Horatius. M. Antonii Mureti in eum scholia. Aldi Manutii de metris horatianis. Eiusdem annotationes in Horatium

6쪽

M. ANTONII MUR ETI

de metris HoratianiS. Eiusdem annotationes in Horatium.

8쪽

M. ANTONIVS MVRETVS

REGII CONsILII PRAESIDI, AUGUSTIORI M.

inuistissimi Galliarum regis Henrici ad summum Pontificem legato, uiro Q amplissimo, S. P. D.

N G R A T I animi uitio, Ioannes Atlansoni, uir claris ime , nullum equidem unquam uitiuaetrius, aut naturae hominis alienius d uxi. ingratos autem semper existimaui non eos modo, qui, prouocati beneficiis, gratiaresserae studerent nullam, quod mihi se rarum superare immanitatem uidetur: sed omnes omnino, qui, quibus in uiris aliquam uirtutis eXuperantiam animaduertissent, non eos omni obseruantia colere,omnibuS modis ornare, omni deni que genere praedicationis celeberrimos efficere contenderent. Diuinum enim bonum, ut a Platone, eiusque discipulo Aristotele accepimus, honor est: Deoq; a et iccirco

9쪽

iccirco primum eum tribuere oportet ipsi, tum iis, in quibus aliqua diuinae naturae expressa elucet similitudo. neque u ro dubitandum est, quin Deus grauiter, ut ita dixerim, serat, cum aut sui dissimiles honore assici,aut similibus honorem meritum non deferri uidet qua in re par culpa est adulatorum, & eorum, qui cognitam alienae uirtutis praestantiam silentio tegunt. cum autem omnis uirtus laudabiles, amabilesq; facit eos, in quibus est ; tum ea praecipue, quae seras patet, proiectaq; est, totamq; se ad alienas utilitates porrigit: quo in genere iustitiam in primis, liberalitatemq. ac beneficen

tiam ponimus. quibus tu cu semper ita florueris, ut omnem gratiam atque audiritatem tuam nunquam non libentis sime contuleris ad iuuandos eos, quibuSin ipsis caussa esset aliqua, cur iuuari deberent ; mirum non est, si ita te littera rum studiis exculti homines certatim ornant, ut in te laudando propriam libiquandam ipsi gloriam quaerere uideantur. Equidem, de me ut dicam, cum in

Gallia

iustia Goos s

10쪽

Gallia essem, cognosceremq; multorum& litteris, de sermonibus, unum esse te in aula principis, qui praeter ceteros ingeniosissimorum, mihiq; coniunctissimorum hominum caussam susciperes, qui eos omni studio coplecterere, qui eis ad Regis ipsius notitiam tua commendatione iter aperires, amabam te iam tum incredibiliter : quiq; nullum a te unquam beneficium accepissem ri eorum tamen quos amabam,& uirtutis tuae causia,uel

plurimum tibi debere me arbitrabar. itaque cum Romam iens, in illam nobilis simam legationem, qua nunc fungeris; per hanc urbem iter fecisses: ubi prim a te hic esse audiui, nihil antiquius habui,

quam ut te uiderem, manumque illam deoscularer, quam in adiuuandis eruditis hominibus semper occupatam, nunquam defatigatam fuisse intelligebam. ibi quam tu me humaniter eXceperiS, quam comiter allocutus fueris, quam

prolixe detuleris , quidquid a te mea caussa fieri posset, & memini Auanson i, decus, Sc praesidium litterarum,& eo ma