, εχ quot ex inde anni denuXerunt. Septuaginta, inquit, hebdomadae abbreviatae sunt super populum tuum , & super sanctam civitatem suam ut consummetur praevaricatio , & iin em accipiat peccatum & deleatur iniquitas, dc adducatur Justitia sempiterna & impleatur visio Prophetae dc ungatur Sanctus Sanctorum. Nonne si scientiam literarum vestrarum bonam haberetis, utique magnum vobis posset existere gaudium Sc fidei incitamentum de assumtione generis vestri in
Deum e Hoc autem dicebat, q via, ut quidam sanctorum dieit: Infidelibus est blandiendum, ut ad fidem convertantur, diapsi de generis sui nobilitate gloriantur. Et adjunxit: Nunc itaque quiescite petitionibus meis Sc consiliis δέ convertiminiec baptizemini dc ego restituam cum pace dc salute possessionibus vostris, dc deinceps adversantibus tuebor vos. Cum hie dc his similia ad illos diceret, unus ex illis legis Doctor, cui nomen erat Michaeas, cepit dicere; Vere sicut dixisti, necessum est nobis magis Christianorum nos fidei iungere quam de die in diem taliter vitae nostrae dc possessionum periculis subiacere. Age ergo quomodo credere debeamus edissere, dc adjuva quatenus liberemur de manibus eorum qui pro foris sunt quaerentium nos perdere: Et ait Episcopus et Haec est fides Catholica sine qua nemo salvari potest, ut credatur in Deum Patrem Omnipotentem Creato rem omnium creaturarum dc in Jesum Christum filium eius , qui cum Patre unius est substantiae , Deus Pater ante omnia tempora genuit nativitate inestabili, de qua dicit Esaias Propheta, Generationem eius quis enarrabit 'qui quidem cum liqmines per multimoda vitia incedentes ad tantam devenissent insipientiam , ut neglecto Creatore suo debitum Deo idolis manu factis honorem impenderent; sicut est infinitae misericordiae, condoluit perditioni em
142쪽
rum 8c ut eos ab errore & perditione , quae de hae vita decedentes excipiebat , liberaret; manens quod erat , suscepit quod non erat, ex voluntate patris, cooperante Spiritu Sanilio , homo verus per immaculatae virginis uterum sine viri semine natus est, quem quia filium Dei esse se dicebat, Patres vestri crucifixerunt 3c vos ipsorum maledicta devinxerunt dicentes: Sanguis eius super nos & super filios nostros. Verum tamen vos hoc maledictum evadere potestis si in ipsum firmo corde credideritis 3c de peccatis vestris lin fiam vobis propitium fieri rogaveritis, qui post passionem suam effracto inferno & his qui in adventui eius crediderunt inde erutis, die III. Deus verus & homo resurgens a mortuis, ab hinc die XL. videntibus qui digni erant ad coelos ascendit, ubi sedet in dextra Dei Patris sui, aequalis ei&. caeternus in divinitate, inde venturus in judicium in novissimo dierum , Deus verus 3c homo , reddere unicuique prout gessit in corpore sive bonum sive malum: Nec minus credendum est in Spiritum Sanctum, qui ex Patre & Glio procedens universa condita vivificat, aequalis & consubstantialis per omnia in 'divinitate Deo Patri & Filio, propter quod de fides Christiana trium deitatis personarum nam praedicat essentiam , aequalem Maiestatem. Hanc fi- dem Catholicam per orbem confitetur Ecclesia, in qua uinnum datur baptisma in remissionem peccatorum credentibus, in qua juste & pie viventes post hujus vitae decuri sum corporibus nostris eisdem quibus nunc paremus, immortalitate vestitis, praeterea communionem Sanctorum percipere dc fruituros aeterna bearitudine; male vero ops rantes non conlatas & inemendatos in aeterno arsuros in. cendio. Tune Michea is videlicet, quo hortante hanc mdei editionem Episcopus exorsus est ait: Testificor tibi per Deum quia quod locutus es credo, & ecce iam Iudaismol O abr
143쪽
abrenuntio , & quae nunc mihi non satis plene sunt intelle, cum nobis tempus pacis & transquillitatis adveniet .
perquirere curabo, tantum nunc accelera nos baptirare, ut
POminuS manus quaerentium nos evadere. Similiter & alii omnes dixerunt. Tunc Episcopus baptizavit illum nomen suum .i in ponen S ei, alios autem Presbyteri, qui aderant baptizabant.Sed ut de caetero taceam aliis omnibus in sequenti anno apostantibus iste adhaerens Episcopo in fide permansit. Non ergo audebo nunc dicere, quod istius conversio sit animae convertentis salvatio, cum scriptum sit, quia qui conVerti secerit peccatorem ab errore viae suae, salvabit an mam ejus a morte , eius inquam, id est suam dc convers. Cum ad Ezechielem Dominus dixerit, quod si annunci verit impio viam suam malam & ille conversus non fuerit, ipse tamen mercedem suam non amiserit. Sic enim cicit: Si autem tu annuncia veris impio & ille non fuerit conversus a via sua mala, ipse quidem in iniquitate sua morietur, tu autem animam tuam liberasti. Praeterea multa alia b na operatus est, quod enumerare longum est. Hoc tantum sciendum quod eleemosynas pauperibus largas faciebat& Ecclesiis bona plurima conferebat, sed & ab antecessoribus suis aliquibus ablata reconsignavit, quorum testamenta in ejus memoriam in bibliothecis usque hodie sunt recondita , quae omnia ego pusillus qui hoc scribo ad redemti nem animae eius profutura possum optare sed sententiae beati Augustini non audeo praeiudicare. Dicit enim , omni homini qui Ecclesiae Catholicae non tenet unitatem neque baptismus neque Eleemosyna quamlibet copiosa, neque mors pro Christi nomine suscepta proficere poterit ad sali tem , quoniam in eo vel haeretica vel schismatica pravitas
perseverat quae ducit ad mortem. Mortuus est autem Anno
Domi ae incarnationis M. C. primo, Non. Septembr. Et s
144쪽
pultusest in Ecclesia maiori domo videlicet Sancti Petri Apo stoli, sedit in Episcopatu annos XX duos, menses VII dies
tres & vacavit Episcopatus sere menses IV.
IN diebus illis suerunt ex copioso Trevericae Civitatis clero quam plures hac sacerdotii successione dignissimi, inter
quos erat quidam Bruno nomine, Francus natione, insignis nobilitate, utpote quem Pater Arnoldus Comes ex no-hilissima Adetheida matre genuerat, forma praestantissimus, iteris satis eruditus, consilio caμtus, plusquam dici potest munificus. Quibus ita erga se Principes devinXerat, ut non solum praeposituris Maiorum Eccleuarum in Treveri&Spi. ra verum etiam beati Florini in Confluentia, & Archidiaconatus eum dignitate sublimassent. De hoc suggestum est Imperatori, ut eum Trevericae praeficeret Ecclesiae. Eo siquidem anno Henricus Rex quartus, Imperator tertius hahita curia natalem Domini celebravit in Mogontia, ubi eum adeuntes cives Treverici petierunt sibi Episcopum dari, quibus moX petentibus principibus dc civibus consentientibus,Brunonem eis consecrari jussit. denique ibidem ordinatus-
est Idus Jan. Adelberone Metensis Ecclesiae Episcopo olsum saerae benedictionis imponente, Iohanne Spirensi, Ruehero Virdunensi cooperantibus, assistentibus Archi Epist pis Burchardo Mogontiensi dc Friderico Coloniensi & aliis quam pluribus Episcopis. Itaque ordinatus venit Treberim die purificationis sanctae Mariae Dei Genitricis dc cum magno populi gaudio susceptus est. Anno igitur ordinationis suae lil. mense Martio Romam prosectus Apostolorum gratia & percipiendae benedictionis magistri sui causa inovenit Dominum Paschalem universali Synodo praesidentem - O a Papa-
145쪽
Papatus sui Iam annum octavum agentem, a quo honorifices susceptus, utpote Belgicae Galliae primae MetrNolis Prasul Magnificus. Ad cujus Praesulatum ex permissione beati Petri Apostoli suorumque successorum Apostolicorum
quos enumerare longum est, inviolabilium testamentorum roboratione totius Galliae atque Germaniae pertinet primatus. Ita enim sanctus Sylvester Beato Agricio IIlI Q. Episcoporum Treberensium, quorum nomina cognita habemus
scribit inter caetera dicens: Sume prioratum post Alpes Tr hir, ubique, Quem tibi lege nova Roma dat & veteri. Honorifice inquam susceptus sed quoniam Episcopalia, annulum videlicet dc baculum per manum taleam suscepisset, atque quia Eclesias dedicasset dc Clericos nec dum palliuim
consecutus, promovisset, multum aspere correptus est αdecernente Episcoporum ibi congregatorum concilio Pontificatus ossicium deposuit, quod tamen eisdem intervenientibus, quia discretio eius prudentia ossicio dc tempori conveniens erat, post tridum non sine admistarum poenitentia recuperavit. Injuncta est autem paenitentia, ut quotiens in spatio trium proximorum annorum Missarum s iennia celebraret, dalmatica non uteretur quod ipse humilia
ter implet. Deinde accepta tam Apostolici quam totius synodi benedi mone, pallii honore donatus , atque de regula fidei firmiter observanda instruictus, atque de instructione commissi gregis diligenter admonitus, in sua cum gaudio remeavit. Tum vero juxta Magistri institutionem ma quam ante operibus justitiae cepit insistere & verbum uia erae exhortationis quasi mensuram Evangelici tritici Domunicae familiae fideliter erogare & quod praedicavit ore, studuit operum executione conficere. Attentius illud beati Gregorii mente pertractans, Cuius vita despicitur, restat ut praedicatio ejus contemnatur. Fuit enim constans in
146쪽
oratione, devotus in eleemosynarum largitione, plus in vi. duarum & pupillor m defensione , excidia domorum Dei nulla sumtus magnitudine motus reparabat, & si quispiam Deo famulantibus aliquid intulisset injuriae, impune praeterire non sinebat. Verum ut breviter concluuam talem
se omnimodis exhibebat, ut in administrandis quoque regni negotiis ex omnibus principibus consilio sapientia & autoritate nullus eo sublimior haberetur, adeo ut Imperator Patrem suum eum vocaverit & maiorem caeteris ei honorem impenderit, sed dc ab omnibus Episcopis, quocunque se conventui eorum ingessis iet, ut Pater quidem diligebatur, sed ut major venerabatur. Igitur quoniam in rebus sibi commissis strenuissimus exstitit, deiuncto Imperatore communi consilio Principium Regia Curia effectus est & regnum regnique haeres Heliaricus videlicet nominis hujus quintus Rex adhuc adolescens circiter annos XX et committititur, ut &. regnum sua prudentia disponeret &haeredem regni & morum suorum honestate & disciplina, qua ipse maxime θ prae omnibus pollebat, informaret, quousque in Virum perfectum aetate & sapientia succrevissetiquem susceptum tam diu educavit usque dum Adelberti tunc Cancellarii postea Mogonciensis Episcopi detractionibus exasperatus regni & haeredis providentiam proceribus reconsignavit. Quantae autem pietatis exstiterit exinde quis colligere poterit , qui noverit quod quantum libet ei quispiam molestiae irrogasset, si revertens veniam postulavit, facillime ad misericordiam motus indulsit. Unde factum est, ut eum idem Adelbertus, cuius supra memini, Mogontiensium jam novus L Electus Episcopus J ob illatas Regi molestias a Rege captus & in carcerem retrusus, non inde prius exire potuisset, quam iste Bruno, inquam faciendo fidem
nunquam illum Regi nociturum pro ipso se obsidem Regiaelo 3 cust
147쪽
custodiae dedit. Quid multis moror i Denique cum tanta solertia ac sapientia n ipso res acta est, ut cum in diebus illis
de venalitate Sanctae Ecclesiae, scilicet de contradictione ven. ditionis, Episcopatuum , Abbaciarum & aliarum quarum .cunque Ecclesiasticarum dignitatum inter regnum & face dotium sicut superiori sermone decursum est , ageretur imvidiosa dissensio, ita Catholicorum amplexusest consortium. ut Imperatori debitum non negaret obsequium , neque itale Caesarianorum communione contaminavit, ut Catholic rum offensas incurreret. . Propter quod contigit ut novis. sime sua prudenti imediatione Imperator Apostolico obtem. peraret , & deinceps desinerent esse discordes , quod ut facere non omiterret, quoniam omnibus promin at auctoritate multorum Episcoporum exhortatoriae ad ipsum diroctae sunt Epistolae.
NUne autem superest, ut gestorum eius quoddam meis
moriale cui me contigit inreresse, debeam declarare. Ium dii quodTrevericae dioecesis appendicium est,fuerunt eo tempore haeretici qui sui'stantiam panis & vini quod in altari per sacerdotes benedicitur, in corpus Christi & sanguinem veraciter transmutara negabant, nec baptismi lacramentum parvulis ad salvationem proficere dicebant, dc alia peris plura varii erroris profitebantur, qyae memoriae tradere nefas duxi. De his quatuor oblati sunt ei, quorum duo presbyteri, reliqui vero duo erant Laici. Presbyterorum unus Fridericus, alter duobus nominibus vocabatur Domianicus Guilhelmus , Laicorum vero alter Durandus, alter Hametricus, quos dum discuteret, Ilametricus fuga lapsus est, Durandus vero hactenus quidem se sceleris hujus assen
148쪽
tatorem esse ultro confessus est, sed deinceps in ea assentatione nolle persistere, adhibitis sibi sanctorum reliquiis iuramento verbis fidem fecit. Vocatus auten alter Presbyterorum Fridericus ad audientiam non solum non negavit, verum & bene & recte se credere id profitendo asseruit. Cui Bruno Episcopus ait: Oportebat ut Tu, qui Doctor fide. tium esse debuisti, sanam doctrinam cunctis evangeligares omittens infidelitatis assertiones, quibus mentiri Te cunctis credentibus luce clarius constat, cum beatus Augustinus dicat, quoniam Christum vorari fas dentibus non est, voluit ipse Christus hunc panem & hoc vinum misterio C in mini. sterium J carnem vero suam dc sanguinem consecratione sancti spiritus potentiali spraeternaturaliter J creari dc cottidie Iro mundi vita mystice immolari, ut sicut de virgine per 'piritum Sanctum vera caro sine coitu creabatur, ita per eundem ex substantia panis Sc vini mystice id est cidem a Christi corporis scorpus J consecretur. In Epistola quoque de fide Catholica idem Beatus Augustinus dicit: Firmissim die ne & nullatenus dybites, parvulos sparvulis J qui nec propria voluntate credere nec poenitentiam pro peccato quod originali soriginaliter trahunt, agere possunt: Sacramentum stamenJ fidei & poenitentiae quod sanctum est baptisma, quamdiu rationis eorum aetas capax esse non potest, susicere ad salutem in capitulo Epistolae XXVIl. His itaque aliis scrip.
turae sacrae Eulogiis in medium prolatis cumque ab astantibus fidelibus nunc singulariter nunc communiter increpatus atque ad Christianam veritatem incitatus nollet acquiescere, sed magis in infidelitate delegisset obstinata mente persistere, acclamabatur ab omnibus Dominicae vocis senistentia: Quoniam Ecclesiam non audit sit tibi sicut Ethnicus RPublicanus . adieceruntque gradu moveatur atque damn tur, quod ut fieret omnibus currentibus, ille. nacta fugiendi
149쪽
opportunitate se interim subduxit seque evast. Proinde
cum requisitus non esset inventus, juxta canonum sanctiones, qui noluerit ad audientiam venire vocatus eademque patiatur absens, ut breviter comprehendam, damnatus est.
Inquisitus est & alter ille videlicet, qui ob hujus nequitiae infamiam obumbrandam duobus uocabatur nominibus, an Scipis praelibatae haeresis assertor existeret, testificatus est num. quam se professum esse vel profiteri velle, delatoribus eius affirmantibus & dicentibus se quadam vice Γ die J inspiratus
sinsperato θ conventiculis eorundem haereticorum supervenisse, ipsumque illis communicantem, quo contra ille tumens ne forte convietus spresbyteri id privaretur honore , respondit se ob hujus suspicionis abolendae libenter velle summae examinationis subire sententiam, quod dictum cum Placuisset omnibus, jussus est Misnam celebrare dc sacrum canonem qui secto vel Acco Iecreta RelaxiaJ dicitur sicut caetera excelsa voce decantare, ut qui ministerio piatiosi co
poris dc sanguinis Christi praesumsisset detrahere, ipsius pro-
Daretur virtute. Misi a itaque decursa ubi ad communica dum perventum est, Episcopus verba inprecationis hujusmodi intulit dicens: Si vivificum hoc salutis nostrae sacramentum quod in manibus tenes non verum corpus Christi& tanguinem esse ausus es impio ore garrire, cum ipsius munisterii mysterii J contestatione interdico, ne quoquo modo praesumas accipere: Si vero non ita sed Catholice profiteriet accipe , dc accepit. Veruntamen qualiter idem redemtionis munus ad damnationem sui in os eius intravit, referre supervacuum non iudicaVi. Cum enim esset in examinationis anxietate constitutus, omnipotenti Deo de admissis paenitentiuam , de suturis custodiam pollicens corde contrito suppli- eavit, de obtinuit ab instanti confusione liberari. Inde vero
ubi in sua rediit, pollicita facere non expavit, dc abdicatam
150쪽
haeresin maiori quam antea pertinaeia roboravit , non recolens quod cum sit Deus judex iustus fortis & patiens, tanto delinquentium culpas districtius judicat, quanto aequanimiter portar. Contigit ergo, ut de vitio in vitium corrueret, sicut scriptum, qui sordidus est adhuc sordescat, & spi. ritu fornicationis seductus non multo post in adulterio deprehensus est & digna iniquitatis suae morte peremtus est. pedictus etiam Pontifex crebris infirmitatibus nunc pedum, quod Podagram Graeci vocant , nune ventris fluxu, quod ciliacam nuncupant, vexabatur, propter quod eXUisitissimos semper secum habere solebat Medicos. Habebat autem inter eos Judaeum quendam Josuae nomine Physica artis eruditissimum , compulistam peroptimum, Hebraicarum literarum & totius Iudaismi perfectissimum, quem ci cumdabat militaris habitus. Hunc maiori prae ea teris familiaritate & dilectione idem Bruno sibi annectebat, satagens ut quomodo ille ipsum carnaliter medicaretur , ita illi ipse salutem animae operaretur. Cum hoc saepissime de divinis disputabat voluminibus , semper illum ad conversionem deprecans & exhortans, in quo tandem Domino lasegiente optatum tenuit effectum. Nam consiliis ejus aciquievit & ab ipso baptizatus est. Cui Bruno suum nomen imposuit 3c in cunctis bonis adjuvit, cunctis fidelibus suis ipsum commendans dc petens, quia genus illud hominum multum est in fide instabile, semper desiderat in vitae nece sariis abundare, quatenus ubicunque ille ipsis manentibus superveniret, providerent ei necessaria scum caritate. 3
NUne iterum ad ordinem unde digressus sum orationis verba convπtam. Cum ut dictum est Biuno omni-