장음표시 사용
161쪽
At cum sequiori aeuo Caesarum, eadem toga picta esset in psce Consulis, & in victoria Triumphantis, neque tunc eo comsilio Imperatores consules procedeiant, ut rum trina confutari
triumpharent, quia etiamsi Consules non fiassent, cum eadem tamen triumphum ducebant, quod erat proprius habitus tunc. Consulis, tum etiam Triumphantis. Illam vero gestabant ista triumpho non iure consulatus , uti perperam Auctor quintae Regulae eonsulatuum fingit, sed iure triumphi. Exempla etiam quibus quintam Regulam confirmas, eandam euertere poti pronuntiant. Etenim cum scribis initio statim cap. 9. 6-- phantes Imperatores quo hae pompa illusnor foret, Con iam omiuinario decorari voluere . Id factum dicis a Vespasiano in te tio suo consulatu de Iudaeis, a Traiano in quinto de Daeis triumphantibus, quem morem postea neglectum, ab Aleκandro
Seuero rursu, reuocatum testaris. Haec, inquam, exempla ne hi
Ium quidem putant quintam regulam promouere . Nam V Uasianus designatus fuit Consul III. anno Christi Io. quo menisse Augusto Titus Hierosolymam expugnauit, ob quam victo
riam triumphus de Iudaeis actus. Hic petunt, num putes deissgnatum consitiem ante captam urbem, vel postea. Si primum Hicas, en, inquiunt, decretum consulatum III. ante Victoriam . Iudaicam, ac proinde non ob triumphum, cum is nisi post de bellatos Iudaeos, Vespasiano decretus fuerit. Sin' alterum m nis, videlicet tertium consulatum designatum post expugnatam Iudaeorum metropolim , id uno & altero argumento confutant. Prunb quia cap. I. prioris partis Differi. pag. 8. scribis Paulo post initum annum, puta Februario vel Martio, consistes in annum sequentem creatos. Deinde quia si post nuntium v, mriae, & consulatus III. & triumphus decretus fuit Vespasiano, cur Nerua collega datus, non vero Titus, cui una cum p tre triumphus decretus fuerat ρ Habemus, inquiunt, ripas, num ac Titum Caesarem una simul triumphantes, at non ambos eo anno Consules . Si ex patris consulatu Regulam do triumpho in trabea consulari constituis; hanc statim euertit T, tus non Consul triumphans . Praeterea contendunt neq: ipsum patrem Vespasianum in trabea consulari triumphasse . Auctor
est, inquiunt, Iosephus lib. 7. de bello cap. 18. Titum die 8.
162쪽
Septembris adhue Hierosolumis fuisse; cap. r'. narrat eundem manubias ac captiuos apud Caesaream reposuisse, quod ad Dam
iam navigare tempus hiemis prohibebat. Praeterea ait Titum e
dem in Urbe natalem fratris Domitiani celebrasse nempe di I . Octobris, Natalem vero patris apud Berytum, die x7. N uembris, ubi diutius commorasus dicitur. Inde Antiochiam profectus est. Postea ad Zeugma, quae Euphrati urbs impositata, ille a Legatis Vologesi Regis Parthorum munera accepit. Antiochiam reuersus, iterum in Palaestinam se contulit, ac constituta prouincia, terrestri itinere Alexandriam perrexit. Ita exijtannus 7o. Reliquam partem hiemis exesit in Aegypto, ubi imteriora prouinciae penetrans, consecrando apud Memphim bo-ui Apidi, coronatus interfuit. Interim desinente hieme, oneraria naue in Italiam appulit. Haec producunt ex Iosepho ac Suet nio in Tito cap. s. Addit Iosephus eundem postquam Romam aduenit, non multo post tempore triumphalis . Hunc triumphum dicunt ante Martium non contigisse ; siquidem spolia I daica ac captiui, quod ad Italiam nauigare hiems prohibebat, apud Caesaream repositi fuerant, ac proinde nisi hieme vim romittente, & aperto iam mare, in Italiam mense Martio transmissi sunt, quo etiam eodem ferE tempore Titus aduenisse dicendus est, ex recitata eiusdem itinerum narratione. At Vespasianus exeunte Februario abdicarat consulatum, Domitiano sibi suffecto, quod probant ex Inscriptione Gruteri pag. 37r. ubi
2 nis sentis Domitianus ac Ca. Pedius consules nominanturi
Vespasianus vero dicitur Trib. Pot. II. Cos. III. Def. IIIl. vesane eisdem videatur Domitianus Kal. Martijs inisse consulatum, ac Vespasianus triumphasse abdicato iam consulatu . Haec illi certε prolixius de triumpho Iudaico Vespasiani. At ,
uilis alterum exemplum a Traiani triumpho ductum, oppugnant. Nam, inquiunt, cum scribis Traianum in suo quinto consulatu de Dacis triumphasse, ac pag. ao7. primum eiusdem de Dacis triumphum statuas anno I o r. de altero triumpho id abs te as. sertum dicunt, quasi Traianus anno io3. quo tuis in fastis comsul U. legitur, triumphum duxerit. Hoc ineluctabili Spartiani testimonio convellunt, qui in Hadriano cap. 3. ait eundem post
primum bellum Dacicum tribunum plebia Candido ac
163쪽
Qii adrato iterum Cois anno videlicet ros. & statim ali r S
cunda expeditione Dauica, Traianus eum prima legioni Mineruia
praeposuit, secumque duxit. Itaque alter triumphus Traiani de Dacis contigit post annum ro3. ac quintum consulatum Traiani . Ne me elinguem ac mutum putarent, reposui cum C Bubono Spartianum non seruasse ordinem temporum in ea historia contexenda. Imo, inquiunt , optime seruauit. Isti enim. magistratus hoc ordine conferebantur, ut post quaesturam . daretur tribunatus plebis, inde praetura , vel legatio Legionis Agricola post quaesturam, ac tribunatum plebis, teste Tacito, legatus legionias factus fuit. Seuerus Septimius prius quaestor, dein Tribunus plebis suit quam Legatus Legionis IV. Scythbcae, ex Spartiano cap. 3. & q. de vita eiusdem. Nullus post legationem legionis Tribunus plebis factus est, ne ex maiori
dignitate ad inferiorem descenderet. Hinc cum Hadrianus amno ros. tribunatum plebis gesserit, post eum magistratum logionem regendam bello secundo Dacico accepit. Tum tertium exemplum quod a triumpho Persico Alexandri Seueri in suo tertio consulatu proponc bas, penε, ne quid te celem, irrident. Nam in eodem cap. 9. num. 3. scribis Dionem designatum comsulem II. collegam Alexandri Augusti III. Fnitio eiusdem Hista 28. Quod vero Dio scribit se una cum Imperatore Alexam' dro consulem designatum, ad eundem in Campaniam pros
chum, haec ibidem te aiunt adnotasse r Mora itaque Amandri in Campania pertinet ad initium anni Chrsi a 28. non autem adsequentem, ut interpretatur Mem Norrsus . Tum ipse, vestra
vos, inquam, fallit opinio, si ad aduersarios me transitionem facturum speratis, quod ille me ibidem ut aduersarium oppugnat. Amicus amicum meliora, uti putat, & docet, & sorte etiam rogat. At illi: ea quidem ut labet, ut lubet, interpret
re . Nos ostendimus Alexandrum ineunte anno a 28. consulem
III. designatum in Campania substitisse, qui igitur fieri potuit,
ut eum consulatum sumpserit ob triumphum Persicum, cunia nondum bellicam contra Persas expeditionem suscepissetὸ Num hariolum dices qui triumphum ante victoriam, imo etiam ante
bellum sibi cecinerit ρ His vero reposui te scripsisse Alexandrum in suo tertio consul tu triumphasse, ac diserte initio cap. s. d, xisse:
164쪽
Distola Consedaris. 16 Ixisse r inuod licet fortuito factum, successores ramis ut plurimum sequaces habuit. Verum illi ridere, quod fortuito factum nouae consulatuum ineundorum Regulam instituerit. Rursus quaeso te, inquiunt, putasne Alexandrum, qui exeunte Septembri anno a 29. ut ille tuus contendit, triumphum egit, nondum se comsulatu abdicasse Auctor Regularum pag. s. suae Dissertationis scribit ex Lampridio in vita Alexandri nueri, eum Principe a consulatum injine ter tantum, ac primo Nundino sibi alios semis
per fuscisse, quod primum Nundinium ibidem hisce explicat rPrimum Nundinum ordinariorum consulum a Kalendis Ianuarys,
inque ad Martias. Hinc inferunt, temet Auctore, Alexandrum pridie Kalendas Martias abijssie tertio consulatu. Qua ergo ratione idem mense Septembri in trabea consulari triumpnauit,
ruam ante octo menses deposuerat ' Tum coepi Lampridij fiaem elevare, oui scripserit Alexandrum in suis consulatibus primo nundino sibi alios semper suffecisse. Nam Capitolinus cap. . in Gordiano semore scribit r Post iurisdiationem confulatum
primum injt cum Antonino Caratallo, fecundum eum Alexandro.
At nusquam Gordianus in fastis legitur collega Alexandri. It que Alexander quempiam trium consulatuum extendit, ultra Kalendas Martias, ut Gordianus eiusdem collega dici possit. Rursus tamen instabant non continuasse Alexandrum usque ad Octobrem tertium illum consulatum, ne Lampridius imo tot insignes Scriptores eidem laudati qui gesta Alexandri in literas miserunt, grauioris mendacij rei peragantur. Vix dum finierant, cum ego tot dissensionum fluctibus hinc inde agitatus, ad prius illud responsum veluti ad sacram anchoram in tempestate, me recepi, asserens non infringi quintam illam regulam, etiamsi I peratores post abdicatum consulatum, triumphum duxerint, modo illi eundem triumphi annum ordinario suomet consulatu illustriorem in fastis reddiderint. Hinc si quaeratis, inquar , quando de Iudaeis triumphus actus Θ Vespasiano Consule III. diis cetur; Quando primus de Persis e statim respondebitur, Al xandro Imperatore Cos III. Hoc de ceteris dictum accipite. Rursus illi opponere hanc mollem licEt ac fluxam interpreta tionem ipsa tua verba non admittere, qui initio eius capitis s.
165쪽
Consulatu ordinario decorari votaere. Audin', inquiunt, ut diseristE ait i-haec pompa iuustrior, non qub annus huius pompae illustrior seret. Quid, quaeso te, consulatus abdicatus, ac d dum praeteritus ad praesentem triumphi pompam faciebat ρ Nu quid erat in recenti adhuc memoria spectatorum pompae triumphalis ρ At hoc ipsum praestare poterat consulatus proximo a no ante triumphum gestus; neq; enim finges eundem ex ipsorum memoria excidi , nisi Lethaeis undis immersos comminiscaris. His putabant me ad incitas redactum; cum ego penε iratus inclamavi, distinguo et quo pompa illustrior foret in f stis, emeeri r in ipso triumpho, nego . At illi, numquid, inquiunt, putas nos Scholasticos, quibuscum sumptis de Schola vocibus loqueris Hae sunt illae ansae quibus ipsa etiam me dacia in delubro veritatis saepE suspenditis . Ludis alienis v Cibus, quas nec nostrae aures, nec Amici tui dicta patiuntur. Exere, si quas rursus habes, Consulatuum Caesareorum Regulas .
Anno nostrae epochae 86. Domitianus Augustus Consul XII.
processit. Primus Agon Capitolinus, inquis, hac anno a Domitiano insitutus, quem huius consulatus causam adstruis, ne ph, ut maiori pompasteret. Haec scribis pag. aos. laudans Su tonium cap. 4. in Domitiano. Mirantur te in eodem cap. q.
haee Suetonij verba dissimulasse: Certamini praeseδι crepidatus,
purpureaq; amictus toga Gracanua, capite gestans coronam auream cum erile Iouis ac Iunonis, Mineruaeque. Habes, inquiunt, D mitianum non togam praetextam, seu, ut ille vocat, trabeam
consularem gestantem, sed toga Graecanica indutum , ac corona aurea redimito capite, qui ne quid consularis habitus serret, ipsis calceis abiectis , crepidas sumpsit. Quam asonis Iompam auxit consulatus , cuius omnia ornamenta ille demisuit ὸ Praeterea cum, teste Suetonio , Domitianus consulatus pluis res ad Idus usque Ianuarias gesserit, si hoc duodecimo consulatu die tr. Ianuari j sese abdicauit, praeteritus eiusdem consulatus non poterat praesentis Agonis pompam augere, cui tamen suffecti Consules suis praetextis ac fascibus splendorem, addebant. Haec illi: quorum ora claudere non alia rati nome posse putaui , quam adhibitam toties responsionem repetem
166쪽
do. Itaq; dixi Domitianum, te Auctore, consulatum XII. sumpsisse, ut annum instituti abs se Agonis Capitolini, Augusteo
nomine in fastis consecratum, ad seros quosque posteros peremni recordatione transmitteret. Illi autem, ut ipsorum tibi verba reddam, crambem recoctam irridere,& quod idem responsum dabam, deploratam iam causam conclamare. At ipse Cens rini voces ex cap. 17. de die Natali reposui: moram Agonum primus a Domitiano inRitutus fuit duodecimo eius Serg. Dol consulatu. Videtiisne, inquam, ut Agonum institutio eo Domitiani consulatu in fastis indicata, imo nobilitata, ad n stram usque meminiam peruenerit ρ Sed reclamant te scripsisse duodecimum consulatum sumptum, ut solemnitas maiori stompa fleret , non ut nobiliori Pi incipis nomine in fastis, aut Scria, ptorum libris primus eiusdem annus obsignaretur. Vah homi nes importunos lAnno 87. Domitianus XIII. Consul fuit. Huius consulatus ineundi nullam quae Domitiano fuerit, causam producis. Non defuit qui diceret mirari se, cur eius causam non adduxisses, quod ita voluit tredecim Augusti consulatus aequare. Quispiam alius me interrogauit, num ad aliquam tuarum Regularum hic consulatus XIII. Domitiani reuocari posset. Ego, inquam, ad
quaitam reducerem, quae cap. 8. num. q. pag. 173. apud A ctorem legitur: Petitar quarta Regula ab expeditionibus milita--rdus. Iuxta quam pag. aco. dicitur Caligula Consul III. V pter beuum Bruannicum: pag. 2or. Claudius Consul III. propter pedisionem Britannicam : Pag. 228. Alexander Consul III. -proptir bestum Persicum. Mirum, inquiunt. videtur, qvbd cum Domitianus quatuor besticasexpeditiones contra Chattos, Ma comannos, Dacos, ac Sauromatas susceperit, nec unus inter tot
eiusdem consulatus expeditioni bellicae ab Amico tuo deput tur. Hic krtassis, ii quam, qubd anni illarum expeditionum. incerti sunt, noluit eisdem applicare consuIatus, quorum certam sibi aliunde causam nancisccbatur . Tum illi, quid tute de illa quarta Regula iudicas Imo, inquam, quid de eadem vos ce fores sentiendum putatist Ego certe arbitror esse probabilem. Haud mehercth, inquiunt, nobis probatur. Nam Ausonius co
sul dc signatus, cum dixisset destinaram sibi trabeam consularem, X a ait:
167쪽
ait r mque isti habitus ut m pace Confulis est, sie is visoria Triumphantis. Hinc ipsi Courules cum ad bellum proficiscebantur . non in consulari praetexta, sed in paludamento Urbe egrediebantur. Liuio lib. 36. Acilius Consul ad bellum dicitur palmiasus Urbe egressus, quod idem apud eundem fietquentissume occurrit. Aelius lib. 8. famil. epist. 1 o. scribit Ciceroni
vereri consules, ne illud S. C. flat, ut piaudati exeant. Plinius in panegyrico commendans secundum Traiani consulatum ait: Gestas confulatus non in hoe urbis otio, se intimo sinu pacis ,sed iuxta barbaras gentes, ut isti solebant, quibus eras moris paludamento mutare materiam. Nec secus Augusti urbe exibant, bellum in prouincijs administi aturi. Capitolinus in Marco cap.r . ait : Profecti itaque sent paludati ambo Imperasores. Itaque
trabea consularis, qui habitus in pace Confulis est, perperam ab Imperatoribus ob instans bellum induta affirmatur. Quorsum ista, o boni, an ut apud imperitos erudituli iudicemini Vsum praetextae in pace, uti & paludamenti in bello frustra virum eruditissimum docetis; ille enim non trabeam, sed ipsum comsulatum ob bellicas expeditiones susceptum dicit, quamuis Ima Peratores consulatum in ipsa trabea, non vero in paludamento Kalendis Ianuarijs auspicarentur. Agedum, inquiunt, loquet mur de consulatu. Caius tertium consulatum Lugduni hiemans inhi, ac duodecimo postea die eodem se abdicauit, ex cap. II. Suetonii in Caligula. Quid tam breuis consulatus ad expediationem bellicam, quam etiam extra consulatum ridiculε per sit ξ Claudius A. V. ys. consul III. designatus fuit, bello Briatannico nondum exorto; huic enim anno sequenti Aulus Pla
tius initium dedit, qui eiusdem per semet conficiendi dissiculi te cognita, teste Dione, Claudium accersit. Itaque anno priori Claudius, cum designatus fuit Consul III. iter ad bellum Blitamnicum non decreuerat, quod euocatus Plautij literis, postea s scepit. Praeterea abdicasse consulatum priusquam Roma dist deret, constat tum ex Suetonio qui cap. r . scribit tertium Claudij consulatum bimestrem fuisse; tum etiam ex Dione lib. o. ubi quamuis semestrem eundem consulatum faciat, postea tamen scribit Claudium Romam redijsse C. Crispo II. O T. Si
pilio Conselibus sexto quam discesserat mens , quod itidem to
168쪽
statur Suetonius cap. r7 . Hinc patet Claudium Roma profectum post Kalendas Iulias, cum antea tertio consulatu abijsset. Quid ergo facit ad ex ditionem Britannicam praeteritus consulatus e Alexander dMque tertio consulatu in Italia defunctus fuit, ut disertE Dio testatur, de quidem eiusdem Imperat ris collega, cui plus credendum, quam assictis eidem ab Amico tuo interpretationibus. Traianus designatus fuit consul IV. nu Io se tunc hoste contra Romanos mouente, uti tradit Plinius in panegyrico. Quid quod idem Traianus cum exercitu in Ge
mania degens, tertium consulatum recusauit, hanc praetexens excusationem: quὸd eum absens gerere non poterat ρ Huius A ctor venit ibidem Plinius. Itaque consulatus erat magistratus
in pace, in urbe exercendus, nihil illi cum bello suscipiendo. Nam sub Caesaribus bella vel ab ipsis Imperatoribus, vel a L
gatis consularibus, non autem a Consulibus administrabantur. Lucius Verus A. r6a. ad bellum Parthicum prosectus est, nec ob illam expeditionem consulatum accepit. Anno r69. duo col legae Imperatores Marcus ac Verus ad bellum Germanicum per rexere , quorum neuter trabeam consularem induerat. Seuerus neque in expeditione contra Albinum, ne ue contra Britannos consulatum capessivit. Caracalla sine adsumpta consulari re bea contra Parthos mouit. Gordianus ad bellum Persicum in Orientem transmisit Attico ac Praetextato Consulibus. Valerianus cum ante biennium quartum ac postremum consulatum gessisset, bello contra Persas infaustis auspicijs suscepto, acie victus,
ac captus fuit. Videlae quantas exceptiones Regula illa quatita patiatur P Equidem tot Romani Principes illam ignorarunt, quae sane nulla erat. Interim nobis edissere, cur consulatum XIII. Domitiani ad quartam illam Regulum reuocabase Mihi, inquam, pene certa sententia stat anno sequenti Domitianiim alterum triumphum de Germanis duxisse, ac proinde bellum hoc anno gestum arbitror. Ad haec illi r incerta loqueris; siquidem eodem anno & hellum geri, ac de victis hostibus triumphus agi potest. In his tamen ab Amici tui sententia discedis. qui hunc alterum Domitiani triumphum alligat anno so. D mitiano XV. Consule. Ne praeuaricari in causa videaris, missam hic facito tuam opinionem, ac temet cohibuto intra terminos, quos
169쪽
quos amici tui sententiae praefigunt . Id sanh, Inquam, modo agam; nec arbitrc mini πe in eiusdem verba iurasse. Et illi, miramur te huc non aduocasse tuum illud Palladium, in quo Omnis ora Danaum est erepti fiducia belli. Cur enim non dixisti Caligulam, Claudium, Alexandrum, ceterosque si qui alij suerunt, iuxta quartam Regulam consulatum propter expeditionem bellicam inisse, neque tamen Regulae illi ossicere, qudd ante expeditionem susceptam, consulatum sust ctis Consulibus cesserunt, quia satis Regulae consultum putas, si annum belli administrati, suo nomine in fastis insigniorem reddiderint ρ Hoc planὶ, inquam, vobis responsum hautCleo, quod iam saepius datum, in praesentia non reddidi, ne vestrae memoriae iniuriam tam frequenti eiusdem repetitione inferri putaretis . Exempla Caesarum qui priuatis Consulibus annum aperientibus, bellicas expeditiones susceperunt, laudatae Regulae exceptioncs appello: praeterquamquod saepius bella a barbaris
mota sunt, Consulibus ordinarijs in annum proximum designatis; Iσperatores ut rh, ne comitia consularia, siue Nundina d creta peruerterent, destinatos alijs consulatus ad semet transferre recusantes, sine tiabea consulari expeditiones bellicas susceperunt . Qi: aeso vos, ne diutius immoremur consulatui XIII. Domitiani, quem Auctor Regularum intactum dimisit, ne inu, diae propiores videamini, eam Regulam reprehendentes, sub qua viri velitis, nolitis , eruditissmus nullum Domitiani cons latum coegit, quamuis tres, vel etiam quatuor consulatus ad eandem facile potuerit reuocare. Annus 88. habuit Consulem Domitianum XIIII. i quis, is coryalatus a Tomisiano propter festimos Ludos Sacul res quos ed ait ruxra FI. Regulam . Hunc quoque Canonem deasumpto ab Imperatoribus consulatu ob faculares Ludos, I
dicrum putant; siquidem statim opponebant Ludos quintos ab Augusto celebratos C. Furnio ac C. Iunio Silano Coss. A. V. 737. Itaque eo anno Ludi sarculares ab Augusto editi sine tra a Conlulari, priuatis consulibus annum in fastis signantibus. Respondi te cap. ro. pag. i8 . id ultro admittere, qui ibidem Claudium sextae huius Regulae auctorem publicas, de eodem scribens et M. quia is falari maarae fungem res Iados ediderit,
170쪽
mares prater Seuerum, squaMes habuis. Hoc quidem a nuuo, misque ex veteribus, neq; ex recentioribus animaduersum. I nb eidem, inquium, Amico tuo haud animaduersum Claudium neutiquam consulari munere iungentem, Ludos saeculares sextos deis disse. Nam Claudius eos Ludos celebrauit anno Vrbis conditae octingentesimo, ex Tacito lib. tr. Ann. ac Cunsorino cap. II. de die Natali. Fatentur eodem anno Imperatorem Claudium IV. ac L. Vitellium III. Consules fuisse. Ceterum notant Suetonium in Claudio scribere eundem ultra sutactum quo adhuc priuatus defunctus suerat, quatuor ordinarios consulatus visust, semestrem nour simum, bimeares ceteros. At nouis limum ges si anno Christi s r. quartu n vero anno 7. V. C. 8oo. qui bi messi is fuit, usque ad Kal. Martias, qua die suffecti Consules magistratum inierunt. Porro annus Vrbis 8oo. inchoatus est eodem anno XI. Kal. Maias, ipso Urbis Natali . Cum vero Ludi celebrati fuerint teste Tacito cum Censorino anno octingen- mo, fit consequens, ut editi fuerint post XI. Kal. Maias. At Claudius ante duos fere menses consulatu abierat, ac proinde perperam tibi scriptum contendunt, quod confulari munere fungens eos Ludos ediderit. Si Claudio, uti scribis, sumptus Comiulatus propter ludos faeculares serios, cur eo anno non gessit, quod postea Consul V. secit, consulatum semestrem Cur quadrim strem non accepit, ut initium anni DCCC. Vrbis quo Ludi ede di erant, consul auspicareti r e Sextae Regulae euersorem, qui tamen a sagio tuo primus eiusdem auctor publicabatur ρ Hinc transeunt ad septimos Ludosiaeculares Domitiani . Prostant, inquiunt, nummi eiusdem inscripti r IN. Cam Domit. Aug. Germ. ΤR. P. VIII. & in postica et Cos XIIII. LUD. SAEC. FEC. S. C. Ex his eruditissimus Panuinius in lib. de Ludis saecularibus, optimε collegit Domitianum non edidisse eos Ludos ante Idus Septembris A. Christi 88. quiae . ea tantum die Tribunicia potestas VIII. in nummis obsignata,
eidem inchoabatur. At Domitianus ante aliquot menses abdis cauerat consulatum, quem nunquam gessit ultra Kalendas Mari teste Suetonio cap. t 3. Itaq; nec Domitianus confulari munere fungens eos Ludos dedit . Rursus gradum faciunt ad Octauos
Ludos saeculares Antonini Pij, quos celebrauit A. v. soo. quo sane