장음표시 사용
81쪽
claves repraesentare dehere res inclusis. nec sgnationem 3c e . stodis appositionem repraesentare debere actum traditionis de apprehensionis. Quodsi igitur quaesiveris, num JCti R mani pro *mbolica eam haberi voluerint, interpretes Iuris ' Romani id quidem unanimiter asserunt, sed non tam probant, quam sumunt. Sane si symbolica esse debet traditio & apprehensio, necesse omnino foret, ut lege praescriberenrur sym-Dola loco rerum adhibenda & actus repraesentativi traditionis, non vero sufficeret, ut definiretur quo factis traditio tacta vid ri debeat, quatenus scilicet eidem locus non est nisi tradit onesistantellem di quod posterris in legibus citatis obtinere vid tur. Sed nemini ea de re litem movebimus, praesertim cum in Jure Naturae parum intersi , quid senserimJCti Romani &quid videatur Interpretibus eorundem, nec in Jure civili ullum essectum Jurn habAt, sive placita JCtorum Romanorum Dd. moerpretemur de symbolica traditione . quae eo sensu symbo. Iica non est, quo vocabulum accipi soler, sive alio sensu quocunque modos istos traditionis symbolicos appellare malint.. In Iure naturae sessicit Rem strare, quod istis modis traditio
apprehenso fieri possit, seu, quod perinde est, possessio iis
modis transferatur : in Jure autem civili abunde susscit, s ex Iure naturae constet, placitis JCtorum Romanorum inesse veritatem , ut legum aequhas agnoseatur . cum satis exploratum sit Romanos voluisse, ut Legibin infit ver:ras, nee in iis . regnet selum Iegislatoris arbitrium. 's. 79. Num mussi traditis es inus stosferentis , a rehensio vero accipiensis, Dirim irae, gae possesso ab illa in hunc transit; modi traditionis S apprehensi Hii is f. nis non μην i, in pribus res mobilis non manu, nec immobilis p briae ja- de raVitur, hoc est, moris His revera transfertur possisma Irans,dis ex cari fer re is ac piensam, nee tantummodo transferri visuro Elc- .siai sita traditionis & apprehensionis notione demonstra vimus, etiam sistra buonis&πprehciastinus modis, inqui-
82쪽
Demodo aequiremo derivatim in genere. 33
bus res mobilis non manu, nec immobilis pede tangitur, accipientem revera essici po orem rei,cujus dominium in is uui
translatum, a traimserente, non vero tantummodo sumitur
tanquam factum, quod factum non est. Quoniam itaque nemo noti concedit, fictum minime esse, quod revera fit, non vero tantummodo sumitur, quasi fiat, cum revera non fiat;
modi isti traditionis & apprehensionis ficti non sunt, in quia
bus res mobilis non manu, nec immobilispede tangitur.
Non manis est in Iure Naturae disquisitio , an modi tradotlantas & apprehensionis sint veri, an ficti. Etenim in hoc Dre demonstrandum est , quosnam modos transferendi polles sonem probet Jus Naturae, hoe autem nosradmittit fictos, sed veros , cum Legibus naturalibus insir veritas , nec merum insis regnet arbitrium, quemadmodum hebetioribus videtur. Immo nec veritas a lesebus positivis aBesse debet, squidem in iis nihil dgrehendi debet, quod recte reprehendatur : id quod agnovisse JCtos Romanos, nemo acutiorum in dubium revocabit. Hi casu emergente definituri sontroversias de possessi ne translata , hoc vel isto modo eam transferri pronunciarunt. Ac ideo in Pandectis, quae ex illorum talptis compilatae sent, - varii occurrunt modi, quibus pos2sso transferri dicitur. Cum possessio non concipiatur sine potentia physica de re disponem di pro arbitrio sto , veluti de quolibet ejus usu ; nemo non stirim videbar, te rem mobilem, cujus in te translatum domunium , possidere, ubi ea de manu in manum knsu communi tradicitur quod cum in immobilibus non succedat, contactui manu facto substituerunt pedibus factum. Α recepto igitur usu loquendi jam recesserunt JCri Romani, dum res immobiales tradi dixerunt f g. 139. Quamvis enim interpretes Iuris Romani hane traditionem rerum immobilium ad modos tradendi proprios referre soleam, quando in eas inti oducimur iisque pedibus4nsssamus; non tamen dissilentur, hanc appellationem communi usui Iovendi non satia convenire , dum
83쪽
traditionem rerum mobiliues de manu in manu factam moduri tradendi maxime proritum Vocant, neque enim inter signia sicatum proprium & improPrium cisit intermedius, etsi quod improprie dicitur a significatu proprio magis vel minus recede. re possit. Pando itaque trassitio ad res immobiles extensa es
scitur terminus artis, quod ante erat vocabulum in communi sermone usitatum, eidem quoque qua termino artis tribuendus erat significatus non minus rebus immobilibus, quam mobilibus conveniens, In Praesenti negotio res traduntur a transis ferente dc apprehenduntur accipientst eo fine, ut transser
tur possessio , illo eam dimittente , hoc vero eandem acqui rente. Quamobrem desinienda omnino est ti aditio per actum transserentis, re apprehensio mr actum Recipientis, quo transissertur possessio , quemadmoctum a nobis factum g. 23. 32. -t. f. a s. 33. . Atque hic fgnificatus termini ieetanici proprius est , etsi juxta communem loquendi usum ima proprius dicendus sit f. 148. Log. . omnis adeo traditio de
apprehenso, cui definitio ista applicari potest , propria ha henda f. 49. Log . Quoniam itaque modi omnes, qui
vulgo a Doctoribus ficti in oppositione ad veros, quibus res proprie tradi dicunt, appellantur, a definitione ista minime a heunt, prouti ex demonstrarionibus anterioribus liquet; nulla sane ratio est , cureos pro fictis habeamus. Ceterum siquis eraditionis & apprehensonis proprium appellare ve- Τὰ nonnis eum , in quo adest contactus rei sue manu . sve pede fama; ML- vero, in quo istiusmodi contai s abest; per nos hoc faciat, neque enim terminos istos ex Dre civili eliminari volumus, ubi docendi gratia intro sti, ut mem riae discentium consulatur, modo sibi cavear, ne quod fictum dicitur fictum esse dicat, & res cum verbis confundens ex notione fictionis de ipsa possessione, quae traditione a transseis reme dimittitur, dc apprehensione ab acquirente acquiritur is,
α x judicium a veritate alienum. -
84쪽
Profare significatu generali idem est ac dare & facere. -do igitur dicimur obligati ad aliquid praubucium, hoe
Ii,so ngnificatur nos obligatos esse , sive ad aliquid dandum, cenve etiam ad faciendum Dare qnidfignificet, emticavimus Hias 3. 67s.para. a. Dr. 3 t. : facere Vero significat quam e libet amonem externam liberam, qualiscunque tandem ea sit. Nimirum homo non habet nisi res & facultatem liberam age di , unde pendent actiones ipsius liberae, quae introductis do. miniis aequiparantur rebus quae sunt in dominio nostro F. 36. paσι. a. Frinar r suntque res Vel corporales, Vel incorpor ' lcs 3. 496.49 .part. r. mobrem nemo alteri obligari potest , nisi vel ad dandum rem quandam corporalem aut incorporalem, vel ad aliquid iaciendum. Unde prin: , stat io omnis asolvimr dando & faciendo. Quemadmodum vero actio libera vel positiva est, Vel negatiVa 3. 24. pret. r. Phil. pravi. inuo. ; ussi facto etiam iam iactum comprehen. ditur.
. stris Translatio iuris, quod nobis competit ad id, ad quod . praestandum alter nobis obligatur, dicitur Celm. Hinc stram aberi reare dicimur, quando idem in alterum transfer,mus, vel cum id, ad quod nobis jus est.' Ita e. v. ius pignoris, quod hab us in re aliena, steri e dimus, dum scilicienter. declararius nos velle, ut jus istud, quod nobis competebat, iam alicii ccrepetat. Similiter si alia ter mihi obligatus est ad solvendio conti m aureos, & ego in te transsero rus, quod mihi est, solutaenem AIorum eri gendi ; tibi hoc cedo , vel etiam debitiun centum aureorum
85쪽
quinam di- . Si e s ego tibi cedo debitum centum aureorum, ut, qui mi. cor . debebantur, iam debeantur tibi , & tibi competat rus solutionem exigendi, quod mihi competebat ; .ego .cedens iussio,
i ,3. talumari cis, sit mam confresu inentis V c nariis cienter iari fiat cessio. rara. Etenim cessio est translatio suris, quod mihi in re est na competit, vel ad id, quod alter mihi praestare debet p . . Enimvero jus suum in alium transfert, qui verbis vel factis declarat furuientcr se velle ut jus, quod bbl compet bat, sit alterius 66 i. n. a. γ' nat.) ; tranSserri autem nequit nisi in accipientem g. r. ,. ias uenter etiam hic verbis vel fictis sincienter declarare debet, quod vclit jus alteri competens sibi competere f. a. . Gamobrem cum cessionarius sit; cui jus ccditur, cedens autem I qui idem ab teri cedit f. 8a. ; cessio sit, si cedens s cienter verbis vel factis declaret, se velle, ut jus, quod sibi competebat, com-- petat alteri, & cessionarius itidem verbis vel factis scissicien- ire declaret, velle sese, ut ius, quod competebat alteri, sibi
competat. Consensus aut consistit in Co, . quod tinus fie- . ri vclit, quod fieri etiam vult alter 638. aniυ. . Ergo cessio fit mutuo ..con2nsu M'dentis di ceston rii sufficienter declaratin . .
A bd. Quoniam cessio fit mutuo consensit cedentis & cessio resone iran narii suiscienter dcclarato g. 8 3. , quam primum cedos sisseisi jus de frienter gustmodoc que riclinat, se vesie ut fas suum sit ali octino in is S resonariς hoc ac prat, cesonarias jus ac iris, consequenterram. cesoranus acquirit jus sua es cedotis voluntate. . Diuitigod by Corale
86쪽
De modo aequirendi derivativo in genere. 37
E. V. Titius mihi debet centum aureos: ego hos centum a reos tibi dono. Enimvero ut eos exigere possis a Titio , ego tibi cedo jus eos exigendi. Cessio fasia intelliginu, quampriamum ego declaro hoc jus tibi competere debere & tu vieitan declaras, quod ig tibi compeine velis. Tua igitur & mea Voluntate acquiris jus decem aureos , quos mihi debebat Tutius, ab eo exigendi. Eodem modo tibi cedere possum jus vi
lentum possedorem vi de possessione dejiciendi. s. 8y. farere licuisset cedenti, id etiam licisum es cesso Venas sis. Etenim cessione juris jus cedentis in cessionarium sit c . Ai. , adeoque cessionarius perisnam cedentis repra sentat. Quoniam itaque licitum est, ad quod faciendum jus habemus 3.17 o.ρart. r. PHLpra L anis. ; quicquid facere li- 'cuisset cedenti, id etiam cessionario licitum est.
E. gr. in casu donationis centum aureorum , quos mihi deis
bet Titius, quando jus eos exigendi tibi cedo, tibi in statu naturali competit jus belli in Titium, si eos solvere noluerit, &jus
Edem auferendi res, quarum Pretium centum aureos non min
cedit: In statu autem civili compent actio , seu rus tuum adversus Titium prosequendi in soro. Iure Romano cedi potissimum dicuntur assiones: Sed cum .actiones sint jura nobis competentia , quippe in locum belli succedentes in statu eis vili , quemadmodum suo loco ostendetur, a fgnificatu recepto
non abhorret cessio jurium, quo termino etiam utuntur interpretes juris Romanes. Vid. nfulis 3 in Notis ad malis SyntU. erc. a 3. lib. I 8. T. 4. g. 78. n. s.
87쪽
sionario plus licitum esse potest , nisi quod vi hujus juris facere poterat, adeoque cessionario non plus licci, quam quod
licuerat cedenti. . Non plus iuris cedens in cessionarium transferre potuit,quam ipse habuit, cessionario autem non facere licet, nis quod jure sibi conceta facere potest , quatenus scilicet qua cussionarius quid iaciti id quod tacite supponi poterat
M quia cedenti quis ob ligatur p. ad idem quoque alligatur idem ligatio 1'' cessonario. Quoniam cnim in cessionarium transfertur a cc ra cessore dente jus, quod spsi competit ad id, ad quod praestandum ab μανδε ter ipsi obligatur I. 8 i . 8 a. , cessionarius in locum cedentis succedit, ac ideo ad quod quis cedenti obligabatur, ad idem quoque obligatur idem cellionari
E. gr. Si tu mihi debes centum auros, & ego ius meum cedotatio, Titio centiun aureos debes, seu tu obligaris ad Gntum aurcos solvendunia.
g. 88. Quoniam cessionario ad idem obligaris, ad quod cedenti obligatus eras g. 87. , A ligario sua cessione non mutatur.
Talis nimirum manci obligatio, qu ilis erat ante, & tanta ma- . net, quanta suerat ante. Si mihi debes centum aureos, & hi solvelidi sunt in nundinis proximis ; nec Titio, cui jus meum . . cessi,. plus debes, quam centum aureos, nec iidem solvendisiuit Edum nisi in nundinis proximis... 89.
inice Me Cesso feri Iest inscio ac invitis eo, qui cedenii ad Liqui 'a ripis sine sandum vigatur. Quoniam enim cessionario non plus licet, consensu. quam quod licuerat cedenti s. 86.), ncc obligatio, qua ccius a versui denti teucharis, cessione nautaturo. 38. ό cessio nil fit quod.
88쪽
en contra ius reuin. Enimvero cedens vi libertatis facere potest quod ipsi lubet, independenter a voluntate. tua Is 3. pari. I. Pr. nud , quam diu nil facit contra jus tuum et I part I. Prinat.). Ergo etiam in alterum jus suum ad id, ad quod praestandum tu ipsi obligaris, transferre potest te in- scio ac invito, consiequenter te inscio ac invito cessio fieri po- test F. 8Φ. .
Vulgo desinitioni cessionis inseritur, quod fiat inscio ac im . 'vito eo, adversus quem fit. Enimvero quod demonstrati potest ex ceteris , quae in definitione sumuntur . eidem insere dum non est f. 73o. LV.
n celsis ρω-doc que foret contra ius quoddam tertii cujus C o. eanque, ea fieri non debet. Vi cnim libertatis naturalis facere , violi licet, quod Est contra .jus alterius g. 33 6. pari. δ. γ' queat. nat.), consequunter nemo hoc faccre debet. .amobrem
nec jus quoddam cedi debet alteri, si cessio quomodocunque foret contra jus quoddam teitii cujuscunque, seu in hoc casu cessio ficii non debet.
Dari istiusmodi casus, in quibus eessio foret contra jusquoddam tertii, adeoque conjuncta est cum injuria alterius y. 839. a. um.) , patebit suo loco. Atque tunc vi . hujus principii colligetur, eam esse illicitam. I. 9 - ΦDum jus reditur, a cedente quoque tradisur fis . cestaminio made io Quoniam enim cessio fit mutuo cedentis&cessi ne flat urinarii consensu, cedenssessicienter declara se jus in cessionarium duis. transferre & passurum, ut id exerceat, cessionarius vero itidem declarat, sese velle ut hoc jus sibi competat & se idem exerciturum I. 6 3 8.part. I. nil tram uri . , consequenter' ΗΔ PQd
89쪽
quod offert cedens acceptat s. a. . Enimvero si cedens incessionarium jus suum transseri & id ab eodem exerceri patiatur, idem tradit s. 3 9. , & si cessionarius hoc acceptat, ipsium apprehendit - 6s . . Quamobrem duin jus ceditur, a cedente quoque traditur & a cessionario apprehenditur.
Recte adeo inte retes Iuris Romani affirmant , cessi nem esse loco readitionis in rebus incorporalibM. Nimirum cessione cedens missam facit potentiam physicam exercendi juris, quod in cessionarium transfert, quia ipsa hoe jus
exercere nore vuli, 3c cessionarius , cui cedens non resistit, quo minus idem exerceat, non impeditus idem exercere valet, , atque adeo cessione transfertur in cessionarium a cedente pos sessio s3.74 .part. a. γιν. t. qualis actus est traditio ex parte transferentis, apprehensio ex parte accipientis f. 23. 320. C rerum non fit gi subtilitates, quibus carere poteramus, clarius
adhuc constabit, quando de cessione in statu civili verba faciemus: ubi etiam patebit, cur ibidem potissimum dicantur cedi actiones.
Ius bHi Cesonario comperit jus belb a versas eum, μή cedenti ad ad tam rem quid praestandum obligatur , nisi is sibi cessionario praestare velit, in ' revia risu naturali. Quodsi cnim cedenti ix, qui eidem ad aliquid praestandum obligatur, id ipsum praestare non vult, suum, consequenter & jus suum j. 9as. para. t. Iannas. , tribuere non Vult I. 9 et 3 pari. I. fr. nat. , adeoque ipsi adversus hunc in statu naturali jus belli competit ἔ. II og. 8art. I. Fur. ωat . Atqui cessionario idem facere licitum, quod cedentii facere licvisset g. 8s. , consequenter idem jus competit,
quod cedenti competebat iro. 8art. L. Phil. 'a I. uni. .
Ergo in statu naturali cessionario competit jus belli adversus eum, qui cedenti ad aliquid praestandum obligatur, nisi id sibi cessionario praestare Velin
90쪽
De modo acquirenuti derivativo in genere.' 6i
In hoc jure belli, quod obtinet in statu naturali, sundatureesso actionum, quibus locus est in statu civili, quemadmodum suo loco ostendemus.. . 93.
Quoniam cessionario competit jus belli adversus eum, λώmodum qui cedenti ad aliquid praestandum obligatur , nisi id reo
cessionario praestare velit, in starii naturali o. 9ad; in cessim- eat. narium cum jure ac id, ad quod quis cedemi praefandum o bligarin, .. transferris etiam infla u natarali adversus debitorem μs besii , nisi praesare velit i cessionario. Non mirum Ius belli una eum iure ad id, quod praestari
debet, in statu naturali fimul transferri. Cum enim hoc iussit persectum s3. 9o8. para. r. Pin. nai. p eidem jus cogendi inest, nisi obligatus praestare velit, quod debet f. a 3 s. paria r. m. pract. --δ. Ius Vero cogendi alterum , si obligationi suae satisfacere noluerit, quod per se inest omni juri perfecto, est jus belli in eum, qui obligationi suae sitisfacererseusat j. 687. pan. z. Iuri nat. O 94.
Quoniam jus belli est jus vi persequendi ius suum n,--
adversus eum, qui idem nobis tribuere non Vult - O3.n- a verispano I. Far. t. , cessionario autem comperit jus belli in eum, rui praestare ipsi non vulr, quod cedenti debcbat, nunc ebet I. 930, cessionario vi adigere licet eum, qai sibi praestare
non vult, ad quodpraestandum obligatus cedensi. Cum jura ad id cedantur. ad quod praestandum tertius obis ligatur cedenti 3IJ ς specialiora, quae tradi poterant, tunc rectius patebunt, quando modos exposuerimus , quibus istius.
modi obligationes contrahuntur. I, 9s. .
Iussum remistere dicitur, qui lassicienter significat, Ili nidis 1 -