장음표시 사용
21쪽
Dominus Claudius Cuichenon iam Prioratu Rapaliae absolutus VItem Priori Domus Montelli faeta fuit misericordia, Prioratu Lque iacultas Patri Generali commissa, ut de his omnibus , & ali spluribus patet ex Chartis in Capitulis generalibus singulis annis praediistis scriptis. Haec enim exempla reddere rem indubiam. explorati iuris est ex L Pretor ait 3. 6. mideamus f. de coli
tim. , cum concordantibus per Gallin. de verbor.Agni . lib. I. cap. 23. num. 9. Mar. Antonim variari resolun lib. 2. resta 36. m. 26. in I T. Actolin. refol. forens. GF. ntima. II. Gobbiunt.
consul. decisis. I 8. num. 69.er 7o. Quod praecipue dicendum quoad Ordinem Carthusiensem, in quo certe similia non essentina, nisi fuissent iuxta spiritum suarum Constitutionum, & Consuetudinum , cum idem ordo nunquam a legibus suis, S: bona institutione, sinctoque proposis ceciderit, ut scribunt Iacob. V ut elingius in epitom. rer. Germanicar. cv. 29. Uverner . RO-leuuin ius in fasci L tempor. aetat. s. ad ann. Io8q. Nebrid.a Mundelbdim in antiquar. Monasiis. e. I 28. 6. Inter baec, &alij, ac semper fuerit suorum Statutorum obseruantissimus, ut ait Hurtad. resoLmoria. δε congrua lib. I. in digres.singular. I. num. 36. in M. vers. ierum est, Imis in illo rigor antiquarum, consuetudinunt ita perpetuo fuerit seruatus, v inde ab omnibus valde venerabilis dijudicatus extiterit, ut adnotat S. Antonin.Ho IZOrrar. par. a. th. I s. cap. 22. f. s. vers certe valde venerabilis est, atque ex eo transcribunt Cassansus in Catalog. Hor. Munae dic. consid. 62. vers es est venerabilis Religio, Grauina in oper. inscript. Vox Turtiari, dic. par. I. eap. I 2. Suaret. de religion.
i8q.in .versquod vero in hoc Sacro ordine Sr n. 2O .er 2O I. VII. Quanimo ex hac longissima, M perpetua praxi resultat ne dum obseruantia interpraelativa, quam induet ex multiplicitate ac uum nemini est controuersum, dum alio ad eam inducendam satis essent duo, vel tres actus, ut praecipuὸ pQ vindicanda iuris. dictione cuiusdam Capituli generalis inquit Megal. mar. resoluta
22쪽
in decis 396. num: Is . par.9. quae prorsus obseruantia est attenda pro explicatioue dictarum Constitutionum , seu Statutorui ordinis , cum generale sit , quod quaelibet disposito declaretur per subsecutam obseruantiὸm , ne dum, si verba alioquin essent dubia, sed etiam , si illa essent improprianda, & intellectus videretur in contrarium de iure verior, cum talis dicatur inesse sensus in verbis, qualem obseruantia, effectusque secutus demonstrat, ideoque id censeatur dispositum, & in lege, seu Statuto demandatum , quod fuit obseruatum, ut per Textum in Cap. cum dilec
Absque eo quod hoc casu sit necesse, quod illa suerit praescripta, vel in contradictorio iudicio obtenta, quia Obseruantia interpraelativa non dicitur inducere nouum ius scriptum, contra ius scriptum, sed declarat ipsam legem, seu Statutum, quod remanet in in sua vi, & uti lex sc interpretetata disponit propria virtutet ,
. VIII. Sed etiam ex praefata praxi resultat praecipuum, pe-
23쪽
culiare ius priebens meliorem titulum de Mundo, cum sit praxis , perenni sex saeculorum, & vltra decursu roborata , quae etiam in qualitate unius Centenariae satis est, ut Placitum Apostolicum , Constitutiones derogatorias, vel aliud quodlibet necessarium, M portunum ius, siue titulum adesse dicendum si FeLric. de Senis cons. 236. num. q. Maria de Iurisdic. cap. 63. n. 6 s. Lotur. de re beneficiam par. 2. qu. T. u. 33. etfeqq. Rota coram Burati. decis. 87 . n. I. et 7. et deris. 8. coram Merlin. decis vidi . n. 3. et seqq., coram Cef.decf. I93. n.'.σ in rec. dec. 2I8. n. I. etsqq. par. 6. decis. 72. n. I. par. I 6. deris. 3Tq.
num. I C. et decis. TO9. num. II. par. I 8. et decis. I 35. num. q.
etseq. par. I9. Ita quidem, ut neque quoad hoc fuerit necessaria contradictio cum acquiescentia Dominum Carthusae, cum Centenaria non se sistat in solis terminis praescriptionis, sed faciat praesumere priuilegium , vel aliud quodcumque ius , quod sortius adesse posit, cum tamen permanendo in terminis praescriptionis, certum sit Centenariam aequiparari immemorabili, de proinde praesumi adesse, quicquid fuerit necessarium pro validitate actus 3 ita quidem , ut haec dicatur praesumptio Iuris, Sc de Iure, quae
non admittit probationem in contrarium , iuxta plene cumulata
- IX. Nec inficiari quis poterit, si sorte obiiciatur, quod , vel adesse possint particulares Domus , respectu quarum id non fuerit in praxim deductum , vel qvidem adduci valeant aliqui actus , ex quibus elici possit, quod Capitulum generale post factam misericordiam Prioribus, Successorum electionem demandauerit M nachis Domorum particularium , quia obseruantia generalis Ordinis debet compraehendere etiam Domos illas, in quibus id non fuit practicatum , cum in re hac non si neces. , quod obseruantia adsit quoad talem determinatam numero Domum, sed satis sit illam adesse , qua demonstretur Capitulum generale viam fuisse hac Iurisdictione in Domos ordinis , . earumque Priores , Ut in omnes
24쪽
omnes uniuersal1ter illam exereere valeat , cuin in his Causa uniuersalis dumtaxat sit attendenda, quae omnα actus parisormiter determinat, ut in pmximis terminis laia probat Anton. a Spirit an I. confult. morat. 6q. num. 2I. est seq. a per tot. dc inta. similibus Rota coram RoFas decis 279. num. IO.-in recent. decis 3 IG. num. I 2. erfepparis. decis 26σ. num. q. par. I s. π dec. 2 I. num. 3 q. par. I9. ,&aetus, quibus idem Capitulum post factam misericordiam aliquibus Prioribus , nouorum electionem demandauerit Monachis Domorum particularium , si qui adstini non destruunt, sed magis confirmant Iurisdictionem Capitulorum generalium , quia , sicut in caeteris omnibus , ita in electione , non considerandus quis sit, ille, qui rem expediat, . . cuius auctoritate expediat , a quo proin de dicitur , fieri actus , non autem ab eo, qui illum exequitur Vcum eligentes non ex propyiae facultatis , sed ex mandati viribus recipiant auctoriistem, ut iu Textus in cap. cum in aliquibus q. de refcri . lib. . Se trudunt Roman.conf. 366. num. I. Craueti. 'cons. I 22. num. 3. dc alij per V lena uia. cons. I S. num. Iq.
tom. a. ; Regulare enim est , quod qui per alium sacit , mr ipsum facere vidctur, cap. qui per alium Ta. de raeul. iar.
X. Etiamsi sorte in praefatis casibus suisset dictum, quod
Monachi Domorum particularium eligerent, prout de iure ;Cum ex hoc minime inserri valeat, quod eadem .facultas eligendi non fuerit a Capitulo generali demandata, Se quin illius auctori tate electio fuerit expleta, dc quidem ex iure sibi ex huiusinodi consuetudine , vel ex Privilegiis infra recensendis competente, ad quae illa verba de iure, potiusesse reserenda communiter tradunt Doctores , quos lato calamo reserunt, dc sequuntur Sertae'l. de ela, L Inserum. claus. q. gloss. 3 s. Gratiam discept.forens99 sub num. 8. & ibi late Caria. Anton. de Luci in animaduers. n. a.
Pignateli. consuli. canonici a. a. num. 3 rem. q. 3 Praesertim attenta regula, quod ea tantum mandari potuerat, quae quis babet iure suo, non alieno beneficio, de qua in Lmone 3. st de iuri diction. , ut sic censendum sit,quod Capitulum generale voluerit mandare non nisi ius elisendi iure proprio sibi, non autem iuris
25쪽
communis beneficio Monacliis competens, iuxta notata per 'Bel, Ion. de mandat. iuri P. cap. l. qu. I. num. 3 . I Vel salienata, quod quatenus dicta verba essent reserenda ad ius commune, non siter essent intelligenda, quam, quod in mandatis fuerit limitata potestas, auctoritas ipsis tributa , atque praescripta forma in ea exercenda, ut nempe ijdem Monachi Domorum particularinna, nomine, & auctoritate Capituli 'generalis illis vicibus eligerent , seruata tamen in clectionibus forma a iure communi tradita,aticii
ta natura illius dictionis Prout, quae semp& stat limitatiue , itauit non ad substantiam, sed ad qualitates dumtaxat seleat reseret
Sartol.in extrauag. ad reprimendum in verb. Prout ad .mef., Item ex eo, quod, Surd. cons. 33 . num. 36. Tarbos dict. 29 tnum. 3. Rota in recen. decf. I 8. num. I I. par. 3. Proptereaque verum semper si dicere, adesse in re hac firmam, & peruetustam obseruantiam, quae proinde si seruanda tanqtiam lex , ut in istis terminis similis nempe obsouantis vigintes in suo Ordine Carmelitano dicit LAVina confult. 13. num. Tq. vers esto enim. XI. . Accedit ad eiusdem obseruantiae maiorem confirmationem , quae ipsis exemplis relatis antiquior est probatio, graue , desdissimunt testimonium Humberti de RoManis quinti Magistri Generalis Ordinis Pr dicatorum ab anno I a sq.ad annum I 263.. Viri doctrina, & religione perspicui, vi tradunt Trithemius , Sixtus Senens s , Bella inius , Possessinus, Miratus, Labbarus, Cauae, nec non Michael Pius, Leander Albertus, BZouius Maluenda, Altamura, & alii, qui Scriptorum, sue Ecclesiasticorum uniuerse, suc Ordinis Praedicatorum notitias praecipuὸ recensue- .re, quibus addendus-Ra'naudus in Mant . Indi- l. Sanctori Lugdunens oper. tom. 8. Ilae Hagiolog. Lugdunen. fol. Ios. hic enim Humbertus in oper. de erudition. religiosor. Praedicator. impressi in Tibliothec. SS. Patri nouissim. tom. 2 s.fL 6 1 6. Ur seqq. cum in lib. a. . de modo prompte videndi se mones circa omne. hominiuri , negociorum genus disserat trast. I. mon. 26. instruendo Concionatores de ijs, quibus admonere debent Carthusienses, eorum ordinis initia, & Consuetu dines percurrendo,inter caetera sic inquit et Septimum est in Sancta
plicitate , non siquidem babent aliquam regulam ,sd Consti
26쪽
tutiones, seu Consuetudises ine. Priores Ordinis ad Capitulari in prima Domo certo tempore ordinare flent in fancta simpliciatate, quod bonum et idebatur aliquibus propter quod moderni
astutiores,'viribus innitentet, turbauerumpacem antiquam, quasdam nouitates volentes inducere,quas alij recipere noluerunt.
Circa hoc ergo monendi sunt , quod de antiquitatibus videant quia non quicquid est vetur , melius est, Gnde non quicquid est nouum debent respuere , o lj vero monendi rant quod antiquitatibus , quas Sancti Patres induxerunt deferre debent. ita quod eas non immutare coneniar sine euidenti neces ate, vel Φtilitate, ita quod apud eos locum habeat , εν Columbina simplicitas , nec concurrat astutia Serpentina , de quorum utroque Dcaminus, monuit discipulos. Vnde cum haec scripta suerint intra dictos annos Iz q. & Izσ3. in quibus ipse Humbertus munus Magistri Ceneralis sui ordinis gesserat, ut diximus, de testimonium redis dant de more tunc vigente ordinandi Priores in Capitulo gener ii quot annis celebrari solito, & quodammodo praesupponendo morem illum a Patribus primitivis iustitutum suine; non est, cur alicui dubitationi sit locus quod de antiqua, & approbata Ordianis consuetudine sit in Capitulo generali potestas, nedum illos absoluendi, sed & instituendi , & ordinandi ; Praesolim cum iste
Humbertus in controuersia exorta anno I 233. inter nonnulloSPriores Domorum ordinis Carthusiensis, saper modo , 8c forma celebrandi Capitulum generale, fuerit unus ex Iudicibus Compromissarijs , qui eamdem amicabiliter composuerunt, ut patet' ex Alexandri I U. Constitui. 3 8. inrar priuileg. Ordin. , qua Concordiam praesitam approbauerat, Mauctoritate Apostolica comfirmauerat eiusdem integro tenore inserto, ubi pluries fit mentio eiusdem Humberet , quita propterea respiciens ad eamdem Com trouersam , instruxit suos Concionatores , Carthusenses monen dos esse circa dictas nouitates , indeque nequeat dubitari , quod de moribus , Ac iuribus eius ordinis fuerit apprimὸ informatus. XII. Praeterea animaduertendum, praxim hane ordinis Catthusensis destiniendi nempe,& instituendi Priores in Capitulo generali , esse antiquis Monachorum institutis , de ordinationiabus, imo ipsius vitae Carnobilicae primordijs consermeni, ve satis
27쪽
eficere est ex Regula Sancti Pachomij primi Monachorum in communi viventium Patris , quaeue illi ab Angelo dictata perhibetur
in eius vitae actis, in cuiuS cap. 27. nedum annuarum harum Con- .gregationum sit mentio, sed ulterius in Epistola, quam scripserat
ad uniuersa Monasteria praecipue in inscriptione, demandatur, etico'regentur omnes Monasterictrum ' Principes ,-Dqmorum . praepositi in Monasterium , quod vocatur Tarim die mensis, qui inpud ipsos AEgyptios vocatur Mensere , ut rite omnium peccatorum di atque operum remissis compleatur, ut legere est in Codie. regular. aedit. po Holyunium fol. is a. aedit. romanae, sic meminit Gennadius de Vir. Illustr. cap. 7., cuius Congregationis rationem, quae in illa tractarentur , fusius exponenς S. Hic ronymus in Praefat. ad eamd. regul. c. inquit. Menj., ctii locabulum est, Mensere idest Augusto, instar Itibilet, remissionis
diss exercentur, in peccata omnisus dimittuntur, reconciliatiar-i
quesbi, qui aliquam babent ultatem , in disponuntur Monasteriorum Capita Dispensatores Ministri, prout necessitas po-'stulauerit, ut legere est in eod. Coiae. regular. fol. 6 I. dc apud Auarium de Ceter. Adonacb. lib. 3. cap. 6. b. 2. sub num. I 6. vers. Omnium Monasteriorum Princeps sol. mihi 269. , ut propterea , cum haec, Capitulorum generalium, quae apud Regulares omneS congregantur, specimen habere videantur, quinimo inde illorum antiquitatem repetere licere, iure asserant 'Biuarius ibi mox S. sub num. . T.fol. q92. Martent de antiqv. Monachor. risib. lib. 3. cap. 27. num. a. , ita multo magis asserendum videtur, quod ex eisdem , mos Capitulum generale singulis an- 'nis congregandi, in eoque Priores absoluendi, seu remouendi,nouosque ordinandi, seu subrogandi in Ordinem Carthus ensem demanauerit, apud quem omnia videntur, quae priscam Ecclesiae primitiuae seueritatem redolent, ut inquit Anneus Robertus lib. 2. rer. itidicatar. cap. Σ.fol. mihi 33O. in prisc., & praecipue eam vivendi formam conseruet, quae monasticae antiquitatis imaginem praeseseri, testibus cellot. de Hierarcb. lib. .cap. . in .fol. 262. et Co ing. de ρ iuileg. regular. tract. cap. 2. vers. Monacbi
in caenobis in M.fol. mihi 37., Adeo ut Petrus Venerabilis in σφώ, z p. lib. I.Carthusiensium propositum, cunctis latinoruio
28쪽
Ecclesiae Monachorum institutis praeserendum se intellexisse scripserit, ut in verbis relatis per Tou uet in non ad Epist. Ios. Innocentus III. lib. 2. regest. I . ., ct Thomasin. in Deter. et nou. Eccles disciplin. de Tenem. par. a. lib. 3. cap. 3. num. s. , & iterum dixerit, Carthus ensi signatae, & famosae Religioni adhaesisse . Animam suam super omnes religiola professionis Congregationes, in alia Epistola apud Mabillon. tom. 3. veter. Abalessoria fol. 682. XIII. Attenta praesertim expositione . quam Regulae Paco-mianae Sanctus Hieronymus dederat paulo superius relata, duritialias est certum, quod quemadmodum idem Sanctus Hierotiymus praecipuus Monachorum tunc in Palestina viventium Doctor,nullas Monachis scripserat institutiones, sed omnia sere eius scripta has inspirare visae sunt, ita Sanctus Bruno primus ordinis Carthussiensis Parens suam ducturus sodalitatem a dictandis regulis abstinuerat, cum Sancti Hieronymi scripta, Si Sancti Benedicti Regula quicquid ad sui ordinis institutionem necessarium videretur ,
satis superque elucidatum cunctis redderent, indeque propterea suas Consuetudines, obseruantias regulares Monachi Carthu- senses deduxerunt, ut apertὸ testatur Guigo in Prologo Consuetudinum a se aeditarum, cuius supra meminimus, & late exor nant Titiarius dic.oper. de teter. Monachat. tom. Σ. lib. . cap.q. b. q. num. I. et Petrus Crescentius in Praesta. Roman lib. I. par. 2. Narra . a. num. 2I. eterf. tiuono fotio la diuotione fol.
. IV. Addito proinde, quod id pariter in Regula Sancti Benedicti est quodammodo cautum; nam licet in illius cap. Gq. ordinando Abbate,ex quo desumptus fuerat per Gratianum Textus in Can. in ordinatione i q. distinct. si . , id aperte non lega tur sancitum de Capitulo generali complectente membra Monasteriorum subiectorum, cum de eo tempore Monachi Benedicti ni non regerentur dumtaxat Capite generali, nec eorum Monasteria in unum veluti Corpus glutino perpetuo essent coagmentata, sed
Vnum quodque Monasterium a suo particulari Superiore, seu Abbate gubernaretur, ut colligere est ex cap. ne Religiosi aq. de regul r. et ex cap. in singulis 7. de stat. Monaubor. , ubi Abbas
29쪽
Panormitanus sub num. q. 6c alij plerique id aduertunt; Attameitcum postmodum fuerint in Congregationes redacti, pluraque Monasteria in unum Corpus consociata, de singulares Abbatiae sib unius Abbatis Generalis imperio compnehensae , sic primaeuam , & puriorem regulae disciplinam ex imitatione fundatoris restaurando, dum Sanctus Benedictis gesserat Praesecturam generalem Monasteriorum omnium, quae ipse extruxerat, ut ostem dit Thomassin. in veter. et nou. Eccles. disciplin. de benesiesar. I. bb. 3. cap. 23. num. IV., postquam demonstrauerat, id fui fleta, perfamiliare omnibus Monasticorum ordinum Parentibus anti ced. cap. 23. num. 9. et trib.sqq. , & ante ipsum adnotauerat Suaret de Religion. tom. q. tract. 8. lib. a. cap. a. sub num. 3.
et q. Congregatio Cassinensis, cuius semper incolumis, illibatusque fuit inter caeteras ordinis Congregationes Primatus, unde illius Abbas, seu Praesidens generalis, dictus, ut chronico Cassimensi lib. q. cap. 19. , & fatetur ipsemet Thoma f . dic. cap. 23. sub num. G. , & in cuius maiori Monasterio Montis Casini Sanctus Pater suam Regulam dictauerat, & in quo lex Monastici ordinis Caput tenet, & Principatum, ut inquit Zacharias Papa in Constit. q. num. T. tom. I. Sullae. Cassinens Margarini, Sc fuse probauit clar: mem: Anguus de Nuce quondam Abbas eiusdem Monasterii, & postmodum Archiefiscopus Rosianens s in examin. Historio. impres. post Not. ad dic. Cb nic. Cassinens. lib. 3. cap. 29. num. I 373. et seqq. , peculi vi declaratione ad presens in ipsa Regula inserta, statutum esse voluit, quod Abbates eligercntur per Capitulum generale , referendo se ad Privilegia Congregationi indulta, quorum antiquiora sunt
Eugeni j IV. Constit. 3 3. num. q. et G. et Consiit. 3 q. num. 2. et T. et Constit. 3 T. num. 3. , Alexandri VI. Constit. II o. num. 6.8c Leonis X. Consit. I 29. num. s. et s. dic. tom. I, Tullar. Cas.
sinensi Margarini, in quibus expressis verbis dicitur, eisdem indulgeri potestatem conuocandi quot annis Capitulum generale iuxta antiquam , & Iaudabilem Congregationis consuetudinem ;nec non, quod Capitulum ita congregatum, Abbates quoscumq, absoluere, & remouere valeat, ac Monasterijs vacantibus alios Abbates praeficere, & ordinare, quos idoneos diudicauerit, Mi qui-
30쪽
quidem iuxta piaescriptum ab ordinationibus, S: Statutis eiusdem ordinis , ut propterea non absonum sit dicere similem ordinis
Carthusiensis consuetudinem,tam ex antiquis Monachorum iiistitutis, & ex Sancti Hieronymi scriptis , quam ex regula S. Benedicti suiste desumptam , indeque, quod de Tenedic inis Abbat,bus dicitur , idem dicendum sit de Prioribus Carthusiae, ut sunt
verba Llamas in Summ. par. I. cap. s. quae repetit Petrus Cr sentius in dic. Fresiae Roman. par. I. lib. I. narrat. Σ. n. 3 o.
fol. 2I praecipue, cum in ipsa Religione Benedictina Priores prius dicerentur ij, qui postmodum Abbatiali dignitate fuerant donati,
XV. Hinc ad labefictandam huiusnodi consiletudinem ; miniis obesse poterit , quod in eisdem Statutis Ordinis dic. par. 2.
cap. a. de electione Prioris, cuicumque Domui Priore orbatae, videatur tributum ius nouos eligendi Priores , ex quo Carthusiensi Ordine electionem Priorum localium spectare ad Domos particulares tradiderunt Sigismunae a 'Bononia de Hection. et potestat. Praelatori regular. par. 3. cap. q. dub. II q. num. q. in sine Sarbos. in Summ. Apostolis. decis colle t. so a. num. 3. et iuri E clesiastis. uniuers. lib. I. cap. 6 I. sub num. I 8 ., Illuminat. Moron.resso .morat. 72 ub n.q. ; Nam, ultra quod inibi disposta, sunt dicenda procedere dutaxat in casibus,in quibus fieret electio, praefiniendo formam eo casu seruandam, non autem, quod ex illis fuerit iussum, electionem semper esse faciendam in Domibus particularibus, & quia Capitulum generale, tanquam Superiori potestate pollens, sua authoritate utens, praetermissa electione possit prouidere Domui de Priore, iuxta ea, quae in similibus prorsus terminis egregie disserit Farnan. in eap. nullas I. subnum. 3 2. g. quemadmodum de election. innitens declarationi Sacrae Congregationis Concili, quae ad dubitationem sibi propositam
An vigore cap. 6. sese. 23. Regular. oportet semper facere electiones, vel possit aliquando Prelatus superi authoritate sui ossicij, praetermissa electione prouidin alicui Monasterio, vel Pr uinciae de Praesecto, vel alio Superiore ; respondit, Concilium non iubere, ut semper fiat electio, sed quando facienda erit, seruanda forma praescripta dic. cap. s. XVI.