장음표시 사용
521쪽
cis nominatos, etiamsi Episcopi 'Antecessores per tempus immemorabiIehanc licentiam absque examine concedere conuieverint . quoad doctrinam exam mare, si ita ipsius arbitrio, quod moderatum, & discretum esse de- bet, visum fuerit, Et licentiam praedicandi semel iisdem concessam ob rationabiles causas licet occulcis, praedicationem tamen concernentes suspende-- re. Non posse tamen Episcopum generatim prohibere Regularibus quin in
Ecclesiis iliorum ordinum praedicent.
'Ad haec Religiosos ab Episcopo ad confessiones Saecularium in sua Dioecesi audiciadas approbatos non posse in alia Dioeccsi eas absque Episcopi Dioece- 'sani approbatione audirete, quamvis Poenitentes Subditi sint ejus Episcopi . a quoipn Religiosi jam suerant approbati. Et generaliter approbatos ab Epi copo ad persona im Saecularium confessiones audiendas, nequaquam censeri approbatos ad 'audiendas consessiones Montalium sibi subjectarunt; sed egere quoad hoc speciali Episcopi approbatione; atque approbatos pro audiendis confessiones Montalium unius Monasterii, minime sesse audire confessiones Montalium alterius Monasterii. Itidemque Confestores Extraordinarios semel deputatos, atque approbatos ab Episcopo ad Monialium consessiones pro una vice audiendas, haud posse expleta cieputatione in vim approbati nis hujusmodi illarum consessiones audire, sed toties ab Episcopo eme approbandos, otioties casus deeut/tionis contigerit. Caeterum in Monasteriis, ac etiam Collegiis, ubi juxta Regularia instituta vivitur, posse tam Praelatos Repulares, quam Consessores Regularium eorumdem Monasteriorum, seu Collegiorum , audire consessiones illorum Saecularium, qui inibi sunt vere de Familia, & continui Commensales, non autem illorum, qui tantum ipsis deserviunt. Illos autem Religiosos, qui ad confessiones audiendas idonei peneraliter reperti fuerint, ab Episcopis generaliter quoque, & indistincte absque aliqua limitatione temporis, certorumque locorum, aut generis persin natiim in Dioecesi propria admittendos i ioad caeteros vero quinoo adeo idonei repertinatur, ii petierint se admitti . arbitrio ordinariorum relinqui,' ipsos elim limitata facultate, prout eisdem ordinariis magis expedire vidibitur, probare. & admittere. Semel autem simpliciter approbatos posse in ' Dioecesi Episcopi approbantis quovis anni tempore, etiam Paschali, & qu rumcumque etiam Infirmorum consessiones audire absque ulla Parochorum ,
vel ipsius Episcopi liceimia; de qua tamen consessione teneri dictos Religio--sos eorumdem Infirmorum Parochum illico certiorem reddere. Et hoc posse illis ab Episcopo sub poena suspensionis a facultate audiendi confesIton
'praecipi; sitfficere tamen, ut certioratio hujusmodi fiat saltem perscripturam
apud ipsum infirmum relinctuendam.
s Et eos, qui dictis Religiosissimpliciter approbatis Paschali tempore consessi. iuerint, Constitutioni, quae incipit, omnes utriusque sexus, quoad consessi ' nem dumtaxat satisfecisse censendos. Regularcs vero ad diu modi confessi - audiendas praevio examine simpliciter, & absque ulla temporis praefinitiinite ab ipsomet Episc.secus autem ab ejus Vicario, aut ab Antecessoribus Episc. approbatos non posse ab eodem. qui sic approbavit, iterum examinari, aut ab H eisdem consessionibus audiendis suspendi, seu licentias , illis concessas, revocari nisi nova superveniente causa, quae ipsas confessionesc cernat. De qua tamen 'iiaud necessarium esse utina constet, nec eam teneri Episc. ipsis Regulari-
hus sistes ficate, sed Sedi Apostolicae dumtaxat,ubi eam sibi aperiri pystulaucii
522쪽
Legiae Practicum Fori Ecclesiastisi. . 4 9
6 Porro si Regulares cum scandalo, aut alias inhoneste vivant, vel aliquod drlictum committant, perq γd rationabili Em scopi judicio videantur a eo, fessionibus su pendendi, in quo irsius Episcopi conscientiam oneraram esse
volumus, cum . praecipua Ministri Sacramenti Poenicentiae qualitas sit vitae in tegritas, ac morum honestas; Utique eam causam ad consessionis Ministerium pertinere, ac proinde nillil obstare, quominus obeam possit Episcopus Regulares a semetiplo approbatos suspendere, aut repellere a confessionibus audiendis. Attamen contessiones augiendi facultatem omncius simul unius Conventus Regularibus Conlataribus adimi ab Episcopo, inconsulta Sede Apostolica, nullatenus posse . Ex facultatibus per Mare Magaum. aliave privilegia Regularibus cujulcumque Ordinis, Instituti, aut Societaus, etiamJeiu, concessis, factam eis non esse potestatem absolvendi in casibus ab Episcopo sibi reservatis. Et per confirmationes dictorum privilegiorum, .quas Regulares i Sede Apostolica post Sacriam Concilium Tridentilium obtinuerimi, nequaquam revixisse privilegia prius ab eodem Concilio, aut deinde Apostolicis etiamDecretis subla'a, atque extincta, si quae habebant absolvendi a . casibusEpiscopo reservatis. Et habentes lacultatem absolvendi ab omnibus casibus Sedi Apσstolicae t servatis . non ideo a casibus Episcopo reservatis posse absolvere. Posse autem
Regularem conse rem in ea Di,cesi, in qua est approbatus, confluentes, ex alia Dioecesia peccatis in ipsa reservatis; non autem in illa, ubi idem comsetar est approbatus, absolvere, nisi eosdem Poenitentes noverit in fraudem reservationis ad alienam Dioecesim pro absolutione obtinenda migrasse. Vigore supradi rum privilegi im nequaquam licere Regularibus , etiam
satisfacta parte., absolvere Poenitentes .a censuris quoad externum, & jud,
. ciale forum, &absolutos ab eis in foro poenitentiali, utique non censeri absolutos in extetiori judicio, &Φntentioso. Quinimmo censuris Ecclesiasticis irretitos, &deni inciatos ab Episcopis, cogi polle gerere se pro talibus , etiamsi a Regularibus iuerint afli tu Quoties exhibitis aliquidus Regist . rium Apostolicis privilegiis cora piscopo, ab eo judicetur ipsa non sus fragari casui, de quo agitur, si di Jurum privilegiorum verba obscura sint, & ambigua, non eiusad Metropol anum provocandum . sed cum ejussit hi terpretari, cujus est cὀndi re, qictorum privilogiorum interpretationem Sedis Apostolicae judicto . prosiliathas istitutione Praedecetacis nostri sel.rec. Clementis IV. statutum fuit: 'eil ef
8 Decernentes sic, & non has pes qu0scumqtieIudices' ordinarios, vel Des gaios quavis auctoritate , dedignitas fungentes, etiam cauta um Palatii Apo-1tolici Λuditores, ac etiam de latere Legatos, Vicesinatos . Nuncios, &quosvis 'ios, subiga eis, & eorum cuilibet quavis aliter judbr candi, &interpretan di faculti π&auctoritate, iudicari, & definiri debere. Irritum quoque , &-quidquid- secus super his a quoquam quavis auctoritate scienter et gndraiate contigeritatientari .
. p mn obstantibus quibum Caistitiitionibus . & ordinationibus Apostes,
cis in favorem quarumnaque personarum, alfiue quorumvis ordinum tam Mendicantium, quam edon Mendicantium, Militiarum. etiam Sancti Ioannis Hieroso nitani γ-Societatum, etiam Iesu, ac cuiustis
alterius instituti , etiam ecessario T& individuo exprimendi Monasterio. rum, Conventuum .mmtulorum , Ecclesiarum, de avorum morumcumque
523쪽
am fecillaritim, quam Regulatitam, locorum, necnon illorum, etiam in ramento, confirmatione Apostolica, vel quavis firmitate alia roboratis Gatutis, vel consiletudinibus, etiam immemorabilibus ἰ exemptionibus quoque, indultis, & privilegiis, etiam in corpore juris clausis, aut ex causae &δtulo oneroso, vel in limine sundationis concessis, etiam Mari Magno, seu Bulla aurea , aut alias nuncupatis, onservatorum deputationibus P eotimque, atque aliis inhibitionibus, quibus Episcopi deferre minime teneantur , quibusvis aliis sub quibuscumque tenoribus, ct sermis. accum quibusvis , etiam derogatoriarum derogatoriis, aliisque essicacioribus, in insolitis clausulis, necnon irritantibus, & aliis decretis, etiam Motu proprio, & em ceruta scientia, ac de Apostolicae potestatis plenitudine, aut alias quomodol, bet, etiam per viam communicationis, seu extensi is coiicessis, de .iteratis vicibus adprobatis. & innovatis, quibus omnibus. ctiamsi pro illoriam se ficienti derogatione, de illis, eorumque totis tenoribus, & sormis, speci, Iis, specifica, expressa, & individua, ac de verbo ad verbum, - non autemper clausulas generales idem importantes, mentio, seu quaevit alia expressio' habenda, aut aliqua alia exquisita sorma ad hoc servanda foret, tenores hujusmodi, ac si de verbo ad verbum nihil penitus omissis. &sorma in illis re, dita observata, inserti forent, praesentibus pro plene, &sufficienter expresi' sis, & insertis habentes, illis, quoad ea, quae eisdem piaesentibus adversam tur, alias in suo robore permansuris, harum serie speciat iter, &expressE derogamus, caeterisque contrariis quibusciimque. Io Caeterum quia vissicile foret praesentes litteras ad sinPla quaeque loca deseret, ut ea tamen Omnibus innotescant, mandamus illas ad valvas Ecclesiae Lateranensis, & Basilicae Princieis Apostolorum de Urbe, atque Cancellariae Apostolicae, & in acie Campi Florae assigi, & publicari. II Volentes, quod earumdem praesentium litterarum transumntis , etiam impressis, manu tamen alicujus Notarii publici subscrietis; &u llo Prael, ti. seu personat in dignitate Ecclesiastica constitutae munitis in j iidicio, &em tra illud, ubi opus fuerit, eadem prorsus fides adhibeatur, quae ipsis originalibus adhiberetur, si forent exhibitae, vel ostensae. 'ta Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostrorum decreti, d clarationis, derogationis, mandati, re voluntatis infringere, vel ei ausu i me artocontraire. Si quis autem hoc attentare praesumplerit. indignationem' omnipotentis Dei ac Beatorum Petri, & Pauli Amstolorum se noverit i . cursitrum. Datum Romae apud Sanctam Mariam Majorem Anno Incarnati
nis Dominicae millesimo sexcentesimo sepinagesimo, undecimo Kal. Iulii,/ Pontificatus nostri Anno Pripio.
524쪽
Letali Practicum Fori Ecclesiastieι.
i Admonitio ad Veibi Dei Concionatores per litreras Sac. Congregat. Concilii. Fora - Eminentissimo , & Reverendissimo Domino , observandisi. Domitio Card. Gracciolo Archiepiscopo Neapolitano.
Intus-Eminentissime ,& Reverendissime Domine Observantissime. A Pluribus Christiani orbis Provinciis graves, frequentesque Romam . adique ad ipsam Sanctam Sedem adventant, seu delationes, seu querelae adversus praetentem praedicationis usum tanquam a primaevo Apostolorimi instituto prorstis aberrantem. Ac quidem cum Verbum Dei, quod, Apost Ioleste, omnino esse debet sanum, ac salutare, multiplici lue perplures ex ipsis Evangelii praeconibus reddatur infectum ; merito Sanctiss. D. N. decrevit contagionem universo Gregi tam exitiosam, longEque patentem, omni Apostolicae auctoritatis conatu, prorsusexscindere; nam quae pestis esse. auea excogitari violentior ea potest, quae cibos ipsos ad vitae praesidium institutos . ipsasque medicinas pro morbis depellendis inventas, in mortis instrumenta 'di praesentissima venena converteret Verbum profecto Dei est ille panis Vse iae , de intellectus quo cibari, & aqua siniui saliliaris qua potari Fidelium an, mas ab ipsis Religionis Christiauae incunabulis , Redemptor noster edocilit . At vero si sal, quod pro Dei Verbo a Sanctis accipitur, per sutiles conciones . evanuerit, in quo putrescentia mortalium vitia condientur Qtiinimmo si salidem, quod Pr: dicatores aperte significat, per eloquentiam plane stultam infatuatum fiterit, revera non ultra valebit, nisi ut conculcetur, & utinam jam non conculcaretur ab hominibus . iniae enim Ministerio tam 'sacro Maj stas, qui decor, quae Sanctitas, quae utilitas inest, quando plurimi , u Pau- Ius clamat, Verbum Dei adulterantes, aut jocis tamquam histriones , aut conversi ad fabulas, uti poetae, Auditores sibi prurientes auribus coacervant. aut inanis facundiae lenocinio, &calamistrato, ac meretricio plane stylo , praedicationem faede corrumpunt λ Mandat ergo Sanctitas Sua, Zelo vere Λ- - postolico accensa, ut omnes Primates, Archiepiscopi, Episcopi, caeterarum- inque Ecclesiarum Praesides, quorum praecipuum munus eth, Uerbum Dei ad ministrare, Gregemque pascere, tantis corruptelis occurrant, easque on-. ' cionatoribus opportune ob oculos ponant, ut fu3iant a facie tot pestium po- tilis, quam collub ortim. Et praesertim universi intelligant, quod per Hiere- . miam mus illis indixit. Propheta, qui habetismonem meum, loquatur se . monem . um vere; quidpsea a triticum Numquid verba mea non sunt ignis, dicit Dominus, &quasi malleus comprem petras λ Videlices oporterre. conciones non paleis resertas esse ad vallitum, sed igne veritatis succe sas. Porroe sciant non levem esse culpam, sed grande piaculum, gravissima que poena mulctandum, ubi perquirilitatem.Verbium Dei, velut instinatu adducusat, arque Auditoribus dertam in traduxerint. Praecerea neque per
525쪽
oant. ut vere querantur: Parvuli petierunt panem, &non erat, qui frange et eis. Si militer neque per illecebras inanium verborum res nonominus venas obtrudant, de pernitentationem memoriae, atque Pronunciationis principitantiam, quasi praestigiis Auditorum animos, auresqite ludificent. Quamobrem Antistiter per se, si tempus Vaca erit, tum in Cathedralibus, tum in aliis Ecclesiiis serio animadvertant, &vi Dioecesi Vicariis Foraneis, alusenue Ministris, probisque viriS, a quibiis ea super re relationes exigant, vini- lantiam demandent. Ac, si Comionatores normam huiusmodi transgressos compererint, eos a praedicationis munere ad tempus benevistim ruspendant, aliave ratione pro modo culpae Plectere curent, stibro ando interim alios , ciui salutari modo populo ostendant. vitia, qt eos declinate, & virtutes , duas sectari oporteat, ut 'nam aeternam evadere, dcc estem gloriamuγbeant consequi. Eminentia igit Vestra, ita Civ1tate, ac Dioeceis e is curae
credita, S D. N. jussibus, proprioque muneri sati acero Y gravabitur . idemque suis suffraganeis, vel qui Synodo Provimiali interesi consue ad Mesiuare. Et E, V manus uimillime deosculor. Romae 6. Iulii I 68
Mundum , ct praιseate Gangeliam ommcreatura, Apostolis dista, quorii piscopi constituti sunt, quod otiola-ω certequbdno,Nam .mox citanda cynmniter tenent obligationem hanc vigere a Et primo, Eugenvis IV. i' Bulla,
ouam edidis de Cardinaliam dignitate, p stantiae, quae reperitur m Euselar.lom. r. Constit. M. es dem μηmpcιs .
Regulares positi sunt in Ecclesia, iri fini Cooperatores, & Adjutores Episcoportim: in saline Animarum procuram da, ut habetur tu Contatio Lateranen; sub Innoe. HI, Oo. & se talem ei suprOMeb --tur 'p'stolus. γV c likiamurali 2Lxstant,ut Mi PO
post eum llat r. vecchia Episcopas Visulan. intra e Eccles lita'LL CAPE. π-ψ3ω a Credendam ne est, quore verbael Ilae ;Quae proseriantur ab Ecclesiae inaeo tra-
cipalissiimoth omnium inmeriam' , quaristic in Ecclesia Dei, exf- fiterit in edinetur munus Christi Domini ac oram quia, inccellares Apost,
526쪽
quod ideb Concit. Triscnt. v c ccrnaunus propriim Episcoporum, qui sis ipsos non praedicent legitime non impediti , peccent mortaliter . Unde uis scopi peccant , sunt ejus verba num.T. peccato nono) tam si non habentes imieri menium ipsi non prAEdicam , tam se habentes imperimentum saltem Peranas κω
praedicant . Navata in Commentari tit. de peccatis didires stat. cap. a . num. - asti imata quod Episeopus legitime non impeditus , contraveniens praecepto Concilii Trid. os .a eap. de reform. Peccet mortali
Monach.de arbit r. iud. cas 2 num. L σχ. asserit, quod munus praedicandi pertineat ad Episcopos ex mandato , dclogatione Divina, & quod nullo jure, vel ratione ab eo desistere possum, vel debeo ParisideresignatG. cluisse. i. num. δ'. tra . seqq. auctoritate , de eloquiis Se tipturarum, ac Conciliorum probat , quod officium Episcopi sit oneris , dc non honoris , dicaturque vita docendi , Δ praedicandi . Besset t.d D. Curi . tit.de poenit. Clericis. 3 num. IT. eisdem effatis item probat Episcopum non praedicantem graviter peccare, nisi legitimo detineatur unp
praedicat. Ureb. Dei ingenue fatetur ministerium Verbi Dei inter praecipuas Episcopi curas co umerari, & nisi legitima excusatio interveniat , cum citi pana haud evadere: licci se ipsum excuset propter desectino Illyrici idiomatis.
6M. solide comprobat Episcopum non ede immunem a culpa, si omittat praHicare, nec posse huic oneri per alios satisfacere, nisi legitime reperiatur impeditus . Barbos.de jur. Ecclefunivers. lib. I. cap. 13.num. ΣΟ. tene , di docer, qtiod omnes
Episcopi, & alii Ecclesiarum Praelati, tenentur per se ipsos, si legitimi impediti non fuerint, ad praedicandum Sanctum tristi Evangelium.
Tamburin. iis iuri Abbati tom. a. disput. II. quaest. 1. firmat , quod .. in celii Form. Pari L
Oinnes, Praepositi Curam . Animarum habentes, teneantur ex vi eorum muneris suis subditis Verbum Dei praedicaxe ,& viam salutis ostendere per se ipsos , nisi Iegitimo impedimento detita
tur, alias cos. grave peccatum commis-.
Fagnan. A cap. inter caetera de os ordinarum. Io.ET II.tenet, quod Epilcon. non excusentur ab hoc munere maedicar, tionis oraetextu contrariae consuetudinis, :quia est contra praeceptum Divinum , eamque uti frivolam funditus evulsam fuisse testatair a P. Hieronym, Narnio olim Sac. Palatii Concionatore celeberrimo , quem Apostolici verbi Tubam
propositionem, quod cessante iusto impe- .dimento, teneantur Episcopi per se ipsos ex praecepto Divino praedicare , neque
eos per substitutos satisfacere, quia ce .seatur electa industria personae, non Obstante contraria conssietudine etiam immemorabili, quae potius corruptela censenda sit . .
Passerin.de iam. stat. eom.I. quast. I86 arc6. mi .a9. ct io. sulcro Divinarum 5 manarum scripturarum firmat, quoa solius Episcopi est populum docere,, verbum Dei praedicare; eique propterea
in consecratione munus hoc specialiter
impositum reperiri ; quia ut Author. bene probat ), Episcopus habet C
ram Animarum per modiun cauta principalis . Idem 6.em tractat. lom. a. quaest. I 8 artis. I.-m. Ioca. σ 1 3. iterum dicit
quod praedicatio Verbi Dei est proprium Episcoporum munus .: & quia Epi2opi non valebant per se ipsos in tota Dice-cesi praedicare , ideo Deus inspiraverit Sanci is Patriarchis Dominico . MFrancisco, ut Ordines suos instituerent . ad hoc ut eorum filii Episcopis AH-tores essent ad disseminandum verbum
Petr.Vecchia olim Abbas Casmen. Grpostea meritissimus Biscopus Vigilio. intrast. quem edidit Roma avo I 68i. de
cet, qu bd obligatio Episcoporim verbum
527쪽
Dei pi aedicandi non adimpletur tuta conscievitia per silbstitutos, nisi adsit aliquod grave impedimentum. , Α Haec verissima sunt tam apud laudatos Aurhores , quam alios innumeros ,
quos possem allegare Mnemo inficiet in . At in dubium cadit, quaenam sint Tausae legitiinae, seu impedimenta, quibus Epi- seopi ab onere praedicandi per se ipsos excusantur, eisque per Concilium conceditur uti ministerio aliorum 3 Pac. Iord. loco sipertas citato dubium movens , indecisum relinquens n. IIo. haec habet, Fatere qΜidem hinc umreri tam ciaris, praecisis, ct reperitis ius ponibus Sao. Canonum, re Conciliorum, inde lavara ex quotidiana praM , O ob-Iertiatrone , qua im videtur limitata :ner audes , at si sterius tetigi, in re tanti ponderis quicquam ex proprio capitemuiptare. Et paulo inserius post relata verba Gregorii Magni in Homil. II. Ezech. sic periodum claudit se Propitiussit mihi Iejus Christus , ad cuius Gera
vestigia prodiolatus in amaritudine anima meae fateor ingenue inter cateras neglirantias, ac torpores meos hunc principem
Ioram tenere , ct assidsis stimulis animum lancinare meum , isti in ira cordia ferire. 6 Verum , quod spectatae virtutis , & doctrinae Antistes ausus non fuit attingere, liberiori calamo & utinam non
deteriori) Provinciain hanc arduam m- gressiis, definire non trepidavit Pasqualig. ad Franci supra Hlegat. Part. I. num. 6ΙΣ. tibi hic Author fidenter tenet, quod minnus Episcopi per se ipsum praedicandi cesset, &in pleri possi per substitutum , , quoties concurrit impedimentum inha-bditaris, quo nullum potentius sui ipse ait ) : quam inhabilitatem adesse astruit. Prim6 1i Episcopus longam orationem
texere , & memoriter reddere non valet. Secundb si non sit Theologus . Ter- tib si 'tantum temporis pro studio Con elonis infirmeret , ut non posset caeteris negotiis Episcopatus vacare. Quarto si ira inconcinne an unciaret Verbum-Dei, ut potius se contemptibilem reccieret quam populum instrueret into demum eum excusari consuetudine sal
tem Italiae, in qua Episcopi non praedi
cant, vel pauci bis, ac semel in anno innis
sint hujusmodi farinae DD. rejiciunt disciplinae Ecclesiasticae Assertores. Et ad primum respondent, quod Episcopus ut
suo muneri satisfaciat, non debet , nec tenetur texere, A memorirer reddere longam , & rethoricam orationem sui fingit iste Author in ad instar Concionatorum Regularium 1, sed satis est, quod familiari sermone exequatur monita Pontificalis Romani in rit. de visit. Paro . ubi dicitur, quod Episcopus visitando , indu cit populum aὰ paenitentrim, sunt verba
praecisa) instruit in Ecclesiastris Sacramentis, ετ in articulis fidei, re qualiter debeant declinare a malo, re facere bonum, fugere vitia, oesectari virtutes, alteri non facere, quod feris bi nolunt. Haec sunt argumenta Concionum Episcopi , quae Sanαι Mater Ecclesia praescribit , pro quibus probandis, & explanandis non
textilis oratio, non elegans sermo, non memoria profunda, aut anacronisma digressio requiritur i, sed homi liastica explanatio, humilis, brevis, & facilis ex Cathechismo excerpta. )8 Et eadem sere in sensu suo tamquam essentialia Concionis loqui voluit in Ecclesia Apostolus I. ad Corinth. I . nempd. Quid credendam . Qia servandum. cuia vitandam . Gulis Gimenatim. id sperandAm', ut tradit Barbos.detur. Eicue M. I. cap. I 3. num. 33. & post eum Tamb. de iuri Abbat. ιom. 2. Hsput. II. ρου. 3. n-.6. quae potius per modum Cathechesis tradenda sunt, quam per se monem compositum, ad captum cujusque
9 Ad secundum praesignatum impedimentum respondetur, quod ex ipsa Concilii Trid. dispositione tollitur . Nan in cap. I. Iebsa . de ro .ubi de elige dis ad Cathedrales fit sermo , nullum verbum habetur , quM hi debeant esse Theologi, sed praedui aliis qualitatibus, quae juxta Sacros Canones requiruntur. Cum igitur Conriti eadem fess cap. - σsess. D cap., de reform. definiat , munus praedicandi ad Episcopos principaliter pertinere, .satis agnovit huic oneri pro
citisfieri posse a non Theologis. Et ideci
528쪽
in consecratione Episcopi, non interringatur promotus, an sciat Theologiam ;Ldan sciat utrumque testinentum, Cir ca quaesumcit, ut calleat Dei mandata ,εc articulos fidei, Sacramentor a doctrinam, &alia, quae ad Animarum curam necessaria sunt, ut observat Bonactae res.
Io Et cum Episcopi praesertim Italiae , non mittanrur ad illuminandos infideles , aut confutandos Haereticos, sed ad erudiendam plebem ipsis commissam , minor doctrina exigitur in eorum Cori elonibus, Et generaliter de Praedicatoribus loquendo , distinguit Donat. prax.
7. ibi: Si vero roges, quanta debeaν esse scientia ad recta praedicandum , dicoq ..d de hae re non potest dari creta re-gMla, cism loco, rempori, ct personis debeat esse proportioκata ; funt enim qui ad
futandos mittuntur; ct hi debent eo potentes in opere, ct sermone , cap. intere aetera de osse. iud. ordis. Alii autem affumuntur ad viam perfectionis Arigendam , Er hi debent habere sicariam semmonis . Alii tandem mittuntur ad plebem eru/iendam, ct in his minor do rina , ct perfemo exigitur e in σ-ibus autem quod ad doctrinam attinet, necesse .st , ut fidei dogmata, ct moralis
Atrina praecepta absque periculo errandi tradere possint . II . Ad tertium dicunt, qu6d non est impedimentum, sed merum figmentum . Quia cum Episcopus non reneatur , ne
qtie debeat quotidie praedicare Verbum Dei, sed tantum Dominicis, M solemnibus sestis diebus , aut Concilii praescriptum : imperceptibile est , quod hic sit
tam hebetis ingenii, ut ad praeparandum brevem sermonem , juxta modum supra insinuatum ι insumere debeat totam he, domadam . Se per totum annum. At siste casus daretur squi vel numquam, Vel raro eveniet) talis Episcopus diceretur potius invincibiliter ineptus . quam im- editus ad praedicandum. Caeterum nulum aliud negocium habet Episcopus , suod huic, de quo loquimur, praeserre
impellatur. Immo hoc untina, quod est . maximum, & necessarium, primum omnium adimplere tenetur, aliaque minora abjicere, & aliis committere, ne illis prae- eatus, verbo Dei non possit vacare, ut expresse eum monitum voluit Text. is cap.te quidem II. D. I. cap. dispensario 3.
distinct.8c bene advertit Passerta. de stan
ra Ad quartum auertum impedimenritum quod etiam approbatur a Pignateticonsuli. III. m. a. tom. Io. respondet
ut ad proximum, quod non est impediis mentum, sed futilis excusatio, , quae hian- .ditur ribus illoruim,qui Episcopatus redditus, & honores quaerunt , sed non labores . vana quippe excusatio, quod Episcopus nesciat concinne exponere verbun Dei, nec gestus facere, nec scite declamare . Quia, ut jam dictum est in responsione ad primum, nullum horum exposcit Episcoporum praedicatio , quae non ordimnatur ad captandam gloriam hominum se Sc audientium plausiim, sed, ut exemplo Apostolorum cum fiducia loquentes verrebiim Dei, plebem erudiant in lege Domitini. quod id, dc digne fit: eri comparire pir se stesso in an Pergamo in publica sunt verba citati Episcopi Vigillen.) ἁ di
re quattro parole , e far He brevi maPaternae, amor se, se sicari Uretata ni egre. impedimento legitimo Iarao iappresso Dio a non habere una proni , di vire, ed humana farandia, ed erudita eloquenetis, che A'ωmparis conaniau se molio necessarie se stimano e mentre ques fagrosanto ministero da -Prelati ει-
ci si astici , e da mamri ἀ'Anime , M a traitain in doctis hamanae solam tia verbis, Ied in do Prina Ipiritus, o
ritualia spiritualibus comp.rranter, come
lo scribendo A Corinth I.Cor. Σ. num. I 3. e rutica num. Et ego in infirmitate ,
ct timore , o tremore multo si apud vos, ct sermo meus , re prisdieatio mea non is persuasibilibuin hamana sapiantia Oerbis, sed in ostensione spiritus, s sirs tutis 3 eon eui s eome Sau Puolo μ' mer- , re, ammae'. ratio si Atinis , se coudo che testifica la CLDD , Deus qui universium Munium Beati Pauli. 'toli praedicatione docuisti I eos; porra rinis esco ammae rara i suine populi, e farfrutis an regiore neva DAE CH a, che con
529쪽
436 . Appendix ail Formidarium
hominibus placeant, a Veritate audirilii avertere faciunt, & ad fabulas convertum t vir ; praeceptaque Dei, & Ecclesiae laxis habenis invertere nituntur Z Audiant Episcopi, qui illorum erroneam doctrinaimi echantur, verba Ior Ecchir, Quae reserviis c qui ut plurimum Mercenarii sani, cui Barbos. vot. Ia 3. Iis . . num. 8. ibi: 'A non pertinet ad eos de ovibus, subjunetit: lsratra Praelatos Apostolictam ordinem in
de chi animato una vesta salisse AquelPerotea at ne, se non si dimo Ara se
fise i Demostent , ct a Tulli , e Puliche D ι'ultimo di conditusne piis bassa ,
vertere , dAm spiritualia grainora qκamque f. beant rati , in Pontificalibus Suffraganeorism, in jud cialibus ossicialiu- ,
in ah olvendis peccatoribus Poenitentiari rum De utuntur , im prauicatisve Monachum utiquem nescio quem proferunt , in
aliis spiritualibus alios habent kricarios . Et poli ea ex Expencam subdit: Adibunt concionabundi huiu sodi permearitim paradisum At in peruenit inferos . I 6 Praeterea ad hoc ut is a praetenta in-e A. lettere nullo per nome Severσ , noni habiliras seu ineptitudo Verbum Dei prae-
is etiamum , mentre se spirito mei Dina. , e Salsio Spirito. , eho Droda iure dita,) legitimam excusationem a beat, necella eli, quod Episcopus ea impeditus, socerit quacitum poritit, Sc onui conatum adhibuerit ad illam removendam , aliis , voluntarie diceretur impediamemum pati , ut eoiumuniter docent
bus nititur ad fidei argameπαι , . sed robus . Denigme accipe non diserta , sed fortia ; nec ad audiantia. popularis sur ebriam miro sermone fucaram sed a Divinam indulgentia- pradicaniam rudiveritate sinplicia. - 1s , iis igitur PraesuI- rio recingitana, & rctio corde rminans, aptim dinem sussicientem ad vectum Dei enun-eiandum non habere affirmabis aut si actu non liabeat, brevi tempore & c - natu illam accrii irere distidet 3 ubi est con temptus , dc inuuinis occa fra , -tast Spes ell- decif8 . num. 26ω37 Si enim Episcopus nul Iam , vel minimam adhibuerit diligentiam ad re-
o agendo se ad actus proximos , cxperirmentum, seu periculino faciendo , utisque ineptitudo supposita eum non. CT cui abit a culpa et Quia quisque reo et rici re ea , quie ad suum stat iuri , dc ossiciuna spectant, quae qui negligit liabere , veι iacere, peccat peccaxo έκnistionis, ut ex D. Tlaom r. a. .guasi.76., Qt. bςne orbat Sebassi Medis. in m. peccatoae. Jap. tal. tis. . O . 37. Unde Episcopus igno ram , quia non Villa scire, ignorabitux Vt illud Pauli I. ad Corinth. I . quod dictum refert Navari. c- i. dae Co it .
num. Io lini ad castim apta lagantur haec verba: Cui consequens est, ignorantiam , quam quis habet , quaι nou alticis e quo sin
530쪽
pacitas satisfaciamὶ plures dari exculati nes, quae reputantur legitimae qaarum Prima est, ineptiricio, seu hebetudo invincibilis Episc pi, quae studio, , experimento superari non potuerit ', nam cum
ignorantia, seu inhabilitas in vincibilis AI operandum squae talis dicitur quoties si
dio removeri non potuit in non sit peccatum , ut ex Div. Tl om. I. a. quast. 76. amtic. I. probat Medic. in Sum.peccat.capital.
rit. I. quaest. 37. σ 38. neque removibselis, videtur redacta ad impossibile .culus nulla est obligatio, I. nemo potest
at Secunda, Infirmitas corporis, auo mentis: Erenim corpore infirmus non te-
orietur) quae appellatur afutata, vel oo ne i aD Non inficior tamen sui qu esito in gligentiam talorandis inciendι , quod a/l principio propqsito quantum mea fert ca-jciendum homines 6uae couditiovis arbitrio pradentis Diri incere debent, qAa appella ire cr/issa , non excusare, ut idem S. Thom.
tradit in d.a'A ct probatur per illud Apostoli I. Corinth. I . ignorans ignorabitur , qAod intelligitur de eo , qui noluit intelligere ut bene ageret, R L68.cap. iis, 37. dist. noluit inquam aut optando non intelligere, aut nou faciendo id quod debet ad intelligendum. Haec Navarrus. i I 8 Et magis proxime Paris. de resignat. lib. F. quaest. 8. num. Io F. ubi de idoneitate Episcoporum loquendo sic ait: Secundis Λι duco aliam conclusionem, ut' Episcopus competantis litteratuWa sit tolerandus inui opatu, etiam sim ignarus administra' re temporalia, ct spiritualia . Verism 'no k netur ad munera personalia, neque comta in tenetur addi cere ea quae spectant ad prehenditur in generali dispossitione ut. Dum officium , Invocent. in dict. cap. nisi , plura privilegia infirmorum reserendo
ideo quis non ex fatur praetextu ignoram i tradit Medic. in tractat. de fortalia casib. tia , quando addiscere potuit, quod ignorat, ' pari. a. qu. 6. n. ΣΡ σ 28. Infirmus vero
etiamsi Episcopus esset senex. Ernum. seq. mentis, puta oblivione seu memoriae im-Guamvis nemo teneatur ad sciendum, sed becillitate, furore, vel domentiarimpedimi secundum conscientiam, σ tus, multo magis excusabitur: quia qui ad credendum , M. tamen speciale est liaec patitur aequiparatur absenti, dc dot- easu ratione incit, M. secundo qκam Vis mi enti, iudicis edid. loco citato quaestus ignorantia non sit peccatum , tamen in his n. 9. S ignoranti invincibili, Dian. pari. qui sunt in aliquo octo ,σnegligant dis ' tract. 6. rest. ει re ea, qua pertinent ad iliad incivm , si a a Tertia . Absentia a Civitate , vel, peccatum . . 'l Di cessi ex catisis a jure approbatis, 'tuas ,1ν His quatuor assertis impedimentis. Conc. Trident. seg. 23. cap. I. de reformad explofis . Ad quintum responsum dedere quinque reducit, scilicet Charita , Ut Fagnan. & Pirhing. locosuperis in princi- l gens necessitas, Obedientia, Ecclesiae suae piscitata, nuper elapsi taculi Canonum i aut Reipublicae utilitas, officium aliquod vere Doctores. Sicque ex hucusque degu-. Discopatui annexum: quas sigillatim erastatis non obsinire ni tallor apparet, quM plicat Passerin. de stati hom. rom. r. qm a cause, quas afferunt Pasqualig.&Pigna-l I8y. art. s. an. FD ad Tq. pCeviaque is teli. ad eicusandos Episcopos ai munere' centia Sedis Apostolicae juxta dispositio 'pr*dicationis per se ipsos , esse prorsusinem Bullae Urban,
α 3 Quarta. Concurrentia rion solum Pontificalium, sed etiam aliarum carum sunctionum, quae si me in Ecul γ' sia Calliedrali demane in die Concinnis, in quibus notabile temporis spatium im stimitur, puta Piocessionum cum Min' solemni, Communionis genez lis positionis Plinii eae . Uenerabilis Saeta menti, de limilium . Ut enim 'opulus in his suoctionibust Moriare spiritalall.
irrelevantes . Consultoque me horum Authorum dicta , non Sanctorum Pa erum, non Eremi Incolarum auctoritate;
sed Canonistarum , & aliorum DD. moderniorum; 'riim in Divinis litteris ι, tum in forensibus disciplinis, Bc institutis apprime versatorum, refutare voluisse, ne
Episcopi, qui male haec auditini, inde
novam surriperent exclitationem; hanc
scilicet, quam tradimus, esse doctrinam antiquatam, solum saeculis jam praeteritis applicabilem.