장음표시 사용
261쪽
Μ. CICERO S. D. Μ Μ 1O. Si is dolor aliqui corporis aut infimitas alatu 1dinis tuae tenuit, quo minus ad ludos Venires, fortunae magis tribu quam sapientiae tuae; sin haec, quae Θ- teri mirantur, conteninenda duxisti et, cum per Vale- 10 tudinem pomes, venire tamen noluisti, utrumque laetor, si sine dolor corporis te fuisse et animo aluisse, cum isa, quae sine causa mirantur alii, neglexeris, modo ut
tibi constitorii motus otii tui; quo quidem tibi e
frui mirifice licuit, cum esses in ista amoenitate paene 1 solus relictus. Noquo tamen dubito, quin tu in illo cubiculo tuo, ex quo tibi Stabianum poesorasti tu tefecisti sinum, o sos dies matutina tempora lectiunculis consumpseris, cum illi intersa, qui scistic oliquerunt, spectarent communis mimos omisomni Relis quas Vero partis diei tu consumebas iis delectationibus, quas tibi ipse ad arbitrium tuum compararas; nobis autem erant ea perpetienda, qua Sp. aecius prob visast omnino, si quaeris, ludi apparatissimi, sed non tui stomachi coniecturam enim facio de meo. Nam 25 primum honoris causa in scaenam redierant ii, quos ego honoris causatas scaena decessisso arbitrabar. me-
262쪽
liciae vero tuae, Ostor Aesopus eius modi fuit, ut ei desinere per omnis homines liceret. A iurare cum
coepisset, vox eum Aecit in illo loco: Si sotons fallo'. Quid tibi go alia narrem nosti enim reliquos ludos qui ne id quidsm leporis habuerunt, quod
solent mediocres ludi Apparatus enim spectatio tollebat me hilaritatem, quo quidem apparatu non dubito quin animo aequissimo carueris. Quid enim de-1sctationis haboni oscinti muli in Clytasmestra' aut in 'Equo Troiano' creterrarum tria milia aut arma 10 tura Varia peditatus et equitatus in aliqua pugna 2 quae popularem admirationem habueriint, delectationem tibi nullam attulissent. Quodsi tu per eos dies operam odisti rotogoni tuo, dum modo is tibi quidvis
potius quam orationes meas legerit, ne tu haud paulo 15 plus quam quisquam nostrum delectationis habuisti. Non enim te ut Graecos aut Oscos ludos desiderasae, praesertim cum Oscos vel in senatu eatro spectare possis, Graecos ita non ames, ut no ad villam quidem tuam via raeca ire solem. Nam quid ego te athlo Mias putem desiderare, qui gladiatores contempseris in quibus ipse Ρο eius confitetur se et operam et oleum perdidisse. Reliqua sunt venationes binas per dies quinque, magnificae, nemo negat sed quae potest homini esse polito desectatio, cum aut homo inbecillus 5 valentissima ostia laniatur, aut praeclara bestia πω nabulo transverberatur Quae tamen, si ridenda sunt, saepe Vidisti; neque nos, qui haec spectamus, quidquam novi Vidimus. Extromus elephantorum dis fuit. In quo admiratio magna vulgi atquo turbae, desectatio Mnulla exstitit quin otiam misericordia quaedam cons cutas atque opinio eius modi esse quandam illi s-luae cum genere humano societatem.
His ego tamen diobus ludis scaenicis, ne forte bdear tibi non modo satus, sed libor omnino fuisse, si
dirupi in pasno in iudiei Galli Canini, familiaris tui. Quodsi tam facilem populum haberem, quam ABSOPus
263쪽
LIBER VII 1, 2. 171 habuit, libenter moherculo artem desinerem tecumquest cum similibus nostri viverem. Nam me cum anseataedobat, cum M aetas et ambitio in hortabatur, et licebat denique quem nolabam, non defendere, tum vero hoc tempore vita nullast quo Enim III tum ullum laboris exspecto et cogor non numquam homines non optime de in meritos rogatu eorum, qui bono meriti sunt, lassendero. Itaque quaero causas omnis aliquando vivendi arbitratu ins loquo si istam 1 rationsm otii tui et laudo vehementer et probo, quod- quo nos minus intervisis, hoc fer animo aequiore, quod, si Romae esses, tamen neque nos lepore tuo neque te, si qui est in me, meo frui liceret propter molestiaAimas occupationes meas. Quibus si me rela- 15 aro nam, ut plane exsoruam, non postulo), te ipsum, qui multos annos nihil aliud commentaris, docebo profecto, quid sit humanitor vivere. u modo istam imbecillitatori valetudinis tuas sustenta et tuere, ut a cis, ut nostras illa obire et mecum simul lecticula
Haec ad is pluribus verbis scripsi, quam soleo, non otii abundantia, sed amoris erga te, quod me quadam epistula subinvitaras, si memoria tones, ut ad te aliquid eius modi scriberem, quo minus te praetermis sisso ludos paeniteret. Quod si adsecutus sum, gaudeo; sin minus, hoc me tamen consolor, quod posthac ad ludos Venies nosque vises neque in epistulis relinques meis psin aliquam delectationis tuae.
M. CICERO S. D. . AMO.Μandatum tuum curabo diligenter. Sed homo auu 1
tus ei mandasti potissimum, cui expediret illud,snire quam plurimo Sod eo vidisti multum, quod praefinisti,
264쪽
172 EPISΤ quo ne pluris emerem. Quod si mihi permisisses, qui meus amor in te est, confecissem cum coheredibus; nunc, quoniam tuum pretium novi, inlicitatorsin potius ponam, quam illud minoris veneat Sed de ioco satis est auum negotium agam, sicuti debeo, diligenter Do Bursa te gaudere certo scio; sed nimis Verecim mihi gratularis putas enim, ut scribis, propter hominia sordes minua me magnam illam laetitiam putare. Crodas mihi velim magis me iudici hoc quam morte inimici laetatum. rimum iam iudici malo quam 10 gladio, deinde gloria potius amici quam calamitate; in primisquo me delectavit tantum studium bonorum in me extitisse contra incredibilem contentionem es s rissimi et potontissimi viri postromo vix veri simila fortasse idoatur Oderam multo peius hunc quam illum 5 ipsum Clodium. Illum enim oppugnaram, hunc defenderam; et ille, cum omnis res p. in meo capite discrimen esset habitura, magnum quiddam spectarit, nee sua sponte, sed eorum auratio, qui me tanto stare non . poterant, hic simiolus animi causa me, in quem in MVeheretur, delegerat persuaseratque non nullis invidis meis se in me emissarium semper fore. Quam ob rem valdo ivbs gaudere te agna res gesta est Numquam ulli fortiores cives fuerunt, quam qui ausi si eum contra tantas opes eius, a quo ipsi lecti iudicos serant, condemnare; quod fecissent numquam, nisi iis
dolori meus fuisso dolor. Nos hi in multitudino stostobritato iudiciorum si novis logibus ita distinomur,
ut cotidis vota faciamus, ne intercaletur, ut quam primum te ridere possimus. Bo
Ser. Romae ante K. Sept. a. 708 6 69.
Μ. CICERO S. D. . AMO. Ρersaeps mihi cogitanti de communibus insoriis, in quibus tot annos versamur et, ut ideo, Versabimur, 35
265쪽
LIBER V 2 3. 173 solo in mentem Vonire illius temporis, quo proxime fuimus una quin etiam ipsum diem memoria teneo;
nam a. d. vi Id. ai. Lentulo et arcello cos. cum
in Ῥοmpeianum Vesperi Vonissem. tu mihi sollicito animo praesto fuisti. Sollicitum autem te habebat cogitatio cum officii tum stiam periculi mei. Si manerem in Italia, Verebare, ne meso dessem si proficiscerer ad bellum, periculum te meum commoVebat. Quo smpore 'idisti profecto me quoque ita contu 1 batum, ut non explicarem, quid esset optimum factu. Pudori tamen malui famaeque cedere suam salutis meae rationem ducere. Cuius me moi facti pasnituit non tam propter periculum meum quam propter vitia multa, quae ibi offendi, quo Veneram, primum neque 1 magnas copias neque bellicosas; sindo extra ducompaucosque praeterea de principibus loquor rosiqui primum in ipso bello rapaces, deindo in oration ita
crudeles, ut ipsam Victoriam horrerem maximum autem aes alienum amplissimorum virorum Quid quaeris γs nihil boni praetor causam. Quae cum VidisAem, desperans Victoriam primum coepi suadere piscem, cuius meram semper auctor deinde, cum ab ea sententia
Pompeius valde abhorreret, suadere institui, ut bellum ducoret Hoc intortam probabat si in in sententias vitabatur fors et fuisset fortasse, nisi quadam ex pugna coepisset suis militibus confidere. Ex eo tempore virilis summus nullus imperator fuit Signa tirons et collocticio exercitu cum legionibus robustissimis contulit; victus turpissime amissis otiam castris solus fugit. s Hunc g mihi ossi finem soci nec putavi, cum integri pares non fuissemus, fractos superiore fore dis- cossi ab eo bollo, in quo aut in acto cadondum fuit aut in aliquas insidias incidendum aut douoniendum invictoris manus aut ad Iubam confugiendum aut capiens dus tamquam exilio locu aut consciscenda mors Oluntaria. Certe nihil fuit praeterea, si ho victori nodos aut non audere committere. Ex omnibus autem iis,
266쪽
174 EPISTULAR quas dixi, incommodis nihil olorabilius exilio, pra sertim innocenti, ubi nulla adiunctast turpitudo, addo
etiam cum ea urbe careas, in qua nihil sit, quod videre possis sine dolore. Ego cum meis, si quicquam nune cuiuSquam est, etiam in meis esse malui Quae 4 aceid unt, omnia dixi futura. Veni domum, non quo optima vivendi condicio esset, sed tamen, si esset aliqua forma rei p. tamquam in patria ut essem, si nulla, tamquam in ratio. Ortem mihi cur conaciscerem,
causa non Vissint, cur optarem, multae causae. Vetus 10ost nim, ubi non sis, qui fueris, non esse, cur velis vivere. Sed tamen Vacare culpa magno est Aolacium, praesertim cum habeam duas res, quibus me sustoniam, optimarum artium scientiam et maximarum rerum gloriam; quarum altera mihi Viso numquam 15 eripietur, altera ne mortuo quidem.
Has ad is scripsi verbosius et tibi molestus fui,
quod te cum mei tum rei p. cognori amantissimum. Notum tibi omne meum consilium eas volui, ut primum scires me numquam Voluisse plus quemquam soposse quam uniVersam rem p., postea autem quam alicuius culpa tantum valeret unus, ut opsisti non posset, me Voluisse pacem amisso exercitu et eo duce, in quo spes fuerat uno, me voluisse etiam reliquis senibus, postquam non potuerim, mihi ipsi finem fecisse 5bolli nunc autem, si haec tritas est, Dem esse me, si non exulem esse non incommodiore loco, quam si
Rhodum aut missona me contulissem. Haec tecum coram malueram; sed, quia longius fiebat, Volui or litteras adem, ut haberes, quid di moeres, si quando in vituperatores meos incidisEos. Sunt enim, qui, cum meus interitus nihil sierit rei p. pr futurus, criminis loco putent esse, quod ViVam quibus ego certo scio non videri satis multos perisse. Qui si me audissent, quamvis iniqua pace, honeste 35
tamen viverent armis enim inferiores, non enum fuissent.
267쪽
LIBER VH -5. 175Habes epistulam verbosiorem fortasse, quam Velles; quod tibi ita videri putabo, nisi mihi longiorem miseris. Ego si quae Volo, expediero, brevi tempore te, ut spero, Videbo. IV.
Scr. in Ct-ano m. intere post a. 708 6 Q.
M. CICERO S. D. M. AMO.A. d. V K. in Cumanum veni cum Libono tuo vel nostro potius in ompeianum statim cogito, sed 1 faciam ante to certiorem. ΤΘ cum emper Valere cupio tum certe, dum hic sumus rides enim, quanto post una futuri simus. Quare, si quod constitutum cum podagra habes, fac, ut in alium diem differas Cura igitur, ut valeas, et mo hoc biduo aut triduo exspecta.
cMERO CAESARI IM. S. D. Vide, quam mihi persuaserim te me esse alterum 1 non modo in iis rebus, quae ad me ipsum, sed etiams in iis, quas ad meos pertinent. C. Trebatium cogitaram, quocumque exirem, mecum ducere, ut eum meis omnibus studiis, beneficiis quam matissimum domum roducerem; sed, posteaquam et ompei commoratio diutumior erat, quam putaram, et mea quaedam tibis non impia dubitatio aut impedire profectionem meam vidobatur aut corio tardaro rido, quid mihi sumpserim), coepi velis ea rebatium exspectare a te, quae sperasset a me, neque mehercule minus ei prolixo stua Voluntate promisi, quam eram solitu de mea possis ceri Casus vero mirificus quidam intervenit quasi votis testis opinionis meae vel sponsor humanitatis tuae.
268쪽
Nam cum de hoc ipso Trebatio cum Balbo nostro loquerer accuratius domi meas litterae mihi dantur a te, quibus in extremis scriptum erat: κ' itfiuium, quem mihi commendas, e regem Galliae faciam, vel Hinc optas delega, si vis. u ad me alium mitto, quem mem'. Sustulimus manus et ego et Balbus. Tanta fuit opportitatas, ut illud nescio quid non se tuitum, sed divinum vitaretur inito igitur ad toΤrobatium atqus ita mitto, ut initio mea sponte, post
autom invitatu tuo mittendum duxerim. uno, mi 10 Caeaar, sic Velim omni tua comitate complectare, ut Omnia, qua per me possis adduci ut in meos conferre Velia, in unum hunc confer . De quo tibi homino haec spondeo non illo Veter Verbo meo, quod cum ad toras ilone scripsissem iuro lusisti, sed more Ro-15mano, quo modo homines non inepti locuntur, probborem hominem, meliorem Virum, pudentiorem esse neminem accedit etiam, quod familiam ducit in iuro civili singulari memoria, summa scientia. Huic ego neque tribunatum neque praefecturam neque ullius bo 20neficii certum nomen peto, bonevolentiam tuam et liboralitatem et neque impedio, quo minus, si tibi ita placuerit, etiam hisco sum me gloriolae insignibus; totum doniquo hominom tibi ita tra Cras manu', ut aiunt, in manum tuam istam et Victoria si fide pras abstantem. Simus enim putidiusculi, quamquam ps te vix licet verum, ut video, licebit cura, ut Valeas, et
Ser. in Cumano aut Pompeiano m. Mai. a. 709 56. so
CICERO S. D. REBATIO. In omnibus sis epistolis, quas ad Caesarem aut ad Balbum mitto, legitum quaedam est accessi commendationis tuas, nec a vulgaria, sed cum aliquo imsigni indicio meae erga o benevolentiae. Iu modo
269쪽
LIBER VI 5 7. 177 Inoptias istas strassitaria urbis et urbanitatis depone et, quo consilio profectus es, id assiduitato si virtuto consequere. Hoc tibi tam ignoscemus nos amici, quam ignoverunt edeae, Qua corinthum arcem altam habebant matronae opulentae, Sptimates', quibus illa manibus gypsatissimis persuasit, ne sibi viti illas verterent, quod abesset a patria nam Militi suam rem sne gessere o publicam Io patria procul; Μύlti, qui domi aetatem agerent, propterea Sunt inprobati
Quo in numero tu certa fuisses, nisi te extrusissemus.
Sod plura scribemus alias. Iu qui ceteris cavere di- 15 dioisti, in Britannia no ab asstariis scipiaris, cavetost quoniam odeam coepi agere illud semper in
nequiquam sapit'. a Cura, ut Valeas.
Scr. Romae m. m. Iun. a. 709 549.
cICERO TREBΑΤΙΟ. Ego te commendare non desisto, sed quid profi Is ciam, ex te scire cupio. Spem maximam habeo in Balbo, ad quem do is diligintissimo et saepissime scribo. Illud solo mirari, non me totiens accipere tuas litteras, quotiens a Quint mihi Datro adserantur. In Britannia nihi osso audio neque auri neque a m genti. Id si itast, eamdum aliquod capias suadeo et
ad nos quam primum recurras. Sin autem in Bri 2 tannia tamen adsequi, quod Volumus, possumus, Persis
270쪽
ut sis in familiaribus Caesaris. ultum is in eo frater adiuvabit meus, multum Balbus, sol mihi crede, tuus pudor et labor plurimum 'Imporatorem liberali imum, aetatem opportunissimam, commendationem corio
singularem, ut tibi unum timendum sit, scipso tibi
cICERO TREBATIO. Scripsit ad me Caesar perhumaniter nondum missibi satis osso familiarem propter occupationes sum, sed certe fore. Cui quidem ego rescripsi, quam mihi gratum esset futurum, si quam plurimum in te studii, ossicii, liberalitatis suas contulissot. Sed sciuis littoris cognori praeproperam quandam festinationem tuam et is simul sum ad miratus, cur tribunatus commoda, dempto praesertim laboro militiae, contempseris. Querar cum corra et anilio; nam Comolio nihil audeo dicors, cuius tu periculo stultus es, quoniam te ab eo sapore didicisso profiteris. Quin tu urges latam occasionem me facultatem, qua melior numquam reperietur Quod seribis do illo reciano iuroconsulto, ego te si non desino commondare scribit enim ipso mihi is sibi gratias agere deboro. De eo quid sit, cura, ut sciam. Ego vestras Britannicas littera exspecto. 251X.
CICERO REBATIO. 1 dam diu ignoro, quid agas nihil enim scribis neque ego ad te his duobus mensibus scripEsram. Quod socum Quint fratre meo non eras, quo mitterem aut cui darem, nesciebam. Cupio scire, quid agas si ubi