장음표시 사용
2쪽
olenne quondam primis Romano. ru suit,ut spectaculorum munera eX-hibituri signum aliquod darent, eos 'populum spectandi avidum,iam ape triri scenam, iam & actores proditiros, admonerent. Hunc ego morem imitandum duco, dum in hac amplissima optimae civitatis scen , par nobile Juvenum optimorum sisto, non quisiuioso impetu concurrant , cruentisque selis icti- .hus contaminent. aut sanguine ac caede foederit, sed eos edant ludos, qiti innocentiam Musarum decenti Proinde signum ego dabo. non quo Nero aliquis impurus aut ceteri Principes, monsti a Nominis Romani, usi sunt, nec vili
mappa 'adhortabor, quam Neronis libertus in populum proiecit, sed illam exhibebo tesseram, quae gravitati civium optimis legibus institutorum, ct moris sanctitate praeditorum, tum mihi etiam, liberales illas, ingenuas literas tradenti, maxime convenie . Neque quis tam nimii supercilii censor erit, qui vitio mihi dederit, quando ex iba et lo
oe mappa praeter Livium, suetonium de reliquos veteres e recentioribus primo Ciuius LancillotusFer- rariensis L. I. non vulgaris literaturae fol. XII. et ex eo pereus Faberlibri de Magistrat. Roman. P. 189.
3쪽
Io Vatis in illamenta materiam accersendari
statui, quod Asiae tulix domitor p tiosistimum
' animi humani opus, regia prorsus censura dictitavit , quodque veterum omnium recentio. rumque iudicio maiest itis sublimitatisque , ac summae eminentiae fa fragia tulit. Quare in
star auguralis signi id a me suscipiatis velim quod
a Praecone Jovis communique Deorum In terpre'. te ae internuntio Heros ithacus ille longa ac di turna peregrinatione circumactus, tandemque -- Ci
' Ab hac admirabi i praerogativa tam pleno ore latis davit Homeri poemata Lycurgus in oratione contra Leocratem, hinc Aeschylus apud Plutarchum & As. thenaeum. Tragoedias suas vocat misas epularum Homericarum. Hinc Plato constanter asserit, eum, este persectissimum Poetarum. Hinc Aristides III. Orat. tomo, neminem inquam melius locutum fuisse. Hine Aristotelex in Poetica, longe illum omnes alios
post se reliquisse dicendi sublimitate. Socrates in quadam epistori Xenophon is , xcnophon ipse iaconvivio Democri is apud Dionem Chrysostomum, Aristophanes in ranis, Hierocles in Fragmentis apud Stobaeum, Hermogenes in Ideis. Philostratus mimaginibus Heroicis. Theocritus Idyllio XVI. Moschus lIL Plutarchus in libro de Homero ' Dionysius Halicarnasseus tu constructione nominum, Ian blichus in vita Pythagorae. Origenes libro contra Celsum VII. Thucydides in oratione senebri super Periete , Maximus Tyrius oratione XVI. Lucianus in Elogio Demosthenis Themistius in orat. xv I. Theodoretus libro secundo de curandis Graecornm aik-
ctionibus, plu:imique alii uno ore idem alaratum.
4쪽
Circes liliani hi veneficiis dcmum subiturus
Ac prosecto non sine fatione cupereis, sed umtis etiam insuper validissimis optarem, ita de hoc later eruditos omnia liquida dc explorata esse, utisgno em abstrusam& nonnullis obvolutam tenebris declaranti, convenit. At cum id aeque,ac raptiorum secretae mentis diseiplinaeque indi- s, pateat, par erit, sumto interpretis munere istud enarrasse, quo vacui essemus, s quod divinioris homo, ejusdemque conatus. seci ac comites in is r ecepera ni, conatu prospero fecissent. Hi vero principes Vixi, tam servido , propemodumque coeco animo in Homeri cultum sunt delati, ut , quae ipse aliquando veritati igmenta circumded Arat, vera illico existimarenti' interim tam8n neglexere secretos ac reconditos Vatis sensus, qui fictionum velamenis; egregias, maximasque ad mores spectantes doctrinas, iesere dc obvelare
5쪽
studuit. Nonnulli vero omnem struisturam, cari minis tam excellentis inanem crediderunt, quos
tamen, tanquam in devio itinere haerentes non sne ratione de vitamus. E primis est Eretas usi Philosophus cui natus error, ut herbam, quam O. Ussi datam finxerat Ponta, ipse tamen quasi ny tam satis conspectamque suis soliis describeret, duex eo alii veluti e sua gleba soloque traductam o-Mnderent, floreque, soliis, caule fibris ac radice perlustratam ceteris annumerarent herbis,quum tamen nunquam creverit, nec ab ullo mortalium unquam visa silerit. Quem Plinius, at quantus autor, hisce verbis sequitur: laudatissima herba est Homero, quam vocari a Diis putat Mo ly, & inventionem eius Mercurio assignat, comtraque summa veneficia demonstreat. Nasci eam hodie circa Pheneum specie illa Homerica, radice rotunda, nigraque, magnitudine. cepae , solio sollae, effodi autem dissiculter. Graeei autoressiorem eius luteum pinxere, cum Homerus cam .didum scripserit. Inveni e peritis herbarum medicis, qui dc in Italia eam nasci diceret, afferri iCampania vidi aliquot diebius effossium inter dissicitates saxeas, ra icis triginta pedes longae , ae
ne M s lGO , sed abrupta'. Ac illo qui
6쪽
. - - φ'- plinii asserto , se Amatus Lusitanus duci pasteste Henrico Spordano, explanatore Vatis haud Ignobili, sed quam infirmo praesidiis u-
tatur, haec eius verha docent: Non desunt aliqui . herbarum investigatores qui eam in agro Neapolitano naici contendant. Audio Melchiorem illandinum medicum Patavinum, virum doctissimum, et praecipue stirpium historiae scientia hoc seculo clarissimum , quam variis peregrina tionibus per Europam. & mediterranei maris ad Africam traiectu sibi comparavit, de eo prinnuntiatum audio, inquam, eum penes se istud
Moly Honaericum habere, quod in Aegypto na scitur, ab libininum nullo extrahi, sed a cane ad illud alligato, quia extrahentibus lethi serum est; Homerus tamen tradit esse tantum dissicile ex traAu, nescio an periculum mortis intellexerit et revera canti, qui illud eradicaverit , ex eo interit. At, unde quaeso haec Amatusὶ ὀ Gemeri Biblio, theca. Fortassis vero doctus ille homo certior rabsum differentem audiatis: hoc mihi Frahciscus Stuartus Comes a BotthWeli et Scottae Admira
lius, dum una Basileae viveremus narravit, ut maiidemGvillandiatus radicem illam ostendisset,quam
7쪽
ille inter sua rarissima positam servabat Etsi vero contra Theophrastum, Plinium & re liquos, aliquid moliri res pessiimi exempli merit,
non una tamen ratione moveor, Moly illud,
quod Ulyssi datum, haudquaquam herbis, sed ceteris diviniorem explieationem requirentibus accensendum esse. Ita enim clarus ille Thessalonicensium Praesul, Eustathius, non sua modo sed antiquissimorum hominum auctoritate fultus , confirmatusque, tradit omnem Odysseae Homericae historiam magis ad sormandos instruendosque mores , quam tradendae veritatis ergo conditam esse: δι ἐ
or enim multo est Iliade ,Odyssea, secundum iudicia antiquissimorum ac commendatio prudentiae pri marium illius institutum est. ino accedit, gra vissimos Interpretes, gnaros, herbam illam Mericurialem , haud quaquam cum iisdem convesnire ,' quas Plantarum auctores descripserunt, secretiorem multo sensum , vel ipsa notatione Veis praeeunte, quaesivisse. Ut enim an-itiquum enarratorem taceam, qui a voce sa λυρον,
8쪽
quod idem est ae αφανιζειν τα φαχιια, in originem eius ducit, Ptolomaeus etiam Haephestio A. 'xisi .Pi, sive ἔλ u derivat, quo Didymo magnaviadversum tener,adserenti nimirum αυ:ὸ δε μινον θάνατον xa απισπω m. Nec pigeat hoc loco
Alexandri Paphii sententiam reserre , qua, prissim. illa fingendi libertate usus, tradit, Picoloum e societato gigantum, dum e bello, adversus Jovem Oscepto, fugerer, Circes iqiulam occupasse. e1m. que inde pellere tentasse. Patrem vero bolem, auxilio filiae venientem,eum obtruncasse, et e san. guine illius in humum defluente plantam iure-.xisse, eamque, Μωλν, in memoriam pugnae , appellatam, qua allatus ille gigas interfectus est. Esi vero norem lacti similem a candido splendore solis eum occidentis, radicem, nigram a nigro gigaritis sanguine, vel a pallore etiam , quem Circς consternata induit. Quae, etsi herbam ex intuenti non terrae solo , fit iam, non natam esse innuant, ipse tamen Poetarum Princeps hanc o, pinionem nostram prudenti illa deseriptione tueri videtur, qua eandem herbam sola Deorum. non mortalium lingva ita appellatam tradit.
Erat enim Diis proprius uuidam dicendi mos, D quem
9쪽
em tamen ita semper retulit Homerus, ut Aim recepta Graecis lingva inter elaretur. ldeum neglexerit hoc loco, haud praeter rationem docet, Moj solis Diis cognitum fuisse. Et ut ad illustrandam veritatem exempla maeninrsiciunt, Scamandri, et avis cuiusdam mentionem sacit, quorum aIterum Dii Xanthum, alterani C halaida, homines vero illum Scamandrunt, hane mindin nominavὰbe. Ex hoc vero nihimero herbam Mola segregat. Dii enim soli, reddam Eustathii verba a hanc plantani eo lab
mine designant, hominibus vero- neque c gni ta , neque certo rapmine insignita est. Quo
ubique sibi constans ac praediistorum mem'. doctissimus Praesul in Chgeae enarrationό
Non rest Po ta P ad nonarii homines Mψἰy imponant. qiloniari ilicognitu nii s est. Unde et iacmine caret . nec binas kno inationes ira, i, ut ceteri quae in ilia da peper 'ita E sinis tr ,3irtutern huius is rbae, bliutide potius quam e medicor tun libris acceriendam este; volupuse tamen
10쪽
tamen erit, lianc sententiam vel recentiorum verantiquiorum consensu roborasse. Mereturque inter omnes primo loco Dioscorides, et Vergilius Marcellus, clarissimus illius Explanator collocari, qui seposito tantisper cultu antiquitati debito , m
initia illa Theophrasti, Plinii, Galeni, Pauli Aegi-
metae, Oribasii et aliorum hanc in rem allata,nugas declarare ausus est, ' ' ad quem novissimus 'pariter, ac doetissimus Theopnrasti enarrator Ioannes Bodaeus a Stapet magna animi constantia accedit. idem assimans, addensque insuper,magnum eruditorum globum eadem sentire, quin
xum tamen nomina, at sine damno reticet, quum
Eustathii auctoritate satis ad credendum inducamur, plurimoS Graeeorum iam olim ita statuisse Nil ergo impedit, quo minus tandem id, quod ii bit asseramus, nempe Vatem omnem hanc hiastoriam, quam de Vlysse in Circes insulam et do b a mici
Vergilius Marcellus ad DioscoridisAnaramei L. ix q*9. Omnia nullam habent nisi ex Homerico
figmento causam et rationem , attamen graves Craecorum et latinorum scriptores, honorem
principi omnium Poetarum habentes, tanti eu Asecerunt, ut Hephrastus libr. IX. de plantarum . historia Moly describens , Homero praeterquam in radice subscripserit testeturque inPheneo et lie- ne Arcadiae nasci, quali Homerus cecinit radice et post Theophrastum Plinius, omnia a Theophrasto dicta Romanos docens, haec amplius πυdiderit, nigro colore radicem esse.