B. Bernardini Aquilani Chronica fratrum minorum observantiae : ex codice autographo primum edidit fr. Leonardus Lemmens

41쪽

XXX INTRODUCTIO.

Ocra fundatum et post ducentos annos desertum anno 1481 a fratribus familiae observantium caΡtum esse rosori; exl'licitfol. 23s, : α Questu o tutia la ystoria come su avulo et edificatolo loco do sancto Angelo de Ocru. De a gratias. Ameri.

OPUSCULA VARIA.

I. ADMONITIONES VITAE NPIRITUALIS

. Est brevis catechi8mu8 quo beatus Bernardinus agit de articulis fidei, quos quilibot Scire debet, de Oratione Puter u -tor ac de Ρrnecet tis Dei et ecclesiae, quo loco fusius dρ

42쪽

dinis minorum requiescit in Sepultura per crate8 ferreas undique clausa, , et explicit: κ Praedicta scripsi ad hoc, ut conscientigonostrae in bona Pace remaneant. y - Altera incipit: ἀ Urimo Videtur, quod nomen debet GSe convclnien' rei s PluribuS Rrgumentis ostendit fratres minores esse Praeserendi 8, με lvit obiectiones ac finit: . Haec scripSi, quin quandoque ruperi me in talibus contentionibus, plerique Voro in hoc puncto claudicunt. μMarcus Ul . et Antonius AmiciuΗ referunt beatum Bernui dinum mitrem S. D rurer Liui sueuxis in lingua rusari scripsisHo; ad quae Muralia Vitam eam e88e puto, quam dederunt Act. SS. continuatores .Bollaud. dio 20' maji ex uas. conventus Aquilani sine nomine autoris; at Visa haec scripta est in lingua iusiure, et auctor ipsius est frater Ludovicuη Vic utimi v. quod eX ePistola Putot, qiwn ip8e auctor cardinali ubrioli

praedicatione nillil dicere praesumo, quoniam Pleriqne eXCUllentioris ingenii viri illius Vitam deseribure nixi Sunt, famaque ipsius per uniVerSum orbem diffusa augetur. γ In cap. 6 chronicae vero loquens dicit: κ De liou Miro non alia. Qui miracula et Vitam et sanctitatem ejus Vult latius intueri, purgat Aquilam et suae canoniκationi8 processus aspiciat. η. Hinc D. Hugo aure

dubitat, num beatus Bernardinus vitam illum scripserit; ' nec vestigium aliquod illius hucusque detectum eSt..

43쪽

XXXIIiNTRODUCTIO.

- De materia et utilitate Chronicae.

. 1. Beatus Horuardinu8 Scripturus origineri et acta familiae regularis observantiae clytime orditur u quibusdam bonis fratribus, qui Voluerunt So Se Parare, ut P088ent regulam melius observare, Hed tamen facere Non Potuerunt. Verbis umbiguis loquuntur, qui sim Pliciter initium regularis observantiae in anno 1368 reponunt; obserVantia regularis coepit cum ipsa regula, nec unquum CX ordine omnino eVanuit; Semper fratres in ipso Vixerunt, qui regulam Suam fideliter obser arunt, 80iii per Praesertim fuerunt fratre8, qui huno in finem vitam m omitiorem n 8. U. FranciSco eniXD amatam colere quae8ierunt. Viis lineo, quac primis temporibu8 ordini tot protulit viros sauciis et magniS OPeribus PraeSinnios, decur8u temporis neglucta pluribusque orditiis Praelatis DXD8R uisVum accePit incrementum. per fratrum Imuttitium de Trithoi3, qui anno 1368 licentia superiorum munitus abiit in eremum Bruttire ui ibique cum sociis .regulam perfecto SerVRVit. MOX alin iPSis conceSsa sunt eremitoria, numerus κ fratrum deVotorum SimΡlicium y crevit, et

Historiarum retivionis seraPhicae libri tres, sol. : I: si Testatur ipse beatus Bernardinusi in Libello Spicarum, quod nomen Bernardini ei luit impositum a b. Jacobo de Marchia, et quod ab ipso b. Jacobo susceΡit habitum, dum PeruSiae ad populum sacras conciones haberet. o SBARALEA, l. c., Pg. 126 ad haec: si Forsan est brevis historia provinciae; o at in illa haec Verba linud leguntur; neScimus, quid sit iste Libellus Spicarum. ι Bene hiseo de rebus scripsit Eliu LE in Archiv fifr Literatur unu Vir he1Mueschichtestes Mittemifers, t. I-iv 1μ85-188ΝΤ.' C1. epistolam, quam S. Isonarentura 23 apr. 12bi ad ordinem scripsit; post defeetus fratrum enumeratos dicit: e R 'periuntur Rutem plurimi, qui non sunt culpabiles in aliquo prosilietorum o Pfro omni I - ed. ad Clar8S AquaS - t. Vm, Ρg. 469)

44쪽

INTRODUCTIO. XXXIII PlureS Sanctiorem Vitam anhelantes ex sacculo et conventibus ad erema conVolarunt.

Quo modo coopit fumilia regularis observantiae et divisio illa ordinis, quae ab Eugenio IV ampliata, tandem saeculo do-cimo Sexto absoluta evasit. Divisio 1368 coeptu primum non fuit nisi divisio locutis, fratros de conventu et do familia sub uno eodemquo generali iisdem Provincialibus obedierunt, qui fratres

do familia per suos vicarios vel commi diri 38 gubernabant. Frater Paululius nec nova statuta condidit, nec noVana Vivendi formam in ordinem induxit: ip8o renovavit et Pro Pagavit eremitoria,' et haec eremitoria fuerunt fermetitum et produxerunt illos viros, qui μaeculo XV uindorem ordinis partem renoVRrunt et ecclesiam Dei verbo ut oxemplo nuditi caVerunt. In illis principiis mitiores et gratiosiore' erant fratrφη conventuales cum fratribu8 familiae, quam Do8ten. Non defuerunt quidem disticultates. α Ad nostrum nuper auditum

scribit Gregorius XI 22 junii 1374 - non sine perturbatione perVenit, quod quidam ministri provinciales, custodes ot om-ciatos alii ordinis fratrum minorum Romanae et sancti Fran-CiSci prοVinciarum, secundum illorem dicti ordinis invidia typo ducti, dilectos filios fratres ejusdem ordinis in certis lacis

solitariis earumdem provinciarum commorante8. . . Persequi nou

Μinus accurate nonnulli divisionem ordinis jam a Leone X 1517 absolutam esse statuunt; Leo X deerevit, ut minister generalis ex observantibus eligeretur, ipSique magistrum generalem fratrum minorum eonventualium subjeeli eodem modo, quo extempore Eugenii IV vicarii gonerales observantium subjecti erant ministro generali ordinis; EUBEL, Grachichte der ober utachen Minoriten-Prouina Wir eburgi, 1886 pg. 60 dicit bene: . Das Vorhiiliniss bli h so giemlieh in gloichom Zustando, bis mim Jahre 1517 1ast ins Gegentheil umsehlug o. Cf. elimnieae eRP. 7.' Hoc modo opus suum differt ab initiis familiae observantium Gallitie οῦ de quibus es. ΕυBEL, Die Arignonesische Observanz der Mendinanten-Orden Ρaderbomae, 1900),num. 1102, 1146, 1150, 1152.

45쪽

XXXIV INTRODUCI ID.

dalum Plurimorum. ' Plura mox a Pimulatis ordinis omanni a decreta fratribus Dacem et . quietem rceoncitiarunt. In illis principiis inter fratres in ore mittarii' Viventori Pauci suorunt μα- cordotes; α relatum milii suit - ait H. Bernardinu8, - quod in loco do F toto Palumba et tu loco recti ot in loco Podii de Husione erat tanturi, unus frater 'acerdos; quam ob causam oculos hominum or multas difficultatus effugerunt. α uotuκ I rure diuu te Menis fuit Primu8 frutor uoxtra fumi tuo, qui 3ibi fumum Pruedio Miuuiis f Verit κius uirere M. γ'. Mirabilia fecit in vita Mun, praedicatorum Primim Di DXOmPlar. . . maxima et stupenda go8ta, diVina Potius quam humilian, oporatuSost Deus per illum. Cum Sui8 discipulis. totam Italiam Per-

monvit et familiam pontificibus ot Ρrincipibus, municitHis et

Ροyulo mirabiliter commendavit. α APOStolicum vitam sub tegula serapti ici ducis Francisci in extrema Pnuportate jam fere perditam et extinctam iste vir Dei verbo et exemplo reVivificavit. suscitavit ut cum magna familia ampliavis, aduo quod ultra trecenta mon teria intra fines Italicos construxit ut reformavit Dei gratia illi opitulanto, quod plures, qui DXtra ordinom

Scrip8erunt, eo doduxit, ut S. Bernardinum patrem et fundatorem familiae observantium declararent. Opus S. Bernardini continuavit et ivixit S. Ioumrex Capi-xtra uu8. Cum numero familiae Creuecente creVerunt ud Versarii,

46쪽

utriu8que partis culpa exortae Sunt dissicultat 18 et contentiones, quas pontifices diver8is modis e medio tollore studuerunt, et hoc meritum S. Joannis Cap. laudat chron istuc n08tur, quod fuit murim rex dote, or et eri retor fumili te; hic boni δ humo puto quod per 2H reui η fontiu uox fumilium roris, μ' ejuμque consiliis per liosce ann08 pontifices in rebus ordinis praeprimis steterunt. Imrtiuu8 V, ut conVeutualeS reformaret, Per S. Joannem Cap. 11DVas odi utrique parti communes dedit constitutiones, quas conVontuale8 nccestarunt et Statim reliquerunt. Et recusetη IV, Speciali umore familiae addictus, qui α in tutia da tor a stella

ω rthi tuum, filium familiae, toti ordini rieuniam Veneralem PraeΡ08uit, eumque tempore capituli generalis Patavini . mu-uivit littoris et gratiis opportunis putans, quod de tali8 Viri praelatione totus ordo contentus oXisteret; γ ut capitulum conventualium hanc ProVisionem rejecit. Quare S. Joanne8 CRP. adivit papam α quatenus libeat de remedio Opportuno Pro-Videro, et Papa POSi maturam deliberationem consilio ipsius sancti obsucuius familiae Italiae proprium dedit vicarium seue-rκtem, qui eam Sub ministro generali cum plena potestate gubernaret.' senae Pr Visio Eugenii ΙV fuit κ causa multorum

jurgiorum, ' et conVentuales omnem lapidem mοVerunt, ut eam derogarent. Hisce. temporibus vixit in Ordine B. Bernardinus Fossanus

fuitque Vicarius provincialis et commissarius generalis in curia Notiatina, et haec sua tempora turbulenta iliaque jurgia sua chronica describit. Capitula generalia illi8 annis peractu, labore8n Couyuntualibus apud Nicolaum V contra bullam Eugenii

47쪽

suscepti, mutatio trullao sis Calixto III ac renovatio ipsius sub Pio II, haec a chronista vivis coloribus depinguntur. In narrandis fatis, quae familia Italiae ante Ipsum habuit, non muΙtum moratur et tacui omnino de altera familia; κ do ultrum ontanis partibus, in quibus etiam Observantia relevata fuit, quo temΡovo et a quo sumpsit exordium, notitiam non habui, nec hactenus habere quaeΝiVi cap. 5). Familia Galliae paulo post familiam Italiae exorta et a Sede AVenionensi promota a Concilio Cou stantiensi jam proprium acceperat Vicarium; utraquo familiaeanidem habuerunt radicem et finem, ni diVersos auctores othistoriam diversam. Alia chroni8ta interserit, Drouti occasio et materin ferarint; Plura praeprimis do ProvinciiS Bομnae et Dul mutine reseri, quaS cclvη Potiti 'πο illis tum Doribus multum

perturbarunt.. Plurima novi - inquit in Prologo - quin praeSenS fui, . vidi, audiVi et Secundum Paucitatem ingenii mei bono consi-doravi; illa narrabo Seris 'iu8, Secundum quod Dominus meus mihi gratiam ministrabit; nlin refert, Prout narratu fuerunt. , . Veritatem pandere Volui Stilo ruηti P0 Plurie8 reu98e deserit constructionem, idem aliquotios repetit; haud deest multis locis stili elegantia, et tu Primiη omnia SRPiunt Sincorum veri amorem. Fuit quidem inter duee' Parti8 Sune SNamque cauesum 9tronuo defendit, ut ubique Se DXhibui Cautum et Veracem;

48쪽

INTRODUCTIO. XXXVII. tionem hujus chronicae ad alias ejus tempori8 chronic iliu- Stramus. Eodem tempore, quo beatus Bernardinus suam historiam scripsit, in ordine minorum inter fratres Ob8erVantes plure8 chronicuo ortum habuerunt; tempora illa gloriosa et factu prae

quibus tres hoc loco speciali memoria digni sunt: Iacobi di Poruxinua, Mootu ιδ Gla beryer, Marianu8 Florentinua. Jacobus Oddi Perusinus circa annum 1480 lingua Vulgari

scripsit c is cinio det oratiue minore, quo recenSet OmneS viros sanctos et illustres, qui in Ordine floruerunt; ' de qua re beatus Bernardinus capite 6 pauca Solum uotaVit, SPerisI S, quod divina bonitas aliquem virum bonum et doctum inspirabit, qui ad gloriam Dei et posterorum con8Olationem Vitam eorum longiori sermono describat. Nicolaus Gla8sberger ineunte sue- Culo XVI pretiosam Suam comPOSuit chronicam, quae Prnet rimis familiam ultramontanam ejusque Di OVinciam Argentoratensem

in. WADD., Scriptores, pg. 1μι et Miscelicium Franciscana, t. IV, 9g. ηi; ibidem. pg. 127, testimonium anni 1574, quo tr. Aegidius Perusinus auetor esse dieitur. Cf. Analectra Francisciana, t. II Ad Claras AquRS, 1ημii. ' ΜARCUri UL., p. m. l. 9, cap. 23, de ipso refert: . Qumto buon Padre, come loso deis honore delia easa di Dio e delia sanis Religione det Padre San Franc eo, peregrino per inita Italia, cereando te memorie notabili delia vita, et opere de' Santi Religiosi e Religiose doli ordine, particolai mente delΓ Osservianza, ct te noto eou molia diligenκa: e percho A riuovare queste ense egit non usci mori d Italia, nil si trovo, ehi hau se questo gelo tu attre parti, percio fouo poche te memorie cloeli Osservanti olimmontani. o - Cf. de D. Mariano eiusque operibus SABATIER, Fratris Isai thoti Tinceratus ae indulsentia ae Portiunciua Paris, 19003, pg. 137 sqq.' Scriptores, pg. 249. - Qui tres auctores suorunt ex familia observantium; pro Dj0jtjZ06 by

49쪽

narrandi ου fuctis familiae Italia 3 praetor reguSta Vaticana et nCingoneralium Saepius sequitur Marianum. Quosnum VorO il'Se Marianus adhibuerit fonteου, inquiroru haud Ρο88umus, quin ejus

chronicae beati Bernuinini usum socisse. Haroldus, Waddingi discipulus ut biographus, in Vitu fr. Alberti 8ari hiani -ox Mi

riano Partum affert, qua ip8o Marianu' exl esse chromon rinostram citat; et continuatores Bollandi ex Mariano vitam beati Horculaui Perusitii du8umpserunt, qua Plura ad Verbum chroni 'no nostrae conVeniunt.' Undo explici ro Ρομ8umus magnam similitudinum illum, quae . multis locis inter chroni 'um I OStram

et 'Vad lingum habetur; historia Ox. gr. cupituli generali S Mediolanensis 14J7) apud utrumque eodem modo narratur.

parto eonvontualium es. BENOPYI, Compendio dξ Storis Minoxiticap linitum livi prodiit Pisauri 1829.

x Marianus in Actia . maji vi, pg. η49: a Unde semel ire die saneto Veneris Aquilae praedicans ad tantum planetum populum exeitavit, ut voces emitterot ad AStra. Cum Vero tota fero praodicatione ita amare et eordialiter fleviSSent, quaedam nobilis domina Maria, Cantelamavocata, alta voce dixit: Non amplius, Fr. Herculano, non ampliuS. Ille vero e contra respondit: Imo amplius, domina Maria, imo ampliust PloremuS omneS, ΡlOremus i Istoque modo omnium VOeeS ad OeonValuerunt, ut numquam in ipsa civitato similis planetus auditus 1uerit. οφ Ex chrontea nostra plura tranηierunt in vitam 1r. Paululii, quae e tes in eo dieo 112 Sess. bibliotheeae nationalis Nomanae, quam evulgavit FALOCI in Isiscel- ωneia Franc., t. VI, 9g. 104 Sqq. Faloci vitam attribuit D. Mariano Florentino: codex non manu ipsiuS 1 r. Mariani Scriptus est, at procul dubio codicis auctor fuit ordinis fratrum minorum et Vixit in Tuscia, beatos hujus ordini8 et terine PraeprimiS de lebrat; Scripsit etiam ineunte Anee. xvi fol. 23r ex. gr. dicit: e Uuimamento anny Chronica beciti Bern ., 9g. 1i: o Uie Dominicam passionem praeclicando in civitato Aquilana ad tantum planctum simul omnes venerunt, quod VOeΘS Meendebant ad astra, propior quod quaedam nobilis domina, domina Maria Canta lana nominata, dixit: Non ampliuS, Fr. Her culane, non ampliuS. IIle Vero e contra: Imo amplius, domina Maria, 'mo ampliuSi Ploremus Omnos, ploromusi V et isto

modo convaluerunt VoeeSomnium, et numq

quam in illa civitate similis planetus iust

50쪽

Facile intelligimus, magnam Partem eorum, quae de familiuitatine apud Marcum. UI. et V addinguan loguntur, deberi beato uernardino Fossano; ejus chroni re t fou P in riux histortuo a

Ut nonnulla de eodice ipso addamus, codex cartaeeus 276 2103 habet folia 265