Commentarii de rebus in scientia naturali et medicina gestis

521쪽

Singulus quisque conus solidus est et pellucidus, mulstisque minoribus conis sibi inuicem insertis constat. In medio corneae loco rem sunt coni, reliqui obliquo situ versus centrum inclinantur. Cum autem ipsa cornea pars sit crustae quotannis exui iterum' que innovari solitae, vero simile est, extrema conorum strata, una cum crusta insecti, singulis annis abscedere, eorum tuo loco stratum, quod prox, me subiacst, extremum fieri. Minores Polyphemi oculi singulos tantum conos habenti Elenchus commentationum mathem fica

rum etc.

quod, cum conductoribus acutis munitum esset, fulmi, ne tactum fuit. X V. s. vi NUC Metis rus no a tinni' p. 3 89. tarum serierum fumi nam investigandi. XXVI. 1 o H. P. 4IT. HKLLiNS Methodus aequales radices aeqvationum visione inveniendi.

Medicinae praxeos Systema ex academiae Edin. burgenae disputationibus in auguralibus praecipue depromtum et secundum naturae OG dinem digestum, curante CAROLO WEBSTER

M. D. Valetudinarii Publ. Edin. Med. Alter, e Coll. Reg. Med. Edin. Societ. Reg. Med. Paris . et Edin. huiusque ad acta edenda a Secretis. Tomus L Edinburgi typis Ι. Bellci R. Murray. Venalia prostant apud Gulielmum Gordon et Robertum Murray, LOΠ-

522쪽

Ν0n mala subiit Cl. wκΗsΥRRU Μ cogitatio, cum, quae hinc inde sparsae dilaberentur disputationes Editaburgenses, in unum veluti ordinem iungeret, et ex his Systema quoddam prassicum condere Conaretur, mutando, augendo, in breuius spatium redigendo , annotationes subiiciendo, p. 7, et ut nihil deesse videretur, alienas addendo, has vero ita collocando, ut suo singulas ordini redderet. Vellemus tamen, si ita agere lubitum erat, aliquem e Sustematicis secutus eiusque ordinem imitatus e siet, subiiciendo annum, quo quaeque scripta est. Nam et illud sua utilitate non caret. De modo, quem in tractanda materia candidati

adhibuerunt, nihil est, quod moneamus. Idein enim fere in omnibus hisce disputationibus esse solet. Neque stilus purus est. Delibemus ergo potiora.

P 38. Ordo L Morbi haemorrhagici Continentur hoc quidem

generali plethorae diuisione, definitionem, symptomata, caussas, diagnosin et curam scribit. Nihil noui inest.

a. De haemorrhagiis, auctore G. CLAPHAM. Uersari se velle potissimum in explicanda epis axi, hae-moptysi, haemorrhoidibus et menorrhagia, spondet Noster, sed ultra communia non progreditur, ita quidem, ut post signa et caussas, et curationem adferat. In hoc quidem dissuadet opii usum ante sedatam dispositionem in lammatoriam. 3. De admini fratione antiphlogylicus auctore R. AC ΟΤΥ Η YA ivi. Intelligit Noster sub hac id, quod medici vulgo appellant regimen antiphi Nyticum et medicamenta antiphlogi sita, et comprehendit Nitan' dis irritamentis , quae pauciora aut plura insigiiquo alit minus corp0ra nostra semper fere exercent. lubet ergo

523쪽

ergo cap. r. vitanda, quae instrumenta sensus assi p. 4 ciunt l. e. tactum et calorem, a. motum, ostp. 3. P animi perturbationes, cap. . alimenta stimulantia, p 4S e sitim, r. 6. ventriculum in stantia, c. 7. ster- p- cora dura, c. s. Communem humoriam acrimoniam. P- qo' Nollemus hanc dissertationem in societatem recepisset Noster, utpote ieiunam, nec huic ordini sa. tis accommodatam, cum nihil de haemorrhagiis contineat.

. De epistoxi. Videtur hoc sumtum ex Dun p. 49 enno, sed minus idoneum ad hunc morbum satis perspiciendum est. s. De haemVt0e, auctor P. GA . Statuit non, p. snisi i a. species Scuvng. damnat ergo phthisicam, catarrhalem et tuberculosam, reddendo causas et explicando breuiter poti0ra momenta, etsi nihil memorabile hic deprehendas.

dis, praeter definitionem, historiam morbi, causa; sin his deest sexus sequior, ubi vel insarctus v get, vel obstructio mensium) et rationem medendi, quam soli plethorae et irritamentis accommodat. Sed id nequaquam sussicit ad curationem haemorrhoidum, ideoque debebat Cl. editori certe notulis supplere, quae desunt. . De men0rrhagia tu n0n grauidis, nec puerye- p. 73.

Hr, auctore D. DALY. Praemittit quaedam demenstruorum origine, tunc accedit ad ea, quae nimis fluunt, caussas nominat, quae plethoram iaciunt, sanguinis cursum citant, solidas parteS relaxant vlerumque ipsum molestant, sed iterum desideratur uberior explicatio et distinctio, et finit cum me. thodo medendi, quam vellemus su sera memoratis caussis accommodasset. Sic enim tyronum studiis

524쪽

p. 8s. Ordo II. Morbi inflammatorii. Nie largior messis est, eamque ob rem breuiter opellas indi

camus.

P, 8S. I. Ne phlegmosis vel infammatione, auctore 1.3ΟHNS TON. Insunt communia inflammationis signa, caussae, methodus. Proximam caussam negat esse obstructionem vasis et spissitudinem sanguinis, sed magis accusat spasmum vasorum extremo rum. Subdit exitum inflammationum per resol - tionem, suppurationem, gangraenam et scirrhum, item medendi rationem, i. o. antiphlogisticam, da eamphorae virtute dubitat, sed sino probatione. P. 99- 2. De cynanche tonsitari, auctore G. Hos GARYN TOULMIN. Est haec eadem, quae vulgo angina inflammatoria dicitur, neque hic memorabile quid inuenitur, nisi quod noxas anteoedentes, noxas seminium iacientes, noxas exeitantes et id genus alia

nominet. P. I 2I. 3. nanche tractiali, austor AND. ΜEASK.

Raram hane speciem Noster putat, apud Elterum

eam inueniri, quas adultos occupat, primam dinscriptam esse ab Cl. HoΜκ I76S nouum tamen morbum non videri, quia semper in borealibus regionibus exstiterit. Caussam proximam statuit in.slammationem febre senocha stipatam, membranam morbosam natam ex lympha coagulabili, curandum malum esse ita, ut auferatur inflammatio topica, suffocationi obuiam eatur, et rocursus morbi praepediatur. Romedia nota sunt, nec semper satis definita. P. I 37. 4. De Usi sissimilat, auctore GUL. WκΜYss. Agit Noster tantum de idiopathica ophthalmia, caussam proximam assumit spasinum, mancus est in porcensendis aliis caussis, in curatione sperat ediquaerit xesolutionem.

525쪽

s. De phrenitide, auctore A I. EX. BERTRA M p r s Causam mali proximam statuit inflammationem cerebri, eique accommodat rationem medendi per sanguinis missionem, emetica, cathartica, pediluuia et λ menta, regimen antiphlogisticum , applicata

frigida, epis pastica et optata, ubi leuata est dispos1-tio phlogistica.

Damnat species et ipsam pleuritidem, negat, imflammationem pulmonibus insidere, sed incipere semper ab parte membranosa, ideoque hoc pneumoniae nomine comprehendit quamuis pectoris eiusque partium inflammationem. Sedem in pleura ponit, et morbum internoscendum praebet pyrexio, spirandi di cultate, tus et alicubi thoracis dolor . Cetera his sumtionibus respondenti . De gotritide, aui fore G. HARΜAN. AgerSp. I 82.

potisssimum placuit Nostro de inflammatione phleg

monica. addidit tamen quaedam ex Cl. CULLENI p. I 82. obseruatione de eris laetate idiopathico, cuius signa notantur caloris dolorisque sensus in regione ventriculi, algor corporis externi, sitis et quae comitantur inflammationi, certi stimum vero omnium oris et saucium erysipelas, quod quidem varia loca occupat, et ubi ventriculus male se habet, singultum, Vomitum etc. contra ubi intestinis insidet, diar. rhoeam cruentam facere solet. Praesert etiam Noster definitionem cur LENI, qua pyraxia typhude S e ste dicitur, et symptomata primaria, praeter halaz, nominat pulsum intermittentem, anxietatem, ardorem epigastrii, dolorem, vomendi cu giditatem, singultum, sitim , crustam sanguinis phlogisticam,

dyspnoeam et urinam suppressam. In caussarum p. 1 83: occasionalium numero ponit frigus, vim externam, nimiam distensionem ventriculi et dura, stimulantia, aeria ingesta, hisque superstruit methodum

medem

526쪽

medendi, etiam purgantia n, sales neutros D et

acida commendat. p. I9y. 8. De enterirere, auctore G. Hic Ks. Adducit post definitionem causias, symptomata et diagnosin, quia medici multum interest, hunc morbum curate

nosse, prognosin, ubi pessimus putatur pulsus hvmilis, meteorismus et facies mire mutata, tandem methodum medendi. Hic, praeter sanguinis missionem, iubentur regimen antiphlogisticum, sudori fera, vesicantia et cucurbitae coecae, et posthaeo ea, quae symptomata Vrgentia r leuant, V. C. Catha

tica leniora, en emata mollientia, anodyna, topica in primis balneum tepidum. P- aos. 9. De hepatitide, Ructore R. scio TT. Negat, moro vo GEL 11 ad definitionem requirit iterum, bblis vomitum et alui deiectionem, quia ligeo sym,plomata in idiopathica inflammatione rarius incidunt, nequo vero CVLLENI meliorem ideo putat Huius varios exitus narrat, causam proxim in statuit congestionem et spasmum cum vasorum hepatis actione incitata, percenset symptomata, dolorem et tensionem in hypochondrio dextro, dolο- rem acutum et ad os iuguli usque protensum, hac occasone reprobat explicationem ab consensu nervorum vel oscillationibus peritonaei et pleurae, de- cubitum in latus affectum, dyspnoeam et tussim siccam, vomitum et singultum, colorem oris Η - vidum, quem pathognomonicum e sse iterum negat,

denique subdit consilia medendi. In his nihil est. quod memoremus, nisi merdurii usum in India orientali, qui acrimoniam humorum mitigando prodes e creditur.

Raritatem morbi 3b insensilitate repetiti ex definitione cor. LENI abesse iubet partem posteriorem,

527쪽

Ost, cum hic sacile errent medici. optata censet intuitia, si qua inflammatio dolorem facit. ii. De hsteritide, auctore LUDo v. BRO-p- 237

ia. De rheumatismo acuto, auctore BARTHOL. 9- a I DI LON. Putat, hunc morbum ignotum, certe

minus cognitum fuisse veteribus, proprium esse terris septentrioni propioribus, obnoxios ei, quit, periem sanguineam habent, distinctionem in acutum et longum saepe dissicilem videri, euentum

rarius funestum, caussam proximam vasorum minorum constrictionem et hinc ortum spasmum, methodum medendi antiphlogisticam, sub qua etiam

continentur emetica.I3. De erri petate, auctore T. DALE. Interp. 23 symptomata refert etiam tumorem faciei, eumque nasci statuit ab effusione quadam humoris tenuissimi in telam cellulosam. Caussam, quare verum ventriculi erysipelas nunquam in suppurationem transeat, tribuit cuidam consensui eius et cutis. Praefert ceteris remediis venaesectionem, deinde lenem alui purgationem, reiicit externe applicata,

laudat corticem ad gangraenam auertendam. 14. De variola, auctore IAC. ΜACKNIGH T. De-p. 27 .seribit variolam benignam et malignam. Cetera secundum CVLr. ENUM . Ad partes viceratas Commendat unguentum molliens superhabendum et renovandum, ad hecticam ulcerosam corticem, optata et alui lotiones, ad ophthalmiam optata et mercurialia purgantia, ad apostemata superuenientia vero cataplasmata mollientia. Is . De variolae infitisne, auctore ANDR. Doty- p. ascor, As. Variolas ab Arabibus vel ex Aegypto prosectas esse auctor est', insitionem hoc demum sec lo apud Britannos usu euenisse, et ab his primum tentatam, Germanos eam nec expulisse omnino,

528쪽

nec penitus recepisse, Batavos verbis, non factis comprobasse, Gallos despicatui habuisse, America- P. et 88. nos plurimum tribuisse. His addit diuersas inferen- P. 29 O. di vias, obiecti9nes et methodum hodie initatissimam; sed haec lippis et tonsoribus nota sunt. Coronidis p. 3oo loco superaddita est varicesiae des nitio.

NEY LEE. Origo morbillorum ab Arabibus repetitur , et hytoriae morbi subiicitur sectio demortuae

seminae. Erat aspera arteria repleta materia purulenta, membrana interna vero inflammata, sed nec ulcerata, nez praeter naturam Crasia, pulmo intus sanguine resertus. Ex quibus concludit, rubeolam sic differre ab peripneumonia, quod in hac Pulmones semper graues et duri sint, in illa minume. Etiam probabilem signorum rationem ex libbet, et iubet secari venam, aluum cieri, regimen antiphlogisticum adhiberi, propter catarrhum vero dari emetica, propter tussim Optata, propter acrimoniam humorum epis astica, propter tensionem Iaxantia, denique propter sequelas morbi ea quae ad assectus pneumonicos commendantur, et in his etiam insitionem.

P. 3 i I. I7. De scarlatina, Videtur haec particula quidem aliunde sumta velutique operi insita, sed leuis

momenti esse. p. 3Ia. I 8. De catarrh0, auctore T. NANKIvEL L. Meis

minit catarrhi epidemici, qui a. I73 a. et 1733. omnem Europam magnamque Amerieae partem peragrauit. Ad sputa mucosa et purulenta in te noscenda repetit ea , quae Dorioin scripsit, et me

thodum antiphlogisticam adhibendam suadet. p. 323. I9. De phthis pulmunali, auctore I. HALLir AmConstare putat Noster phthisin hanc tusii, sputis plerumque purulentis et sebre flectica, et comple. P. 323. xus est binis partibus, quarum prima agit de phthia.

529쪽

sns originibus. Huc refert labem hereditariam, temperiem sanguineam, serophialas, aetatem mediam, haemop sn, peripneumoniam et catarrhum, et id genus alia. Ex his concludit, phthisin pulmonum semper esse symptomaticam, saepius scro- phialis deberi, certe tuberculis, et ex his ulceratis ulcus fieri, ideoque pus sorptum esse caussam proximam, certissimam vero notam mali praesentis se-brem hecticam et pro gnosin in principio ancipitem, adultam vero immedicabilem. In P. 11. sistitur psithiseos putaonalis curatio, e que praeseru toria continetur crebra sanguinis missione, curatoria vero ulceris sanatione. Symplomattea in allevamento symptomatum. Laudat ergo Noster vesicantia, subdubitat de aeris fixi, corticis et myrrhae virtute, commendat lichenem Istandi- euin ad tussim sedandam, diarrhoeam mitigandam et phthisin ipsam minuendam, acidum vero vitrioli, cum opto copulatum, vel alumen ad sudores colli-

quantes refrenandos, et O. De gouorrhoea virulenta, auctore SΑΜ. GRA' p.

ΗΑΜ. Caussa excitans dicitur solus coitus impurus, materia peccans est virus aere quoddam subtile, cetera symptomata repetenda ab inflammatione ad alias partes diffusa, methodus medendi primum aintiphlogistica, post roborans. Hic approbatur iniectio mercurii corrosiui diluta, tanquam tuta, reprobatur lixivium causticum propter dolorem, adstringens quodque, quin etiam oleosa et mucilaginosa, commendatur ad longum stillicidium sine notis inflammationis balsamum copaibae, vel vitriolum album ex aqua solutum, negligendi putantur cerei B gies in quia meatum urinarium dilatare

posse videntur, ad vi ra parum vel nihil pro-

ncere.

530쪽

p. 3 o. et r. De synocsia uri febre in mmotoriis. Est quoddam ex practico compendio supplementum. Ordo LV. Morbi febriter. Hoc sub ordine me

morantur:

p. 332. fGribus intermittentibus, auctore 1ΟΗ. BRANDRETH. Subdubitat No ster. de febribus lon-

giori circuitu redeuntibus et de quotidiana, quia multi clarissimi medici eam non obseruarunt vel litteris prodiderunt; credit, tertianam basin omnium este, quia saepius fuit epidemica, quartanam ex hac demum fieri, morbum per stadium horroris, caloris et sudoris perseqintur, in principiis eius admittit contagium, negat lentorem sanguinis, ut causesam proximam, sed debilitatem, hanc nuper caussam esse docuit Cl. GR INER spasmum periph ri- cum et cordis arteriarumque actionem aut tam contendit hune hiscere. Post haec reddit signa dii criminis, quod febres intermittentes et remittent intercedit, et medendi rationem exacerbationi et remissioni accommodat. Laudat ergo pro ceteri Sopium post delirii finem datum, quia eius ope fit caloris mitigatio et perfecta intermissio, sales tabu-tros sub frigore, inque his ammoniacum ante a cessionem, purgantia, si opus est, tandem corticem.

p. 3s8. 40 vel febre neruosa, auctore IUL.FEARNE. Distinguit Noster tria stadia typhi, iam a Fracusorio deseripti, quorum primum debilitate subita potissimum cognoscitur . et intra octiduis in spatium continetur, alterum augmento languori sudore frigido et ipla typho mania ceterisque lignis malis sese prodit, in tertio ad ultima ventum est, interdum superaccedunt putredinis notae. . Raro morbus iudicatur, rarius id fit die septimo et dedi cimo. In hoc etiam incidunt tria febris stadia, de bilitas,