장음표시 사용
591쪽
Vniuersitatis Parisiensis. 183
in propria D. Rector. Et i. ad Primum dicens quod dicta re questa fue rat visi tata per solemnes Deputatos δc etiam per multos Consiliarios, per i 13, quos non videbatur quod aliquid esset corrigendum in dicta re questa. MLt quoad Responsum per eos ad requestam, requisiuit D. Rector quia μstylus Curiae erat dare responsum in scriptis, quod placeret eis dare res ponsum Vniuersitati in scriptis. Et iterum habita super haec deliberatio
ne, per eos responsum est per D Praesidentem quod placebat Curiae quod daretur Responsum in scriptis. Et quoad distributionem consilij petiuit quid volebat dicere Rector: ad quod respondit D. Rector quod ad hoc
illuc non venerat. Et ita recessit a Curia cum De putatis.
Hi, auditis quae supplicationi Vniuersitatis non faciebant satis, nequa in re peccaretur, Rector consilium habuit Electorum & Consulto rum apud S. Eligi una, de secundum eorum sententias habuit Comitia Centuriata apud Bernardi nos , rogauitque an in Curia litem prosequi
placeret, an ad Regem Legatos mittere. Conclusum tandem est Legatos ad Regem esse mittensos, & praeterea instandum & fortiter in eum
bendum substractioni a Iurisdictione Episcopali. Id quoque idem Procurator fastis consignauit his verbis. Die Iouis io . Septemb. ex consilio MDeputatorum & Consiliariorum conuocatorum in S. Eligio conuocauit D. Rector Vniuersitatem in S. Bernardo super duos art. i. erat ad ad uisan dum an prosequendum esset applanctuatum datum in Par lamento, vel Udeberet Universitas mittere ad Regem. Et quoad istum articulum addu xit rationes pro de contra quas faciebant D putati&Consiliarij Secundus 'art. suit communis super supplicationibus, iniurijs. Et quoad istum aro 'requi sui D. Rectorem secundum quod alias feceram ex Conclusione 'Nationis quod vellet exemptionem a D. Episcopo ponere in medium & vita fecit,&c. Quoad i. arti c. Natione tracta ad Parte in conclusit Natio 'audes iis rationibus hinc de inde quod nolebat amplius super dicto Arres hoprocςdere in Curia Partamenti, sed quod mitteretur Ambastiata ad D. 'nostrum Regem conformiter ad uniuersitatem. Et de modo & tempore 'mittendi Sc arti eulis conficiendis remittebat ad Deputatos ad referen 'dum. Quo ad i. art. conclusi i. Natio secundum quod alias coneluserat quod volebat quod ista exemptio viriliter prosequeretur. Et ad id fuit tota Pacultas Artium & etiam Facultas Medicinae. Et casu quo Vniuer- iasitas Don vellet prosequi, placebat Nationi pro parte sua, quod Facultas Artiona prosequeretur, , c. Secundum igitur totius V niuerstatis Conclusionem electi sunt Lega ti ad Regem mittendi inter quos nominatus suerat M. Thomas Gerson: Sed cum legitimas suas excusationes Artium Facultati probauisset, alterum fossicere pluribus placuit. Reliquo autem hoc mense & sequenti magna ex parte nihil aliud fere actum in Comit ijs, quam quomodo Le- atio illa expediretur & quibus sumptibus, & unde pecunia sumeretur. orro discordia inter Facultates orta est ob Cellationes a munere do cendi. Nonnullae enim volebant ad tempus suspendi in conueniens& absurdum ess atae ad Regem accedere, quandiu turbata foret Universitas, de studiae flent interrupta. A liae contra: qua de re sic scribit M. Antonius Guerry Trecensis Procurator Nationis Gallicanae.
Die Iouis i . Octob. eiusdem anni ex consilio De putatorii conuocauit iaD. Rector praeclaram Artium Facultatem matrem meam super 2 arti c. . . apud S. Iulianum Pauperem per Iuramentum. Primus art. erat ad repe-iarieri dum concordiam de Ambassata transmittenda ad D. nostrum Re . ia em : Nam Facultates Theologiae de Decretorum nolebant ipsam Am. a ilia tam expediri, nisi aliquali ter suspensis, aut moderatis Ce si a tionibus 4 Socari diis art. erat communis super supplicationibus de iniurijs. Et sumplica ia it M. Ioannes de Montigny Artium Magister de Decretorum D is stor a cens se potius loqui per modum exhortationis quam supplicati O- cinis ac praefatis Cestationibus moderandis, aut suspendendis, eo quod , .ut asso rebat, malum erat quasi cum gladio accedere Ambassatores ad A
592쪽
D Reetiam Majestatem super reparatione Iniuriarum nostrarum. Persuade. bat igitur Facultati Artium, ut cum D. Rectore deberet dispensare dora iuramento quod praestiterat in manu Praedecessoris de non retractandi, ' cessationibus. Natio Franciae retracta ad partem non dispensavit cum D. Rectore , sed dedit De putatos M. Victorein Textoris & M. Ioalinem P Pluyette stando in alias deliberatis. Et ita conclusi, nec in Facultate fuit concordia habita pro tunc. Ex his colligitur Rectorem, qui tunc erat M. Petrus Caros Baccata
rius in Theol. de Magister Collegii Montis-Acuti , iussum fuisse iurare se
causam istam Vniuersitatis totis viribus prosecuturum. Praeterea omnes
Facultates & Nationes substractionem Episcopo Paris. denunciant. Tum vero maximE, cum audiunt ipsum verbis atrocibus i a Vniuersitatem pa Iam & publici: fuisse inuectum in Sermone quem habuerat ad Clerum in Synodo Prouinciali, contra cessationes studiorum de sermonum. Quam ob rem congrcgata uniuersias decernit quae sequuntur. V Die Lunaei'. Octob. eiusdem anni conuocauit D. Rector Vniuersi' tem apud S. Mathurinum su per x. arti c. i. fuit , i. ad appellandum a R' ' uerendo in Christo Patre D. Guillelmo Charretier Parisiensi Episcopo propter quendam sermonem factum per cum in sua Synodo Parisiens.' contra cessationes matris Universitatis, & propter multa alia gravamina' quae praefata mater Universitas pereundem Episcopum & eius ossiciario, V liii, Suppositis considerabat illata& per huiusmodi appellationem vo. V lebat Praefatus D. Rector matrem Vniuersitatem deliberare de Exem '' ptione nostra ab eodem Episcopo de alijs Ordinari j s. i. Ad celeriter ex V pediendam Ambastiatam transmittendam ad D. nostrum Regem propter' reparationem iniuriae nobis illatae. Ad quam quidem Ambadiatam non poterat aliquis Theologus reperiri. 3. Vt affigerentur monitiones impe ' trandae a D. Abbate S. Geno ueta ad cursum bursae 1. solidorum pro xx V peditione praefatae Ambastiatae. Et quoad hunc articulum placuit i. Na- ' cioni retractae ad partem, ut moris est, quod D. Rector uniuersalitertia ' beret procedere contra praedictum Episcopum, appellando agrauamini. bus illatis & inferendis per eum pro dc nomine Universitatis, &ici hoc , prosequi exemptionem. Et quod Praefatus D. Rector vocatis Notario' & Testibu , haberet facere Informationem de particularibus gratia ni-- nibus ipsorum δε holarium per ipsum D. Episcopum illatis, de potissime, in cmendis pecuniarijs & in carcerationibus ipsorum Scholarium contra si Privilegia Vniuersitatis. Et casu quod non placeret toti Vniuersitati autis etiam toti Facultati Artium prosequi praedictam Ex emptionem, volebatis Nati O mater mea ut ego eum nomine Nationis facerem citari ad Curiam , Conseruationis Apostolicorum Privilegiorum nostrorum, contra euin, is quantum ad ipsam Nationem tangebat & Supposita ipsius Nationis qui . o bus gravamina in tulerat, processurus. Placuit r. matri Nationi pro Theo-- logo Ambassatore eligere alterum duorum, videlicet vel M. Thomamo de Gersono, vel M. Antonium Vrsi: &casu quo nollet alter corum onus , Ambassiatae sumere, volebat in crastino Facultatem Artiui raeclaram se congregari apud S. Iulianum Pauperem solemniter per D. Rectorem, proce si iram contra eosdem Magistros nostros, quorum 'terque eratis Magister Artium, omnibus vijs & modis possibilibus, etiam usque ad , , priuationem inclusiue ipsorum Magistrorum nostrorum tanquam periu-- rorum, si praedictam Amoassatam recusarent acceptare. 2. Placuit eidem is matri Nationi quod impetrarentur monitiones a D. Abbate S. Genoue
is fae, assigendae in locis Communibus ,& Contra. Rotulatorem praedictae in Bursae cligi, vel de Facultate Decretorum, vel de Facultate Media
Ita decreuit Natio Gallicana, cui subscripserunt reliquae Nationes de Facultates, ut scilicet ab Episcopo Paris. appellaretur. Eodem 'ue die per Notarios consectum est Instrumentum publicum appellationis: vi in codem Codice legitur. Ludim die possi prandium vocatu Notario es te bu
593쪽
ad ἐν specialiter, interierit D. Re Ior an rationem contra Praesitum II. Episcopxm Paris coram venerasiti Nun pes Zo viro Ioanne Milatu Aritium Missigro in Facultare Theologiae herariato Archidiacono in Ecclesia
Interim vero Rex de victoria, quam in Anglos retulerat, deque reductione Ditionis Burde galensis sub iugum Francicu, certiores iacit omnes Ordines Vrbis de Civitatis Parisiensis agique Deo gratias postulauit Quia verb nemo in tota Ciuitate sacras conciones habere audebat propter Interdictum Rectoris A Vniuersitatis, praedictus Episcopus Parisiensi, M. Guillelmiis Quadrigarius Vniuersitatem rosavit simul cum Praeposi ro Mercatorum, ut concederet hoc laetitiae publicae : scilicet uti M1gi.
strum aliquem e suis daret, qui ad Populum concionaretur, gratias agen do Deo propter reportatam victoriam. In hanc rem conuocata est Uni uersitas, & habita Comitia die io. Nouenib. vi ex eodem Codice in te l. 'issitur. Eadem die hoc of O. Nouemb.ὶ post prandium Congregata Vniuersi. 'tate per D. Rectorem super i. articulis: quorum primus erat ad respon. 'dendum duabus supplicationibus factis per D. Parisiensem de Praeposi ''
tum Mercatorum Parisiens. i. Supplicationum erat ut consentiret uni. 'versitas quod Praefatus D. Episcopus Parisiensis, visis. litteris Regijs sibi directis de reductione Patriae Burdegalensis: Viso etiam quod erat Vas salius D. nostri Regis δc requisitus per Curiam Parta menti posset per se, 'vel per aliquem de Magistris nostris in Theologia sibi concessum ab Vni
uersitate sacere quendam sermonem , vel potius quandam recommenda. 'tionem sne forma sermonis de Victoria gloriosa eiusdem D. nostri Regis iaposto isertorium Missae in crastino celebrandae per eum in Ecclesia Paris ad quam conuenire debebant Processiones Ciuitatis Paris. Et hanc sup ..plicationem, quanquam gratiosa erat, interemit Natio retracta ad par. rem . volens praecipi D. Rectori ex parte ipsius Nationis cuius erat . . Suppositum, quod de hoc nihil haberet concludere, si alix Facultates, .. vel Nationes deliberarent annui praedictae supplicationi: & se opponebat ia&appe ilabat Natio casu quo aliter seret. Volens appellationem iam in- teriecta in pro facto Exemptionis grossari& fgnificari, seu intimari prae- fato D. Parisiensi antequam haberet praedictam Processionem c lebrare. Placuic insuper Nationi quod D Rector haberet releuare instrumentum is depraedicta appellatione quod reponeretur in ArchiuisVniuersitatis & insereretur libris Rectoris de Nationum. Secunda supplicatio erat ut D. . . Rector die Lunae, aut Martis sequenti haberet conuocare Universita- tem, ut compareret praefatus Episcopus & aliqui de Parisis ad uisaturi isVniuersitatem super aliquibus in materia currenti. Et placuit eidem Na iationi quod post recessiim Ambassatorum nostrorum quem eis praefigi vo . .. Iebat ad bimestre, posset conuocari Vniuersitas & non anici ad eos au- diendos: hoe apposito quod suam supplicationem in V niuersitate for- mandam prius notificarent D. Rectori & Deputatis; sed quod nullam is mentionem facerent de Cessationibus rumpendis, aut suspendendis Hocce tempore consilium Rex iniit de in stit uendo Picta iiij nouo Par
--nsis Iam erito 1 atque ideo Curia Parisiensis coacta est ad Vniuersitatem recur-xerc , rogareque ut se ipsi adiungeret apud Regem. Die Lunae 16 Nouemb. Congregata Vniuersitate per D. Rectorem is apud Praedicatores super 3. art. i. erat ad respondendum D D. de Paria. iamento & de Ciuitate Parisiensi petentibus adiunctionem Vniuersitatis .. ad impetirandum aD. nostro Rege ne de nouo constitueretur Partamen- iarum Pictauis. Secundus erat i. super appellatione interiecta a venerata. iada Natione Normaniae opponente se oc appellante ad Cursum Bursae iacapitalis impositae ad recuperanda dico. scuta concessa a Natione Fran. cicia: eo quod per hoe impediebatur Cursus suae Bursae. Et quoad hoc talacia it Nationi sicut & Vniuersitati dare Deputatos nominatos qui ha- ciereo C adulsare modum concordandi illam Nationem eum Natione tau Om. v. EEee
594쪽
. V Franciae & tota Vniuersitate , quibus etiam concedebat Universitas om 1 33. V nimodam potestatem claudendi compotum M. Ioannis Les combare de V omnium aliorum qui aliquas pecunias habebant, vel receperant pro de V nomine Universitatis, dcc Tertius art. erat communis su per supplicatio- nibus & iniurijs. Supplicauit D. Rector in plena Vniuersitate quod da-V rentur Deputati a Issociaturi eum iturum ad D. Episcopum Paris ad pe-Ρ tendum Apostolos super appellatione interiecta contra eundem Episco. V pum per Universitatem: quia nullus volebat eum a sociare in hoc facto. V licet praedicta Appellatio pluries fuisset conclusa per Universitatem: sed ' oportuit ut ego solus inter O ssiciarios irem D D. De canis superioruFacul-V tatum & aliarum Nationum Procuratoribus renitentibus bina vice, una' cum D. Promotore Vniuersitatis, videlicet ad intimandum praefatam V appellationem, de una vice ad peten dum Apostolos, qua non dedit ac-V cedere mihi ad eundem D. Parisiensem. Et quo ad hoc placuit Nationi' sicut de toti Vniuersitati quod DD. Decani de Procuratores haberent ea-' dem die post prandium asib clare D. Rectorem ad ipsos Apostolos pete . dos; de iuxta hanc Conclusonem. adierunt D. Episcopum D. Rector EcDD. Decanidc Procuratores, ut legitur in eodem Codice. Eadem die. post prandium cum notabili Comitiua adluit D. Rector, D. Episcopum V Parisiensem hora Vespertina ab eodem Episcopo assignata; de ad Capel-- lam quae est in eius domo Episcopali; quae quidem Capella erat locus peris eum assignatus ad dandum Apostolos; qui quidem D. Episcopus post muI-- ta verba remisit Nos sine Apostolis; sed tamen retinuit secum M M Guil . t elinum Nicolai de Petrum Bos diere Notarios Apostolicos per quos misit eosdem Apostolos ad D. Rectorem, dcc. Sequentibus Comitijs fere semper actum est de prosequenda viriliter Substractione, seu Exemptione a Iurisdictione ordinariorum apud sum naum Pontificem. Et die Martis Decemb. Congregata per Rectorem Vniuersitate cum nonnulli impensis maximis ad prosecutionem istius rei opus fore, dicerent, Natio Gallicana statuit se vel propriis sumptibus exe-ptionem illam de appellationem prosecuturam. Nec res abij tabsque dis cordia Quidam enim Magistri e Theologiae de Decretorum Facultatibus publice asserebant hoc sapere haeresim, dc Facultatem Artium praesertim insimulabant qubdardentior esset caeteris in ei Exemptione pro se quenda. Quamobrem edixit Rector, ut ad 13. Decemb. in San- Iulianensi
aede adesset Facultas Artium, Causamque in Edicto perscripsi . Quid autem ijs Comiti ς actum fuerit, habemus ex eodem Codice, ubi sic scribit idem Guerry Procurator. - Die Iouis 43. Decemb. contio cata per Iuramentum praeclara Artium
is Facultas apud S. Iulianum Pauperem stipe art. Quo ad i. punctum priis mi art. Nationi ad partem retractae displicuit multum quosdam de Magi si stris nostris in Theologia irreuerenter esse locutos de D. Rectore de Pa. si cultate Artium, eo quod specialiter ipsa sustinebat appellationem con-- tra D. Episcopum Parisiensem i propter quod ipsi dicebant praedictam si appellationem quoad quaedam, sapere haeresim . Vnde ex consilio Magi ,. inui is strorun nostrorum in Theologia oui sunt de Natione Franciae, videlice eis NM. Dionysii Sabreno is, Guillelmi Eurardi, Petri de Vaticello de Io. , Monnet qui in Congregatione ista informauerunt Nationem. Viso quod is ea quae a quibusdam haererica dicebantur, isti asserebant Catholica deis inserta libris magnorum Doctorum Ecclesiae, placuit Nationi quod Fa-- cultas haberet sustinere appellationem in forma quae erat, de se subscriis bere contra quoscunque volentes eam articulare. Placuit insuper quod is ad crastinam Facultatis congregationem vocareturDecanus Theolo iae;
is qui in Congregatione Vniuersitatis praeceptum fecit D. Rectorico quod is erat in Theologia Baccalarius: dc dixit, quod Facultas Theologiae una o cum Inquisitore fidei intendebat agere contra istam appellationem: Et is D. Cancellarius Ecclesiae Paris . qui contra eandem appellationem suo is ossicio dixit se functurum, dic.
595쪽
Cum autem haec verba Decani Theologiae offendissent Facultatem Artium, postridie, hoc est i . Decemb. apud San Iulianum in Comiti j, eiusdem Facultatis, sacer Theologorum ordo per Cancellarium B. Maiariae& . Magistros in Theol. deprecatus es, culpam Decani, petijtque ignosci quod temere dixerat , nolle enim Facultatem Theol. a Facultate Artium ullo modo seiungi, aut desciscere. Ita scribit idem Guerry Die Veneris i Decemb. Congregata Facultate Artium apud s. Iulianum Pauperem per D. Rectorem super 2. arti c. quorum primus erat ad '. audiendum excusationes D. Decani Theologiae & D. Cancellari j. Secun
diis super supplicationibus 5 iniurijs. Comparuerunt praefatus D. Can cellarius B. Mariae & 4. Magistri in Theologia, duo Seculares & duo Re ligiosi, ex parte ipsius Theologiae Facultatis Deputati, qui Praefatum D. Decanum Theologiae de Praefatam Facultatem Theologiae excusauerunt dicentes quod non volebat separari a Facultate Artium, & hortabatur 'Nos ad bonam pacem dc unionem cum ipsis, non approbantes quae tenae re a Praefato Decano & quibusdam alijs de illa Facultate dicta fuerant, 'volendo articulare Facultatem Artium in sustinendo appellationem '
praedicham. Et eis regraciata est Natio de potissime Magistro nostro M. 'Thomae de Courcellis qui elegantissime proposuit in iacie Facultatis 'Artium, &c. Die Sabbati is . Decemb. in Comit ijs Facultatis Artium San- Iulianen sibus electus est in Rectorem Vniuersitatis M. Ioannes Have de Scotus
qui iurare coactus est se totis viribus reparationem iniuriarum a Praeposito Pari &alijs illatarum, appellationem D. Parisiensi Episcopo signi
scatam prosecuturum & quaecumque aduersus Cancellarium Paris. sta tuta fuerant, rata habiturum. Et ita reliqui dies huiusce mentis transie runt, donec tandem redierunt a Rege Legati Vniuersitatis, felici successu. Qua de re sic in eodem libro legitur. Die Mercuris i. Ian. conuocauit D. Rector Vniuersitatem apud S. Ma- thurinum super 3. art. i. fuit ad audiendum relationem Dia Ambissato. iarum nostrorum ad Regiam Maiestatem videlicet M. Petri Maliger De- . . cretorum Doctoris de M. Odonis de Credulio Magistri in Medicina, qui . . in suo reditu alios duos videlicet Magistrum nostrum M. Thomam de . . Gersono de M. Victorem Textoris antecesserant. Qui Ambasiatores iapriores facta sua relatione in facie Vniuersitatis supplicauerunt pro sua iaciduoatione. Secundus arti c. erat super quadam appellatione interiecta . . v. x, per M. Humbertum Dominici qui appellauerat ad Curiam Paria menti casu quo D. Rectori expediret Scriba Commissionem decretam per D. ... iapi Vices- gerentem in Curia Conseruationis ad faciendum insormationem .. Ai .
de prauaminibus nobis illatis per D. Parisiensem a quo appellauit Uni . iauersitas. Qui quidem M. Humbertus & Scriba citati ad congregAtio -
Mem comparuerunt in Congregatione eadem. Scriba contentus fuit da . . .
xe pr dictam Commissionem proslatam,non tamen sigillatam, D Rectori ... Sapplicauit tamen quod redae retur indemnis per Universitateria contra iapraedictum M. Humbertum. Praedictus autem M. Humbertus arrogander ia&ausu temerario non cessabat in facie totius V niuersitatis appellare ab
Vniuersitate ad Partamentum, licens se etiam esse exemptum a Iuramen- cito praestito D. Rectori oci Universitati &absolutum per Priuilegium quod
habet a D. Episcopo Parisiensi. Videns aucem ego eius arrogantiam &fatui talem in uerecundam secunddin Privilegia nostra requi sui D Recto-
rem ut in medium Vniuersitatis poneret eius priuationem a P ractica Cu- .riae Conseruationis. Deinde D. Decanus Facultatis Decretorum & ego .. requisiuimus D. Rectorem ponere in medium Vniuersitatis sua priuatio. ianum ab Vniuersitate&periurium. Tertius art. erat communis. Et quan- tum ad i. art. Natio Franciae retracta ad partem regraciata est imprimis
D. nostro Regi qui solus inter omnes de suo consilio habet sinceram age- iactionem ad suam filiam Vniuersitatem, de omnibus qui aliqua obsequia cicontemplatione matris Vniuersitatis repraesentarunt, Aduoationem ia
596쪽
D Ambassatorum suspendit usque ad aduentum aliorum. Quantum odi art. volebat indemnem reddi Scribam Curiae Conseruationis de Expedi. V tione ipsius Commissionis. Privabat ex tunc M. Humbertum ex Curia
Conseruationis & ab Vni uersitate, reputans eum periurum. Ne tamen V ex quadam temeritate videretur procedere, volebat eum citari ad pro V ximam Congregationem , auditurum suam priuationem, nisii renuncia et
'' appellationi suae Sc satisfaceret in eodem loco de iniurijs illatis V niuet ' stati, &D. Decano Pacultatis Decretorum, qui per Facultates de Natio.' nes ad partem rc tractas supplicabat pro priuatione saltem a praxi in Cuna '' Conseruationis, quae supplicatio fuit per Nationem concest adcamplius.' Lt hoc Conclusi. GuERRY. Interim praedictus M. Humbertus diem dicit Rectori, Decanis De cretorum de Medicinae, ac Procuratoribus Nationum. . Ianuari j vi a d. essent, causamque apud Partamentum contra Episcopum Paris en sem defenderent. Et die T. Ianuari j cum ob eam rem Comitia cel brarentur apud Bernardi nos, idem significauit per Ostiarium Curi Quod quidem non parum turbauit uniuersitatem , eoque adduxit ut Curiae denunciatum voluerit se nolle eius stare Decretis , quod om nia sua priuilegia infringeret, sed si seclis facere & vltra progredi vel let, se Regem appellaturam , caeterum Humbertum ex Vmuersitati et gremio excusium voluit. Patet ex eodem Codice ad diem 7. Ianua dij quo legitur Vniuersitatem super 3. art. fuisse congregatam apud Bernardinos. Primus erat ad proni eurim qui ιν uim adrornamentis parte M. Humsen actu contra D. aiatorem, Decanos Decretorum, Medicinae tesse Pro oratores Nationum die Venerar . Ian. αι qui m M. Humbertus is ac tu facie torius Viuersitatu adi ornari fecit de nouo in ipsa Congregatione in S. Reν- nardo Facultatem Anium, Medecinae Decretorum ad Curiam Partamenti
ad dies Praepositur e Paris fecitque Ostiarius Curiae praefatae Partamenta inhibitiones sub magnis paenis D. Re lori, Decanas, Procuratoribuin o Cσmmi 'rast, datis ad aciendam informationem contra dictam D. Parisiensem. Voca rusque est ipse M. Humbertus, ct in Congregarione ipsa o ante per Alde m e latus , qui caem praesens esset, non dignatus est respondere. Et quoad sum arti c. placuit Nationi Franciae ad partem retras e priuare adhuc ipsium M. Humsertam , o Curii Par lamenti norificare, quod casu quσd vesset sic priuilegiis nomisci nos molestare, Imiueritas apte abat ad D. nostris Regem ; nec voti t nam de tatu Priviles s ne siris, ast priuationibus o Constitutionianae per Nos fi Ire aliquo modo e noscere. Placuit insuper ipsi omnes Ad senis s
In hisce angustiis posita Vniuersitas expectabat iuxta litterarum Regiarum tenorem, donee sibi a Senatu Parisiensi satisfieret: praesertim a uoad Ceilationum causam quamobrem delecti fuerunt ab Vniuersitate
qui cum D D. Senatoribus colloquerentur, reique componendae rationes excogitarent. Quod cum saepe reliquo hoc mense agitatum fuisset,ltandem nonnullos pacis Articulos porrexit Curia; sed quia volebat resumi lectiones antequam aliquid statueretur, cum id relatum est in Co
initiis 3 die Febr. habitis, Uniuersitas in duas sententias omnino diuersas abi jt: alij enim resumi volebant, ali; non ante quam articuli lecti de sigillo Curiae sigillati fuissent, ut legiturin eodem Codice, scribente M.
Petro Marte tunc temporis Gallicanae Nationis Procuratore. Die, inquit, 3. Feb conuocauit D. Rector apud S. Leonardum univer si sitatem supera art. i. fuit ad audiendum relationem De putatoriam Vni. si uersitatis, ta ad audiendum aliqua quae fuerunt concessa Vniuersitati ado pacificandum materiam Ces attonum per dominos de Curia Parta menti. Secundus articulus fuit communis super supplicationibus de iniuriis. Et quoad illum art. supplicauit quidam pro adiunctione Vniuersitatis. Quan is tum ad i .art. placuit Nationi conformiter ad alias imprimis habere lit is teram illorum articulorum nobis concessorum per dominos de Curia
is Partamenti sigillatam sigillo Gra fati j , qua habita, deliberare super
597쪽
resum p tione Lectionum, & non aliter: quia materia resumptionis lectio num non erat posita in medium per D. Rectorem. Nihilominus tertio i 13. funeriores Facultates absoluebant D. Rectorem a suo iuramento & vo Iesant actualiter resumere lectiones , A quod die Martis sequenti fieret 'procellio Vniuersitatis: volebant tamen quod ista resumptio non sorti retur effectum quo usquedc donec vidissent huiusmodi litteras. Et quo ad hoc renuit D. Rector concludere, attento quod non posuerat mate- 'riam Resumptionum in medium. Sed Decanus Facultatis Theologiae conclusit usurpando officium Rei horis:&sic fuit quaedam discordia mo- 'ta inter superiores Facultates de Artium Facultatem. Haec discordia leui de causa orta inter Facultates, ipsam poeiae Universitatem subuertit. Molesie ferebat Artium Facultas exemplum illud sine exemplo , temeritatem que Decani plecti postulabat: & reuera donec poenas luisset, interdixit omnibus suis suppositis frequentare lectiones vllius Masistri de Superioribus Facultatibus: ut legitur in eodem Codice. Die Sabbati . Feb. fuit conuocata Facultas Artium per D. Rectorem in Iacobitis super r. art. i. erat ad pacificandum discordiam motam inter Facultates superiores dc Artium Facultatem, super modo procedendi. 'Secundus fuit communis. Quantum ad i. art. placuit Nationi Franciae conformiter ad alias Nationes, quod D. Rector non dispensaretur de 'iuramento praefato super materia Cesiationum , sed potius illud idem ha beret renouare. Quantum ad modum procedendi, voluit quod mitte- xetur notabilissima Ambassata ad D. nostrum Regem, ad informandum cum super excessibus iniuriarum filiae suae illatarum. Placet insuper for mare appellationem contra illos de superiori Facul tale, de at tentatis, vel 'attentandis per eos ad illum, vel ad illos, ad quem vel quos speetabit. Vo luit insuper quod D. Rector haberet praecipere omnibus tam Iuratis 'quam non Iuratis quod non vadant ad lectiones Magistrorum d 'superio ri Facultate sub poena pertur ij & priuationis in perpetuum a consortio 'Vniuersitatis: de consimili poena punirentur Magistri Legentes. Et vo- luit quoad hoc quod D. Rector haberet alligere litteras de eorum peria 'iurio dc priuatione in perpetuum a gremio Vniuersitatis.
Voluit quod in prima Congregatione conuocaretur D. Decanus Faculta tis TheoAgiae reuocaturus Conclusionem istam, si fas sit eam vocare concis sonem, quam fecerat in S. Aernardo in die Dominica praecedente. Et iuxta hanc
Conclusionem per Bidellum ipsi Decano significatum ut sisteret se, die s
apud S. Iulianum. adsuit,&iussus reuocare Conclusionem quam tulerat veniamque precari quod nouo exemplo & nunquam antea audito ausus fuisset Rectorem agere, recusauit, donec suam Facultatem aliasque Superiores in hanc rem consuluisset. Igitur contra eunt sententia lata est quae sequitur ex eodem Codice. ει Die s. eiusdem mensis fuit conuocata Facultas Artium in s. Iuliano ..per iuramentum super i. arti c. i. fuit ad audiendum annullationem & rc- uocationem Conclusionis quam fecerat D. Decanus Facultatis Theolo ianae in S. Bernardo in nouissima Congregatione. Secundus fuit super sup- ..plicationibus&iniurijs. Quantum ad i. arti c. comparuit D. Decanus in . . dicta Facultate de interrogauit eum n. Rector an concluserat: & respon- ..dit, quod ii c. Tunc praecepit sibi D. Rector quod vellet annulla re & re . iauocare stam Conclusionem . . Respondit quod non erat vocatus ad re- ianunciandum Conclusioni, sed solum ad consulendum : Et quod volebat . . petere consilium ab illis de sua Facultate de de Superioribus Facultati. iabus. Et super hoc deliberauit Natio quod tricies conuocaretur per iu- .. ramentum addictam Facultatem renunciaturus prcfatam Conclusionem, iacomputando primam vocationem pro una vocatione: si non compare- ret, dc si etiam non vellet reuocare eam, quod declararetur periurus per cias fixionem scedularum in valuis Ecclesiae, ecc.
Anxius ille Facultatem suam aliasque Superiores consuluit: quae factum ci improbantes, postridie nonnullos e suis miserunt qui praedictum Decanum ci
598쪽
excusarent, Conclusonem irritam declararent, factum insectum erevelle testarentur, neque velle cum Facultate Artium ullo modo diuor H tium facere. Id quoque in eodem Codice habetur. H Die 9 sequenti suit conuocata Facultas Artium in S. Mathurino petis iuramentum super tres articulos Primus ad audiendii annullationein &te. ,, uocationem Conclusionas captae per De canun Theologiae. Et quoad illum , arti c. venerunt nonnulli Magistra de Superioribus Facultatibus deputatiis ab illis Facultatibus, ad intimandum aliqua Facultati Artium. Imprimi is exhortabantur Facultatem Artium ad unionem Pacis & Concordiae. V M terra excusabant D. Decanum Facsitatis Theol. dicebantque quoil erat pari a credam suae Senei fuit , se dicebant quod Conclusionem quam fecit, re via anti, nussum. Et de ido disio quaesiui in rumentum nomine Nationu. Quantum ad ,, istum arti c. deliberauit Natio Franciae quod D. Deciantra coram Norario ba v berei dicere quod reputat Conclusionem istam quam fecit, ρυ non habita, C m D dum facundi pro non DE Zo. Et quod virtute istius Conclusionu non intendit v futurum praeiudicare Artixm Facultati. Secundus arti c. fuit ad audien d
D minutam cuiusdam litterae porrigendae illis de venerabili Curia Parti
menti quam consecerant deputati de Facultate Artium. Et super isto P puncto deliberauit Natio, quod volebat quod ista minuta cominum careo tur Decanis de Superioribus Facultatibus. qui haberent conuocare sua D supposita ad visitandum illam minutam, qua visitata D Rechor conuoca. ret Deputatos Universitatis. Et si videret, quod illi de Superiori Facul. ta te vellent se unire nobiscum ad porrigendam illam litteram domini, dera Partamento D. Rechor haberet conuocare Uniuei sitatem & non alias. ' Tertius art. ruit super supplicationibus & iniurijs. Et quoad hoc regra- ciatur Natio Magistris de eorum exhortatione ad pacem & concordiam, quia ipsa non quaerit nisi pacem 5c concordiam. Caeterum resumptis aliqualiter Lectionibus sublataque cessatione sermonum praeterquam in tribus Parochijs unde causa mali processerat. Ecce dum 1 . Martis, ad electionem Rectoris concurritur, oriuntur noui tumultus, ad quos sedandos aditur Curia Parisiensis. Et illa M. Nicolaum Marchant Senatorem iubet inquirere in iactum factique rationem. Ele. eius autem suerat a 3. Nationibus, Franciae, Picardiae & Germani. II. Petrus Caros: ab alijs vero ec a tota Natione Normaniae M. Henricus Me gret pro quocum sententiam tulisset Senator praedictus, ab eius Iudicio Facultas Arcium appellauit: nec tamen loco de tempore opportuno aP-pellationem suam intimauit: quamobrem praedictus Megret petiit dc impetrauit Mandatum Regium quo co eret Facultatem ab appellatione desistere, aut caulas appellationis proferre. Sed id potius ulcerauit animos Fac ut talis, quae Iudicia Curiae omnino statuit non subire, vi scribit No. . se M. loannes Quarreti Procurator Nationis Gallicanae. Die Mercuri j,inquit, quae suit io. April D. Rector fecit Facultatem Amώ. se rium in S. Iuliano conuocari super 3. arti c. i. erat ad audiendum tenorem roai,. cuiusdam Mandati Regi j impetrati per M. Henricum Megret. Secundus, , erat ad ad uisanduin modum procedendi in dicio negotio quod tangebat
,, clectionem D. Rectoris Tertius erat communis, dcc Quantum ad i. , , arti c. lethum fuit praedictum mandatum, cuius Conclusio crat , ut cum
se Facultas appellasset a M. Nicolao Marchant commisso per Paraamcn- tum ad saciendum informationem super modo Electionis Rechoriae de nonis relevasset suam appellationem, quod erat in praeiudicium Impetrantis, is propter dilationem; cum Oricium Rcchoriae de quo erat serimo, sit solumis trium mensium, haberet infra certos breues dies ipsa Facultas dicereis causas appellationis,&c Cui mandato extitit Responsum, quod non adri Partamentum erat appellatum, sed ad supremum D. nostrum Regem. Et displicuerunt in summa quaedam narrata in dicto Mandato, videlicet , quod ali ut de Facultate de signanter D. Rector M. Petrus Caros vocari bantur Clamato res, Brigatores A talia huiusmodi Displicuit etiam quod M. Henricus Megret qui erat vocatus per Iuramentum, non compar 3 it
599쪽
Vniuersitatis Parisiensis. 191
in Congregatione. Et fuit conclusum quod iterato vocaretur ad primam dicturus causas. Quantum ad i. artic placuit Nationi, quod ego habe. I 13 rem adire Curiam Paria menti cum ali)s Procuratoribus & dicere quali. ter appellaueranius ad Regem, nec intendebamus quouis modo subire Iu. risdictionem illius Curiae. Et casu quo vellent direct E. vel in directe co gnoscere de huiusmodi Electione Rectoris, quod de nouo appellaremus 'ab eisdem ad dictum supremum Regem. Quantum ad 3. arti c. iupplicauit PD. Rector quod Facultas haberet defendere factum tanquam proprium, cum tangeret Privilegia Facultatis. Et placuit Nationi defendere viri liter contra quoscunque de expensis Facultatis. Et si crat necessarium mittere ad Regem, erat parata dare suum Ambasitatore in de suain quo
Sequentibus Comitijs vocatus est iterum, ac tertio praedictus Megret, e gremio Vniuersitatis ejectus omnique iure priuatus, dc eius priuatio lnis scedulae publice prostiterunt. Item 3. Procuratores Curiana Parta menti adire iussi reserunt remissam causam illam Rectoriae Electionis ad i. Vniuersitatem. Qua de re sic scribit praedictus Procurator Quarreti in eodem Codice. Die Sabbati, quae fuit 13. mensis Aprilis, conuocauit D. Rector prae claram Facultatem Artium in S. Iuliano super 3. arti c. quorum Primus' erat ad ad uisendum si idem D. Rector cum 3. Procuratoribus, scilicet 'Franciae, Picardiae & Almaniae qui erant adio urnati personaliter coma 'parituri in Partamento, haberent ibidem comparere. Secundus erat ad 'audiendum responsum M. Henrici Megret qui . vice ci de abundanti 'erat citatus, de per iuramentum vocatus ad dictam Facultatem. Tertius erat communis super supplicationibus de iniurijs. Quantum ad i. arti c. 'Natione retracta ad partem, ut moris est, placuit eidem quod tres Procuratores qui erant adi Ournati, ut praedictum est, haberent eandem ad ire venerandam Coriam Partamenti. Nec placebat quouis modo quod 'D. Rector haberet eandem adire pro quocunque mandato facto vel fi 'do. Procuratoribus verbi limitabat potestatem videlicet de sol una de . clinando forum illius Curiae. Et casu quo illi de praedicta Curia vellent Vcognoscere de materia tunc currente quae erat materia Electionis Recto. Ariae, Procuratores haberent ab ijs appellare ad supremum Regem. Et ut Conclusio haberet vigorem, iurauerunt omnes Magistri qui tunc fuerunt in Congregatione in manu sui Procuratoris de super sancta Euange lia, nunquam obedire alteri Rectori nisi ordinato & recepto per Facul ta- ..tem, non obstante quocunque mandato Regio, aut etiam Arresto dato, .. vel dando per Regem . vel Curiam Par lamenti. Quantum ad 2. art. fuit iavocatus M. Henricus Megret per Bidelium alta voce pro . vice, & de .. abundanti, qui cum non compareret, siue eX contemptu, sue alia qua. . . cunque causa inconsulta, voluit Natio conformiter ad alias Nationes, iaquod quana celerius fieri posset, assigerentur scedulae per valvas Eccle. Lartim de alia loca solita, periurium, priuationem, A perpetuam a gre- mio de consortio Facultatis resecationem continentes. Quantum ad 3 art. supplicauerat D. Rector pro adiunctione consilio, auxilio in materia iacurrente. Cui supplicationi benigne annuit Natio cum aliis Nationibus iacapiendo etiam facium suum tanquam proprium. Voluit etiam quod pos . . sent fieri disputationes in vico Straminis tempore inordinario ad expe- ditionem Baccalariorum. Insuper cona paruit D. Cancellarius S. Geno. iaueta qui praesentauit Facultati . Examinatores pro suo examine videli- iacet M. Ioannem Sannier pro Natione Franciae, M. Ioannem Boulanger iapro Natione Picardiae, M. Ioannem de Bauent pro Natione Normaniae ia& M. Arnoldum . pro Natione Almaniae quorum 3. scilicet Gallicus, ta. Picardus.& Almanus fuerunt acceptati per Facultatem dc fecerunt iu ramenta solita in conspectu Facultatis. Normanus vero non iurauit illa ..die , cum inhibuisset sibi Procurator suae Nationis propter separatio- cinem quam fecerant ab alijs Nationibus. Non obedieDam enim tunc D. o
600쪽
V Rectori, scilicet M. Petro Caros, sed praebebant consilium, auxilium te V fauorem M. Henrico Megret quamuis non esset de Natione sua. Et ista
V omnia conclusi. V Finita autem hac Congregatione , Procuratores Picardiae &Almaniae a cum suis Deputatis : dc similiter De putati Nationis Franciae, & ego adi a uimus Curiam Paria menti, sicut erat conclusu na. Sed antequam intrare a mus Cameram ad habendum audientiam, superuenit M. Guillelmus Me arauit qui secum asserebat scedulas Privationem M Henrici Megret con
. tinentes, sigillis Procuratorum sigillandas ; quas etiam in Capella pa o latij sigillauimus, & sigillatas in valuis Ecclesiarum & locis publicis affisi is mandauimus sine mora. Quo facto, intrauimus Cameram &habuimus au a dientiam ost ijs clausis. Et omnibus propositis pro parte M Henricia Megret & Nationis Normaniae sibi adhaerentis: Similiter ad omnia Re a ponsionibus datis conformiter ad priuilegia nostra per aduocatum Facul
a talis extitit ordinatum per Curiam quod causa remittebatur ad Vniuet. talem. Et eadem hora remisissent ad Facultatem, sicut quaerebamus, s lis aicebant Facultatem esse partem: qua propter non debebat sibi remit. - ti causa. Indignati etiam fuerunt Domini illius Curiae contra Faculta. sitem Artium propter tria. Primo quia fuerat eis relatum quod nedumis concluseramus, sed etiam iuramento roborari feceramus Conclusionem 4 ce non obediendo Ordinationi Curiae, si quid ordinaret contra Conesu si non em Facultatis. Secundo quod priuaueramus&priuatum declaraue si ramus M. Henricum Megret, non obstante appellatione sui ad Paria si mentum & eiusdem appellationis intimatione. Tertio quia Scholare, M., Roberti Remigij privaremus eo quod M. Henricus Megret moram tra si nebat in sua domo. Sed de isto tertio sinistre erant informati. De alii, si vero duobus oportuit quod haberent patientiam cum fuissent conclusiis her Facultatem & executioni demandata. Et nihilominus si fuissent in si fieri, mater Facultas erat intentionis ducendi ad factum esse. Interim M. Petrus Caros Rector veritus ne causa esset longioris & periculosioris dissidis, s Rechoratum retineret, ut vidit adiri Curiam iam libens abdicauit etiamque racultati Artium suum Magistratum sponte remiserat, cum Senatusconsultum de quo supra, latum est. Quamobrem praedictus Quarreti Procurator Nat. Galf. conuocauit Facultatum Ar tium ad quam retulit quae in Curia Parta menti gesta essent. Sic autem ille hac de rescribit in eodem Codice .
. . . - D ς LVnxys, April. Ego Ioannes Quarreti conuocare feci racultatem
κ . . Artium in S. Mathurino super 3. artic. Et hoc incumbebat mihi ex ossicio . . . o I rocuratoris, cum vacaret sedes Rectoralis & Facultas careret Rectore is & hoc per resignationem puram & simplicem, & proprio motu, quam se si cerat M. Petrus Caros in manibus Facultatis. Primus erat ad audiendumo quae acta per Nos die Sabbati praecedente fuerant in Partamento Regio. o Secundus erat ad audiendum ordinationem Curiae super materia curreno te quae erat Electionis Rectoris V niuersitatis. Tertius erat communis su is per supp li cationibus & iniuriis. Quantum ad i. arti c. exposui in conspecta is ipsius Facultatis ea quae proposita fuerant per Procuratorem & Advoca si tum M. Henrici Megret & Nationis Norinaniae adhaerentis. Quae uulis dem omnia tendebant ad istam Conclusionem, quod Domini de dicta is haberent eidem Megret adiudicare Ius Rectoriae, & munimentari Rectoris e manibus M. Petri Caros substrahere per manus ostiarii Par is lamenti.& eidem Megret tanquam vero Rectori tribuere. Requirebantis etiam iidem Procurator & Ad uocatus detentionem & in carcerationem is x ocuratorum Facultatis, qui non obstante appellatione dicti Meeretis ipsum priuatum declarauerant,& scedulas per no capublica assisti deere' is uerant 1 sicut ipsi Procuratores Franciae, Picardiae& Alnoniae in praesentia totius Curiae confitebantur. Exposui insuper quid per Ad uocatum. nostrum fuerat responsium , videlicet quod Ele Lo Ret Oxo ad G m Facti
is tuum Artium decitabat, se per hoc prae in tiam supra Gueri Facultates habebat