장음표시 사용
61쪽
exitu voeabuli pletus syllaba finali at-
Itaque in primo pede dactylieitui potissimum voeabulum locum habet, spondiacum longe reeedit in quarto pede Oeabulum spondi aeum et finis oeabuli spondiaeus multo saepius invenitur, quam voeabulum da etylleum et finis oeabuli ae-tylieUS. Sed si armina conferimus, in primo pede dactyli eum voeabulum saepius invenitur in altero 29,02'lo quam in tertio 27,42'lb earmine, spondiacum vocabulum saepius in tertio b,31 quam in altero 3, 62 earmine eodem modo in quarto pede aetyli eum voeabulum saepius invenitur in altero 7, 99)quam in tertio 5, 96 earmine, Apondiacum Voeabulum ViX saepius in altero sit, 24 quam in tertio stl,06), exitus Oeabuli aetylleus saepius deurrit in altero 6, 87 quam in tertio 6,6) carmine, exitus oeabuli spondiacus multo rarius in altero 12,94 quam in tertio li, is earmine alia e parte primuSet quartus es, si non uno vocabulo aut exitu voeabuli oeeupatur, dactylus est in altero 10, et 16, 61 earmine rariusquam in tertio 12,06 et 22,33), spondeus est in altero 7,45 et 8, 63 earmine saepius quam in tertio 6, 3 et 5,38). Hae omnia non elisu saeta ei tam rationem indicant. p. 53 Vidimus, pedem primum et quartum totiens fere in altero
62쪽
tarum praeSt erat, voeabula ita distribuit, ut pes primus et quartu in altero armine saepius quam in tertio voeabulum daetyli eum, rarius quani in tertio carmine Voeabulum pondia- eum Omprehenderet alia quidem e parte hi pedes in altero saepius quam in tertio carmine monosyllabo produeto, rariusquam in tertio vocabulo pyrrielii finiuntur. Si autem pedes primus et quartus duobus vo stabulis monosyllabis estupantur, diaeresis, quae post hos pede in eidit, multo minus effertur, quam si uno Voeabulo aut fine vocabuli spondiae comprehenduntur tune Vero potiSSimum quartu pes monosyllabo pro- dueto finitus nequaquam offendit, eum in quarta thesi voeabuli sint extat, cuius Reeentu grammatieus a metrie dissentit. hoe vel inde intellegitur, quod non nisi talem post quartum pedem Spondiaeum sensum laudere liuebat λ). itaque primus et quartus e Spondiacu8, qui in monosyllabam vostem desinit, melius sonat et minus languide fluit quam uno Oeabulo X-pletus ita Videmus saetiam 8Se, ut pes primus et quartuSin altero carmine Avieni multo elegantius atque venustius Omponeretur quam in tertio carmine, quamquam eadem Syllaba
rum copia poetae praeSto erat.
Dehine de sensus interstitio post primum vel quartum pedem posito quaeramus. 276j'μ' sententia post primum pedem clauditur, qui pes bis tantum spondeus est sed his du0bus inversibus vocabulum spondiaeum in primo pede positum Synalipha eum oeabulo sequente coniungitur, ita ut aeuentus grammaticu eum metrico non consentiat
I 1410 ... vis hoc cum fudit in auras
venarum, occulte patulo praetexitur agro 1688 . . . rutilarum pargere crines flammarum et longos a tergo ducere tractu8.
in versu II 320 credo, mi desit . . . . Q Sq. Vidim HS Seribendum Sse credere. - in versu II 1668 sq. interseid
63쪽
diss. p. 3l, Betti . p. 25 editionem prin stipem sedulus scribere voluit: at regione noti si lucem stelJa senescat segnis, Elphaeis aquilo crepitabit ab oris. hoe iam nullo modo defendi potest, sed eo diei. Ambrosianileetio servanda est saevus Riphaei aquilo e. q. S. In diaeres bustolida 38 lj'μ' sententia sinitur, ita ut septiens spondeus anteeedat: II 602 Vergilias cerni tenet usus, sed simul omnis
artavere globum.1590 ut coeunt radii nebuloso cetera quippe pars Hyperioniae rutilat facis hicque comarum
vis confusa micans mundo sua lumina praestat.
qui versus 1590 num recte legatur vel distinguatur valde dubito λ). IIIl3l9priantes obeunt beryllum, prona fluenta 1320 quem procul internis a sinibus, aut adamanta
detulerint. neque hoc in versu odiee eon Sentiunt. I 2 sufflet alterno res semine rerum sit eae hic,
hic altor rerum reae mundi, cel8a pote8ta e. q. S.
hie loeus seeundum Ovidii exemplum formatus quandam veniam habet ille enim seribit mel. Ι 8):
. . . Sive hunc divino semine fecit ille opifex rerum, mundi melioris Origo. nequaquam de referendus est versus 1062 quae procul Oceano consurgunt, igna notato. hie enim ideo non offendit, quia voeabulum signa non minus ad anteeedentia quam ad sequentia pertinet. Aliter res se habet in versibus: II 870 certior ast ollis veniet pe8, in Supremo e. q. S. 918 adnerso solis radiis ceu cum ada cumbam e. q. S., quo in Versu voeabulum ceu artius eum Sequentibu quam eum antecedentibus eo haeret 1146 hoc eodd. haec sidus revehunt chelae crus scorFiuS,Ser
cetera cum medio, e. q. S., 1 his Arat. 840 sq. εἰ ὁ ο κ ἀνιοντος η πιυτίκω δυομενοιο
64쪽
- 60 quem to eum interseid diss. p. 30 q. recte sine dubio secundum ratum et lectionem Odiuum ita restituit haec sidus revehunt chelae crus, corpius ip8e cetera cum medio, laevam et caput oraque rursum arcu agit. iam Homerus ante eaeSuram bucolidam non Saeptu voeabulum Spondia eum quam monosyllabum productum collo eavit λ). poetae vero Alexandrini pondeum in quartum pedem ante eaeSuram admittere prorsus noluerunt, nisi monosyllabum quartam arsinexpleret ). Id iam monere ieeat, post primum pedem Saeptu in altero quam in tertio carmine, OS quartum pedem multo aepius in tertio quam in altero armine sensu interstitium deurrere quarti pedis formandi tota fere varietas inde oritur, quod tu tertio armine sensus interstitium tanto saepiu post Oea bulum pyrrielitum po8itum St. Do ceteri P ΟΘtiS. Iam ut vienus eum ceteri poeti comparetur primum quaeramu8, quotiens inguli in primo et quarto pede voeabulum sive exitum oeabuli aetylicum, quotiens Spondiaeum posuerint. invenitur ' :ino pede in . pede
Semel iii Semel in Semel in Semel inversibus Versibus Versibus Versibus Cic. Arntia i
3 hac tabula indientur, in quo tenis Versibus Semel tale o CR-bulum Oecurrat numero tineis incluso Suinma exemplorum Significatur. 4 num ei OS, qui ad poeta Veteres pertinent, e Birtii libro qui ad Paulinum Nol pertinent, o Huemori libro p. 61 petiVi.
65쪽
Vocabulum Vocab SiVe exitus vocab.
el inversibus vel Sibus Ver8ibus Versibus Tibuli I
Ovidius vocabulum sp0ndiacum in primo et quari pedepositum maxime fere omnium Vitavit, voeabulum aetylleum valde amavit. Avienu8' voeabulum spondia eum non vitavit, Verum in quarto pede etiam Saeptu quam omne fere eteri posuit. Sed alia ex parte vocabulum dactylicum magno eum studio his in pedibus, praeeipue in quarto pede OlloeaVit. Onvenit ei fere eum Vergilio in el. Calpurnio, ueolicorum Scriptoribus sed etiam rudentio, Ausonio Paulino voeabulum dactyli eum in prim et quarto pede ponere laeuit. Claudianus Vero et Symphosius et vianus in primum quidem pedem tale voeabulum Saeptu admiserunt, Sed in quarto pede valde vita-
1 in rebus computandi Avieni carmen alterum potisSinium in quaeStionem Vocabo, quod hoc e carmine persectiorem artem metricam cogno ViSSe nobi Videmur.
66쪽
62 Verunt. etiam apud steteros poetas quarti aestuli voeabulum dactyli eum satis saepe in primo pede positum invenitur. Hae re arte eohaerent eum Sensus interstitio post primum et quartum pedem p08ito, de quo nune ampliu quaerendum erit interstitium sententiae invenitur
20 39060130 II 15yls55 1547 10 160 III
1 quae de quarto pede a Vergilio secl. Aen. I, X), Calpurnio Nemesiano formato proposui, ex Mulieri libro p. 216 petita sunt.
67쪽
Claud. Nar. Victoris Praef. et I
10 20Ρ08 primum pedem poetae arminum bucoli eorum, Vergiliu in ecl. et e. Calpurniu8, NemeSianUS, Sententiam Repius finierunt nec non Ovidius, Iuvencus, rudentiu8, AusoniUS, Paulinus Nol. hoe sibi permiserunt. Avienus eandem fere illam Calpurnius rationem secutus est, saepius etiam Claudianus hoc l000 distinxit post quartum pedem Ovidius interdum Sententiae clausulam admisit saepius etiam Vergiliu in el. , Calpurnius, Saepissime vero vienus hane lissentiam sibi sumpsit, neque rudentius, Ausonius, Paulinus Ol. tantopere re e dunt plane vero Claudianus, Symph0sius, Avianus, Rutilius hoc sensus interstitium vitaverunt. Horatius, Porsyrius, auctor
1 hi numeri ad pentametrum pertinent. 2 hae 4 exempla occurrunt in carminibus MOS., eel. II cI , epist. V XIV XXII 1021 versus).
68쪽
earminis de figuris, quamquam in numeris eum Avieno fere Consentiunt, ViX hue referri possunt, quia quarti pedis legem
Plerique enim poetae sen8us inter8titio, qu0 in prima et quarta diaeresi ecurrit, da etylum quam Spondeum anteeedere maluerunt ita faetum est, ut iidem fere poetae, qui p08t primum Sive quartum pedem Sensum finire soliti sunt, his in pedibus vocem aetylicam ponere mallent haec leX, quae apud Lueretium et Horatium vixdum Valet λ), postea a pauci tan tum neglegitur a Porsyrio, Iuveneo, auetore carmini adv. Mareionem, auctore carmini de figuris, Cypriano Gallo, Prisciano neque ceteri eam pari studio observaverunt. Sed Avienus omne fere elegantia Superat, qui Hamquam Saeptu quam ceteri sensus interstitium post primum et quartum pedem O- Suit, tamen n0n Saepius quam eleganti8Simus qui8que Spondeum in hos pedes admiserit. Iam non est dubium, quin haec diaeresis bustoli ea, inquam dactylo anteeedente sensus interstiti uim incidit, ad poetarum grae eorum Homeri et Alexandrinorum caesuram bucoli- eam referenda sit nam ab hexametro latin interstitium sensus in quarta diaeresi positum omnino alienum esse, Mulier
p. 16 ostendit. Vergilius vero Theoeriti armina bucoliea imitatus illi Alexandrinorum incisioni paulo maiorem locum in
Versibus suis concessit dehinc quarto saeculo, qua aetate grammatistos latinos versum bustoli eum valde cura88 Vidimus, apud nonnullo poeta eadem in eisio graeea magna auetoritate floruit hoc tantum inter ineisionem bustolicam poetarum AleXandrinorum et Romanorum intercedere videtur, qu0d illi quartum pedem daetylum esse volebant, quotiens diaeresi Sequeretur, hi tune tantum eam legem observabant, eum in hae diaeresi sensus interstitium oecurreret iam forsitan aliquis arbitretur, Romanos ut lexandrinos huic in eisioni bucoli eae vim CaeSurae cuiusdam metricae tribuisse sed apud Roman0s in quarto pede plane eadem lex quae in primo valet in prima Ver diaeresi de ulla caesura eogitari non potest itaque hoc iam statuere licet, legem illam, qua praeeipitur, ut primu et
69쪽
De grammaticorum Prae CSPti S.
Terentianus l669-1718 , euius praecepta Apthonius Mai . Viet. p. 64, 30 - 66, 3 perseribit, quattuor caeSuras:
Semi quinariam, Semiseptenariam, tertiam troeliat eam, quartam trochai eam, enumerat eandem rationem Servili dement metr. p.
457, 9 speetare videtur. Serg. in Don. p. 523, 11 et a uetor fragmentorum Sangallensium p. 638 6 quinque caesuras Semi quinariam, Semi Septenariam, tertiam ii Oehaicam, quartam trochai eam, bustoli eam, Iulius Severus p. 645, 25 quattuor eaeSuraS: Semi quinariam, SemiSeptenariam, tertiam trochai eam, bustolidam, proponunt. Sed omne gram Luatie adhuc allat ea in re eonsentiunt, ut emi quinariae et emi septenariae Soli vim caeSurarum tribuant reliquas nihil valere Velint a uetor uommentationis cui inseribitur de finalibus metr0rum p. 40, 1 10 et riseianus I p. 460 13 tres eaesuras Semi quinariam, tertiam trochaicam, SemiSeptenariam, primarias habent quibus caesura minus validas hic bucoli eam, quartam troelialeam, aliam quandam ), ille Solambueolidam addit. Atilius Fortunatianus p. 284, 25 vero solam Semiquinariam et tertiam troeliat eam affert Diomedes p. 497, 4)quattuor quidem eaesura enumerat semi quinariam, tertiam trochaicam, SemiSeptenariam, quartam quandam Sed de earum vi nullo modo diiudieat, neque quarta quidem eaeSura utrum troelia lex an aetyllea an spondiae habenda sit cognovit. Hae omnia non ad versum latinum pertinent; nam apud poeta Romano p08 Vergilii aetatem eaesura emiseptenaria non iam per Se Stat, emiternaria quae a grammatici prorSUS non Ommemoratur β), desiderari non potest tertia et quartal cf. p. 72.2 p. 460 14: quarta enim bucolica magi paSSio St, Sicut hem tepes et quarta trochaica et quae inveniuntur per SingulOSpedeS. Priscianus caesuram quandam in tertia diaeresi positam Versus Priapei Spectare videtur.3 hanc caesuram primu Ausonius cent nupt. praef. commemorat; f. Hueme p. 45 et 49.
70쪽
- 66 tr0elialea nullius fere momenti Sunt eaeSura quaedam bustolica, quae emi quinariam iuvet, in hexametro latin desiderari non potest sed quae ab illi grammatiei affertur bucolica, euidaetylum antecedere ne ee8Se Sty), apud Romano nulla St. sati apparet, illa grammati00rum praeeepta non solum ad grae- eum versum pertinere, in qui Semiquinaria, tertia trochalea, SemiSeptenaria caeSurae per Se tant nee non bustolle illa valet, sed etiam e graeeorum metri eorum libri descripta 8Se consentit Vero ratio caeSUrarum, quam grae ei proponunt δ), atque ex fontibus graeci etiam multa illa n0mina grae ea fluxerunt, quae essurrunt tamen nonnulli quidem grammatici peram dederunt, ut praecepta grae eorum ad latinuIn Vel Stim adeon1-modarent, Terentianum leo, pthonium, Servium Sergium,auetorem fragmentorum Sangallen8ium, Iulium Severum, qui Semiquinariam et emi Septenariam eaeSura Sola Valere Ontenderent δ . sed ne hi quidem propriam Vim, quae caeSuriSprimariis sive subsidiariis in versu latino tribuenda sit, intelle-Xerunt itaque ad caeSui artim rationem OgDOS endam, grammati eorum praeeeptis relietis poetae ipsi nobis inspieiendi erunt, atque primum quaerendum erit, quam rationem in caesuris statuendis sequi debeamuS.
Qua ratio in assuri statuendis adhibenda sit.
A. De syllaba ancipiti. Syllabam aneipitem et hiatum ad aesuram Statuendam non Sufficere, p. 6 Sq. vidimus, eum Sola thesi V poetae syllabam brevem pro dueere soliti sint. B. Me voce monosyllaba. Deinde ut in exeunte versu ita ante eaeSuram VOX ODO syllaba displicebat tamen apud plerosque poeta Vel SUS OC Urrunt, quales hi sunt vieni II 475 cornipedis, simul hunc lux indiscreta retentat, 498 pastores strepit haec placido inter Saae SuSurro,
1 cf. Diom. p. 498, 1. Iul. Se v. p. 645, 30 cf. etiam iuius dissert. P. 55. 2 CIS. Velim e g. quod schol Hephaest. p. 328, 15 C.) tradit. 3 cf. Mulier p. 209 Sqq.