Horatii logica ad usum studiosae juventutis in quaestiones & responsiones compendiosè distributa, à J. P. de Crosa ..

발행: 1739년

분량: 425페이지

출처: archive.org

분류: 철학

371쪽

3. Difficultates potius cum mod Ilia discipuli , quam cum pertinacia adversarii proponantur. . Stylus diffusus vitetur. S. Nec tamen hunc usurpans interrumpatur.

6. Sic contrahantur fuse dicta, ut absit correctionis suspicio. . A quaestione divertens non Continuo ad eam reducendus, sed in suo diverticulo tantis-persequendus. 8. Varietate condienda disputatio est. 4 Quaenam est methodus ei imsistendas, qui controversias tractandas

suscepit 8

R. I. Status controversiae distim stissime ponRtur. 2. Cujus origo evolvatur.3. Momentum expendi tur. 4. Quae nullius sunt momenti , aut fere nullius omittantur. Sicut& quorum dijudicatio captum nostrum, auxiliaque quibus juvemur superat. s. Logomachiae excutiantur , &realiter adversae sententiae, ab iis quae specie tantum pugnant aut leviter si crepant 1 ecernantur. Pse in E a

Contro Versae quomodo tractandae

372쪽

Resut tiones quomodo scribenis

348 LOGICAE

6. Ad unicum Caput revocentur atque ad unicam Quaestionem, quaereVera unicae controversiae membra sunt, & consequentiae, sic ut illa d cisa , istae terminatae sint. . Neceuariis & vere demonstrantibus argumentis contenti, probabilia eongerere supersedeant. 8. Nee satis putent mere argumenta proponere atque indicare, nisi vim eorum dilatent, y manifelle percipiendam faciant. 9. Adversariorum objectionem , quae verbis multiplex , re unica est, responsione una non solvant; nisi postquΙm eam unam esse , non multiplicem demonstraverint.

in Quae methodus observanda scriptis adversarium, quem non finxit, sed nactus est refututum p R. T. Si accurato se qui resutan dus est scripserit ordine, idem prorsus est ordo sequendus, vestigiaque ejus

Tremendae

a. Quae dispersim conscripsit, eae

in unum, componenda sunt.

3: Quae non sitis expediri possimi, nisi praemissis aliis , istis postponenda.. 4 , Evenii ,, ejus, quem, adversarium se

373쪽

CO M P EN DIU M. 349

sequutus eis, ordinis rationes clarae afferendae sunt.

s. Ad statum Controversae, si ab

eo recesserit solicite revocandus. 6. Si numero certet, demonstrandum erit, cadere omnia ejus argumenta, sublato unico Principio unde totam suam vim desumunt. . Quas nectit adversarius dissi cultates in ipsum retorquendae sunt , atque ostendendum, inde sese expediare, ei quam nobis dissicilius esse. 8. Causiae personales a realibus f ponendae sunt.

Quo gravior est quaestio, de qua

disseritur, aut quo dignior, aut illu- filior est avector ille quem impugnandum suscipimus, eo modestior, & ab omni vel tenuissimo,. dicacitatis, geli, irrisionis, invidiaeque crimine remoistior esse debet oratio nostra. Id enim. sibi persuadere maxime juverit, aliorum opiniones irridere, festive, inique , invidioseque traducere & infamare, insipientibus etiam, vitiosis, malignis, scurrilibus hominibus liceiare , certis Vero, graVissimisque rati nibus illas evertere , ad impugnare snonnisi optimis sapientissimisiue Via id G acddi.. Quo

374쪽

Quo loco argui merentur nonnulli, qui ex opinionum, quas in scholis acceperunt praejudiciis, viros alias OG thodoxos, gravioribus notis inurunt, scribebat Melchior Camus L. 8. Loc. Theol. Temporis ratio, & ipsius dicacit iis moderatio & temperantia, & raritas dictorum distinguet oratorem a scurra, & quod nos sum causa dicimus, non ut ridiculi videamur, sed ut proficiamus aliquid, illi totum diem& sine causa Cic. de Oratore.

Finis Compendii Logici.

375쪽

INDEX

PARS LOGICAE

Cap. I.

Logica praemium continens, definitionem , scit. utilitatem, distributio

nem a

Par. I. Logicae definitio. a. Rationis definitio. 3. Logicae neces litas 4. Logicae existentia. s. Objectio. 6. Logica naturalis in quibus. 7. Perficitur ab artificiali. 8. Cujus enumerantur utilitates. 9. Logicae definitio plenior. Io. Logicae distributio.

Cap. 2.

376쪽

RERUM

nens, V prima partis distribunonem

complectens. Par. I. Ρerceptionis definitio. 2. Ρerceptionum differentiae. 3. Characteres Idearum. q. Id earum distributio primaria os . Facultatum divisio. Cap. 3 De perceptione Intellectuali. Par. I. Qualis requiratur intellectus cognitio ad Logicam 2. Ρerceptionis intellectualis descriptio 3. Ρerceptionis intellectualis praeroga

4. Intellectualium notionum sor mand rum habitus, quomodo contrah

tura

s. Quod eonfirmatur. 6. Intellectus vitia T. Remedia 8. Intellectus augussiae. s. Qua cautione utendum nee ne o

ceant.

Io. Intellectus ampliatio. I . In praeticis Cap. 4 De perceptione sensuum P . f., sensus quor complectantus

377쪽

3. Confusio cur tam frequens est & cur. . Perceptiones triplices. Sensutio sui tantum repraesentamen. 6. Corrigendi sensus per Intellectum. 7. Sensiatio differt a sensationis mem

s. Objecta sensuum. . 9. Rerum existentia. . IO. Rerum constitutis crassior. II. Cautiones adhibendae.

a. Qua ratione per ipsos sensus ad ea quae sunt sensibus superiora eveha

mur.

13. Experimenta quomodo sumenda. I 4. De sensuum utilitate ad attentionem De Facultate Imaginatrice. Cap. S Par. I. Quid sit iacultas imaginatrix. 2. Εjus vis in intellectum. 3. Unde varietur. . Temperamentum quadruplex s. Sanguineum. 6 Sanguinei praerogativae.

. Vitia. 8. Remedia . .

IO. VirtuteS. II. Naevio Ia. Cura.

378쪽

I9. Remedia. Cap. 8. De Atten/ione V Diligentia. Par. I. Attentionis necessitas.

. Qualis relate ad gloriam debeat esse philosophus. t Gloriae viget amor in praeclara indole & indole donatis. s. Ne nuceat ille amor, cautiones.. s. Ratio studendi attentionem ioborat. . Usus similitudinum. 8. Locus & tempus ad attentionem com

9. Tranquilitas ad lattentionem necess

De Memoria. ' ci

I. Memoria Logicae objestum. a. Memoriae Species quatuor. I3. Foelix memoria suos habet adjut hos effectus vitandos. 4. Quibus auxiliis juvetur memoria. s. De adversariis & collectionibus quid. sentiendum. c. Quomodo memoriae vices supplendae.

379쪽

r Para

IN DE X. 3s PRIMAE PARTIS

SECTIO SECUNDA.

Be Perceptionibus relate ad Objecta consideratis.

Perceptionum objecta in genere perpendens , & utilia praemonens.

DE NIHILO. I. Transitio δe Objecti definitio.

a. Divisio. 3. Quis status mentis de Nihilo cog

tantis. . Cur difficilis. - .

s. Diplex Nihili acceptio. s. Contradictoria proponentis status duplex. 7. De non ente possibili ct futuro. 8. Non entis nulla attributa.

De Εnte in genere, eg Substantia iuspecie. Re-

380쪽

346 LOGICAE

R. Ρotes ex propositione, quam negari aegre fert, educere manifesto absurdam consequentiam , vel eam qua ipse quoque oppugnetur; Id autem consequeris syllogismum adhibendo cuius altera praemissarum , sit ipsa propositio controversa & a te negata , littera Vero contineat veritatem aliquam indubiam, unde elicies conclutionem , quam ne admittat, cogetur aut tecum negare, aut tecum di-ilinguere.

Inflpti ad Q. Quinam sunt ad Colloquia ine-aolloquia, pti' R. Qui vociferantur atque tumultuantur, qui nequidem ab evidentissima Veritate, per animi contumaciam, atque pertinaciam, vinci se patiuntur; aut per animi levitatem statum controversiae tenere, nequidem aliquot momenta possunt. Collo. 4. Quae sunt Colloquentiam iumquentium cia Zossicia. R. I. Eundem finem sibi proponant, Quaestionis nempe positae ple- , nam elucidationem. a. Quae Vera visa fuerint approbentur, quae Obscura, ea uterque elucidare conetur.

SEARCH

MENU NAVIGATION