Ioannis Barclaij Satyricon cui accessit pars 5. Sive Alitophili Veritatis lachrymae, cum clavi auctiore Euphormionis Satyrici Apologia pro se. Pars 3

발행: 1628년

분량: 63페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

λis Euri on M. S A TY nem vindicabant, tibique sine malae a . trocitatis suspicione tractabar. Solicitatus

male fida pace ventorum, ecce iterum

stivo de portu, navigium vix refectis

armamentis in altum perduco. Nondum

enim consumpseram impetum, qui me ad ambitum publicae celebritatis protraxerat: nam cum praejudicio vocabar adaatyram. Novos igitur libros ex eodem cortice excidi Sedo fatum non perieulosius illum in Alpibus impatientem motus lacum, quam tranquille sedentia seculi vitia agitavissem. recipue fraudi fuit, quod Gephyrium & Acimianos i tigi. Nec enim aestimatis argumentis Pussim proscribebatur Euphormio, Madtristem liceiam judicibus satis erat, quod in Satyra ephyrii nomen incimianorum legebatur. Dum illi sua vitia' tant tutissime a populo superstitiosa reum rentia nesciri, hi autem in sacris hominibus accusari omnes deos. Non indulgebo imprudentiae meae , si quid procaciter aut contumeliose ullarum partium judicio peccavit. Nam quod verbum in Gephyrium atrox quid in tam invidioso argumento non benignissima humanitate diductum ρ Occasione motus qui Marciam nuper erexit tempestatis minas despexi, qtia hybernum in Adriatico in-

12쪽

erepuerant Parricidium aut portentum, cum res cerneretur atrocibus stilis, Euphormionem animum suum tot horrore fluctuum gravem, tot nugarum indigna tione tumentem, exonerare voluisse. Sed

tam miti studio, ut Gephyrium excu- .sarem, quasi alieno impetu falsis& vanis hominibus se tantum ciebuisset. Hic tanquam vicino incendio stuare Italiam totam quaestionem curiosis libellis e cussam, post omnium foederum religionem pugnaturis. Nam piget excusare

quod insolantem, toties Gephyriis funestam potestatem notavi abdicandi vel constituendi principatus. Sed cibi pa

cente iracundia videbar languisse , cum tam publicam facem, tot coedum avi binum consciam. Gephyriorum manu

jactari modestius indigner,quia unusquitique sibi favet, multa vis est suavior qua supra se adulationis tormento rotari stilis autem, qui hanc mentem Gephyriis injiciunt,id est, qui illam facem ad incendiuadornant, non humano tantum odio is

scor, sed aut supra communis malitiae, &quam veluti usus excusat iura euntes abor minor,aut infra humani acuminis pristatiam demissos cotemno.Na quid importunius, quam rescindere vincula reverentiae a primordio terrarum ipsa Numinix

13쪽

4ao EUPHORM SATYRICI manu sanctissime astricta, quod tete rimum puto, tam grandi flagitio inscribere ipsum coelum imae sacrorum hominum furiae, quibus ne suae quidem sententiae vere placent, non alios sibi conciliant quam ingenia imbecillitati damnata. vel simulationem callidorum ad perfidiam ambitionis pietatis imagine utentium. Ex ipsis autem religionum administris, praecipui arcana spe Gephyrios omnia posse Voluerunt, quia quo super-brus fluvii excrescunt, eo vividiores rivulos propagant. At vero praVae mentes

spisso judicio inter Numen mephyrium vix distinguunt. Ecce, ipsam Vrbem si placet intueri ham quos alios Gephyrium sceptris praeficere non pudetὶ

α superbam fiduciam supra suos tumentium colles. Illic mixti utriusque potestatis fasces, procul ab hostibus tanta majestas etiam conscientia aut poenis Compositae mentes, sciolo illos, velut fulmen in Capitolio tenerent,in contemptum orbis attollunt. In iis, si paucos e cipias, frustra solidas maturasque literas expectes. Non gentium monimentis, non illa ipsa, quam jactant, Theologia, sat nervosis laboribus nituntur Sonim cruditionis tam superbae, tam fidentis sibi percilii fundamentumauris Canonici,

14쪽

P III. a IPraxisque Rom. mediocris &ad fastum subornata cognitio. Hoc est urbani laboris compendium, quo velut anheli in omnis scientiae culmen ascendant, despiciunt totum Orbem, tanquam soli integri soli sapientes. Quid mirum si Gephyrii lacessiti tot vocibus, & veluti Luperco Antonio diadema omnium gentium tradente, vincuntur dulciis pene invicto malo ambitioni. Hi sunt inquam , urbis incolae , qui suis coloniis pessimorum invidiam facinorum4 exitus forsan atroces per diversa terrarum concitabant. Nam hanc sententiam velut plebiscito iubent in Urbe veram esse, a suis ubique propugnari, scilicet inter alia otia securi casuum aut ignari, qui in aliis regionibus superveniunt pertia

nacibus in Philosophia tam audaci taliam Philosophiam intolligo, quae sceptra mnia lacessere aliquot Syllogismis non

veretur.

Igitur cum haec discordia non Italuetantum sed orbi incubaret, ad eas partes una sententia accessi, quas boni nullo discrimino religionum sequebantur. Quod si Gephyrium haec disceptatio intra vemborum modestiam casta offendit, saltem Marcianos quo in me sacrilegio erexi pNam ingenue civitatem extuleram, ita

15쪽

ki Evpiron M. SATYRI coctilium Hindustriam natura victricem, ii si vel Corinthus essent, lura civita t expectare post Helculam Alexandrum possem. . Hinc amen a iledicta siturbulentius incimitiae procur

uigam ho i ingenium superea '

cua Giligentia exercens gravissime tulit, quod immensas laudes quibus areiarnattollo ausus essem Satyrica iucundisiesignare ignarus hoc potissimum sale tposterorem fidem tanta praeconia condiri optimates prisca simplicitatis licentiam inter hodierni scrubulos moris, dicebam, riihil adulterata libertate servare; neglecto famulatu solam reverentiam citum serre per scaphas , posse olera,vel in prandium te eferre. Tam insolenti scilicet maledis es excandescere ille Censor, nec reout iis laudibus, quas prodigus effudi uic parti inhaerere Certe aliqui credHeriim offensum, quod ovillam quam Venetus malam habent, imperitus Edilis probavissem. Sed tam gravi castigatus indicio redii in curiosam memoriam tantae rei,oc profecto bubniam ex ossium nodis agnovi. Neque tantum timori indulgebo, ut in me Marcianorum tacta odia esse

16쪽

Moderatio illorum nunquam tam facili exaestuans vento de sua pace decedet. Nam si mitem cinnoxium damnant jocum, cur theatrali licentia indulgent, cur intersunt suis scenis, quae illos nec dissimulatio nomine traducuntZErumpit barbat ex aulaeo senex , purpureae tunicae pullam vestem super ducens, hanc utraq; manu collectam in renium sarcinam le-Vat,in Marcianorum habitum profitetur adumbrare. Num ideo comitas prostri

pia ludorum' num Poetis vel histrioni-Dus tristioriqege detractum Imo curiosamquentia aduint, te hilari imitatione productos ipsi saepe cum populo risierunt. Adeo publica cavillatio plus habet remissionis quam aculei, ut videaris illi ipsi, quem aperto nec flagitioso lacesseris risii, jocandi voluptatem ingenua liberta ἰte quaesivisse. nari nicorum malignitas, intra latebras lusurrantium nefas, leges in maledicos, Magnorum hominum iracundiam extorsit. Etiam beneficium debetis, o quicunque mores vestros in publico videtis excussiss. Haec libertas , iniquorum Winvidiae nervum franget se tantum ad occulta& inconcessa ludibria tendentem Astus

Quo sibi aliquid consciorum est jactare suam culpam. proprio risu alienam

17쪽

424. Ε, Π o M. A TYRO C licentiam redimere. Nam quis perpetua

innocentia candidus, aut se intra gratiarum legem nunquam exerranti venustate

polivit i quis de coelo illam prudentiam deduxit, quam Iovi assidentem, ideam laborum suorum Pictura Poesis in a tificii aestu intuetur Nimis superbe de

dignatur mortalitatem qui peccarie erubescit. Sed ut primam pulchritudinem nascentis Solis excipimus ad Occidentem obversi, quippe jugis montium primum in ea parte nondum emersi Solis radio occupatis Ita virtutum splendorem admiramur in sapientibus, compositi velut ad eorum Occidentem, id est, suorum virorum umbram, quae raravi egregiis dotibus concessa, non minus, quam extremae nubes in picturis nobilibus delectant. Sex recensiuis maculis caetera videmur adorare, in iis qui numerandis vitiis, immensis autem virtutibus, minus terrae quam syderibus debent. Marcia felici miserorum exilio erecta in utriusque naturae confinium, callidisse sima virtute, nec minus ingeniola sori na, inviolatam majestatem in hoc sec tum erexit. Quis neget civilium rerum aestus illic ad Orbis spectaculum eximios fuisse, inter tam vicinae, diversae potenuae vices, semper per turbines, tempestatem

18쪽

statem exeuntii Italia variorum Principum victoriis occupata est , nec minois rivus armis amissa Eximiae res Lym-rum, Longobardi erox felicibus MDlis. Super omnia Imperatores quidam vetus nomen, vetus auspicium, veteri quoque ambitu militia implebant. Sed tam gravi multiplicique procella pius ter

roris prudentiae Marcianorum calamit

iis infusum est. Per tot mala servitutem Orbis sospes Respublica, cingentibus inimicitiis superstes, non mirabilior imperio quam libertate fuit. Hanc sive

moderatione suorum, sive rigida custodia institutarum legum, nulla tyrannis delibavit Gentem quoque balbaram, quae sui ponderis ruina ad nostra littora provoluta est, lacessere diu ausa, tandem aequis foederibus continuit. Quis tantam clementiam fatorum,quae dignos suis beneficiis invenerunt, aptis praeconiis a

teque Nam opulentiam civitatis, prudentiam Partum erit facilius mirari, quam jejuna impari laudatione libare. amendi natura suis naevis pulche trimum corpus aspersit,ue iis sertasse H quid ad incrementu respublica prosecit. Nec enim Sylla vel Marios, aut Pomprimagnitudinem, & ad suum fatum gen

19쪽

et E V PHORM SATYR CIsive sic instituta ingenia vim legum non regre patiuntur humilius spirantia quam ut fastigium quatiant rerum,aestum quo plurimum possunt , in communis potentiae decus informant Equidem crediderim ex genio gentis descripta esse j ra, quia tot saeculis perennant quae summota pompa non ambitum modo , sed sumptus, di per hoc inopiam proscripserunt. Vestium ambitiosa pretia, cinanes comitantium coetus,plusquamLycurgica rigiditas ex urbe summovit nec in-tς pares luxuriosa aemulatio solidis patrimoniis constaret, vel liberam civitatem tot satellitia quasi ad imaginem tyrann rum exterrent. Vna Optimatibus vestis, non colore, non filo pretiosa, idem integumentum capitum,ad externarum gentium ocum, simplex nullaque melioris seculi venustate spectandum. Ipsa solitudine neglecta majestas dum patricios videbis nullo stipatore circumagi scapha vicos, ter totum populum errare. Ab sis huic licentiae ignominia, sed & convitium narrationi meae. Nec mercari, nec mercimonia manu serre, nobilitatis flagitium est. Illi mores, seu casu, seu calliditate maiorum selicissim iugae, ita nobilitatis licentiam miscuerunt, ut res vadem dinota libertatis,4 custodia esse possit.

20쪽

possit. Nam optimates in urbe velut sua evagantur a nec liberiores domos quam publicum suum habent. Rursus autem tam modesti magnitudinis lege depressi non despiciunt aequales eminen-itiae suspecti,& sectam clientibus plebem emunt. Hoc est grande maledictum,hm: procacitatis immanitas,quam in me quis. quis ille Censor est importuna sedulitate notabat A te sancta Respublica, te verae dignitatis&opulentiae alumnam veneror, ne memoriam tot laudum, Satyrici beneficium tibi ultra sitam sortem blandientis insens locositas extinguat si te dignis nominibus veneratus sum . , mitius tecum quam cum Britannia mea egi. Post tam

simplicem dc Verecundam defensionem meam , non Putabo per ullius invidiae maledicta te alienari ab innocentia mea

posse.

Vtinam me Acigniani tam candide audirent, qui utriusque saeculitribunalia petentes, nunquam tamen bene conscii animi fiduciam terrebunt. Ingens factio,& suae potentiae authoribus gravis, lenta vincula Ἀ supra vulcanicos haerentia dolos, territis alteratro metu animus iniecit. Demission culpa per contem

pium opum ire ardiasque virtutes,populi

SEARCH

MENU NAVIGATION