장음표시 사용
261쪽
sa vis patebit huius epistolae argumentum . s Iector sciat, scriptam esse, cum Caesar, pulso ex Italia Pompeio,bellum contra Pompeii legatos in Hispaniam pararet. IesPOndet Sulpicio congressam petenti. MANU T. a iurisconsultus, ad quem libros Topicorumisit., L. mal Dyferre, f
Salua republica, eodem sensu. di de re priuata, epist. 3o. aib.7.e ah prauidente. f Suetonius in Caesare
ri re p. puse, squia oc. sublata con cordiae spe. I vi in his miseetijs qua licet
M. Cicero S. D. Ser. Sulpicio. 1 IoδTREBATIVS, familiaris meus,
ad mescripsit, te exse quaesisse quibus in locis essem, h moleseq. ferre, quod
me,propter V valetudinem tuam, cum ad urbem
accessissem, non uidisses; ct hoc tempore uelle iste mecums propius accessissem, de ossicio utriusque nostrum communicare. Vtinam Serui d sal uis rebus sic enim es dicendum o colloqui potuissemus inter nos: profecto aliquid opis occia denti reip. tulissemus. cognoram enim iam ab- a sens, te haec mala multo ante prouidentem, idefensiorem pacis ct in consulatu tuo, po i consulatum fuisse. ego autem cum consilium tuum probarem, idem ipse sentirem, nihil profici bam. sero enim g ueneramsolus eram : rudis esse a suidebar in caussa: hetideram in hominum ii pugnandi cupidorum insanias. nunc, quoniam nihil iam uidemur poste opithiari reip. si quid est, in quo nobismet ipsis consulereposiimus, non ut aliquid ex pristino flatu nostro retineamus ,sed go ut in quamboneIlsime lugeamus; nemo en omnium
262쪽
AD SULPICIvΜ. ET ALIOS I 33nium qui cum potius mihi, quam tecum, comuni 'candum putem. nec enim clarissimorumi uirorum,quorumsimiles esse debemus, exempla, ne
que doctissimorum, quos semper coluissi, prac I pia te fugiunt. H. ipse antea ad te scripsissem, tefrustra in senatum , ue potius in conuentΠm .
senatorum esse uenturum , ni ueritus essem, ne eius animum offenderem, qui a me, Rut te imi- a i. ut et eauntarer, etebat, uι quidem ego , cum me ' rogarζς gnatem, i nolro ut adessem in senatu, eadem omnia, T delendς 'pace , O deS Hispanijs dicta sunt, ostendi me est ι . se dicturum. 4 Rem ς uides, quo modose habeat; orbem terrarum, imperiis diributis, ardere bel- d μγι.Res, indasib urbem sine legibus , sine iudicijs,sisse iμre ne i b., . Is fide, frelictam direptioni, o incendijs. itaque s eu Po peius mihi uenire in mentem nihil potest, no' mst ψ άουί; ῖ EF ki
cuod sterem, sed uix iam quod audeam optare. lib. 16. in autem tibi, hominι prudentisimo, uidetur :.-, . iam 'utile esse, nos colloqui: quamquam longilis etiam mi AE 3, dr
eto cogitabam ab urbe discedere, s cuius Iam etiam Mutraserit. --
nomen inuitus audio; tamen propiμs acced*m u ,hulliri Trebatioq. mandam, ut, si quid tu eum uelles ad lam praeseserme mittere, ne recusaretri sq. ut facias,uelim:aut i: ' si quem tuorum fidelium uoles, ad me mittas me bus, iudicijs, 23 aut tibi exire ex urbe necesse sit, aut mihi accede ire.ego tibi tantum tribuo, quantum mihi fortas nobis,quae no-
se i arrogo: ut exploratum habeam, qμidquia k q. u.e. dee-- nos communi sententia Italuerimus; id omnes munt senum .homines probaturos. Vale.
263쪽
ARGUMENTUM P. .Μ.ΑNvTII. P I S P v T A T, utrum manendum sit in Italia, an ad P5peium in Graeciam nauigandum : quorum alterum utilius, alterum honestius ait esse. concludit, difficilem esse deliberationem; se tamen discessionem magis probare .
Cicero s. D. Sulpicio. a FAD i r i Kal. Maias, cum essem in Cum
no,accepi tuas litteras: quibus lectis, co- a Terentiae ii. gnoui non satis prudenter fecisse Philotimtivi qui, coem abs lite maudata haberet, ut scribis, de Iorum. omnibus rebus, ipse ad me non venisset, litteras tuas misisset: quas intellexi breuiores fui e , quod eum perlaturum putasses.sed tamen, pon-e i. qui in i c. littero tuas legi, V Postumia rua me con
sate stupratam uenit, Seruius noster. his placuit. ut tu in Cu- r eritu ,. manum uenires: q πιam, mecum, te ἡ ac scriberem,egerunt .Quod meum consilium exquiris: id est tale, ut capere facilius ipse posm, qua alteri dare. quid enim est , quod audeam suadere tib hominisumma auisoritate,summaq.pruden , ci , zm P δ' . tia 2 s ς rectissimum sit, quaerimus: perspia res. si, quid maxime expediat: obscurum. sin 'sumus, qui pro secto el)e debemus, ut nihil a rbitremur expedire, nisi quod rectum , hone-romp.iuu . sit η- potest esse dubium , quid i facieο - , dum nobis sit. 'od existimas meam cata mconiunctam specum tuae certe ilis in utro- cum ιδε que nostrum, z cum optime sentiremus,error Dis h s. quod ho- ηαm omnia utriusque consilia ad concordiam si
264쪽
AD SVLPICIUM, ET ALIO sarbitrabamur. quanta nos fefellerit, o que in locum res deducta sit,' uides et neque solum ea pem lspicis, qua geruntur , quaeq. iam gestasunt , sed contra qua a etiam qui cursus rerum, qui exitus futurus sit. bH - , s Mu . I Ergo aut probare oportet ea,quae fiunt;aut interesse, etiamsi non probes. quorum altera mihi turpis,altera etiam periculosa ratio videtur.Restata . . .,-
ut discedendum V putem: in quo reliqua uidetur bem uerbum p
esse deliberatio, quod cousilium in discessu, quα ' hes euia
Io loca stauamur. omnino cum miserior resς num- numquam gra
quam accidit,tum ne deliberatio quidem duBcι- iei p. lior.nibit enim connitui poteri, quod non incum d uenturustrat in magnam aliquam dispcultatem. Tu,se rude tum no es. hoebitur,ita censeo facias:utsi habes iamsatutum, i s quid tibi agendum putes, tu β quo non sit coniun suat.ctum conssilium tuum cum meo, supersedeas i hoe labore itineris; sin autem est, quod mecum fs v. s. non si communicare uelis, ego te exstectabo. tu, quod tuo commodo fiat, quamprimum velim uenias,ao sicut intellexi oes Seruio, Postumiae pla- g epist. s. libi
S v L P t c t v M, Achaiae a Caesare praefectum, consola-
tur in dolore, quem ex rei p. calamitate capiebat. scripta est epistola post victum Pompeium .
Cicero S. D. Sulpicio. 3VΕΗ a MENTER te esse lysollicit m , ct h rei p. eausu in communibus miserijs praecipuo quo- ςP, Gib. o. da dolore angi, multi ad nos quotidie deserunt. 3o quod quamquam minime miror, meum quo i id est dolorε. dam modo agnosco: doleo tamen, te, sapientia
265쪽
hi in Ezra ρηι imm propc singulari, non η tuis bonis dele
iactorum, tuinctari potius , quam alienis malis laborare. Meiξί..i i ' S' quidem , etsi nemini concedo, qui maiorem ex pernicie, ct peste reip. molestiam traxeriis tamen multa iam consolantur,maximeq. Conscien- stia consiliorum meorum. h multo enim ante,
tamquam ex aliqua specula, prospexi tempesta
e cum esset in tem futuram;neque id follim measponte,sed mul DUN P ψς00 to etiam magis monente, denunciante te. etsic L. afui. θ ita enim ς ab ut magnam partem consulatus tui: ta Io
' men es absens cognoscebant, qua esset tua in hoc pestifero besto cauendo , oe praedicendo senten- ό. xio 4 tia: 4 imaguiprimis temporibus tui consu- ., 'dua, '' latus, cum accurati ime monuistisenatum, collectis omnibus bellis ciuilibus , ut O illa time- I Ie q. . c. Θ μ- rent, cluae meminissent; φ ct scirent, cum super&i res, nullo tali exemplo antea in rep. cognito,iam
crudeles fuissent, quicumque postea rem . ρο- presisset armis , multo intolerabiliorem futuru..' N Abi, quod exemplo fit, id etiam iure ficii pu- rotant, oe aliquid,atque adeo multa addunt, e h. c sit in lyrylit defud. Quare miminisse debes,t eos , qui
tecocellium le- auctoritatem, consilium tuum non sunt iecu
tur. Dio l. o. esse potuissent. Dices:Quid me ista res consolatur as i , , . t in tantis tenebris, s quasi parietinis reipera omnino uix consolabilis dolor: tanta est om- ' ' vium rerum amisyio, er deJeratio recu eraudi. loen est, ea in Jed tamen Cp cu lar Ipse ita de tei, iudicat, omielligi mus de nes ciues sic existimant, quas lumen aliquod,ex rouimati. muctis ceteris, elis cere auctitatem, O prudentiam;
266쪽
AD sVLPICIUM, ET A L L i 0 s. I 37tiam: oe dignitatem tuam. Haec tibi ad leuandas molentas magna esse debent. Quod aute a tuis abes, id eo leuius serendum es, quod eodem tepore a multis, hac magnis molestiis abes:quas ad te di omnes perscriberem, nisi uererer, ne ea cognWceres absens,quae quia non uides, mihi uideris meliore esse condicione, quam nos, qui videmus. Hactenus ex inimo nostram consolationem recte
adhibitam esse, quoad certior ab homine amici ao simo feres ijs deς rebus, quibus leuari possient moliniae tuae . reliquasunt in te ipso, neque mihi ignota, d nec minima 'solatia, , ut quidem ego sentio,multo maxima: qus ego ipse experiens quotidiesic probo, ut ea mihi salutem asserre uir deantur. te autem ab initio aetatis, memoria te-nco , summe omnium S doctrinarum Radiosum
fuissὸ,omniaque,quae a sapientisimis ad bene ui- . vcndum tradita essent, summo)ludio, curaq. a dicisse:quae quidem, uet. optimis rebus, ct usui, zo h delectationi esse possient: his uero temporι-bus habemus aliud nihil, in quo acquiescamus. nihil factu insolenteranec te, tali uel scientia,uel natura praeditu, hortabor, ut ad erus te reseras artes, quibus a primis temporibus natis Ru dium itium dedi L tantum dicam, quod testero approbaturum; meloneaquam illi arti, cui studueram, nihil esse loci neque in curia, neque in
foro m uiderim, omnem meam curam, atque ope
ram ad phil ophiam contulisse.' tuae scientia 3 Q excellenti, ac singulari, no multo plus, quam no-Ara,relictum est loci. Quare non equidem te mo
a erat .n. sulapicius in Graecia,eu Achaiae
mma flat. e tractatione litterarumgnificat.
y q. v. e. nonia bent, eapulatio innem, edi,
g Rhodi cum ipso Cicerone dedit operam philosophis uidelibru decla
li eloquentiae.1 neque in senatu, neque iaiudicijs. I m ac uiderim. n iuris ciui scientiae.
267쪽
's. μή .l's' neo ; sed mihi itapersuasi, te quoque in eisdem uersari rebus,quae etiamsi minus prodessent, anib patris prino mum tamen a sollicitudine abducerent.b Seruius'. Vm isti Fidem t res in omnibus ingenuis artibus , in φmus filia na- primisq.in hac, in qua ego me scripsi acquiesce- s u 2 se is re, ita uersatur, ut excellat: a me uero seu diligiapy mμ. tur,ut tibi uni concedam, praeterea nemini: mi-
b'. ab eo gratia resertur: in quo ille exinimat,d epist. . quod facile appareat,cu me 4 colat, obferuet, tibi quoque in eo sie facere gratissimum. Vale. I O
L A v D A T Sulpicii scripta. probat, quod Achate administrandae curam non recusarit. scribit de Narcelli rest, tutione, de suis studijs, de Sulpicio filio, de rebus urbanis, de Caesare.
e ep.3I. II. Iaar id est. veram
esse no fateor. f q.M c. nec nosa, nec probo. uidam a sy non habent, agnosco, nec,nosco.
g Achaiae adisininistratione a C stare dema
Cicero. S. D. Sulpicio. 4Aς C C i P 1 o excusationem tua, qua usus es, cur sepius ad me litteras uno exemplo dedisses sed accipio ex ea parte , quatenus aut negligentia,aut improbitate eorum, qui epikl a las accipiant eri scribis, ne ad nos perferantur. illam partem excusationis,qua te scribis, orationis paupertate, sicenim appellas ijsdem uerbis epi lotas saepius mittere, nec agnosco , nec probo: ego ipse, quem tu per iocum csic enim a saccipio diuitias orationis habere dicis, me nouesse uerboru admodum inope agnosco. εἰρωνεύεσθαa enim non necesse est. sed tamen idem, nec hoc ιρωνεώμενος, facile cedo tuorum scriptorum subtilitati, o elegantia. consilium tuum, quo te usum scribis hoc S Achaicum negotium non recie
268쪽
fauisse,cum semper probauissem, tum multo magis probaui, lectis tuis proximis litteris. omnes enim causse, quas comemoras, iusii imae sunt, tuaq. auctoritate, ct prudentia dignistimae. Quod aliter cecidisse rem exissimas, atque R opi- natus sis: id tibi nullo modo assentior. sed quia tanta perturbatio, confusio e i rerum, ita perculsa, prostrata foedi limo bello iacent om- , nia, b ut is cuique locus, ubi ipse sit, miserrimus il ao e se uideatur: propterea tui te consiliyς poeni- te nos, qui domisumus, tibi beati videmur. at contra nobis non tu quidem uacuus mole sijs, i sed prae nobis beatus. atque hoc ipso melior et, tua, quam nostra condicio: quod tu, quid doleas, scriber e audes; nos ne id quidem tuto possumus; nec id uictoris uitis,quo nihil moderatius,sed ipsius 4 uictoriae,quae ciuilibus bellis semper est ru-
solens. Vno te ς uicimus, quod de Marcelli , Alta e tui, alute ρaullo ante, quam tu, cognouis et O mussetiam mehercule, quod, quemadmodum ea res ageretur,uidemus.nam sicfac existimes, post
has miserias, id estponiqua armis S disieptari hcoeptum est de iure publita,nihil esse astum aliud cum dignitate. nam ct i e Caesar, accusata acer os 2 3 bitate ε Marcelli, seu enim appellabat lauda- aq.honorificenti ime aequitate tua, prudentia, repente praeterlbem' dixit, se senatui
roganti de Marcello, /ne hominis quidem caussa, negaturum. fecerat autem hoc Ienatus, ut,
a cum a L. Pisone mentio esset facta de Marcello, Lycii c.' Marcellus se ad Caesaris pedes abieci se
nus misera Ira ista prouincia fore, qua eos a
i suet. in Iulio. quam qua a eerbior inisset Marcellus. i
l hie Iuliae, cisatis sororis, neptem Octaui 1 uxorem duxit, bc ex ea genuit Μarcellum lib
269쪽
IH o M. T. C. x PIST. LIB. IV.
siet, cunctus consurgeret , R ad Caesarem supplex 'δ accederet . noli quaerere: ita mihi pulcher hie dies uisus en, ut teciem aliquam uiderer uia dere quasi reuiuiscentis reip. itaque, cum Omnes ante me rogati gratias cuari egissent, praeter s:is: Volcatium , is enim loco esset, negauitieditulum se facturum fuisse) ego rogatus mutaui meum
consilium. nam Ratueram, non mehercule inertia, sed desiderio pristinae dignitatis, in perpetu rem tacere. fregit hoc meum consilium ct i iis is E. V. 12rish magnitudo animi, se; iatus oscium. Narcello. itaque pluribus uerbis V egi cclari gratias: me- .i '' que,metuo,ne etiam in ceteris rebus honesto otio privarim : quod erat unum solatium in malis. sed tamen, quoniam estugi eius olfensionem, qui I fortasse arbitraretur,me hanc rem . non putare,d modice, est si perpetuo tacerem, d modice hoc faciam , aut 'Titiissim'.. etiam intra modum I ut 9 illius uoluntati, coero minu , meis nudijs serviam .nam etsi a prima atate mericia u. omnis ars, doctrina liberalis, et maxime philo a Qsopbia delectauit: tamen ς hoc Rudium quotidies & s. h. pshi, itarati scit, credo ct aetatis maturitate ad pru-que scripsit dentiam, O his temporiἔ viiijs, ut nulla res alias pulli Ezri leuare minium fmolesti's possit. a quo sudio te σλρσοφουμε- abduci negotiis, intelligo ex tuis litteris: sed lata a Irοι. men aliquid iunn noctes te adiuuabunt. Servius iust , db u ιμβi , μζlputius non , summa me obseruantiana: ut intelli- colit: cuius ego cum omni probitate, fummaq. s privshepE2 virtute, tum nudijs, g doctrinaq. deleisor. A me tia litterarum. cum saepe de tua mansione, aut decessione com-
270쪽
esamus, nisi quod maxime Caesar velle uideatur. res sunt eiusmodi, ut si Romaeses, nihil te prae
ter tuos delectare possit. de rc liquis nihil melius non es proiiseabuh ipso est. ceteri, cetera eiusmodi, ut si ui ci ' ζ'. I. Eh Hue trum necesse sit,audire ea malis, qua uidere. Hoc se moderatum
nostrum consilium nobis minime iucundum eri, F Aesii qui te uidere cupimus: ted consulimus tibi. Vale.
I NE ROMIN Is quidem caussa negaturum. Αlii I Io gunt, Ne ominis quidem: quibus assentiri nullo modo ponsum. dixit enim C sar; se non esse roganti senatui ne ipsi quidem Marcelli caustia, a quo grauiter esset offensus, negaturum . quamquam, aiebat, in me fuerit acerbior: tamen, ne hac quidem caussa, senatui deprecanti eius reditum negabo, non tanti apud me erit Marcelli ipsius iniuria, quanti senatus uniuersi consensus,& deprecatio. Ad hunc locum pertinet illud ex ep. 6 lib. 6. Marcellum, cui maxime succensebat, eum summa illius dignitate restituit. et Accederet.) accedere ad se supplicem Mnatum, Caesar , passiis est : eunde accidere supplice ad pedes tuos, passus certe nunquam esset. alia euim C. Marcelli, fratris reditu deprecantis, alia senatus ratio fuit: quem supplicare quidem pro Μ. Marcello decuit, abi j cere se ad Caesaris pedes, oblitusuae dignitatis, haudquaquam decuit: nec Cesar ipse, qui omnia quidem suae porestatis esse, speciem tamen adhuc aliquam rei p. manere vellet, indignitatem illam tulisset. Qua- se nihil mutandum .
x Dixi et se senatui, roganti de Marcello, ne ominis quidem causa negaturum) sic edidit P. Victorius, eam q. editionem secuti sumus, ne optimo codici, quem ille secutus est, fidem derogasse videremur. Sed quamuis & ea omnia probemus, quae scribuntur a viro illo doctissimo, & ita habeant libri aliquot manu scripti, ut edidimus, hanc lectionem tamen non probo, clim multas alias ob causas: tum maxim hquod ea sententia , quali uic loco accommodata est, exi his verbis elici, atq. exprimi non potest. dicebat enim Caesar, se a m senatui pro Marcello deprecanti no negaturum , non solum ci V ne negando Marcellum patria priuaret, sed ne math ominaretur. Ouare sic Potius leaendum videtur, dixit se senatui; roganti