Scripta quae manscrunt omnia.

601쪽

AD QUINΤ. FRATR. LUER I 2. 509bium, ut si patrom si filium vivos comburat, si possit; si minus, ad te mittat, uti iudici comburantur. Eas littora ab ho per iocum missas ad C. Fabium, si modo sunt tuae, cum leguntur, invidiosam atroci-5tat verboriinc habent. Ac si omium mearum praecepta litterarum repetes, intellego osse nihil a monis orationis acerbitatem et iracundiam et, si forte, raro littorarum missarum indiligentiam reprehensam. Quibus quidsm in rebus si apud to plus auctoritas

10 mea quam tua siVo natura paulo acrior sive quaedam

dulcodo iracundias ius dicendi sal facetiaequo valuissent, nihil sane esset, quod nos paenitersi. Et mediocri mo dolore putas adfici, cum audiam, qua sit existimatione C. Vergilius, qua tuus vicinus, C. Marius 8t Nam, si s intortoribus vicinis tuis, Cilleions s Syriaco, anteponis, Valde magni facis atqus is dolor est, quod, cum ii, quos nominari, te innocentia non Vincant, vincunt tamen artificio bonovolentia colligon dae, qui neque Cyrum Xenophontis nequo gosilaum

noVerint, quorum regum summo imperi nemo umquam Verbum ullum asperius audivit.

Sod has a principio tibi praecipiens quantum pro si fecerim, non ignoro; nunc tamen decedens, id quod mihi iam sacer ridoris, relinque, quaeso, quam iucun- , dissimam momoriam tui. Successorem habes perblandum; cetera valde illius adventu tua requirentur. In littoris mittondis, ut saeps ad te scripsi, nimium Moxorabilom prasbuisti. Iolle omnes, si potes, iniquas, tollo inusitatas, tolla contrarias Statius mihi narravit scripta ad te solere afferri, a s legi, et, si iniquae sint, fori to tortiorem; antequam Voro ipse ad te

Vonisset, nullum delectum littorarum fuisse; x eo esse volumina selectarum epistolarum, qua reprohendi so- loroni. Ηο do genero nihil to nunc quidem mone 9 SQro est enim), ac scire potos multa me varie dili-

montorque monuisso; illud tamen, quod Theopomponanduri, cum essem admonitus ab ipso, Vide per ho-

602쪽

mines amantes tui, quod est facile, ut haec genera tollantur epistolarum primum iniquarum, deinde comtrariarum, tum absurde et inusitate scriptarum, postrem in aliquem contumoliosarum. Atque ego haec tam esse, quam audio, non puto, et, si sunt occupationi 5bus tuis minus animadVersa, nunc perspice et Purga.

Legi epistolam, quam ipse scripsisse Sulla nomenclator dictus est, non probandam legi non nulla iracundas. 10 Sod tompore ipso do epistolis. Nam cum hanc paginam texer0m, L. Flavius, praetor designatus, ad me id venit, homo mihi valdo familiaris. J mihi is ad procuratore suos litteras misisse, quae mihi visa sunt iniquissimae, ne quid de bonis, quae L. Octavi Nasonis fuissint, cui L. Flavius here est, deminuerent, antequam C. Fundanio pecuniam solvissent, itemquΘ mi 15sisse ad Apollonidenses, is do bonis, quae Octavi fuissent, deminui paterentur, priusquam Fundanio debitum solutum osset Haec mihi veri similia non videntur; sunt enim a prudentia tua remotissima.

dominuat horss' Quid, si infitiatur quid, si omnino 20 non dobet quid praetor solo iudicar dobori Quid*ego Fundanio non cupio, non amicu sum, non miseri

cordia moveor momo magis sed vis iuris eius modi est quibusdam in robus, ut nihil sit loci gratias. αὐquo ita mihi dic0bat Flavius scriptum in ea epistola 25 quam tuam esse dicebat, te aut quasi amicis tuis gratias acturum aut quasi inimicis incommoda laturum.11 Quid multa forobat graviter et vehementer mecum querebatur orabatque, ut ad te quam diligentissimo

scriberem. Quod facio et te prorsus Vehementer etiam Matque etiam rogo, ut et procuratoribus Flavi remittas do deminuendo si pollonidensibus ne quid perscribas, quod contra Flavium sit, amplius. Et Flavi causas scilies Pompsi facies omnia. Nolo modius fidius o tua iniuria in illum tibi liboralem me videri, sed rate oro, ut tu ipse auctoritatem et monumentum aliquod laseroti aut litterarum tuarum relinquas, quod

603쪽

ΑD QUINT. FRAra. LIBERI 2. 11 sit ad Flavi rom et ad causam accommodatum feri enim graviter homo et mei observantissimus et sui iuris dignitatisque retinens se apud o neque amicitiane iure valuisse os, ut opinor, Flavi aliquando rom et Ompsius et Cassar tibi commendarunt, et ipse adt scripserat Flavius et go certo. Quare, si ulla res est, quam tibi me petente faciendam putes, haec ea sit. χ me amas, cura elabora, perfice, ut larius et tibi et mihi quam maximas gratias agat Hoc to ita

1 rogo, ut maiore studi rogare non OSSim. .

Quod ad mo domormia scribis, mihi mehercule qualde molestum fuit. Litteras ad is parum frateraescripseram quas oratione Diodoti, Luculli liberti, commotus, de pactione statim quod audieram, iracundiuΗ 5 scripseram et revocare cupiebam. Hui tu pistolae non fraterae scriptae frateras obos ignoscere. De Cen 13 Eorino, Antonio, Cassiis, Scasvola to ab iis diligi, ut scribis, vehementer gaudeo. Cetera uorant in adomepistola graviora, quam Vellem. ὀρθαν τὰν ναυν et o απαξ θανεῖν aiora ista erant meas obiurgationes fuerunt amoris pionissimas quae Iunt non nulla, sed tamen mediocria si parva potius. Ego te numquam ulla in re dignum minima reprehensione putas- Sem, cum te sanctissime gereres, nisi inimicos multos haberemus Quae ad is aliqua cum admonitione aut obiurgatione scripsi, scripsi propter diligentiam cautionis meae, in qua et mane et manebo st, idem ut facias, non desistam rogare. Attalus Hypaepenus mecum egit, ut se ne impe 14 dires, quo minus, quod ad Q. ' ubliceni stianam decretum est, erogaretur. Quod ego te et rogo et admoneo, ne talis viri tamquo nostri necessarii honorem

minui ps to aut impodiri velis. raeterea esOphnostri tragoes familiaris, Licinus sorvus tibi notus aufugit. Is Athenis apud atronem Epicureum pro Ιiboro fuit indo in Asiam onit. Ostoailat quidam Sardianus, Epicursus, qui Athenis solet esse multum,

604쪽

o qui tum Athenis fuerat, cum Licinus e Venisset, cum eum fugitivum esse postea x Aesopi littoris γgnosset, hominem comprehendit et in custodiam Ephesi tradidit, sed in publicam an in pistrinum, non sati8s littoris ius intello ro potuimus. u quoquo mod est, quoniam Ephesi est, hominem investiges Velim Η-maque diligontia vel tecum deducas. Noli sociare, quanti homo sit parvi nim pretii est, qui tam nihili sit. Sod tanto dolore Aesopus est adfectus propto servi scolus si audaciam, ut nihil ei gratius acoro possis.

, quam si illum per te recuperarit., Nunc ea cognosce, quae maxime exoptas. Θm publicam funditus amisimus, adeo ut Cato, dulescens nullius consilii, sed tamen civis Romanus o Cato, vix vivus effugerit, quod, cum Gabinium do ambitu vestes postulare, neque praetores diebus aliquot adiri posseni vel potestatem sui facerent, in contionem acondit ei

Ροmpsium privatum dictatorem' appellavit. Propius nihil os factum, quam ut occideretur Ex hoc, qui

16 sit status totius rei publicae, Videre potes. Nostrae tamen causae non Videntur homines defuturi mirandum in modum profitentur, Offemini se Pollicentur. Equidem cum spe sum maxima tum maior Mitam animo, Spe, Superiores fore nos, animo, ut in hac re publica ne casum quidem ultimi pertimescam Sol tamet

se ros sic habet: Si dism nobis dixerit, tota Italia

concurret, ut multiplicata gloria discedamus; in autem vi agere conabitur, spero fore studiis non solum amicorum, sed etiam alienorum ut vi resistamus. Omne, o so ot suos amicos, clientes, libertos, SerVOS peeiunias denique suas pollicentur. Nostra antiqua manus bonorum ardet studio nostri atque amore. Si qui antes aut alienioros uorant aut languidiores, nune homicrogum odi se cum bonis coniungunt. Ompsius aenia pollicetur et Caesar; quibus ego ita credo, ut nihil do mea comparatione deminuam. ribuni pl. dos nat sunt nobis amici consules se optime ostendunt; prao

605쪽

AD QUINT FRATR. LIBER I 2, 3. 513tores h omus amicissimos et acerrimos cives, Domitium, Nigidium, eminium, Lentulum bonos etiam

alios singulares. Quare magnum fac animum habeas et spem bonam. De singulis tamen rebus, quae coti die gerantur, saeiam te crebro certiorem.

ΜΑRCUS QUINΤO FRATRI SALUTEM.Μ frator, mi frator, mi frater, tune id Veritus es, 11 ne ego iracundia aliqua adductus pueros ad te sine litteris miserim aut etiam nori videre noluerim Ego tibi irascerer, tibi ego posso irasci Scilicet, tu enimmo adflixisti tui, inimici, tua me invidia ac non ego te misere perdidi. sui id laudatus consulatus 1 mihi te liberos, patriam, fortunas, tibi velim ne quid

eripuerit praeter unum me. Sed certe a te mihi omnia semper honesta et iucunda ceciderunt, a m tibi luctus meae calamitatis, metu tuae, desiderium, maeror, solitudo. Ego te videre noluerim' Immo veros in aris videri nolui. Non enim vidisses fratrem tuum,

non eum, quem reliqueris' non eum, quem noris' Oneum, quem flens flentem, prosequentem proficiscens dimiseras, ne Vestigium quidem eius nec simulacrum, sed quandam emgiem spirantis mortui. Atquo utinam 2 in mortuum prius Vidisses aut audisses, utinam te non solum vitae, sed etiam dignitatis mea superstitemroliquissem od testor omnes deo me hac una Oce

a morte esse reVocatum, quod omnes in mea ita par-hom aliquam tuae vitae repositam esse dicebant; quas re peccavi celerateque feci. Nam si occidissem, mors ipsa meam pietatem amoremque in to facito dolando ret; nunc commisi, ut me ViVO careres, ViVo me aliis indageres, mea vox in domesticis periculis potissimum occideret quam saepe alienissimis praesidio duisset.

606쪽

514 MISTULARUM

Nam, quod ad te pueri sine litteris Venerunt, quoniam Vides non fuisse iracundiam causam, certe pigritia fuit o quasdam infinita vis lacrimarum et dolorum. Haec ipsa mo quo fletu putas scripsisse Eodem, quo felegere certe scio. ego possum aut non cogitarct

aliquando de te aut umquam in lacrimis cogita 2 Cum enim te desidero, fratrem solum dosidoro Ego Ver sumitate fratrem prope aequalem, obsequio filium, consilio parentem. Quid mihi sine is umquam

aut tibi in m iucundum fuit Quid, quod eodem 10 tomporo desidero filiam qua pietate, qua modestia, quo ingenio emgiem oris, sermonis, animi mei. Quid filium onustissimum mihiquo dulcissimum quem ego

ferus ac ferreus e complexu dimisi meo, sapientiorem puerum, quam Vellem sentiebat enim miser iam, quid sagoretur. Quid ver tuum filium, imaginem tuam, quem meus Cicero et amabat ut fratrem si iam ut maiorom hiarem verebatur Quid, quod multorem miserrimam, fidelissimam coniugem, me prosequi non

sum passus, ut esset, quae reliquias communis Hami motatis, communes liberos tueretur Sed tamen, quoquo

modo potui, scripsi et dedi litteras ad is hilogono, liborto tuo, quas crod tibi postea redditas fas in quibus idem te hortor et rogo, quod pueri tibi vorbis

meis nuntiarunt, ut Romam protinus pergas et prope raros. rim 1 enim te praesidio esse volui, si qui montinimici, quorum crudelitas nondum es8et nostra H mitato satiata deinde congressus nostri lamentationsmportimui digressum ver non tulissem atque etiam id ipsum, quod tu scribis, metuebam, ne a me distrahim non posses. His de causis hoc maximum malum, quod te non vidi, quo nihil amantissimis ot coniunctissimis fratribus acerbius, miserius Videtur accidere potuisse, minus acerbum, minus miserim fuit, quam iusso eum congrossio tum vero digressi nostra Nimo, si potes, Mid quod go, qui tibi semper fortis Videbar, non ον sum, erige te et confirma, si qua subeunda dimicatio

607쪽

M QUINT. Fora. LIBER I 3. 515 erit. Spero, si quid mea spes habet auctoritatis, tibio int ritatem tuam et amorem in te civitatis Dati quid fiam misoricordiam nostri praesidii laturam sineris ab isto periculo vacuus ages scilicet, si quid agi

posse de nobis putabis. De quo scribunt ad mo quidsm multi multa et o sperare demonstrant; sed ego, quod sperem, non dispicio, cum inimici plurimo V leant, amici partim deseruerint me, partim etiam prodidsrint; qui in meo reditu fortasse reprehensionem a sui sceleris pertimescunt. Sed ista qualia sint, tu Velim perspicias mihique declares. Ego tamen, quamdiu tibi opus erit, si quid periculi subeundum videbis,

vivam. Diutius in hac vita esso non possum. Neque enim tantum virium habet ulla aut rudontia aut doc-15 trina, ut tantum dolorom possit sustinoro. Scio fuisse si honostius moriendi tompus et utilius; sed non hoc solum, multa alia praetermisi, quae si queri velim praeterita, nihil agam, nisi ut augeam dolorem tuum, indicem stultitiam meam. Illud quidem no faciendum s est nec fieri potest, me diutius, quam aut tuum tempus aut firma spes postulabit, in tam misera tamqus turpi ita commorari, ut, qui modo fratre fuerim, liberis, coniuge, copiis, genere ipso pecuniae beatissimus, dignitate, auctoritate, existimatione, gratia non inferior, a quam qui umquam fuerunt amplissimi, is nunc in hac tam adflicta orditaque fortuna neque me neque meos lugere diutius possim.

Quare quid ad mo scripsisti do pormutations' Quasi et

Ver nunc me non tuae facultates sustinoant, qua ins ro ipsa video miser et sentio quid sceleris admiserim,

cum do viscoribus tuis et filii tui satis facturus sis, quibus debes, ego acceptam ex aerario pecuniam tuo nomino frustra dissiparim. Sed tamen et . Antonio, quantum tu scripseras, et Caepioni tantundem solutumo est mihi ad id, quod cogito, hoc, quod habeo, satis est Sive enim rostituimur ius desperamur, nihil amplius opus est si forte quid erit molostias, te ad

608쪽

DCrassum et ad Calidium confera conseo. Quantum Horionsio credendum sit, noscio. e umma Simulatione amori summaque adHiduitato cotidiana color

tissimo insidiosissimoquo tractavit adiuncto Q. Arrio; quorum ego consiliis, promissis, praeceptis destitutus in hanc calamitatom incidi. Sed haec ocultabis, ne quid obsint illud austo et eo ut per omponium lavondum tibi osso ipsum Hortensium), ne ille Vera , qui in is erat conlatus, cum aedilitatem petebas, delege Aurelia falso testimonio confirmotur. Nihil iam iotam timeo, quam ne, cum intellegant homines, quam tum misoricordias nobis tuae preces et tua alus adlas tura sit, oppugnent te inomentius. essalam tui tudiosum osso arbitror; ompeium etiam simulatorem puto. Sed haec utinam ne Oxperiare Quod precare 15 deos, nisi meas procos audiro desissent. Verum tamen

precor, ut his infinitis nostris malis contenti sint in quibus non modo amo nullius inest occati infamia, sed omnis dolor est, quod optime factis poena maxima

est constituta. 2010 Filiam meam si tuam Ciceronemque nostrum quid

ego, mi frater, tibi commendem Quin illud maorso, quod tibi non minorom dolorom illorum orbitas adferet quam mihi Sod is incolumi orbi non erunt. Reliqua,

ita mihi salus aliqua dotur potest que in patria O Mriendi, ut me lacrimae non sinunt scribero Etiam Τerentiam olim tuear mihique do omnibus rebus rescribas sis fortis, quoad rei natura patiatur. Idibus Iuniis hessaloni Q.

MARCUS QUINTO FRΑΤM SALUΤΕΜ. Amabo te, mi frater, o, si uno meo facto et in et omnes moi conruistis, improbitati et sceleri meo ο- tius quam imprudentiae miseriasquo adsignes. Nullum ab

609쪽

AD QUINT. Fora. LIBER I 3, 4. 17 est meum peccatum, nisi quod iis crodidi, a quibus nefas putaram esse me decipi, aut etiam quibus no id expedire quidem arbitrabar. Intimus, proximus, familiarissimus quisquo aut sibi pertimuit aut mihi invidit. Ita mihi nihil miser praetor fidem amicorum ' camtim moum consilium fuit Quodsi to satis innocontia tua et misoricordia hominum vindicat hoc tempor amolestia, perspicis profecto, ecquaenam nobis Spes saluti relinquatur Nam me Omponius et Sestius et istis nostor adhuc hessalonicae retinuerunt, cum longius discedere propter nescio quos motus VetarΘnt. Verum magis exitum illorum litteris quam spe certa exspectabam; nam quid sperem potontissim inbmico, dominatione obtrectatorum . infidelibus amicis, 15 plurimis invidis 2 is novis autom tribunis l. st illo quido in me officiosissimus Sestius et spero, Curius, Μdo, Fadius, Fabricius, sed vald advorsante Clodio,

qui otiam privatus eadem manu poterit contiones Oncitare deinde etiam intorcessor parabitur Haec mihi ιs proficiscenti non proponebantur, sed saepe triduo summa cum gloria dicebar esse rediturus. Quid tu igiturγ' inquies. Quid multa convenerunt, quae mentem exturbarent meam, subita defectio Ompei, alionatio

consulum, etiam praetorum, timor Publicanorum, arma. 25 Lacrimae meorum me ad mortem ire prohibuorunt;

quod certe et ad honostatem et ad offugiendos intο-lorabitos doloros fuit aptissimum Sod do hoc scripsi ad te in ea epistola, quam Phaethonti dedi. Nunc tu, quoniam in tantum luctum laboromque detrusus es,

30 quantum nemo umquam, Si leVare potest communem

casum misericordia hominum, scilicet incrodibile qui mdam adsoquoris; sin plane occidimus, me miserum ego omnibus mois xitio fuero, quibus ante dedecori non oram. Sed tu, ut ante ad te scripsi, perspice rem et a portempta et ad me, ut tempora nostra, non ut amortuus fert, Vere perscribe. Ego vitam, quoad putabo tua interesse aut ad spem seoandam esse Utinebo.

610쪽

518 EHS L- QUINT. -ΤR LIBER Τ nobi amicissimvin Sestivi cognosces orΘdo tua causa velle Lentulum, qui erit consul. Quamquain Eunt facta verbis dissiciliora. v et quid opus sit, o quid sit, idobis. Omnino, si tuam solitudinem commune que calamitato nem despexerit, aut per o aliquid confici aut nullo modo poterit; sin te quoquo inimici Vexare coeperint, ne cessaris non enim gladii locum,so litibus agotur. Verum haec absint Velim T Oro, ut ad me de omnibus rebus rescribas et in in animi

aut potius consilii minus putes esse quam Πωα -ο- oris oro si ossicii non minus.