장음표시 사용
311쪽
θς6 Liber secundus. Titulus 18.
eri eanones,ante,& post litis contestationem,& in prolatione siviten. tiae, Ss post, sinsulis facultatem tribuut appellandi. ut in tex. & sup e. eum sit.
num. Institutain procem. Et ut lites cito expediantur. l. prope-- randum. C.de iudie. Et quoniam per longas lites laboribus, de expensis litigantes saepe grauantur. c.finem.de dOl.& coni. Et non a mittendo appellationem , nisi a dissinestiua, lites citius expediuntur. I. fin. CAe sent.& interi. omn. iud. Ideo leges saeculares appellationem ante sententiam regulariter non admittunt. ut in tex.& l. ante.C.Dor. appell.non recip.
NISI in quibusdam easAus. QVI A sunt aliqui casus, in quibus, si ab interloeutoria non posset appellari,gravamen per illam illatum , esset postea irrevoca bile.e.significantibus. de offodeIeg.& Authent.habita, & ibi gLC.ne fit. pro patr.puta, si iudex decreuerit, aliquem esse torquendu, vel si post grauamen non expectatur dissinitiva, pura,si quis pronunciau rit, se non esse iudiem. l.a. fide 'meli. cip. Et quoniam nulla lex de hei permittere, ut quis in iudicio Iniustὰ opprimatur. e. erit autem .dissi ne inde nascantur iniuriae, unde ius debet oriri. l .meminerint. C. unde vi. Ideo licet regulariter de iure ei uili, ante sententiam dissiniti-uam non appelletur. l.apertissimi. Qde iudiciin iis casibus tamen, it . quibus per interlocutoriam praeiudicium irreparabile seneraretur. etiam de iure eicili appellatio admittitur. ut in tex. & l. intra utilo .
eut in appellatione requiritur causa rationabilis , ita inrumfatione . QVI A sicut naturale est, per appellationem iudicis gravamen .euitare. tiastae. suggestum. ita &per recusationem,suspectorum iudicum insidias declinare . c.quod suspecti. r. q. . Et sicut adipellatio non debet esse praesidium iniquitatis. inst. e.cum speciali. ita di reeusatio non debet esse impedimentum iustitiae administrandae. ins.c.nouit. Et quoniam ubi eadem est ratio, ius idem constitui oporteriti illud. Cad leg.aquit. Ideo sicut appellatio, causa probabili non expres sa, ante sententiam non admittitur. inst. c. ut debitus. ita nec recusationis exceptio est sine expressa eius probabili causa, admittenda. ut in tex.& caiispicionis. de ossic.deles. Duiligod by Goral
312쪽
De appellarionibus, M. απτ E MPUS assimatum iudici ad eausam decidendam , incipit
currere a tempore praesentationis rescripti. QVI A ante praesentationem reseripti iudex non habet iurisdi.
ctionem in actu, sed in habitu.cpastoralis.f. quoniam.de rescrip. Et quoniam frustra videretur esse appositum tempus in rescripto ad eausam dees,ndam , si illud curreret,antequam iudex ipsam decidere possit.e.prlterea. de ossic.deleg.& I.aliquando.C. ad sen. eons Velleian Ideo si intra certum tempus lis deeidenda comittitur,ex tune tempus incipit eurrere, cum iudices contigerit literas recepisse. ut intex. & c.plerunque. de restripi.Vnde ut cautius agatur, quando in re. scripto est appositum tale tempus, debet fieri adnotatio authentica'- de praesentatione illius,ut sic appareat, quanto tempore durat iurisdictio;& praesentans debet aduertere, ne illud praesentet, qu do iudex est legitimi impeditus propter absentiam rei, vel propter aliam iustam causam,ne tempus inutiliter labatur.Ioan.And. hie.
c O NV ENTU S super iniuria clerici, velfuper aduruinin pellare potes. OUI A appellatio fuit instituta, ve sie praesidium litigantibus,adgrauatnena iudice illatum, remouendum. i nis. c.suggestum. Et quoniam qui pro aliquo delicto eonuenitur, posset a iudice grauari , tum declarando eum delinquentem,qui serian innocens existit. e. qualiter. de aceusata tum imponendo pinnam maiorem, quam debeatur delicto.infr.e.reprehensibilis. Ideo pro crimine conuentus, appellationis remedio regulariter carere non debet.ve in tex.& sia p. c. cum sit.
NISI si notorius. OV IA notorius delinquens, si pro illo erimine puniatur, & m
dus in poena non excedatur, non potest praetendere gravamenia, eum oculis omnium sua culpa pateat manifesta. inis. c.prox. & e. quae Lotharius. a. q. I. Et quoniam appellationis remedium ad iniquitatis defensionem non est trahenduminis. c. cum speciali.Ideo notorius , dc . publicus delinquens non potest per appellationem, eriminis poenam euitare. ut in tex.& suP.c.ad nouram.
NON en de Desii procedendum super aliauo,tanquam notorio.
OV IA mulea dicuntur notoria, quae non tint.vt In tex. Notorium enim non facilE comprehenditur corporis sensu,sed boni intelle- ctus discursu; adeo, quod etiam periti titubant,quando factum sit no toIium censeodum:& saepe de notorio loquimur, & quid sit notoriun
313쪽
198 Li3er Secundus. Titulus 17.
ignoramus. e.manifestii, & ibi glos. Lq.i . Dicitur tamen notorium tribus modis, scilicet, per conse sitionem in iure factam: per sententiam, aqua non est appellatum e & per rei evidentiam. glos in c. fi a. de temp. ordin. Et quoniam si illud,quod non est notorium, cile notorium cense retur,saepe quis iniustE puniretur,& indebitE iii tamaretur.sup.c. prox.αl. 2. C.quOriappell.non reci p. cum iuris ordo in no rus necessario noIV. sit seruandus. c. ad nostram, it a. de iureiur. & cum illud pro vero accipiatur. .de inanifesta. g.absens. χ.q. I. Ideo ne quis grauetiar,iudex debet prouidere , ut quod dubium est, pro notorio non habeatur. ut iatex.& c.ex parte,il I.de verb. sign.
I V D E X debet cogere appellantem, ut vel intra tempus conue niens appellationem interpositamprosequatur,vel iudiciosuo, illa
OV I A sicut prouidendum est, ne sub appellationis diffugio quis
evitet indebite iudit iii,a quo recessit, & ne aliud eludat, ad quod prouocauit,& in quo, forsan fraudulenter, appellationem non prosequitur. infici c.cum speciali: ita iustae paenitudinis humanitas non est appellanti amputanda,ne, si voluerit ad iudicem,a quo appellauit,reuem ii,& fauori pro se introducto renunciare,rigidE impediatur. c. ei, qui. s.si quis. i. q. 6.Et quoniam sub huiusmodi praecepto alternatiuo,viriq; ineonuenienti medetur.infr.e. saepe. ideo iudex a quo, non cogit praeci-sE ad appellationem interpositam prosequendam : sed alternatiue, ut vel in termino statuto illam appellans prosequatur, vel, eo elapso,tudicio suo, illa remota,pareat. ut in tex.& sup. c cum sit.
P P E L L AT I O N I malitiose interposita non es defe
VIA appellationis remedium non ad deprimendam cuiusquo iustitiam, sed ad remouendum gravamen,suit institutum. inst. c.cum speciali. de l. s.ff. eod. Et quoniam multi appellant ad i sitiam fraudulenter euitandan .sup.e.ad nostram. Ideo ubicunque ap- pcllatio apparet ex fraude, & non propter gravamen,interposita udex illi deferre non debet, nec ob illam deuet causam sibi commissam pomponc xe terminare.ve in tex.&inst.c.ut debitus. md enim prouisum est ad cocordiam, non debet vergere ad noxam .c.lieet, it a. distin. ε s. Et iuris occasio, ad iniquum dispendium non est trahenda. L eum is . qui. C.de usuc.pro empta
EX COM AI UNICATUS, pendente cognitione appella nonis , absolui potes ad cautelam.
314쪽
QV IA abs.lutio, quq datur ad cautelam,potest mustum iuuare a& nihil obesse. c. stact.de sint.exeom.m SEt quoniam ubi veritiatur periculum animarum, tutior pars est elige G.e. a.de homicid. Et excommunicatus non potest stare in iudicio ut actor. c. I. de ex P. in s. Ideo si quis dicat, se post legitimam appellationem fuisse excommunieatum, de sic eo tempore,quo iudicis iurisdictio erat suspensa, &non poterat excommunicare. c. per tuas .de sent.exeom.vel aliter doinualiditate excommunicationis opponat, dum talis cognitio pendc i, ipse debet ad cautelam absolutionem petere , ιχ superior ei illam concedere debet.ut in tex.& c. venerabili. de sent.exeom.
AT F apparet, eum legitime appellasse, non punitur pro eo, quos
interim celebrauit diuina . QV I A ubi non est culpa, ibi non debet poena imponi. S.Thom.
par. 3.q. 2.art. I. in addit. Et quoniam excommunicatio lata post legitimam appellationcm, est inualida: & illi,qui appellauit, ei Contrauentcndo, no peccat; dummodo aliter non contemnat. insnc.dilectis . Ideo appellans, qui post talem excommunicationem celubrat ν . propter illam non punitur. ut in tex.& e. I.de sent .excon .in c.
Cap. 17. Cum teneamur. EI appellans turbatur in possessione ,super qua fuit appellatum , ' iudex is quo potes illam possessione γbi reformare, appellatione
i costatu permanente QV I A iudex a quo potest interponere offetum suum in his, quae
tendunt ad faciliorem exiitum causae appellationis.Butr.hie.cum per appellationem interpositam, eius iurisdictio no sit extincta, sed tantum suspensa , quatenus versatur cognitio cauta appellationis. e.a iudice.eod. in s. Et quoniam ad faciliore causae exitum interest , ve, appellarione pendente, nihil attentetur. l. fin. C.ut linpend.Ideo non obstante appessatione, potest iudex a quo reuocare adsentata in praeiudicium appenationis , dummodo in eognitione ipsius appellationisse non intromittat. ut in tex.di za. di ibi glos. de mair. e . contri interd. eccL
GENERALI S, vaga appellatio respectu cuiuslibet graua
in ΙA appellatio est adinuenta ad remouendum Favamen,quod
a iudice infertur. sup.e.suggestum.& l. I.ffeod. Et quoniam re spectu euiuslibet causae intentandae in suturum, non potest prae tendi gravamen depraesenti. inst. c. videbitus. & l.eius, qui. ffsi certipsi. οι cellante causa, talestinus.iast cum cessante. Ideo si genera uter Dissili ed by Cooste
315쪽
' 'mo Liber secundus. Titulus 28.
liter quis appelIationem interponit ab omni gravamine, q)rod sibi eois tingere potest, huiusmodi appellatio tenere noa debetavi Iu tex.& sum
SED refricta ad cenam causim sic. I A quando appellatio restringitur ad oertam eausam , tune
vel gravamen praecessit, vel praetenditur de praesenti in aIiquo articulo.d. civi debitus. Et quoniam propter eontinentiam,& eonnexitatem, seu unitarem causae, videtur tale Frauamen totam causam eontigisse. supr.c.super eo. & l.vulgaris. ffae furt. ideo si quis appellat ab aliquo iudice super omni gravamine, quod in una causa sibi possit inferri, quanquam generaliter talis appellatio sit interposita, appellationi tamen eius est ab eodem iudiee deferendum. vi in ten& l. iu tradendis. st commvn.praed.
APPELLAT IO friuola non excuset inferiorem quominus te nea r obedire Iisperiori. V I A remedium appellationis Mon est luitentum,ut ut cui a reIia
ionis, & ordinis obseruantia exorbitanti, tibeat in sua nequitia patrocinium exhibere. supta c. ad nostram. Et quoniam seb-ditus, qui non obedit superiori licita praeeipienti, eeataea si quis.de maior.& Obed.& c.si dominus. x x.q. 3. Ideo per appellatiouem,sine rationabili causa interpositam , quis non exeusatur, fi iusto superioris mandato non paret. ut in tex. de Coaeil.Tria.seus. a cap. 1..
ET V de eontemptu puniatur. OV IA contemnere superiorem. & eIus praeeepta negligere, es
peccatum. eap.certum. ι ἔ.q. r. Et quoniam peccata non debent transire impunita. S.Thom. par. 3.q. x. arta l. Ideo si quis contemnit su periorem, per seiuolam appellationem non ex satur, &pro tali con temptu veric puniendus.vt in tex.& sit .c.si duobus.
S I innocentiam suam aliter purge in
QV IA rem,quae eulpa earet, in damnum vocari non conuenit. σλ. de constit. Et quoniam potest esse, quod ex Iegitimo impedimento quis non fecerit, quod superior iubebat. eap. r. de des. re coni. & de iure eanonieci non punitur remees appellans , quando aliter non Peccauit. glosin I. i.E. a quib. appeti. non Ile. Ideo qui remouet praesuinptionem , quae erat, quod stivoIe appellasset in contemptum praecepti facti a superiore , etiam si postea eius appellatio denuntietur inualida, non per hoc punitur. vi ia sex. dc inu. cap. t debitus. Caps
316쪽
De appellationibus, dcc. iCap. 1 o. Ad haec. & Cap. 11. Quaessioni.
s I mandatum fictum ei, qui iurauit Isar iudicio ecclesia , me dis similes iuramenti,4Mita promissimi appellare poteris. IA iuramenta generaliter prastita, sunt restringenda ad causam honestam,& verisimiliter cogitatam. eap.quintauallis. diiureiur. Et quoniam mandatum alicui factum ratione eius i ramenti, si limites illius eat cedit,grauat iurantem. c. I. de iureiur in s. Ideo propter illud gravamen potest licite appellari. ut in tex. di supri operuenit. ἔ
quoniam iudex, qui praecipit alleui,ut adimpleat,quod iurauit, eum non grauat, sed 4d euitandum peccatum prouidet.cquan t' . de iureiur. Ideo ex quo in isto casu iurans non grauatur, cius ap bellatio non tenet. ut in tex.& inst.e.eum speciali.
. Cap. 22. Praeterea,il I. AP P E LL A N S ab ordinario, postea de delicto ab eo commis Io puniri poten per ipsum ordinarium s ct idem de antea comet missisin nunc de illis accusetur. QV IA appellatio non suspendit iurisdictionem iudieis a quo, nisi
in causa,in qua filii interposita. iupr. c. cum teneamur. Et quoniam ordinarius non habet iurisdictionem restrictam ad certam causam,& ad eum spectat delinquentes coercere. e. I.de ossi c.ordin. Et appellatio non debet quemquam in peccatis enutrire. supr. cap. suggestum. Ideo si aliqui ad superiorem in una causa Vpellant , talis appellatio non debet eos tueri,quominus eorum excelliis ab inferiore iudice loci debita poena corrigantur. ut in tex.& infr.e.proposuit.
. I non detulit appellaiioinsui aduersari , de sua posteriori ci
ea idem contra eum excipere nequit. OV I A quod quisque iuris in alium statuerit,eonuenit, ut & ipso eodem iure utatur. l. I. T quod quisque iur. Et frustra legis imis plorat auxilium, qui committit in legem. c.quia stustra.de usiir.& l.auxilium. ff. de minor. Et quoniam qui non detulit appellationi adue sarii, videtur illam reprobasse ut iniustam . inis. cap. saepe. Ideo non tenetur iudex, nee aduersarius deserre appellationi, cui in simili eam non detulit appellansist in tex.& inst.c.an sit. Dissiliam by Cooste
317쪽
3οι Liber secundus. Timius a8. Cap x . Propositit.
QVI A appellatio non eximit appellantem a Iud ieis iurisdicti
ne, nisi in eo tantum, super quo appellatur.supr. c. eum tenea mur. Et quoniam ordinarius habet in loco iurisdictionem uniuersaIε, di non limitatam ad unam causam tantum.c.itae offe. d. Ideo per apppellationem interpositam ab ordinario in una eausa , non impeditur eius iurisdictio in alijs contra illum appellantem. vi in te di Lynic.Eapud eum, a quo appell.
POTEST tamen eum recusare ut fusterium.
VI A suspicio sundatur super iniquo animo iudieis.e.eum superide ossie. deleg. sed appellatio sundatur super gravamine supricis suggestum. Et quoniam qui ex malo animo in una causa gr i refugere iudieiu . e. quod suspecti. q. . Ideo iudex, a quo, propter gravamen in una musa illatum, ariSIatur,potest vi suspectus in alijs causis ab illo appellante recusari. vi In Lex.& supr. Gad haec.
NISI eonveniatur de crimine manifesti , ct in quo non cadi excussis , nec fusticio , ut quia imponitur poena iuris surgens
OVI A ubi delictum est manisestum, non potest iudiei imputari,
quod ex malo animo illud attribuat delinquenti. c. quae Lotha rius. 2. q. I. Et ubi poena est determinata a iure, non potest diei, quod iudex grauet in ea, modum excedendo. I. respiciendum. Ede poenis. tune enim ipse potius videtur e se legis executoriquam iudex condemnans. Innocto e.ex piate.de verb.sign. Et quoniam fine legitima causa non potest ordinarij iudieis tribunal euitari.e.irrefiagabili. de ossie. ord. Et reipubIicae interest, ne delicia remaneant impunita. l.ita vulneratus .ffad leg.aquit. Ideo in erimine manifesto, & eui est in iure certa poena assignata non potest ordinarius ut suspectus recusari, quantumcunque propter grauamen illatum, fuerit ab eo in alia causa appella-τα ut an lex.& sup c.cum sit. Sed si psna imponeda esset arbitrariasiunc osset iudex recusari; licet des ictu esset manifestum.Ηost hic. quia ponet nocere in impositione grauioris pqnae. sup.c.ad nostra.Vnde quando
dicitur, quod in delicto notorio iud x potest etia in proprio facto, & in facto Duili do by Coosl
318쪽
iacto tuorvin familiarium,& eonsanguineorum procedere. e.irrefiaga hili. de olforii. & c. & qui emendat.dist. s. est intelligenduin, quando poena illius desiisti est determinata in lege. Λbb. hic.& Bart.is l. si quis forte.ffide pinnis.Seeus,si mena esset ei arbitraria. I. r. cine quis in sitae Lius sibi die. nam ex quo tune habet interesse in causa, non cense. tur habere rectum iudicium ad poenam arbitrandam. c. repellantur. de
A B S OLUIT V R exta unisatus,cautione recepta, licet aduersarius, vel excommamicator,ne ab olsetur, anesiet, flenam munieatio non Dis lata pro manifesta contumacia,vel osse a.
VI A per huiusinodi absolutionem eonalitur animae ipsius ex. e communicati,ne extra ecclesiae gremium decedat.c.si quem.de sent.exeom.& ipse habilitatur,ve possit stare in iudicio ut actorie. I.de excepe. in s. Et nihil deperit aduersario, vel excommunicator cum eis prouideatur per lassicientem cautionem de stando mandatis ecclesiae, Si de iuri paredo.c. letide sent.exeoman 6. Et quonia anima muri salus est maximὸ attendenda. c. ne pro defectu. de elect.& quod uni prodest,& alteri non noeet, facile concedi potest.c.olim. 8.q. l. ideo
si quis pro contumacia , vel alia qualibet eaesar inter,cto, vel excommunicatione tenetur adstrictus , & offert se ad iustitiam de his , proruibus sententiam ipsam excipit, iudex eum ne in excommunicatione ecedat insemere poterit; etiam si pars advers ne issoluatur,appellationis obstaculum interponae; ab ipso tamen ante absolutionem fias.fieienti cautione recepta,quod vel in praesentia Romani Pontificis, ad
euius audientiam appellatur, si maluerit aduersarius,vel coram iudi- ,eui causa delegauerit,iuris pareat aequitati.ve in tex.& m. per tuam de sent.exeom. Si autem quis esset excomunicatus pro manifesta eon. tumacia, vel Offensa, tune non absolueretur sub emtione, sed prius --beret satisfacere. e. venerabilibus.Apore de sentiexeomeum enia tune elare amareae de iustitia latae excommunieationis , ipsa noti est tam facilE relaxanda, ne in eius contemptum videatur interposita ainpellatio.e.ex parte.de vertasign.
P R AE L A τ V S subditumsuspendere , vel excommunicare non debet , nisi monitione praemissa.
OVI A siispensio est pinna. e. I. de sentiexcom .in L& exeommuniacatio est poena maxima.c. rripiantur. . q. 3.& quavis eius gladius sit neruus eeelesiasticae disc*linae,& ad eontinendos in Omio m pulos valde salutaris; sobri E tamen, magnaque circumspPione exer
cendus concit. Trid. cap.3. Et quoniam in omni actu iud-cialis
319쪽
3ο4 Liber Secundus. Diutus et 8.
esaliun quo vertitur alicuius interesse,requiritur,quod ille citetur.l.de unoquoque.ffide re iudic.Ideo sententia hispensionis, vel exeontinuniacationis nunquam est ab homine ferenda , nisi canoniea monitione praemissa.ut in tex.& α sacro.de sent.exeom. Monitio autem ista de eesse trina,vel una peremptoria continens tres terminos. c. omnes. 16. q.7.Tenet tamen excommunieatio lata a pastore,& praelato ad illam. serendam potestatem habente, quamuis haec monitio non praecedat .c.sententia. I r. q. 3. sed ipse excommunicator ob illam sic incompetenter latam,poenas incurrit. c. I. de sent. excom. in 6.8c d.c.sacro.Vndra . eum excommunieatio nunquam sit ferenda ab homine, nisi eanoniecismonitione praemissa; hinc est, quod ab homine non fertur excommunicatio, nisi pro contumeia;siue in non parendo in iudicio, siue in non satisfaciendo,quod ab ipso exeommunicatore praecipitur. C. nemo, Scc. episcopi. I I. q. 3. Et haec de excommunicatione,quae fertur ab homi . ne ; nam ubi ius illam fulminat propter delictum , tune iudex potes delinquentem excommunicare sine alia monitione.ve in tex.& c. si quis suadente. II. q. . tunc enim nil noui videtur facere iudex,nisi ius exequendo; quod cum habeat poenam determinatam , & cum de delicto constet,pars non potest a iudico exequente praetendere gravamen.sup
NEC subditus contra disciplinam eccles anteam appellare poten .
OVI A rei criminum plerumque, ad euitandas pqnas , & superi
rum subi fugienda iudicia. querelas, & gravamina simulant, &appellationis diffugio,iudicis processum impedire proeurant.inis. e.eu speciali. Et quoniam appellationis remedium non est inuentum, ut ali cui a religionis, de iustitiae obseruantia exorbitanti debeat in sua nequitia patrocinium exhibere.supr.e.ad nostram. Ideo ubi superior non exeedit modum in corrigendo, ab eius eorrectione appellari non potest.ut in tex.& Concit Trid.seis r s. p. I. & sess. 1 . cap. lo. Si autς syauet in corrigendo,tune potest a tali gravamine appellari. sup e. ad nostram. i enim nimis emungit,elicit sanguinem. Prou. 3O. a
M A X I ME, Fen religiosus. ' - OVI A religiosus in proseisione sui ordinis,emittit obedientiae votum,& ita propriae voluntati renunciat,ut eius velle, aut nolle exsuperioris arbitrio dependere debeat. e placuit. rs. q. I. Et quoniam si liceret religiosis per appellationis dissiigium a legitima superioris eo rectione se subtrahere, saepe contra obedientiae votum deuenirent in lentes, & eorum delicta eum publico standalo per tribunalia propalarentur.etea, quae. de stari monach. Ideo praecipue in religiosis est o seruandum,ne eum pro aliquo excessu fuerint eorrigendi, contra regu, larem praelat sui, at capituli disciplinam appellare praesumant;sed hu-t militer, Diqitigod by Cooste
320쪽
militer, ae Mu E suseipiane. quod pro salute sua fiserie eia em iniun
E T iudex is quo praefigis terminum appellanti, ad appellationem
QVI A a multis interponitur appelIatio ad euitandum iudicium
iudicis a quo, & postea illam non prosequuntur coram iud iceis se ad quem,& sic malitiosε quaerunt utriusque iudicis an tentias euitare.i r.e.oblatae. Et quoniam iudex a quo potest interpo nere ossicium suum in his , quae tendunt ad faciliorem exitum cause appellationis, dummodo circa cognitionem ipsius appellationis se non i immittat. se .cicum teneamur. Et ex causa iudex potest omnem dialationem legalem mutare. l. a. ε de re iudic. Et appellatio non debet esse praesidium iniquitatis.infr.e.cum speciali. Ideo licet ad prosequendam appellationem, a iure statuatur terminus unius anni, dc ex causa biennii. I.fin.Lillud. C. de temp.appelL iudex tamen si videt appellantem esie negligentem ad ipsam prosequenda, potest ei terminum illum coarctare,& Ioeo illius breuius lepus assignare.ut in tex. & suDe.cu sit.
IN TR A quem si non 'prinequitur, iudex . quo reassumis iuris
dictionem. 3UIΑ talis terminus hominis est loeo termini iuris. LI. x. ff.dore iudie. Et quoniam si intra annum,Ivel biennium datum a lege
ad appellationem prosequendam, appellans illam non fuerit prosecutus, censetur ipsam deseruisse, & perinde habetur, ae si non appellasset. supr. c.cum sit.& d. s. illud. Ideo iste terminus assignatus a iudice, est peremptorius ad appellationem prosequendam, & eo transacto, & illa non prosecuta, iudex a quo proeedet in causa,sicut anteis ipsam appellationem fecisset.ut in tex.& inst.c. stpe . . io P P ELL AN S vero non prosequens appellatione uam,co demnatur in expensis avellato hoc prosequenti. . t QVI A qui intra debitum tempus appellationem non prosequitur,
censetur temere appellasse. Λuthent.ei,qui.C.de temp.appell.Et, quoniam victus, qui non habuit probabilem causam litigandi, est in sui pgnam,& in victoris releuamen,in expensis litis condemnandus.c. calumniam. pqnis.de l.eum,quem. ρῖde iudie. Ideo in quocun- aue negotio aliquis appellauerit, & eo, qui appellatus fuerit, veniente, ipse appellans venire neglexerit,competentem illi recompensationem expensariam facere debetἰ; ut hoc saltem timore perterritus, in grau men alterius non facile quis appellet. ut ita tex.& inis. e. ut debitus.Sed licet de iure canonico non procedatur contra temeia appellantem ad aliam rinam, quam ad condem alionem eariniarum,quas appellatus