De Lycurgo: Thesis

21쪽

D LYCURGO

Quum mihi in alii in sit caliginem discutere qua vulgo occaecatur Spartani logislatoris figura, haec amomnium primum expedienda Si quaeStio, quae a recentioribus quibusdam instituta est, scilicet utrum revera Oxstiterit Lycurgus, an mythica tantum persona Sit, seraci Graecorum ingenio excogitata Sunt enim criticorum nonnulli qui, quum narrata quaedam in ejus vii repererint, quae sabulam potius redoleant quam veram gravibusque testimoniis firmatam hist0riam, nullum unquam Spartae Lycurgum suisse potius con tendere maluerint, quam diSquirere utrum Vera Sint an salsa qui it eo tradantur. Facile tamen quivis suspicari possit qua meo0SSario evenisse ut suco indu-

22쪽

2 DE LYCURGOceretur hominis effigies, qui tot aut vixerit saecula quam quae memoratu digna essent litteris manda rentur, et qui, O praeclara erga populum beneficia, in admirationem omnium venerit. Si qui autem eo quod Lucurgi figura adulterata sit, eum ne exstitisse

quidem contendat, haud absimilis esse mihi videtur historiarum cuidam scriptori, qui, raro numismati offendens, illud ut spurium spernendumque despiciat, eo qu0d usu attritae sint caelaturae insculptaeque litterae dissicillim legantur. Cavendum est igitur ne hoc

opus Suscipientes, tale vitium admittamus, et priuS- quam nostram de Lycurgo Sententiam StendamuS, neceSSe est Xaminentur variae quas Scriptore tum

antiqui, tum recentiores de eo ediderint opiniones; deinde quae unicui tu fides adhibenda sit videamus. Jam primum ilhid in oculos incurrit, omnes sere ad

unum auctores aliquom suiSSe Lycur gum persuaSum habuisse, contrariamque opinionem his nostris demum temporibuSexpromptam eSSe.

Νeque enim Helianicus, qui spartana quidem leges Eurystheni Proclique attribuit, merito ab iis in testi monium vocatur qui nullum aiunt suisse Lycurgum. Haec lateor, apud Strabonem 3 legimus mellanicus Eurysthenem et Proclem auctores facit reipublicae spartanae Gιtem phorus increpat, quod praeterita Lycurgi mentione ejus facta alienis adscripserit. Gravo quidem illud argumentum foret, nisi quis arguere

23쪽

posset rem ab Hellanico adeo summatim praestrictam fuisse, ut suas cuique partes sacere nequiverit; sor tasse enim, si materiam magis explicuisset quid Eurystheni, quid Lycurgo tribuendum dixisset sententiam autem suam in hoc libro expressit Histo=uas inscripto , apud quem de spartanis rebus quasi ex occasione demum agebatur. Ex hoc videro licet injuria Hellanicum, quemadmodum pro Lycurgo, ita contra eum adhiberi. Opinionem nostram erodotus plane confirmat: quamvis enim pauca de Lycurgo reserat , VerSUS tamen memorat quibus eum iu penetrale intrantem salutaverit Pythia et narrat se a Lacedaemoniis audi visse spartanas leges e Creta a Lycurgo allatas SSe.

Ne nomen quidem ejus enuntiat Thucydides' sed ejus operae alludere mihi videtur, quum Spartanos dicit eamdem civitatis temperationem plus quadrivgentorum

annorum spatio intemeratam SerVaViSSe.

Multo explicatior Xenophini est in libro illo', qui a

nonnullis quidem in dubium vocatus St, quem Vero Xenophonti assignandum esse alias ostendimus EumerraviSse, eo quod omnia sine discrimine Spartae instituta Lycurgo tribuerit, mox compertum habebimus ejus modo nunc in spartanum legislatorem admiratio

Qui lacedaemoniam aempublicam perpendit Aris-

24쪽

4 DE LYCURGO

toteles, Lycurgum dicit, quum multa ad Spartae proS- peritatem contulisse, tum nonnulla maximi momenti

neglexisso De Lycurgi vita multa apud Strabonem ' narrat Ephorus : eum in rotam abiisse, ibi cum Thaleto

Versatum e8Se AEgyptum adiiSSe Homerumque conveniSSe, tum reVersum in patriam, Delphos pr0 sectum

eSSe, unde mandata qualia Cretensibus Minos Lacedaemoniis attulerit. Ex his ab Ephor allatis narrationibus ingentem Ductum percepit Plutarchus', nec illius res tantum, sed verba exscripsit A multa quoque hinc illinc e variis auctoribus desumpsit , sed ita parum curavit utrum ea era an salsa essent, ut nulla sere fides illius operi adhibenda ess videatur quin apertiSSime, 0S GrOtium' ostendit Hermannus Peter ' nec indignis ni Sus argumentis, illam Lycurgi vitam Plutarchum duxisse ex uno quolibo libellorum illorum qui, Agide et Cleomeri regu utibus, consecti fuerant, ut historia temporum priorum proposita sua reges illisulcire OSSent. Quae quum ita sint, quid mirum no ea quae narrat

25쪽

Plutarchus cautissime tantum accipere , nullique serere ab eo memoratae, fidem adhibere, nisi res alio certiore testimonio confirmetur Nec multo majoris aestimandi sunt septimi decimi vel octavi ducimi saeculi historiarum Script0res, qui, quum nihil nisi sapientis exempla apud Vetere quaererent, quae aequalibus sui imitanda proponere p08Sent, quid veri esset, quid non dijudicare parum curabant, ita ut omnia praeclare acta aut dicta, quae de Lycurgo nostro relata Sunt aeque exciperent, nedum vocaretur ipse in dubium. Quare parum nobis credendum est optimo illi

Viro, cujuS Omen nunc quoque Omnibu reVerentissest, R0ssinum dico, qui Spartae legislat0rum ad uve num mentes erigenda adhibebat eruditissimus sane erat Bartholomaeus ille qui Anacharseo peregrinationem enarravit, ingeniosam illam sabulam quo nihil aptius est ad delectationem lectoris. Sed quum

nimio veterum amore arderet, perSuaSumque ha-boret nil mali in eorum rebus publicis reperiri poSSe, multos inde admisit erroreS, parumque ad rmandam causam noStram pertinent ea quae ipse, et qui eadem disciplina imbuuntur auctores, de Lycurgo

Ecce autem Venit tempus quo illustris illo,olsus, Iliadum Odysseamque perscrutatuS, non modo poemata illa ab unο- eodemque homine acta suisse negabat, sed nullum omnino esse Homerum contendebat. Quam iam secuti, multi Germanorum praeSertim critici Franco galli enim saepius παρα- illa reSpuunt), Lycurgum, nostrum in ditem vocaverunt illumque me iXSt1-

26쪽

lisse quidem contenderunt: priini suerunt Zoega et Uscholdus qui Lycurgum mythicam tantum perSO- nam eSSe aSSeVeraVerint. Quorum sententiam resutavit Boeckhius . Nil certi do spartano leuislatore quemquam re Feris e posse, si modo vitam ejus uitente ea aminaverit, affirmat illidrus Min gregi illo libro qui ad Doriense cognoscendos tantum contulit. Esto Minime vero inde sequitur nullum unquam fuisse Lycurgum Errat igitur noster, quum, alterum Volumen exorsus, dicit :Lycumum de quo utrum fuerit, an non fuerit supra disputatum est, hac sola re eum nil nisi mythicam pemoriam USSU apparet, quod fanum habebat et annua sacrificia. Hanc mi illem apertam viam alii brevi auctores ingressi sunt, o quibu H. Gelgerus', qui Lycurgum negat Verae perSOnae nomen esSe, 0d hieraticum potius titubim Sse putat, quo Sacerdotalis cujusdam collegii opera designata suerit. Hi sunt sacerdotes, inquit, qui dei dolphici virtute Spartae discordias Sedaverunt, eique πολιτείαν illam dederunt quam mirari solemus. Quin imo, singula quae de Spartano legislatore traduntur collegit mulgerus et Lycuroidarum omnium

27쪽

seriem profert, qui unius Lycurgi nomine vulgo comprehenduntur. Etsi nitidior sit haec opinio quam firmior, ea Sttamen cui nonnihil veri exstet illud 0xpedire, atque in lucem proferre jamjam conabimur : minime dubium est enim delphicum oraculum et sacerdotalem ejus auctoritatem magnopere ad sedando regendoSque Lacedae monio pertinuisse nescivit vero Gelgerus sententiae Suae modum mensuramque adhibere, olfiumque ipse

quoque imitatus, quemadmodum illo Homeridas in Homeri locum substituerat, ita pro Lycurgo Lycurgidas Spartae leges dentes secit. Ea mirabilis inauditaque hactenus opinio nihilominus ab eruditis quibusdam accepta est viris, qui eam

novi corroborare argumenti conati Suut.

Triebero scilicet, qui nonnullis Spartanae historiae obscuris locis lumen praetulit, Lycurgus nil aliud est nisi Apollinis cognomen, qui in Lycia, ut radios Solis

emittens, colitur quod regnum Lycurgi nono mense desiverit, Significetur evaneScere Olem, quum Veraestasque adveniente hieme, deSinunt, et, quemadmodum

in caerul00 fluctus occidit Lycius Ap0llo Λυκειοι), ita in mare conjectos ab amicis fuisse legislatoris cineres yulgo creditur; nec aliter uno mi, Lycurgi patris, filiique rius Eucosmi nomina interpretatur rieberus. Haud absimilem profert Gilhqrtus opinionem amr

28쪽

8 DE LYCURGO

matque se in exponenda Spartana republica ne unam

quidem reperisse legem quae pr0prie Lycurgo tribuenda sit; quare ullum unquam hujus nominis virum exstitisse

negat.

recentioribus auctoribus haec ob ipsam insolentiam, opinio accepta est, aliquotque annos nullum fuisse Lycurgum persuasum habuerunt pleriquo historiarum scriptores Postquam autem Sedulius res perpensa fuito quid allatiae rationes valerent melius conSideratum, sanius do Lycurgo tactum est judicium et argumenta

quae contra eum allata suerant, multo minus ad pro bandum firma esse Visa sunt. Jam omnium primum eorum eXaminemu Sententiam, qui Lycurgum heroibus tanquam Herculi, hesei, Castor Pollucique annumerabant, eo quod sanum ei voversetur. De sacto convenit: phiribus enim relatum est testibus quam ut insitias pamus, ab Aristotelo' scilicet, ab Herodoto', Ephoro que ' imo resert Pausanias Se dum Spartae ei Saretur, hoc templum vidisse, et Pontius ae nunc etiam laconicae servantur inscriptiones ubi haec insculpta sunt orba

etsi Λυγουργε 6397. Quin etiam annua ei sacrisidia fieri apud Plutarchum invenimuS'.

29쪽

Esto. Quid autem haec omnia ad rem Ν0nne propter sapientiam Spartae sacellum habebat Chil, illo, qui

ephororum potestatem adeo auxit, ut regium imperium primum oXaequaVerit et mox superaverit Quis ignorat in honorum Leonidae, ob immortale apud Thermopylas facinus, certamina quotannis celebrata suisse' Quid plura' onne ab Amphipolitanis colebatur annuis sacri filiis Brasidas ill0, cujus aculum vividumque Sermonem reddidit et praeclara aut enarravit Thucydidos i ullius igitur momo uti hoc tam saepe Objectum, nec majoris pretii illud quod opp0suerunt nonnulli, Lycurgi nomen interpretando. Qui enim antiquitalis arcani explicandis operam doderunt historica nomina a Jthicis nominibus ita distinguunt, ut illa fortuito quodaincasu constentur, nec ullo modo cum vita vel actis designati hominis

concinnentur haec ero proposito aptissime haereant et cum personarum indole Vel rebus gestis conjuncta, partem quodammodo necessariam totius sabulae ossi

ciant . Quam Lycurgo nomini significati0nem quidam critici assignaverint summatim jam diximus explicat

Gilburtus' , ακουργου et Λυκοεργον tantum cum Λυκειος concinere, quantum quem legimus apud Homerum Ἐκάεργος cum Εκατος concinit Verba autem illa Apollinem designant, qui e Lycii nomine Spartae invoca

30쪽

10 DE LYCURGObatur' nec immerito illae Phoebo laudes tribuebantur, qui, cruentis sacrificiis sublatis, lenitis moribus, de Doriensibus propter beneficia optime meritus est. At, dicet aliquis, unde fit ut haec a Phoebo concessa instituta

posterius homini adscripta suerint Quod, inquit,

Spartani regeS, quum genu Suum honeStare cuperent, Lycurgum Apollinem inter avo adnumermerunt, non ita tamen ut ab eo recta linea riginem ducerent, Sed

ut ipsi quasi divinitus collustrari viderentur. Quamo- brem habetur Lycurgus Charila tantum avunculus', filioque Eucosmo vel Antioro mortuo, sobole ejus exstinguitur. Ingeniosa quidem opinio, Sed adeo infirmis nititur argumentis, ut Gilbertus ipse viderit et veniam obc0njectura petiverit Q Habes meam, inquit, de Lycurgi legislatiotis sententiam hujusmodi vero

quaestiones atrissime empediuntur, quum pauci vel

illud adipiscantur ut probabilia sequantur. Ν hanc quidem laudem Gilberto tribuimus, qui eumdem atque Mulierus admisit errorem, nec vidit quantam Sparta a caeteris urbibus, vel oriensibus, dissimilitudinem habeat Hic enim, in suo caeteroquin excellenti de oriensibus libro, contendit lycurgeas leges nihil aliud esse quam primitiva Doriensium in Stire tuta itaque tribus illis nominibus, scilicet legibus