장음표시 사용
91쪽
- χῖ Adloeutiones, interie etiones, enuntiata relativa apud poetas latinos grave interstitium omnino non effieiunt neque distinetio levior Valet, quae paulo ante aut post graviorem distinetionem Oecurrit').
In versu II 42 hunc, hunc, lammanti cum primum vibrat ab ortu, distinetioni, quae post primam thesin et arsin legitur, Vi non tribuenda est idem intellegitur in versibus:
II 489 hune hunc Aonio e. q. S. 70 dux Neptune, tui . . . 868 nix, si sera Iovem e. q. S. 104 id, quod contenti visus abscinditur, ultro, li 28 nec, cum falcatas e. q. S. lli te, dea, te dura . . . 123 hoc, cum concretu e. q. S. III 15 sed matutino e. q. S. 78 Al nequis rapidi . . . 78 Al ne monstrigent e. q. S. neque ullo modo Vel SUS II 887 agrestemque manu praedam gerit. dic ubi cel80,
III 394 nunc tibi et Europae fabor latus haec, ubi
ostendunt, tum iistineti gravis ante quintam theSin 08ita, levem illam quae sequitur opprimat. in versu II 22l
Scorpius Oceano surgen agitat pede niae e. q. S. distinguendum SSe . . . agit at pede nixi,
in Philol. VIII p. 283 sequii sunt post SeXtam theSin Sensus interstitium non Oeeurrit. P08 primuin pedem Spondia eum, qui Synalipha cum Sequente coniungitur, bis, po 8 quartum pedem Spondiacum 7J'μ' sensus interstitium ieeurrit δ) in versu I l32 in credo,
92쪽
ni desit . . . Seribendum SSe credere ni . . . p. 12
. . . quae Si e nubibus bdent aut i, cum surgunt, ut tellus Saepe tume8cit, occultata iugo praeteaetaque rupe latebunt, distinetio, quae ante voeabulum cum legitur, minu Valet, damilla, quae eoniunetioni aut anteeedit in versu II 062 quae procul Oceano consurgunt, Signa notato, Vostabulum signa non minus ad anteeedentia quam ad sequentia pertinet p0St alterum et tertium pedem numquam Sensus interstitium invenitur in versu II 57 Arctophyla sive, ut veteres cecinere, O OfeS, distin uti antae particulam ire posita magi Valet Ham ea, quae equitur Similiter res se habet in Versibus: I 290 temporibus precor, in terra e. q. S. 11 44 terga manet, manet, arquitenen e. q. S. III 56 Listonides non qua celeri . . . 783 tota feris haec, ut rigidi . . . I 292 pande sacris aurem tu, cum Sincera e . . . 117 proserpens pelago vetus, O Latonia virgo, 1827 est avium in terras pavet, has ut viderit, ae8tu8, II 6 ardua res, musae deuS, en deus e N. S. 608 gurgitis occidui precor, Spirate, camenae.
eminus ista notum videt, arctos eminus illa, verbum videt non minus in I sententiam Sequentem quam ad anteeedentem pertinet in versu III 550 et motantur humo, et coeunt ibi . . .
alter e eum tertia thesi gravi elisione voeabuli iambie coniungitur in versu II 58
maerens Andromeda hic celeris e8tigia . . .
Hilberg p. 234 ex e0dieibus recte restituit:. . . Andromede celeri e . . .
in Versu II 17. . . rite hunc primum, medium adque secundum vox ecreta canit ibi; nam permixtus utrimque et fultus sese geminum latus unus et idem est, pronomen sibi ad sequentem, non ad antecedentem sententiam
93쪽
- 89 pertinet. nam oeabula sibi utrimque permixtus voeabulis sese geminum latus fultus accurate reSpondent coniunetio nam saepissime post primum vocabulum enuntiati ponitur in).
. . . haec lac memoratur alumno
infudisse Iovi capra nutriae dicta tonantis, reete post vocabulum capra quam vi leviter distinguatur dubito. in versibus II 8 15 sqq. semper in antiqum retrahens iter omnia secum saeclorum serie longa istas denique signant intervalla faceη, Hilberg p. 24 ly reetes interstitio post voeabulum serie saetovoeabulum longa ad intervalla pertinere voluit tu versu 1473 vis prolixa salum ciet, ocius omnia haurimarmora convolvent fera verrent flabra profundum,p08t, non ante voeabulum ocius distinguendum est. Neque ver, in alterum tertium, quartum trochaeum Avienus distinetionem admisit. nam in versibus: I 701 dum Neptune, tui . . . 386 et sidus Lenaee, tuum, IlI 25 Cimmerii, gens dura, colunt, illa distineti non valet. in versu II 005spira anguis levis hic craterque tenacia corviora inhiant,
. . . crater, et dacia Oro e. q. S.
idem vir doetus p. 238 in versu II 1l 53
surgunt Oceani iam gurgite et ultima cygni, reete eripsit surgunt Oceani iam gurges et ultima cygni et caput acris equi premit aequore 'odd. et edd. aequora .
erigit aetherii vigor ignis, et ignis utrimque
sic camuris ardet protractibus, voeabulum ignis repetitum quandam Veniam praebet. l es Holdor indicem.
94쪽
in Iam videmus Avienum sensus interstitium nisi post alteram, tertiam, quartam theSin, primum, quartum, quintum actylum, primum, quinium rosthaeum, Vel SUS inem prorSUS non admisi88e, quantam elegantiam De Vergilius quidem assecutus eSt in VenimUS enim, ut pauca exempla asseram, in Vergilii Aen. II versibus l-200 hos versus
29 hic Dolopum manus, hic saevos tendebat Achilles, 30 classimus hic locus, hic acie certare solebant, 48 aut aliquis latet error equo ne credite, Teucri, 80 nxit, vanum etiam mendacemque inproba riget,l 45 his lacrimis vitam damus, et miserescimu ultro, 184 fflgiem statuere, nefas quae triste piaret, 200 obicitur magis, atque inprovida pectora turbat.
saeculi teneat. Iam ut breviter summam totius nostrae quaestionis aeta-mUS, VideamuS, quem Deum vieni ars metrie inter poetas quarti aestuli obtineat si eius naturam atque Studium Spe tamus, id iam per se patet, vienum illi adnumerandum SSe, qui pri8eam religionem et veteres poeta a christianorum impetu defenderunt, atque veterem elegantiam artis restituere conati sunt ei prooem huius dis8. . eum his etiani eiu at Smetrien omnino consentit prosodiae maximam integritatem
adeptus Claudiano Symphosio Aviano Rutilio vix inferior est. verum in o littera finali eorripienda es. p. 10 et 1 et legibus eorreptioni quae dieitur Attie observandis es. p. 34 43)etiam pr0priam quandam diligentiam eum adhibuisse vidimus. tamen non omnibu' in rebus eum his poetis paganis facit. nam in admittendis elisionibus, quas Claudianu8, Symph08iuS, Avianus valde vitabant, ille totus eum poetis ebristianis con sentit ei. p. 50 sq.). deinde in primo et quarto pede vidimus nonnullos poeta christian08, praecipue rudentium, p0Stea Ausonium et aulinum vocabulum aetyli eum ponere es p. 6 l)et post hos pedes distinguere Saepe esse Solitos cf. p. 63). eadem consuetudo valde ab Avieno olitur poetae ero pagani Claudianus, vianus, Symphosius post primum quidem pedem
95쪽
daetylicum satis saepe distinguere ausi sunt ei. p. 63), sed voeabulum aetyli eum in quarto pede positu in ef. p. 61 et
distineti0nem p0s hune pedem Olloeatam valde abominabantur es p. 63 . lege eae8urarum, quibUS praecipitur, ut unu8- quiSque Versu caesura aut emi quinaria aut emiseptenaria et semiternaria indidi debeat, Avienus anxie observavit ut poetae illi pagani, qui christianorum ieentias reiecerunt e f. p. 78 . etiam in ea esura semiSeptenaria vitanda vienus eum Symphosio, vian0, Rutilio saeit, quam caesuram poetae ebristiani paulo minus abominabantur. Claudianus Ver hae in re proprium Deum tenet cf. p. 4). Sed vel Su SemiSeptenaria praeditos, qui caesura tertia troelia ista areant, Vienus minus vitabat quam Claudianus, Symphosius, Vianus, hac in re christianorum fere consuetudinem estutus es. p. 76 q.) in Versus exitu formando Avienus propriam quandam rationem Secutus ne ille eum poeti christianis neque eum paganis conferri pote8t
es p. 85 Sq.). Appendix Observatione criticae inovienum. Avieni armina edidit atque apparatu eritico et copioso in die verborum instruxit Alfredus Holder ad en Pontem
priores affert et p. XXXI-LXV eo enumerat, qui ante ipsum Avieno operam dederunt post hane editionem emisSam Winterfeld adiata dissertatione ostendere eonatu eSt, Odi emAmbr0Sianum ex apographo aliquo odistis Vindobonensis de- Scriptum esse p. 3 sq.), ita ut huius libri in reeensendis Aratei plane nullus usus esse possit praeterea editioni principi
maiorem dem habet, quam illi odiet Vindobonensi p. ). deinde Breysi in Beri. h. s. XV 1895 p. 196 n0n
solum odistem Vindobonensem editioni prineipi praeferre vult, sed etiam a uetoritatem odistis Ambrosiani restituere conatur sed cf. interseid, Betti . . t adn.). re Vera Ode Ambrosianus nonnullis ostis solus meliorem ieetionem tradidit de
96쪽
p. 28 L sqq. satis multo versui Avieni eorruptos sagaei ter
quos Holder mutaverat, leutionem traditam bene restituit, nee non osten, Hilberg. Daigi p. 44 40nnulla protulerunt hoc
Vero capite observatione mea criti eas, quae per libellum dispersae leguntur, collestia enumerare ne non DoVa adiungere mihi in animo St. II 18 nox secreta canit sibi; nam permixtus utrimque et fultus sese geminum latus unus et idem est.
ante pronomen tibi diStinguendum St, s. p. 88 8 l. 37 istius ille anni pulcher chorus, alta ut ebescat terra gelu, ver ut blandis adrideat auris, pulverulenta siti tellurem ut torreat aestas 40 et gravis autumni redeat fetura parentis. codd. arvis; non bene Selii ader es. Haupt, Hermae 4 189)auris seripsit desideratur enim non ablativus instrumenti, sed dativus obieeti praeterea egregie Sententiae altera alteri opponuntur terra hieme hebescit 37), aestate torreseit 39), arvavere ei florescunt 38), autumno matureseunt 40); ut 0rdo satis pulcher Seli raderi conieetura plane eonfunditur. 76 . . . totis se Helicon inspirat ab antris. illud se delendum St, cf. p. i.
288 . . . lubricum ut aevum Sor agat, seribendum est lubrica es. p. 46.
. . . pronu qui non procul in geminorum laeva iacet.
97쪽
aliquid exeidit quod 0ret addidit qui non, non intellegitur. nam ut ratus seribit 160):
ipse ingens transversus abit laeva geminorum, ubi voeabulo ingens Arati μεγaν vertitur ab ho Suspicor Avienum non 80lum Voeabulum geminorum in sine Versu positum, sed etiam voeabulum ingens mutuatum 8Se, id quod in eodicibus Avieni propter similitudinem voeabulorum in e minorum Xeiderit itaque eribendum propono: . . . pronu qui ingen procul in geminorum . . . di tille quidem in spatium membra explicat, ut capra laevo fixa umero clare sustollitur . . .eodd. ut e pr. ac illud ut non saeile intellegitur Aratus
at Capra laevum umerum clara optinet. Germ. 168 . . . caprae, sidere quae claro gratum testatur alumnum.17 hanc Auriga umero totam gerit, at manus haedo e. q. S. Avienum ex Ciceronis versu non Solum vocabula umero clare
Sed etiam a capra laevo restepisse apparet, id quod restituendum est hae vero partieula at rati partieula δε vertitur. vestigia eius in editione prineipe Xtant, ubi a vi litterae primae oeabuli Sequentis capra corruptum est in ac SaepiuSAvienus sententiam, qua de sideris alicuius ortu distere in ei-pit, particula at ut ratus partieula δε instituit: Αr. 303-ῆμ δε τοι κείνης Goης καὶ μηνος κείνου
Av. 679 mensis at infausti vel duri sideris index Scor pius aeoriens sit tempore noctis adultae.
98쪽
Av. 631 . . . ad nixi qua semet sidera ponto sustollunt. pro ad quod Holder ex codicibus recepit, BreySig scripsit ac, iam rotius recte t. AV. 486 . . . at tenus alvo erigitur media, nam cetera pone negantur. eodd. et Gl Otin re te: t. 122 . . . agit at in sede nixi, quem procul iversum semper salis alta remittunt, tunc artu medii, tum pectora vasta umeru8que deaeteraque ulnarum spumosi gurgitis aestu
1225 procedunt. 496 . . . Hippocrenen. seribendum est Hi ucrenen, es. p. 35 Sq. 5b Troicus haurit aquas funditque ubi ephebus ab urna, forsitan scribendum sit funditque ut ephebus ab urna, cf. p. b. 660-66 interea totis notus acer saeviet undis excitumque alum verret notus aurea Solis cum rota cornigeri sidus pepulit capricorni, tum dirum caelo frigus redit, Vera nautis tunc freta fluctivagis, tamen isti saepe malorum 665 inmemores agitant totos in fluctibu ann08, mergorum et focis similes trahit unda paventis ac retrahit, quaerunt oculis distantia longe litora et in pontum cogunt lucra semper hianti8. quod in versu 664 in editionibus legimus freta,melnsius proposuit. traditum est in cod. Vinit.: si ed. r. 8unt, Ambr.
cito pro tunc, quod omnibus in libris traditum est, BreysigSeripSit tum Aratus dieit 294):
bene vienus oeabulum rati κακωτερον vertit adiectivo substantivi loco posito aspera hi numerus plurali neutrius adiec
99쪽
. . . Ste feraei exui ab Aegypto celsae erit Spera rupis. voeabul uni freta igitur illo loco abundat praeterea Avienus, qui eoni unetiones turn et tunc promiseu adhibuit ei. II 663 sq. , t 223 li45 sq.), ante vocabulum, quod a duabus con Sonantibus
in stipit, semper formam tum posuit II 656 tum freta 687, 1254, 174l, III 40, 16 . hue speetans Breysi etiam oeto eo Seripsit tum freta sed inde quod omnibus in libris traditum est tunc, probatur, vocabulum freta, quod non in codicibus extat, ei te Se recte non habere itaque leutionem traditam, quae nullo modo offendit, restituemus deinde omnes hos versus Avieni 660-668 in editionibus n0n reete distingui cognoscitur, si Arati versus 29l-299 0mparamus qui seribit:
ἱ μεθ' iam alataλους τετρaμμένοι οῖ ' eri Ossωκλυζονται ' λίγον ὁ διο ξυλον Aιδ ερυκει. itaque Avieni versus seribendi et distinguendi erunt: 660 interea totis notus acer saeviet undis eaecitumque salum verret notus, aurea Solis cum rota cornigeri sidus pepulit capricorni tum dirum caelo frigus redit, vera nautis tunc sunt fluctivagis tamen isti saepe malorum 66 inmemores agitant totos in fluctibus annos mergorum et focis similes trahit unda paventis ac retrahit, quaerunt oculis distantia longe litora et in pontum cogunt lucra Semper hiantis.
100쪽
- 96 , 696 cum redit a pelago et movet in convexa volatum, traditum est cum redit ac pelago movet in convexa Olatum,
Ρr0p0Suit: cum pelago redit ac movet in convexa volatum propius puto ad lectionem traditam aeeedere cum redit a pelago ac movet in conveae volatum. 202 hic nam detrusae in latebras procul Amphitrites 704 . . . perruperat. praep0siti in delenda Si, cf. p. 9.lt 39 . . . adque sub undis 1140 hic tenebris petit occidui vada caerula ponti et mox Oceano reparatur claru eoo. illud tenebris prorsus non intellegitur sub undis abundat.
Germ. 629 bis solet illa una caelo ostendere nocte. ita apud Vienum restituendum erit:. . . adque sub unis
1l40 hic tenebris petit occidui vada caerula ponti. numeria plurali voeabuli unum cum pluralibus tantum nominibus, praecipue Veres in mei monoe vulgari coniunetu SSevidetur in). 1314 1321 quid nunc nascentis uSpectat e. q. S. 1316 . . . Orionis 'curricula ut e. q. S. 1319 . . . et tuto carba8a ponto. credo, ni degit . . . I cI. Neue, Formentelire ΙΙ 275 sq.
