장음표시 사용
231쪽
Μ. CICERO S. D. A. ORQUATO. Etsi a porturbatio sat omnium rorum, ut sua a quemque fortunae maximo paeniteat, nemoquo sit, quin ubivis quam ibi, ubi sat osso malu tamen mihi dubium non st, quin hoc tempora bono viro Romaeis esse miserrimum sit. Nam, lai, quocumquo in loco quisque st, idem est ei sonsu et adem acerbita ex inhoritu rerum et publicarum et suarum, tamen oculi augent dolorem, qui ea, quas colori audiunt, intueri cogunt nec avortore a miseriis cogitationem sinunt.1 Quare, eis multarum rerum desiderio is angi nec se sat tamen illo dolore, quo maxime o confici audio, quod Romae non sis, animum tuum libera. Etsi enim cum magna molestia uos tuaque dosidoras, tamen illa quidem, quas requiris, suum statum henoni no melius, misi tu domos, onerint no sint ullo in proprio periculo; nec obea tu, cum de tuis cogitas, aut praecipuam aliquam fortunam postulare aut communem recusare Do te autem ipso Iorquato, est tuum sic agitare animo, ut non adhibeas in consilium cogit actionum tuarum de orationsm aut timorem. Nec enimis, qui in te adhuc iniustior, quam tua dignitas postulabat, fuit, non magna signa dodit animi Wario mit,
232쪽
gati, nec tamen is ipse, a quo salus petitur, habet explicatam aut exploratam rationem salutis suae cumque omnium bellorum exitus incerti sint, ab altera victoria tibi periculum nullum esse perspicio, quod quidsm riunctum sit ab omnium interitu, ab alterario ipsum numquam timuisse certo scio. Roliquum est, ut te id ipsum, quod ego quasi consolationis loco pono, maxime excruciet, commune Θ' riculum rei publicae. Cuius tanti mali, quamvis docti viri multa dicant, tamen Voreor ne consolati nulla οpossit vera reperiri praeter illam, quae tanta est, quantum in cuiusque animo roboris est atque nemorum. Si iam bene sentire rectoque acer satis est ad bene beateque Vivendum, Vereor, ne eum, qui so optimorum consiliorum conscientia sustentare possit, misΘrum esS 15 nefas si dicors. Nec enim nos arbitror Victoriae praemiis ductos patriam olim et liberos et fortuna reliquisse; sed quoddam nobis officium iustum et piumst obitum rei p. nostraeque dignitati videbamur a qui noc, cum id faciebamus, tam eramus amentes, ut 204 explorata nobi esse victoria. Quare, si id evenit, quod ingredientibus nobis in causam propositum fuit accidere posse, non debemus ita cadere animis, quasi aliquid venerit, quod fieri posse nim1quam utMimus. Simus igitur ea mente, quam ratio et Verita prae 25 scribit, ut nihil in vita nobis praestandum praeter cubpam utemus, eaque cum careamus, Omnia Uin1anu
placat o moderato feramus. Atque haec so portinet oratio, ut perditis robus omnibus tamen ipsa Virtus se sustentar posse rideatur. Sed, si est spes aliqua orebus communibus, ea tu, quicumque status est futurus,
Atquo has mihi scribenti viniebat in mentem moesse eum, cuius tu desperationem accusare solitus esses quemque auctoritate tua cunctantem et dissidentsin ex sacvaro. Quo quidem tempore non ego causam nostram,
sed consilium improbabam. Sero nimis cita armia
233쪽
adversari videbam, quae multo ante confirmata per nosmet ipsos erant, dolebamque pilis et gladiis, non consiliis neque auctoritatibus nostris do iuro publico disceptari. Neque ego, ea, quae facta sunt, fore cum dicebam, divinabam futura, sed, quod et fieri posse et exitiosum fore, si evenisset, videbam, id no accideret, timebam, praesertim cum, si mihi alterum utrum doeVentu atque exitu rerum promittendum esset, id futurum, quod evenit, exploratius possem promittere. 1 Iis enim rebus praestabamus, quae non prodeunt in aciem, usu autem armorum et militum robore inferiore oramus. Sed tu illum animum nunc adhibe, quaeso,
quo me tum esse portere censebas.
Haec o scripsi, quod mihi milargyrus tuus omnia 15 do to requirenti fidelissimo animo, ut mihi quidem
visus est, narrarit te intordum sollicitum soler esse vomentius. Quod facere non obes nec dubitare, quin aut aliqua re p. sis is futurus, qui esse debes, aut perdita non adflictiore condicione suam ceteri. 20 Hoc ero tempus, quo exanimati omnes et suspensi sumus, hoc moderatiore animo fores obes, quod si in urbe ea es, ubi nata et alta est ratio ac moderatio vitae, et habes Ser. Sulpicium, quem semper unice dilexisti; qui to profecto et benevolentia et sapientia cona solatur. Cuius si essemus et auctoritatem et consilium secuti, togati potius potentiam quam armati victoriam
Sod has longiora fortasse fuerunt, quam necesse fuit illa, quas maiora sunt, brevius exponam. Ego ha
soleo, cui plus quam tibi debeam, neminem quibus tantum debebam, quantum tu intellegis, eos huius mihi belli insus oripuit; qui sim autem hoc tempore, intellego; sed, quia nemo est tam adflictus, quin, si
nihil aliud studoat nisi id, quod agit, possit mures aliquid et efficore, omne meum consilium, Peram, studium certe velim xistimos tibi tuisquo liberis osso bitum.
234쪽
Ser. in Attis Metitiano ante XII GL Mai. a. 709 6459.
Μ. CICERO S. D. . TORQUATO. 1 et a te, o me putes oblivion tui rarius ad oscribere, quam solebam, sed aut gravitate valetudinis, qua tamen iam paulum videor levari, aut quod absim ab urbe, ut, qui ad te proficiscantur, scir non Osaim. Quars olim ita statutum habeas, me tui memoriam
cum Amnma benevolentia tenere, tuasque omnis res non minori mihi curae quam mea esSe. o
Quod maiore in varietate vorsata est adhuc tua causa, quam homines aut voleban aut opinabantur, mihi crede, non est pro malis temporum, quod moleste feras necesse est enim aut armis urgeri rem p. --pitomis aut iis positis recreari aliquando aut funditus 15 interire. Si arma valebunt, nec eos, a quibus reciperis, Vereri debes nec eos, quos adiuvisti; si arminaui condicion positis aut defetigations ablochis aut victoria detractis civitas respiraverit, et dignitato tuas ut tibi si fortunis Eoobit; sin omnino interiorint momnia fueritque is exitus, quem Vir prudentissimus, Μ. Antonius, iam tum timobat, cum tantum instare malorum suspicabatur, misera est illa quidem cons latio, tali praesertim civi et viro, sed tamen necem ria, nihil esse praecipue cuiquam dolendimi in eo, quod 35 accidat universis. Quas vis insit in his paucis verbis plura enim committenda epistolae non erant), si adtondes, quod facis, profecto otiam sine meis litteris intollegis Maliquid habere, quod sporos, nihil, quod aut hoc aut 30 aliquo rei p. statu timeas; omnia si interierint, eum superstitem to esse rei publicas, ne si liceat quidem, Volis, serendam esse fortunam, praesertim quae absua culpa Sod haec hactenus. Iu velim scribas ad mo,
235쪽
LIBER VI 2, 3. 143 quid agas o ubi futurus sis, ut, aut quo scribam aut
m. Ser. Omae m. m. Ian. a. 709 6 C.
Μ. CICERO S. D. A. ORQUATO. Suporioribus littoris benevolentia magis adductus, 1 quam quo res ita postularet, fui longior que enim confirmation nostra gebat Virtus tua, neque erat amen ausa atque fortuna, ut, cui ipsi on a Messint, 10 alterum confirmarem. Hoc tiom tempore brevior esse 2 boo. Sivo iam nihil tum opus fuit tam multis verbis, nihilo magis nunc opus est, sive tum opus fuit, illud satis est, praesertim cum accesserit hi nori. Nam etsi Midie aliquid audimus earum rerum, quasi ad to orsorii xistimo, summa tamen adsm est et idom eritus; quem ego tam ideo animo quam e quae oculis emimus, nec Vero quicquam ideo, quod non idem to videro certo sciam. Nam etsi, quem exbhum acies habitura sit, divinar nemo potest, tamena o belli ritum video et, si id minus, hoc quidem certe, cum sit necesse alterum utrum Vincere, qualis futura
sit vo has vel illa victoria. Idquo cum optimo per 3 ori, tum tale vid6o, nihil ut mali videatur futurum, si id vel anis accitarit, quod si maximum ad timo-26 - proponitur. Ita enim vivere, ut tum sit vive dum, miserrimum est mori autem nemo sapiens mi-sorum duxit no boato quidem. Sed in ea es urbe, in qua haec o plura et ornatiora aristes ipsi loqui posse videantur. Ego tibi hoc confirmo, etsi Iovis os 4 a consolatio in miseriis aliorum, nihilo to nunc maiore in discrimine esse quam quemvis ' aut eorum, qui discesserint alteri dimicant, altori victors timent. Sed has consolatio levis est illa gravior, qua te uti spero,
ego certe utor; nec enim, dum ero, angar ulla re, cum
236쪽
omni Vacem culpa, et, si non ero, SenS Omnino R-
Ser. Romae ante med. m. Ian. 709 459.
M. CICERO S. D. . ORQUATO. Novi quod adris scriberom, nihil erat, et tamen, si quid esset, sciebam to a tuis eortiors fieri Mere; do futuris autem rebus sis sempor dissicilest dicor' id tamsi interdum coniectura possis propius Rc-dere, cum est res eius modi, cuiu exitus provideri possit Nunc tantum videmur intollogere, non diutumum bellum etsi id ipsum non nullis vi domu secus. Equidem, cum haec scribebam, aliquid iam actum puta-ubam, ' non quo, sed quod dissicilis erat conloctura. Nam cum omnis belli ars comminis et cum semper incerti exitus proeliorum sunt, tum hoc temporo ita magnae utrimque copiae, ita paratae ad depugnandum esse dicuntur, ut Morcumque vicerit, non sit mirum solaturum Illa in dios singulos magis magisque opinio
hominum confirmatur, etiama intor causas umorum aliquantum intersit, amo intor victoria non multum intorfuturum alteros prope modo riam sumus Θ perti, de altor nemo est quin cogitet, quam si mo soluendus iratus Victor armatuS. Hoc loco si videor augore dolorem tuum, quem consolando levare debeam, fateor me communium malorum consolationem nullam invenire raster illam, quas tamen, si possis eam suscipere, maximis St, qua-κque ego cotidie magis utor, conscientiam recta Vesum talis maximam consolationem esse rerum incommodamini, nec esse ullum magnum malum praeter culpam. qua quoniam tantum absumus, ut etiam imime
237쪽
senserimus, Ventusque magis nostri consilii quam comsilium reprehendatur, et quoniam praestitimus, quod debuimus, moderato, quod venit, feramus. Sod hoc mihi tamen non sumo, ut te consoler do communibus
misoriis, quae ad consolandum maioris ingenii si adferundum singularis virtutis indigont illud cuivis faciis est docere, cur praecipuo tu dolere nihil dobsas. Eius enim, qui tardior in to lavando fuit, quam foro putaremus, non est mihi dubia de tua saluto sontontia, do1 illis autem non arbitror to exspectare quid sontiam. Rsliquum est, ut te angat, quod absis a tuis tam diu. Res molesta, praesertim ab iis pusris, quibus nihil potest osso festivius; sed, ut ad te scripsi antea,tompus est huius modi, ut suam quisque condicionem a miserrimam putet et, ubi quisque sit, ibi osse minime velit Equidem nos, qui Romae sumus, miserrimos esse duco, non solum quod in malis omnibus acerbius t videro quam audire, sed etiam quod ad omnis c sua subitorum periculorum magis obiecti sumus, quam so si abessemus. Etsi me ipsum Oonsolatorem tuum non tantum litterae, quibus semper studui, quantum Ionginquitas temporis mitigavit. Quanto fuerim dolore, meministi. In quo prima illa consolatio est, vidissem plus quam ceteros, cum cupiebam quamvis iniquas con sicione pacem quod etsi casu, non divination mea factum est, tamen in hac inani rutantia laudo do- sector Deindo, quod mihi ad consolationem commune tΘcum sat, si iam Vocer ad exitum vitas, non ab ea T P. Vellar, qua carendum esse doleam, praesertima cum id in ullo sons futurum sit. Adiuvat stiam aetas et acta iam ita, quae cum cursu suo en consecto dolectat tum vota in o vim timere, quo nos iam natura ipsa paene perduxerit. ostremo is Virus stiam ii viri hoc bosso occidorunt, ut impudontias videatur eandem fortunam, si res cogat, recusare. Equidem mihi omnia propono, nec ullum est tantum malum, quod non putem inpendero. Sed, cum plus in
238쪽
146 EPISTULARUΜmetuendo mali sit quam in ipso illo, quod timstur,
desino, praesertim cum id impendeat, in qu non modo dolor nullus, verum finis etiam doloris futurus sit. Sod has satis multa vel plura potius, quam ne me fuit facit autem non loquacitas insa, sed benivolentia longiores epistolas. solum discossisso Athenis molesto tuli; non enim dubito, quin magnae tibi levationi solitus sit esse ootidianus congressus o sermo cum amiliarissimi ο- minis tum optimi et prutantissimi viri. Iu vesimis te, ut debes et soles, tua virtut sustentes Ego, quaeto velle quaeque ad te et ad tuos portinere arbitra bor, omnia studiose diligentorque curabo. Qua cum faciam, benivolontiam tuam erga me imitabor, moritanon adsequar Vale. 15
Quotionscumque filium tuum vido vido automsore cotidie), polliceor ei studium quidem meum est.
operam sine ulla excoption aut laboris aut oeup tionis aut temporis, gratiam autem atque auctorii tom cum hac exceptione, quantum aleam quantumque possim.
Libo tuus o lactus est et legitur a m diligontorus custoditur diligontissimo. Res o fortuna tuas mihi
maximae curae sunt quae quidem cotidis faciliores mihi ot moliores videntur, multisque Vidso magnae esse curae; quorum do studi et de sua sporalium ad te porscripsisse certo scio. Iis autem de robus, quas vconiectura consequi possumus, non mihi sumo, ut plus ipse prospiciam, quam te videre atquo intest oro mihi persuaserim; sed tamen, quia fieri potest, ut tu ea pediturbatiore animo cogites, puto esse meum, quid sentis
239쪽
exponere. Ea natura rerum est et is temporum cursus, ut non possit ista aut tibi aut ceteris fortuna eas diutum neque haerere in tam bona causa et in tam bonis civibus tam acorba iniuria ' Quare ad eam 5 spem, quam extra ordinem de te ipso habemus non solum propter dignitalom et virtutem tuam has onimoinamenta sunt tibi etiam cum aliis communia), accedunt tua praecipua propter eximium ingenium Summamqus Virtutem, cui mehercules hic, cuius in po- 1 testate sumus, multum tribuit. Raquo ne punctiunquidsm temporis in ista fortuna fuisses, nisi s ipso bono tuo, quo delectatur, se Violatum putasset quod ipsum lonitur cotidis, significaturius nobis ab iis, qui iam cum eo vivunt, tibi hanc ipsam opinionem in-15 gonii apud illum plurimum profuturam. Quapropter primum fac animo forti atquo magno sic ita enim natus, ita ducatus, ita doctus es, ita etiam cognitus, ut tibi id facisndum sit), 6indo spem quoque habeas
firmissimam propter eas causas, quas scripsi. in mea vero tibi omnia liberisque tuis paratissima ess confidas olim id iam si vetustas nostri amori et mea nauetudo in meos o tua multa erga me ossicia postulant. H.
25 Sor Romae cise K. Oct. a. 708 6 69.
M. CICERO S. D. . MemΑΕ. Vereor, ne desitare ossicium insum, quod tibi proonostra et meritorum multorum et studiorum parium coniunctions deesse non debet; sed tamen Vereor, nes litterarum a s officium squiras. Quas tibi et iam pridem et saeps misissem, nisi cotidis melius exspectans gratulationem quam confirmationem animi tui com- Nocti littoris maluissem. Nunc, ut spero, rori gratulabimur. Ramo im aliud 40mpus id argumonium
240쪽
epistolas difforo. His autom litteris animum tuum, quem minime imbecillum esse et audio et spero, essi non sapientissimi, at amicissimi hominis auctoritato confirmandum etiam atque etiam puto, sociis quidem Verbis, quibus te consolor ut adflictum si iam omni spe salutis orbatum, sed ut eum, de cuius incolumitato non plus dubitom, quam to momini dubitare domest. Nam cum me ex re p. expulissent ii, qui illam cadere posse stante me non putarunt, memini me ex multis hospitibus, qui ad in ex Asia, in qua tu eras, 10 Venerant, audire te de glorioso et celori reditu so confirmare. Si te ratio quaedam Etruscae disciplinae, quam a patre, nobilissimo atque optimo Viro, acceperas, non fefellit, ne nos quidem nostra divinatio falles, quam cum sapientissimorum Virorum monitis atque 15 praeceptis plurimoque, ut tu scis, doctrina studio tum magno etiam usu tractandae rei p. magnaque nostro rum temporum arietate consecuti sumus; cui quidem divinationi hoc plus confidimus, quod ea nos nihil in his tam obscuris rebus tamque perturbatis umquam Momnino solassit. Dicerem, quae ante futura dixissem, ni Vererer, ne ex Vontis fingere riderer Sod amon plurimi sunt testes me et initio, o coniungeret secum Caesare, monuisse Ompeium et postea, ne seiungeret. Coniunctione Dangi senatus opes, diiunctione is civilo bolium xcitari videbam. Atque utebar familiarissimo Caesare, ompeium faciebam plurimi, sed erat meum tonsilium tum rides iompeio rium salutars utrique. Quae praeterea proriderim, praetereo noloonta hoc de in optimo meritum existimare a m 30
suasisse ompeio, quibus illo si paruisset, esset Hoquidem clarus in toga et princeps, sed tantas opes, quantas nunc habet, non haberet. Eundum in Hispaniam censui. Quod si fecisset, civit bellum nullum omnino fuissot Rationem haberi absentis non iam ,spumavi ut liceret, quam ut, quoniam ipso consule pugnante populus iusserat, haberetur Causa orta bini