Famiani Stradae Romani e Societate Iesu De bello Belgico decas secunda ab initio praefecturae Alexandri Farnesii Parmae Placentiaeque ducis III an. MDLXXVIII usque ad an. MDXC

발행: 1647년

분량: 610페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

411쪽

LIBER OCTAVVS. 3 s

i s 8 hac Vna tantummodo causa motum se ad dedendam urbem Stantaus adiunxit, non autem largitionicius, aut honorumtati tulis, proditorum pretijsr quae, quamuis oblasa, r spuerit, uti aliena a maiorum suorum claritudine, vitaque s a. neCqueri qupinquam posse, fidem ab se fractam 8, quando e m n alii Magistraturim obligatam haberet:& obsequij, quod uni C miti Leicestrio addixerit, obligatione solatum se ab eodem,

testes esse litteras, quas protulit Comitis manu exaratas. Dcille ratione sui reddita, non tamen perinde ab omnibus ac z-pta, in Regis militiam transgressus cum praesidiariorum parte fuere illi omnino sexcenti) deditae urbis regimen aliquandiu tenuit, donec in Hispaniam ab Rege accituS est. Praemissis au- pba ibis thim tem litteris Alexander commendauerat apprime Regi insolitam viri moderationem, addictumaue Religioni ac Maiestati eius animum , dum spoliatus licet ab irata Angliae Regina ob Dauentriae iacturam, fortunis sane non modicis : raptisque insuper in carcerem uxore filiisque ; paratum se tamen olles deret, Eviusmodi occasiones amplificandae Religionis vita ipsa

mercari. ideoque Regem orauexat, ne permitteret, Tantam animi magnitudinem inhonoratam regio in exercitu monstrarii sed quam ille facti sui mercedem ab ina Dei manu ex Pecta

uerit, huius interim pignus a manu Regis, armati Diuinaehenionitatis acciperet . ut, si non hominis, Certe virtutis, atque aded exempli habita fuisse ratio videatur. Sic ille a quὰ m gnanimus, dum manu instructa calamo , contra Regis ae rium pro virtute pugnat: ac dam armata gladio, pro regius opibus decertat aduersus hostem. Quo die Dauentria, eodem e stellum apud Zutphaniam fraditum est Tassio a Rolando larco Eboracensi : quem cum octingentis peditibus, & equitibus centum, loco imposuerat Comes Lei cestrius, ut ex ea munitione & Zutphaniae immineret,& Vela iam tueret ar .

Ad laeeat hic quoque hispano Regi iampridem operam suam, viri ac Brutellis ab Alexantio captis, in Aut uerpiensi obsidione P

perquam strenue arma tractauerat. Inde in Angliam reuersus, regiis partibus magis relictis, quam damnatis, Reginae ob vi

tu bellicam honorifice habitus, ac Lei cestrio Belgium

tenti inter militares comites additus est mox arci ad Zutph niam praefectus contra quam agi cum refugis debuerat, qui securius habentur immissi alijs, quὰm impositi, i nactuique occasionem, cuiusmodi aliquam circumspectabat animo, ac Parmensi iam significaueraci cum Tassio rem transegit. Atque ubi primum audi jt,Dauentriam venisse in Regis manus, 1 patio metui

412쪽

31o ALEXANDER DUX PARMEN sis

de industria inter suos rumore, creditoquς aduentare victorem 1 sedi

Tassium eum Hibernis Regi adiunctis, simul praesidiarios Zut

phanienses erumpere ; simulato metu stagam suasit,ac primus arripuit, relicto propugnaculo. quod detznsoribus vacuum, sediar 'commeadu, ac maioribus aliquot aeneisque tormenti m , hiis hei1 a Lei chirio communitum, ' ius intrauit. Rotandus ad Far -ςςdix nesium prosectus cum Lurmalibus 1 a1s . non dui cat nolico in exercitu militauit, vendi O, Vr aiunt, extinctus. Hi porro com post λς MygR eoniunctique rerum felicium successus tanto gratius Alexandro accidebant, quanto nullλ suorum iactura, nulla castrorum aggerumque mora aup i aendio, nullis aggressio num ac praevorum periculi S, tradita repente victoria frueba

tur . quassi hoc esset, relicta hereditate uno die impune dite e re . non per incerta oc longa mercaturae discrimina lucrum A cere. Qi amquam Eoc quoque subitarium vincendi genus, ut sua negotiatione Plerunque non caret, ita non tam sesicitati, quam solertia Imperatoris accedIt. A v c a n 1 T Alexandro laetitiam, qubd,ut ad Regem seripsit, ε F bri

d: prouideret animo, accepta hostibus damna magnam fore inter . Anglos & Belgas materiam querelarum . Neque enim Belgas. omissuros, quin, sicut Angli post amissam Grauiam Belgata

fidei insimulant, rum nationi vecordiam dabiamque iidem, scriptis etiam libellis, obiecerunt, adeo ut Leicestrius dicere auditus siti, Nullius se arcis securam, cui Anglus non praeesset; sie Belgae paria in praesentia referentes, Aia gloram gentem perfidiae ac proditionis insimulent. ex quo sperari possit, exasperatos in hηnc modum nationum animos in apertas breui discordias erupturos. Nec diu distulere, quin erumperent. Etenim postquam litteris e Belgio ad Reginam querulis, ad Leicestrium a MLOdζω a y - cibus ex Anglia responsionibus modo ambiguis, interdur asperis,aliquandiu certatum esset: Ordinum Proceres praesenti iactura perculsi, & futurorum metu anxij, partem authorita- . tis Leice strio abrogandam, sibi, Comitique Mauritio astrue rio uti dam, decreto sanxere. allegatisque ea de re ad Reginam, at- R que ad Leleel riam nuncius, utrumque fibmisse rogauerum, ut factum tanquam praesens unicumque remedium opprimendis proditionum init ijs,quae passim deprehendebant,excusatum' vellenti veniret ipse Lei cestrius, haud dubie consilium ei, Mosi da quε R. cuicumque salus RQipublicae cordi sit, probatum iri. Verum gi λ , Regina aequo id animo accepit, quod huiusmodi remς& iis in L 1. Peti a prudςnti sua maluisset: & Leleestriu, palam ossem sus, rediturum se in Belgium primo negauit: mutauit tamen

413쪽

t 1 g amicos scribens, Sibi quidem multis Proeerum iniuristrrritato satis causae esse , Belgarum curam ab se rejciendi tamen iunocentis populi, sique cari commiseratione motum redire decreuisse . Quae, aliaque in hanc sententiam , sicuti Leicestrio con eiliabant populi studia aduersius ordinum Magistratus , Ita diuersis Regina litteris quotidie fatigabatur: dum alij Leic strij defendentes acta, culpam auertebant in Belgarum Pro z res, qui regere ipsi se nequirent, &rectorem pati nollent . alij, quidquid domi atque inter arma peccatum esset, ambition, superbiaeque Leicest ij, consiliorum intollerantis adscribebanta Itaque quum & in Belgio scissis foede prouincisis, aut fauore , aut odio in Lei cestrium inter primores ac populum certare tur: & in Anglia a senatoribus aulicisque varie attolleretur, deprimereturve Le1ce j regimen, Reginae visum est, in Belugium mittere Thomam Sachuillum Burchusti Dominum, , primarium Senatorem, qui dissidiorum causis inquisitis com positisque, viam Loicestrio, si remittendus videretur, emolliret. Sed hic nonnisi post mensem soluit ex Anglia. Interim Elisabetha, quae dedecori ducebat sibi Angloque nomini, re Bel narum, post susceptum eorum patrocinium, domi milibliceque in deterius quotidie verti, plures emissura in Belgium ac validiores coseias, magnam pecuniae summam in Regni conuentu popinerat . quam, quia significatum sibi fuit, numquam e populis exigendam, ni sententiae in Mariam Regunam Scotorum latae executionem imperaret; ipsa occasionem inde festinandae renae caedis aut habuit, aut quaesiuit. Quo id autem modo peractam sit, quoniam super Mariae fine, mitis partium hinc odijs, inde studijs hodieque concertatur ego secura inter infensos & addictos narratione, in medio ponam,ri . LM. intermissis paulum rerum ordine , non ut opus varietatibus 9 id fa- distinouendo, amaena Lectoribus deuerricula conquiraim,

Vt acti memorabilis historia, 'quae nostro adnexa est op ri, ine rupta ad posteros fide , quoad per me licear i exten

datur . . . r

Regina prodihi, qua nobiliori gratiarum com1ratu, in admDrationem amoremque sui: dein iugabriori spectaculo incommiserationem & lacrymas theatra conuerterit. Nata est Maria Iacobo Stuarto, centesimo quinto, ut Scoti numerant, Seo . G P. Scolorum Rego. Ipsam quatuor Regnorum insignia ornauere . sed forma, Cui parem ea aerate fuisse nullam mer rant, digna Europae totius imperio habebatur. AEquabat decori cor-

Quem Belgarimi alii destni anti

o E MARIAE

Seotoru Reginae Vetus eius origo regia a Regales tituli,

414쪽

Intenium solis io . Insan; Regina

Cor natur

Uxor expetitur mi uti, , etiam armatis

Legati Pontificii

Galliae Delfino

uespondetur , spumptot iam Pignora truulo .c,Iliae Regina consecratur εAegre fert Lusi-betna assumptum a Scotti titulum A Silae Reginae, Inde Scottiam sper Iaz bu Regis Scottae nothu: qui religioni Eeser mi

poris speciem verborum gratia, quam eXcellenti promptoque I 3 g in enio, non formae , tanquam eiuS lςnocinio captus, imp tares. Sed super omni a Religio fuit, & erga veteres sacrorum ritus , Sedemque in primi S Apostolicam reuerentia: uti crus

addecebat heredem regni, in 'uo tr' ta octoginta Moriae Reges eadem fidei conflantia . obsequioque in Christi Vic rium floruere. Septimo postquam nata est die, resnare Maria coepit, amitso parre . adeo ad canas ipsas exornanctas praefestinasse visi stuat regales tituli. Oe auo mense diadema regni, sceptrumque intex sestas populorum acclamationes accepit. Statimque coronas, dc regias filiorum nuptias hinc Henricus Octauus Angliae , inde Henricus Galliae Secundus obtulere. Quin etiam id hasce nuptias armata sunt regna: Scoti graui propterea bello terra marique ab Anglo lacessiti, ω Gallo diuti, , Legato Pontificis animati ; qui Roma missus, ad Patria, is Scotos, ut ii auita religione persisterent, adhortandos ; visaxegia infante, laudasse eos dicitur, quod pro caelestissimae 1ndolis Principe aduersus obscena haereticorum monstra bellum gererent, relaturi non paulo plus solidioris Ioriae ut aiebat, pro hac Helena, qu m pro graeca relatum esset apud 'iam . Desponsa demum Francisco, Henrici Regis filio, Gall1e Del- μην M.fino , atque illuc armis traducta , inter nuptiarum solennia ,

Reginae Scocie, atque Angliae, atque Hiberniae titulum assum plit , Henrici soceri s asii: quod mortua per eos dies Marii

Angla, Hispani Regis: ore, assirmaret Henricus, non ad Elisabetham Henrici Octaui spuriam, sed ad Mariam Stua xam , Iacobo Qininto Henrici nepote genitam , pertinere An-oliae regnum. Retinuitque aliquandIa eam appellationem mortuo socero, inaugurata consecrataque Galliae. Reg a Atque hinc duci coeptassent fila funereae illius telae , quae infelici sternenda suggesto, Mariae supremis parabazur. Etenim Elisabetha ad An liae regnum assumpta , Stuarsae iampridemes aemula inuidaque, ubi audi jt, illam mistis Angliae, Galliaeque insignibus, utriusque regni Dominam appellari, ut sermo PossΕsost is malae fidei timor possidet, verita ne per Gallorum potentiam attentaretur aliquid in Anglia, turbandumis sibi Scottae regnum distrahendumque absente Regina, existimauit, occasionem apprime tunc nacta . Nam Iacobus Stu

i tus Ι acobi Quinti nothus, catholicae Religionis, ac monasticae Moua in familiae desertor , quum Morauiae in Scotia Comitatum ins ne ambiens repuliam ab Regina sorore passus esset, odio timsi,mmatus praesidium sibi quaesiuit ab haeresi, ubiquQ pGazara siti, iis

415쪽

LIBER OCTAVUS. 333- ue turbantibus. Aggregatisque sibi, quos Callaimana licentia iam

allectos in Scotia, eoque Mariae aduersaturos intelligebatis crum ordinem, quasi meritis illum deseruisset, insectari, templa, ac coenobia euerterer in opulentos Ecclesiae reditus inuadere, sacraque inde pecunia multos Nobilium inescare :demum impetrato a nimia sororis facilitate Morauiae Comi- Impia tata, spes suas attollerer ac mortua Gessia regni pro absent filia moderatrice, mortuoque postea Francisco Galliae Rege eiusdem marito , Scoriae regimen sibi polliceri, ac tractare C

pis . Hinc 1llam & Angliae Reginam facile iunxit commun in Mariam odium , dc propria cuiusque utilitas. Ictoque foede-R, O re aduersuS Catholicos, quibus dominantibus neque haec diu M. tueri se posse regnum, neque ille adepturum se aliquando sp titui rarent; vetus utrobique Religio miseris sane modis labefactata: ac duo praestantissima Europae regna, una hinc spuria instiga te, unoque inde notho adnitente, a complexu Ecclesiae, legitimae matris,abstra sta sant. Et Maria quidem, cuius non minuSpercillit animum Religionis in Scotia, quam in Gallia mariti

Regis interitus, in S tiam reuersa nullum praesentiuS rem dium obi j cere turbatoribus regni, quam coniugium &spem sebolis, meliorum persuasione , decreuit. Quamobrem euulgato Mariae consilio, iamque varijs legationibus expetito ce tatim matrimonio, praesertim a Caesare pro Archi duce Car

lo, atque a Philippo pro Carolo Hispaniae Principe, intercedere protinus Angliae Regina, perque Morauium Mariae suadere, ne maritum extra insalam quaereret, conata est. Ne Cilla dissentiebat, quae iam animum adiecerat ad Liumiae Cotin e mitis filium, Henricum Stuartum Darlaei Dynastam . Causa huius consilij fuerat, quia Dariaeus genitus ex Henrici Septimi Angliae Regis nepte , secundas heres Angliae regni habebatur. ideoque reputauerat apud se Maria, posse illum, si ex potentioribus Angliae familijs uxorem duceret, Anglorum viribus subiiixum sibi aliquando negotium facessere ad succes-as. sionem . Accedebat decora iuuenis species undeviginti annos nati, par morum suauitas, & a Catholica Religione commendatio. Itaque festinauit accersere illum ex Anglia, ubi Cum patre extorri a patria iampridem agebat: frustra coniugiui improbante Elisabetha, ac Darlaei loco Leilaestrium Corvitem offerente . non vi Loicestrium Stuartae iunctum vellet, hunc

enim despondi se iam sibi Elisabetha ferebatur ; sed praeter ea

quae alibi memorauimus ut, dum moras nectondo, alium alio pelleret, nec al um, nec aliquem ad extremum induceret.

Regimen Scottae pro absente Regina invadit rIuncto foedere eum Elisabetha in utroqe regn

religio cadit. Redit propterea in se otiana uaria,

ct spargic noui

Μ illi illini expς- sed illa in Dari uincta ti

416쪽

menta Regni, hae Moraui j arte Armis aetolis aesitrari

bere Botuelio Peris interse et oti a

rui se religionis

efensorem ginae promittit. Ex quo divi in Eotuelium a Regina in arcem eaptiua deductia inde habitumen tit iustu Mripit.

id quod ad firmandum sibi Angliae sceptrum ipsa referebat :& 1 1 ην

Morauij in primis intererat, ne Scottae&pradens regimen, &deuoratum spe xςgnum amitteret. Sed iam illa properato matrimonio, ac filio pol modilam aucta, quem Scotiae atque An

illiae Regem vidimus, qHantum si j licitudinis Angliae Reginae Lotisque rebellibus incussit, tanto ipsa validioribus insidijs,

struente Morauio, inuolusa est: sparse in vulgus rumore, de crevisse illam , firmato iam prole regno, Veterem secrorum

cultum restituere, atque Ezelestiae bona in plerosque Nobilium

translata, ab arpatoribui repetere . ebque a coniuratis pro cessum est, ut armi* palem s mPLxS,mox, quoniam aperta vis

improspere cesserat, occul re discordijs inter Reginam Rege que iactis, sed breui compostris: denique Darlaeo Nob1lium, nspiratione perfide interempto, viduam Reginam in potestatem aliquando redegerint . Neque hic cessatum. Nam Ia cobus Emurnus Botuelij Come Scotici maris Praefectus,quem Moravius ad caedem Regis incitasse, eidemque promisisse Reginae nuptias eo conssilio serebatur, ut inuidia regiae caedis apud Mariam inextricabilis adhaereret,si ipsa Cum mariti interfectore

matrimonium contraxisset ue hic inquam Botuelius postquam ijsdem authoribus, qόibus sic lus patrauerat, est absolutus; a

mala militum mana Reginam Stertino redeuntem inuasit: ac nuptiarum promissa proferens publicis Procerum tabulis obsita gnata, ad coniiugi j assensum adegit, non ante tamen, quas ipse operam suam pro Catholicae Ruligionis instauratione Regina sociandam, sacramento multis coram obligasset. Hoc alitiam ubi a primariis Calainianae fictionas auditum, versis in odium studijs, concitaque plebe, Botuelius regiae caedis a thor, Pontificius satelles, patriae proditor valgo proclamatur. 1 gliscente rebellium armatorum numero, Regina quum stim parem subitae inopinataeque aggressioni videret: ac spera ret, elapso Rotuelio, tumultam facile sedatum iri, clam illum emittit, conniventibus hostium ducibus, quippe veritis ne capto, vocatoque ad quaestionem Botuelio , ipsi regiae dissocii renudarentur. Nec ideo quieuere: quin etiam Reginam, quae reiecto multorum obsequio ad eius tutelam certatim, conquentium, ici rebellium castra sponte processerat, impacati pggrediuntiar, captamque in priuatas primum aedes,dem necis in maritum patratae insimulatam , in arcem quam arctissime custodiendam inducunt. Hic Maria, quum 2 Morauio tristi xa in dies, ac sii prema expectaret,fideli subditorum opera Uarilem vestem inluta, ex arce fugam arripuit. Ac varios post

417쪽

casus, commissamque ad eam retrahendam praelium, ubi se ab insequentium insidijs expeditam ad Regni fines vidit, incerta animi quo progrederetur, quum comitum alij Beugium petendum, alij Galliam suaderent; ipsa, cunetis magnopere dissuadentibus, Angliam anteposuit. Mota dicitur ad hoc consilium capessendum, reeordatione promisis opis

ab Elisabetha: quae paucis ante annis, secti adamantis partem alteram Mariae dono mittens adiecerat, Si quando bipartita illius gemma omnium remitteret in Angliam Maria, quibuscumqtie circumuenta necessitatibus statim se eo monitore excitatam au xilium et , quantum expectari d sorore post, affaturam . Sed nI mirum FAC rLius sectus adamas iterum coire, quam diuinciati animi contentione religionis & regni, coalescere 1nter

H e datae fidei & hospiti j tessera ad Elisabetham praemisia,

in An iam secura pergebat. quum a militari Tribuno obuiam facto, paulum subsistere, Reginae Elisabethae nomine, rogatur. Inde in Borionum pagum deducta, appositisque castodibus

cincta, tunc sero sens1t, ac damnauit credulitatem suam e tantoque magis, quanto mox dicendam ad causam coram Elosabetha de Darlaei caede, qui Londini natus ad Reginam Anesiae pertinere videbatur, euoCata est. Quod illa auersata xr mum, dein testata, Reginam se nulli mortalium, uni solum Deo, di Christi Vicario subieeham; Legatos suos ad illud tribunal non tanquam ad iudicium, sed ad colloquium emisit Ibi

multis sane argumentis, & confessione famulorum Boiuelis, qui ob eam caedem suspendio necati Mariam insontem inseramque,populo coram, testati sunt; vii hoc idem postea Botuetrus ipse captus a Danis in quaestione iurauitὶ Maria a sulpicione obiectae caedis, omnium qui aderant iudicio, exempta est: imambin altero etiam conuentu super eadem re indicto, reiecto in accusatores, Mortonum in primis atque Morauium, crimi ne, propius supplicio fuerc, qui supplicium intentaverant. Quam ouam Morronus supplicium distulit, non eualit. liquis

P . aliquot pbst annis, Darlaei caedis manifestus, ob idqu

iussu Reris Mariae filij, securi percussus, Mariae innocentiae testis fu1t . Nec Morauius in hac Darieanae cauta retractatio Gabijsset impunis, nisi multo ante ab inini ico spiritum, quem patibulo debuerat, praefestine reddidisset. V rum primis hisce ad Mariae exitium frustra tentam , 'ccasiones delia aliae non defaere Pontificiae Pii V. litterae diro Eli-iabetham anathemate ferientis, regnorumque iure 1 poliantur

418쪽

Ad ea Misiae

mota in illam in boreali Anglia nobilmm Rrma: fama nuptiis 1 32 ium Mari* ςam Iis inani vinar Nestoiciat Duce: auditus Albini Dacis aduersui Angliam belli apparatusin Belgio, at que inde transmissus in in1 iam incchio Vitellius: haee simul Omnia cψmperta, & tata quaID ad Scodiae RUinam 4.berandam, es in Angliae imperium. , Opprnsia Elisabethai, sit stollenda composita, nouum ei seueriusque iudici m intenderunt. deportataque in armorem custodiam, alciae illuc missis ab Elisa betha e prima nobilitate iudicibus, rationem eorum,quae obie-YE- ctabantur , afferre iussa est. Nec illa negauit, quaesitam. scis libertatem ex ea custogia, qua contra ius fasque, RFina nullisabdita, detinebatur. ob eamque rem implorasse se Romani Pontificis preces atque opem: litterarum autem , quas Pontifex in Reginam Elisabetham emiserit, ignaram se esse . non

se respui e vicina Ducis Albani arma, quibus ipsa in regnum

suum, non in ienum statueret . non se repudiasse contilium de nuptiis cum Nori lcio, nempe oblatum a Morauio Elisabethae arcanorum conscio : non tamen ultra consultationem

processum esse . postremὰ non te vlli miscuit se conspirationi nobilium, quamuis illi honorificum Iiberandae Scotorum Reginae titulum armis suis amposuerint . inat aliaque in hanc sententiam postquam Maria disseruisset. scriptis ad Elisabetham litteris, expositoque quam indigne secum actam esset;

orauit, ut aut permitteret ire se in Galliam ad cognatos Gu1sios, a quibus speraret eam opem aduersus rebelles suos, quam impetrare in Anglia a sorore nequiuisset: aut certe non arceretur ab elas conspecta colloquioque, apud quam suspiciones omnes facile purgaturam se non dubi paret. Sed non modo neutram impetrauit, Duce ipso Norioicio ob eam causam securi percusso, sed ii ait iterum sespicionibus, nouis crimina- ti Ombas Regina infelix appetita est. Nempe quo plures in libertatem eius intendebant, eo causam indeprecabilius aggrava-α banti ac iuuandi studio, altius nocebant. Venerat in Belgium Ioannes Austriacus Caroli Caesaris filius, opera an primis Gregorij XIII. qui misertas indignam Mariae sortem, Philippo Regi

author fuerat,vi in prouincias Gubernatore tunc vacuas fratrem in induceret, qui re ob patris memoriam acceptus Belgaram pO- apulis esse ,& ob propriam maritimis in bellis claritudinem sulcipere expeditionem in Angliam, ad liberandam Scotorum Reginam, non vana spe 'posset. Nec Austriacus quidquaim,

Omittebat, quo pro in 1a , quacumque ratione componeret:

Vt solutus omni per Belgium cura, ad Britannicam expeditio

419쪽

i e s - nem se se accingered . Quum Orangius arcana expiscatus, ape-

ruit illa Elisabethaei addiditque, sibi constare, Mariam Stuartam Pontificis Romani, Hispanique Regis communi consilio,

coniugem Austriaco destinatam esse. Id vero varie torsis e dicitur Elisabethae animum ambigentis consultantisque, satius ne foret, Mariam in Scotiam renuitere, vexandamque rebellibus suis tradere, certe ab Anglia occasiones armorum procul pellere: an popius cum Mariae morte,c Iasa pro Qxptiua conspirrandi aliqaando praecidere. Et quamquam in hanc partem fer bantur plerique consulatores, serio inculcantes, Maria inco lumi nusquam , fore aut Reginae , aut Religioni in Anglia securitatem. eoque rem deuenisse, ve diverbium illud de dum Co,8 d. bri olim Principibus Conradi no&Carolo, nunc duabus d Sue Reginis vulgo usurpetur, Aut Scotam ab Araia , aut Angiam a; Reginae tamen publicam dedecus apud se subinde renatanti risum est , callidiore consilio spargere In vulgus, reconciliatam se Mariae, ac breui cum ea relaxanda trantacturam. Sic utique sperabat sistere in praesens, si1 quae a Belgio, aut aliunde praeten parentur: simul eiusmodi conitiones Stua hae imponere, quas illa facile aspernante, res demum omnis in irritum caderet. Et sane , ubi audiit Maria, peti ex se interali , ut filium cum aliquot Scotiae Proceribus obsidum locota Angliam accerseret: & ipsa antiquatae iam per Anglia Scotiamque Romanae Religioni nuncium remitteret ; indi nata xe1pondit, conditiones utcumque alias admissuram se:

G mori potius, & si quid grauius est morte , pati velle, quam

aut filium, aut animam indigne proderet: auitam Religionem a tot retro Reinibus progenitoribus suis rite traditam 5 cordi& curae sibi perpetuo faturam. Finis colloqui j fuit, mutatas angustiorque carcer, imminuta familia, aucti custodes. Qui es, implicito belgicis turbis Austriaco, mox & ext1ncto , omnem a B io metum exuerat Elisabetha. Sed propior illam sollicitudo excepit domi. Coniurauere nobiles aliquot Anglr, promptissimo eorum Antonio Babinstono inseque suscepere, Anytam de medio tollere, Scotam substituere, Cathol1ca Religionem regno reddere. Sed prodita detestaque conspira

tione, ac repertiς coniuratorum ad Mariam litteris , allico 1

ouaestionem ipsa postulatur . Septem εc quadraginta Viri pa tim e senatorio, partim e sorensi ordine ad cognoscendam, causam festinantur ab Elisabetha. proferuntur coniuratorum ad Mariam litterae : eius aulici duo , uti conscij arguuntur romnia contra nouissimum Elisabethae edictum attentata pronum Amonetur Elisabethi de coniugio eliis,& Μa- Consultat quid sibi de Maris . neean am plerique censenL, Ssi1adent: illi t men velut placatare eonciliationi, eo ditiones pno ponit quas Maria uti insignas aversa.

420쪽

eccatum a se Uela Maiestati

nunciantur. At Maria mi inter causidicos & leguleios maesta i ue g ν primum,agi secum contra .ram cum Principibus rite inunctis consectitis agi deceri .meque enim , quod carcere attineretur, minus Reginam se, eoque liberam: neque Elisabet hae, aut ulli mortaIlum, praeter quam Chri Iii Vicario , subiectam esse. Tum defensionem oris Inficlaea non es , auditas sibi aliquoties multorum aut Angaerum Scotorumque, aut externorum Principum euras pro te in libertatem asserenda susceptas acrito illo limossicio pro quo laudem apud posteros mereb-- fur laetatam se fuisset &, ut exitu non Carerent eiusmodi conatas , optasse. Id uessi an cum Elisabethae uuae discrimine quaesiitum sit, neque so consciam fuisse , neque in taliunta

conspirationes operam suam , aut nomen aliquando commotadasse . A Babingtono , alijsque postrem conspiratis nullas se aduersus Reginam litteras accepisset quaeque ad eos scriptae dicuntur Mariae nomine ii Mariae aulicis, dolo malo fictas esse: promptamque te, si Illi in conspectum vemant, mendaci j xedarguere. Ad extremum tacto dextera manu sancti Euangelii dice, auersiam sibi Deum precata est, si quidquam contra Reginae vitam egisset, aut cogitasset. una in re addidItaenoscere se non innoxiam , calamitatesque, in quas incidemi, non immeritam :qub lindulgentior in apostatam monachum fuisset, quddque post reditum e Gallia lenitate nimia, Dei,&Catholicae Religionis hostes in Regno sitio tolerasset Sed incassum defendebatur illa, quam iudices praedamnauerant sta timque 5: ab Ordinum in Londinensi 'rbe conuentu Mar a laeta maiestatis rea pronunciata est : & festinara legatione in Galliam , missus ab Elisabetha libellus regiae damnation s ad Henricum Regem: SI Mariae, quid a Regni Ordinibus decre- HemGT, tum esset, Elis Sethar litteris significatum, Illa autem nihil inde

consternata, quin vultu placido, actIs nuncio gratijs, Deum precata est ut quam innocentem sciret, fortem quoque, de in Catholica Religione, pro qua liberis mortem oppeteret, comstantem vellet.

Iura RE1 appulsus in Angliam multo comitatu Pomponius Bellieuraeus ab Henrico Rege ad Elisabetham allegatus cum respons1s ad singula damnationis capita, magnis urbem rumoribus impleuit, quasi propediem secuturam Mariae libertatem . Ferebaturque, in mandat s Bellieurceus habuisse, omnem operam adhibere Galli Regis, Galliaeque uniueris nomimine, ut Scottae Reginam imminenti periculo subtraheret. Iamquam Bernardinus Mendoza, Hispani Regis apud Hemricam

SEARCH

MENU NAVIGATION