M.T. Ciceronis Epistolae familiares. Dictae quibus, praeter scholia Paulli Manutij, adiecimus scholia, & annotationes Dionysij Lambini. Et ea, quae sequens pagina ostendet

발행: 1579년

분량: 943페이지

출처: archive.org

분류: 로마

231쪽

Anares decedere. Respondi clodio, me ita esse apud Appium facturum, ac multo quidem libentius quam si iuv, β lud tot faciendum, quod promiseram Phania. itaque consilium mutaui a d testatim mea ι L.M uis istae. mmη scriptas litteras missi; quas quidem, h ex ss. m. tuis intellexi, fatis mature ad te esse perlatas. Hoc ego meo facto ualde delector. nihil enim po- tuit fieri amantius. considera nuc uici sim tuum. e disputat eo- 2 ' modo ibi non fuikli, tibi me R quaprimu uideh. IPP rephses: sed eo discessisti, quo ego te ne presequi I od L. possim trii. quidem 4 possem triginta diebus, qui tibi ad deast lex Come- cedendum lege, ut opinor, ς Cornelia constitutibii, abii '. . Ont ut tuumfactum illis, qui,quo animo inter post annua J- nos simus, te norant, alieni hominis, ut leuissime seratione, per αἰcam, EPIVἰentis congressum, meum uero con- Ismensem prae- iunctissimi, amicissimi esse uideatur. LAc mi

rari possent. Πι tamen ante, quam in prouIn Iam uenιrem, .

redditae Iuntate litterae: quibus et si te Tarsum princisi demonstrabas, tamen mihi non dubia 3 puto glosse. lem mei conueniendi asserebas:cum interea, cre acies Eb b.' μ' do equidem malevoli homines clate enim pa- in ius dieete. tet hoc uitium, g en in multiso sed tamen pro A i p. i. . t e babilem materiem nacti sermonis, ignari meae

Festus. constantiae conabantur alienare a te uoluntatemta,rie j j. meam qui te si forum Tarsi agere, insatuere mul as k v.e. successum ta, decernere, iudicare dicerent: cum posses iam

n 6 crediderit. rent. Horum ego sermone non mouebare quiu

rent. leuari me putabam moleIlia et oe ex annua pro-

232쪽

uincia, qua mihi longa videretur,' prope iam' ra

undecim mensium prouinciam factam esse gaude . ita unuι u.e. lombam,si absenti mihi unius mensis labor detractur ις 'l' esset. Illuὶ uere dicam,me mouet, in tanta mili-I-h paucitate abesse tres ς cohortes, quae sint b facta seditio plenissimae:nec mescire ubi sint. Molestissime au p. . m,. 1 f. temfero, d quod, te ubi uisurus sim, nescio ἰ eoqρ ,. . ad te tardius scripsi, quod quotidie te ipsum ex 'sis is Misim.

stectabamaum intereat ne litteras quidem e uia . L. 'μ. xo las acceptiquae me docerent, quid ageres, aut ubire uisurus essem. itaque uirum fortem, mihiq. iuprimis probatum, Antonium,praefectum euocatorum,misi ad te, cu se tibi uideretur,cohortes traderes:ut,dum tempus anni esset idoneum, ali id ρ ebrii , Α ab negotis, fgerere possem. in quo, tuo consilio ut me nienses.ep. Io.

sterarem esse usurum, amicitia nostra, ct lit- άἴ iit γ' t

terae tua fecerant: g quod ego ne nunc quidem de , ib s.

stero sed plane, quando, aut ubi te ussurussim, vi nώequidὸ dei'.

dio Ego,urime tibi amicissimum osse, ct aqui ιm beneuolentiae qui intelligat, curabo. de tuo in me animo iniquis signifiς uon secus existimandi uideris non nihil loci dedi si id . . i, oia. s correxeris, mihi ualdegratu erit. ct ut habem sera rationere rationem possis, quo loco me, salua lege coma 3 nelia, conuenias et ego inprouinciam ueni pridie Kal. Sext. iter in κ Ciliciam facio per cadi et et padociam. castra movi ab Iconio pridie Kal. ' hibuincipest.

Sept. nunc tu ct ex diebus,ct ex ratione itine- s c epist. 67.ris,si putabis me esse conueniendum, constitues, i ia filis.

3o quo loco id commodissime feri possis, s qho

233쪽

io M. T. C. EPIST. LIB. 1 Il.

SCHOLIA D. LΑΜ BINI. 2 Q, A s quidem ex tuis intellexi, &e. vocem, litteris, sequia eam no habent codices Μem m. & quia superuacanea videtur, sustuli, quamuis eam P .victorius retinuerit. I P rope iam undecim mensum, &e.) sic edendum curaui, nostros libros veteres secutus. Sic autein locutos esse interdit veteres scriptores, testantur grammatici. F3 Ne litteras quide unas accepi se reposuimus, libris orn-nib. inuitis, leui immutatione facta, cum in illis legatur, ullas, plane mendose. Qiij n doctus quidam existimat ita esse legendum , & ait lectionem longe fore venustiorem , ne unam quidem litteram accepi,quae me doceret, dic. Ego non sum ausus ita excudi iubere, tametsi non improbem. Sed vellem tamen exculam esset, ordine mutato, ne unas quis rodem litteras, &c. ARGvMENTUM P. MANVTI i. A M Appii refellite contraq. ipse queritur. de ostendit se iuste queri,uirtutem extolle ns contra inanem arrogantiam nobilitatis.

Cicero imp. S. D. Ap. Pulchro imp. PL v R 1 3 v s uerbis ad te scribam,cum plus otij nactus ero. haec scripsi subito, cum Bruti pueri Laodiceae me conuenissent, oese Romam

properare dixissent . itaque nullas ijs, prater- 2o quam ad te, ad Brutum, dedi litteras. Α Legati Appiani mihi h uolumen a te plenum quere-υ bhra , lae iniquissima reddiderunt, quod eorum quad*litteras.ep. 3o. cationem litteris meis impedissem. eadem episo e templum eae la petebas ut eos quam primu,ne in hiemem incia asti. V ς Appi Q, derent,ad facultatem addicandi liberarem: oeia benemeri. semul peracute quercbare,quod eos tributa σι- 0, Ogit.b ot. uetarem prius, quam ego, recognita, per'

misissιm: genus enim quoddam fuisse impediendi, cum ego cognoscere non possem,nsi cum ad hie 3 omem me ex Cilicia recepissem. ad omnia accipe, er cogno-

234쪽

Α 1, A y p t v v. 1ος tognosce aequitatem expostulationis tuae o Plimum,cum ad me aditum esset ab ise, qui direrent a st intolerabilia tributa exigi: quid habuit iniquitatis, me scribere , ne facerent ante , 3 quam ego rem, cacissamq. cognoscereia ξ n bpoteram, credo, ante hiemem. sic enim scribis Quasi uero ad cognoscendum ego ad illos,ς non iuti ad me uenire debuerint. ta longe inquis e quid ltum dabas ijs litteras, per quas mecum agebas, 1 o ne eos impedirem,quo minus ante hiemem adisi

carent; non eos ad me uentaros arbitrabare'tametsi id quidem fecerunt ridicule. quas enim litteriras asserebant, ut opus aenate facere possent; eas mihi post bruma reddiderut. Sed scito β multo a s plures esse, qui de trib iis recusent, qua qui exigi

velint: me tantie, quod te uelle exinimem,esse facturu. ς De Appianis hactenus A. Pausania, Lentuli liberto, accenso meo,audiui,cu diceret, te

secu esse quectu, quod tibi: obuia no prodi1ssem. dio scilicet conlepsi te nec poten fieri me quidquam superbius. Cit puer tuus ad me secunda fere z ui

gilia uenisset:isq. te ante luce Iconium mihi Menturum nunciasset; incertumque, utra uia, cum essent duae; altera Varrone, tuu familiarissimv, altera Leptam,praesectu fabrum meum, tia' bi obuiam misi; mandaui utrique eorum, ut ante ad me excurrerent, ut tibi obuiam prodire possim. currens Lepta uenit; mihiq.nuntiauit, te iam castra praetergressum esse.confestim Iconium 3o uenι. cetera iam tibi notasunt.. ego tibi ob

viam non prodirem λ primum Appio ' Claudio Θ deinde

a eonfutatis. nis initium ab aequirat ι

b obiectio ea

d aeuleus ta Appii ambitia.

s alterum Ap pij querelae cis

puta

g nox in tres vigilias distri

buebatur,vigi liae in quates na horaru spa tia. h Naetobiu

i a facto. k ab argum eatis.l ex gente patricia,claris maioribus, sum inis honoribus perfuncto.

235쪽

deinde imperatori einde more maiorum s dem- - de, quod caput est, amico e praesertim cum in isto genere multo etia ambitiosius facere soleam, qua honos meus ct dignitas ponulet. Sed haec hactenus. Illud idi m Pausania dicebat te dixisse: quid pni ἐθ .eppius Lentulo, Lentulus Appioproceis

. ac noluit. ne tu has ineptias, homo, mea sententia , summae naturalem si sprudcntia, multa etiam doctrina, plurimo re-ιὸν, ἰὸ ἡ mm ., Mo M Wrbavitatem , quae est uirtus, ut 1 o. inde telum ψ- Stoici recti me putant, ullam Appietatem, aut Lentulitatem ualere apud me plus, quam ornat . menta uirtutis, immasἰ cum ea consecutus nodum eram, quae sunt hominu opinionibus amplif-suri sima s ta en ista uestra nomina numquamsum 1 ρε quia udmiratus; Miros eos, qui ea' uobis reliquissent, h. . . .eώ m ηρ - bit sibar, postea uero quam ita cir ac- .irtute nobili, cepi, eν gis maxima imperia , ut mihι nihil ne s. h. Ebis siti qης in bρηρ ζm, neque ad gloriam acquirendori

ius, quem, odi pηtarem superiorem quidem liumquam, stapa- sto id i rem uobis me speraui esse factum. nec mehercule sui me gesse. aliter uidi existimare uel em Pompeium, quem l . . ,.. adis stmηδμ aqlii hmq'amfuerunt, uel P. Lentulum, iam,aequirenda qΗem mihi ipsi antepono. tu se aliter existimas

nihil errabis si paullo diligentio, Rut, quid sit as

ae tui. ἐυγένεια, quid sit nobilitas, intelligas o Athenog eoneludit a dorψε, Salidonis filius, quid de his rebus dicat, at

beneuolentia tenderis.Secut ad rem redeam, me tibi non amilum causia, sed cum modo, uerum et/am amaclymum existimes

236쪽

a Agamemnonis verba apud

Homerum eo

A I, A POP i v M. Io 7 fit minus mea caussa, du ego absum, debere uidearis, quam ego tua laborarim : libero te ista cura.

s sin autem natura es φιλαυτιος ; illud n0n perficies, tra Aehillem, quo minus tua caussa uelim c hoc asseqηero, uti inclis quam in partem accipias, minus laborem. Haec M. O ita

ad te scripsi liberius, fretus b conscientia oscij 'mei, beneuolentiaeque, quam a me certo iudicior 6 f scpta quoad tu uoles, construabo. Vale.

SCHOLIA D. LAMBINI. , x La GATI Apameani sie legendum videtur. libris quibusdam manuscriptis inuitis, alijs approbantibus, non, legati Appiani: ut scriptum est in nonnullis antiquis. Quamquam Appianos quoq. in eadem prouincia fuisse, ex Plinio intelligere licet, lib.s cap. 29. I 3 a Vt, quid sit .-οχη, quid sit ευγένεια, dce. nihil muto: quamuis in editione Florentina non sit hoc mebrum , quid sit quod puto esse necessarium: & credibile est ab op ris eile praetermissum .

Q VLis Appii litteris respondet cum excusatione sui facti; ipsum q. Appium aut imprudentem significat, qui sermonibus iniquorum crediderit;aut nimis astutum, qui ea,quae ipsi in mentem ueniant, alij attribuat.

Cic.procOS. s. D. Ap. Pulchro imp. 8ET S i, quantum eae litteris tuis intelligere potui, uidebam te hanc epistolam, 'δ cum ς e quid si, Adad urbem esses, ege lecturum, β refrigerato i4m hi, TA ni

leui imo sermone hominum prouincialium: ta- ina Vetrina. men, cum tu tamς multis uerbis ac me sic im' se ep. x. libo

proborum oratione scripsisses, faciendum mihi pu3O taui,ut tuis litteris breui re bonderem. Sed prima duo capita epinoia tua tacita mibi quodam medo

237쪽

modo relinquenda sunt:nihil enim habent, quod '.': definitum sit,aut certum;ns me' uultu, taciturturnitate de eu nitate b significassicit ibi non esse amicum; idq.pro tribunali, cum aliquid ageretur, o non nullis incerto iudieare. conuiuiis intelligi potuisse. Hoc totum nihil esse s

s. - . .... s possum intelligeresed cum sit nihil, ς nec quid di. catur quidem intelligo. illud quidem scio meos , , φ' μ' multos θ ilitistres, ct exsuperiore, O ex aequo

locosermones habitos cum tua summa laude, cum magna significatione nostra familiaritatis, Iori . o. - ρ' ' ad te vere potuisse referri. Mim, quod ads legae questus erat tos attinet, quid a me fieri potuit aut elego. 2' ,' cib. .h. tiui, aηt iustius, quam ut sumptus egentipima-

prohibitis. rum riuitatum minuerem sine ulla imminutione dignitatis tuae,presertim ipsis ciuitatibus po- Is Ilulantibusἰ nam mihi totum genus legationum

mestio hia is f t*o nomine proficiscentium notum non erat. in senatu age- . a ea cum essem, multarum ciuitatum prin-.νiaa,' ' ' 'S cipes ad me detulerunt, sumptus decerni legatis g necessario. nimis magnos, cum soluendo s ciuitates non ef- aoh ne videatur sent. hic ego b multa simul cogitaui. Primum, te, is. ., 'φ hominem non solum sapientem, uerum etiam,ut nunc loquimur, urbanum, non arbitrabar gene-ι ol ma η. re isto legationu delectari. idq. me arbitror Synnadis pro tribunali multis uerbis dilutauisse:pria dishab Appii lau mum, Μ Appium Clodium senatui, populoq. k ai. non Myndensium testimonio, in ea enim ciuit te mentio facta es sed sua sponte esse laudatum: deinde,me ina uidisse accidere multis, ut eorum eatissa legationes Romam uenirent; sed his lega- 3 cal ab ipsa te. rionibus non meminis ullum ' tempus laudandi

238쪽

aut locum dari: Rudia mihi eorum placere, quod in te bene merito grati essent;consilium totum uideri minime necessarium:si autem uellent declarare in eo osci usuu ; laudaturum me, si quissuo

I sumptusandi's eset ossicio concessurumii legitimo on permissum, si infinito. Quid enim reprehendi pol estἐnisi quod addis, uvi m esse quibus

dam edicti meum quasi consulto ad istas lega-- tiones impediendas esse accommodatum. Iam Io non tam mihi uidentur iniuriam facere j, qui bac disputant, quam si h cuius aures ad hanc disputationem patent.Romae composui edictum. nihil addidi, nisi quod publicani me rogarunt, curamum ad me uenissent, ut de tuo edicto totidem I I uerbis transferrem in meum. diligentisime scriptum caput est,quodpertinet ad minuendos sumptus ς ciuitatiinu. quo in capite sunt qu. dam noua, salutaria ciuitatibus, quibus ego magnopere delector. Hoc uero, ex quo suspicio nata est, meao 4 exqui se aliquid,in quo te ossenderem,' tras laticium est. neque enim eram tam desipiens,ut

priuata rei caussa legari putarem, qui ct tibi nopriuato, O pro re non priuata sua, sed publica,

non in priuato , sed in publico o rbis terra consi- lio dest. senatu ut gratias agerent, mittebantur. Neque,cum edixi, ne quis iniussu meo proficisceretur,exclusi eos, qui me in s cactra, ct qui trans Taurum persequi non possent. nam id est maxime in tuis litteris irridendrem. quid enim 3o em I, quod mepersequerentur in casra, Taurumue transirent i cum ego Laodicea usque ad ', Iconium

b is enim eontentione quae rere videt . e quarum e msuli fortunis i quum fuit. a Suet.in Aug.

s ostedit se nopotuit lea ignorantia in Pec

s ad Iconium

239쪽

nium iter ita fecerim, ut me omnium illarum dioricesium, qua cis Taurum sunt, omniumq. earum ciuitatum magi Hratus legationesq. conuenirentqat./au. io, Nisi forte possea ' coeperunt legare, quam ego Taurum transgressus sum. quod certe non ita est. Fb Laodiceae bi cum b enim Laodiceae, cum iapameae, V cum Syn-

d es ' iqud nadis, cum Philomeli, cum Iconi, ebem; quibus

Synnadis ui - in opidis omnibus commoratus sum: omnes iam Ii dies quinq;, ditus generιs tegatιones erant constitutae. Atque Ilonii fςςςm- hoc tamen te scire uolo, me de inosumptu lega-

ao. etsi aliter tιonum aut minuendo, aut remittendo decreui-ςz- s ςm Ruihil, nisi quod principes ciuitatum a me po-ι acra m 31 a. stulassent, β ne in uenditionem tributora, ct iliaria istis., . tam acerbis imam exactionem,quam tu non ignoras , capitum, atque oniorum, inducerentur is sumptus minime necessarij. Ego autem, cum hoce ab ossicio 'suscepissem, non solum iustitia, sed etiam 'miseri μ' cordia addactas,ut leuarem miserijs perditas ciauitates, perditas maxime per magistratus suos ; n on potui in illo sumptu non necessario ne- zogligens esse. Tu,cum istiusmodi sermones ad te des taei te aeem lati de mesunt.' non debuisti credere. 5 sin autem

sat Appin ux eo seuere delectaris, hi, quae tibι in mentem ue- aut malevoli mant, atqs attribuas: genus sermonis inducas in

s L. si aut e Me

amicit iam minime liberale. Ego, si in prouincia *ysenera dele in de tua fama detrahere umquam cogitassem, non I cis . ar adgcVer m tuum Lentulum, ii neque adi liberiadisi .ctitata tum tuum Brundisii, neque ad praefectum fa-i 0 δ' - ' ς brum Corcyrae, quem in locum me uenire uestes, L. Clodiu, retuli Jem. Quare potes , docti imis hominibus SP φῖ Τ' auctoribus, quorum sunt de amicitia gereuda praclaris

240쪽

Earissime ripti libri, genus hoc totum oratisi nis tollere: ' Disputabant: o contra disserebam; Dicebant: ego negabam. an mihi de te nihil esse dictum umquam putas j ne hoc quidem, quod, I cum me b Laodiceam uenire voluisses, Taurum ipse transist j quod ijsde diebus meus conuentus erat Apameae Synnadis, 'Philomeli, tuus Tarsenon dicam d plura;ne, in quo te obiurge d ipsum videar imitari. illud dicam, ut sentios tua, quae a o alios loqui dicis, ipsesentis: tua summa culpa est in alij tecum haec loquutur: tua tamen, quod

audis, culpa non nulla est. mea ratio in tota amicitia nostra confians, grauis reperietur. Quod

a videntur ense verba ex Attici litteris.

d ne colligam ea, quae mihi de te dicta sui. e qui fictis aris tib ' oppugnes amicitiam n

se quis me asutioremfingit: ' quid poterieij eas callidius, quam, cum te absentem semper defenderim, cum praesertim mihi usu uenturum non ambitrarer , ut ego quoque absens a te defendendus essem, nunc committere, ut tu g iure optimo me

absentem deserere po1ses Φ Vnum genus excipioao sermonis, in quo pers e aliquid dicitur, ' δ' bquod te putem nolle dici, si aut legatorum tu

rum cuipiam, aut praefectorum, aut tribunorum mil.male dicitur: quod tamen ipsum non mehercule ad huc accidit me audiente, ut aut grauiAsa I diceretur, aut in i plures, quam mecum Corcyra Clodius est locutus, cum in eo genere maxime quereretur te aliorum improbitate minus feli

c fuisse. hos ego fermones, quod oe mult i sunt, o tuam existimationem,ut ego sentio, non osten3Q dunt, lacesitur numquam, sed non ualde ' rv res

p. si quis es, qui neminem bona fide ira gratiam

paret

prouincia. 6 L. quod te γυ- tem non noste diaei, si aut legato

le dicitur,qu.d ν. i in alios . n. potius, qua in

k artificiose

Appium excusatat ep. I. Iib. 8.

SEARCH

MENU NAVIGATION