Vita p. Baltasaris Aluarez è Societate Iesu, ex prolxiore eiusdem Historia quam p. Ludouicus a Ponte ediderat, delibata a quodam ex eadem Societate L.I. S.I.

11쪽

No infascripti, Jera Theologia Doctois

res facultatis Parisiensis legimus hunc Iibrum, cui titulus est Vita P.Baltasaris luareae., in quo nihil fide Cainolica indignum reperientes, ut Typis mandetur iudicauimus Lugdun ' Septembris a nicis

Conuentu S. Bonaventurae.

CONSENSUS

VIs Procuratoris Regis consensu fiat vi

petitur. Datum die . Septembris anno I 6 4.

VITA

12쪽

P. BALTASARI s

ALTAsAn AluareEAntonio luareet Catharina Matiricia Ceruerae natus est. nobilibus in Dioeces Calaguritana parentibus aetatis anno vigesimo altero Societaties Esu nomen dedit; Societatis ver confirmatae quinto, decimo; quod utrumque in S. Bernardo animaduersium est , cum Cisterciensi ordini se adiun

13쪽

adiunxit Senectutem ergo carorum parentum, serorum orbitatem, Meiusmodi perplexas remoras melioris patris securanducia excussit, affulgente sibi per prudentes in Christo, cognatum praecipue diuina luce, in qua Societatis institutum , multas quidem ob causas, sed

hanc potissimum aliis antetulit, qubdium primigenio spiritu caleret quem

propterea cognatum sic semper coluit, ut ex itinere milliaribus decem quandoque diuerteret ad eum untaxat salutandum. Simancae in Tyrocinio quod Bu- stamicius B Francisci orgiae familiaritate notissimus regebat, qua pueritiae pie admodum tradume, qua commilit num ardore incensas,in precationem ponitus, amictationem sui caeterasque virtutes immisit sese , ratus quod postea quibus diu praefuit,inculcabat) quo gradu coepisset , eo te reliqua vitae patia decursurum. Laboriosum id dulceque

otium vix libarat cum acturus cocum i-

cinum in Collegium mittitur, ubi perinde aliquot mensibus se gessit, ac muri- quam foret praeter coquinariam factu-

14쪽

CUM DI Inde abseluti quae ante prouexerat, Philosophiae ac Theologiae studiis, tam idoneus euasit ad regendas Societatis domos ac Prouincias, omnisque generis animas, ut esse cuiuis in iis muneribus pro exemplari posset , haud tam quidem excellentia disputatricis Schol sticae,quam coelestis,& precando haustae.

cum Deo.

DRecandi tam ardens studium ab L Tyrocinio ineunte Deus illi amarat, ut diceret religiosas mentes velut pendens saxum vim pati grauissimam. qciamdiu ab diuina consuetudine , ii quam rapiuntur proruunt in hI-benturi qui vero eiusmodi essent plus hora una rerum conficere, quam alios multis, nee enim adhaerescere negotiis. sed iis quanto us expeditos,suopte mox pondere in Deum reuolui.

15쪽

post etiam anxio, modum hunc desiderio posuit, ut praecationis horas, obedientia metiretur praestare inquiens, quod dedisset Deus, cum eo diuidere, quam furari , ut plus aliquid dares, ac obedientiae holocaustum rapina temporis foedare, nec fore prorsus cum illo Deum , qui Deo ad alia vocanti se adorandum sebduceret dum enim S. Matthaei die expostularet apud Deum angustias temporis, ad agendum cum ipso vacui, factum est, inquit, ad me verbum Domini acciuiescere, 'oc tibi sat puta, quod etsi vetaris mecum fusus

loqui, opera tamen ta tua.

Praescriptis ergo ad precandum ho-ris, ita totis ad unguem fruebatur, ut solidas noctes quandoque iis adderet putfacultate usus offici fere autem semper aliis presuit coram Augustissimo Sacramepto, duas tres-ve expleret horas,

cum se ad quietem caeteri recepissent; 'Qv octo quotanni vel quindecim dies sese colligeret; aut, si horum copia negaretur,unum sibi ex mense; medium, eumque matutinum ex hebdomada seponeret diem, Christo integre donandum et

16쪽

dum tantas in orando norat utilitates

esse. Quare sedecim annis, quibus totis haesit in communi precandi methodo ab S. Ignatio praecepta, nihil quamuis minimum de traditis ad eam regulis neglexit, intex magnas dissipati, qu lentisque animi nebulas , molestiasquc se durauit,ac si perpetuo adspirantes haberet fauonios caelestis consolationis. Hoc inter orandiam feruore Vapo ratus, quae meditatus fuerat, ultro per diem animo versabat, cogitationis reliquiis diem festum colens; vel in foro compitis adeo collectus, ac si in cubiculo moraretur Lillud magni viri, facto, dictoque constanter retinens, prae sentis Dei memoriam paulatim evane scere, nisi prolixae frequentia orationis

foueretur.

laser precationi argumentum. T Ost castigatam diu mentem acculi satoria suimet ac vindice medit tione,

17쪽

s Vita P. Baltas quarem,tiones Christum bi magistrum virturis , praecipium legit, parique illi teme-

Titare, ac reuerentia, Domine, aiebat, uterque nostrum ab aeterno Patre suas

habet officij partes, tu docendi, ego, v potero, ducendi ; attente audiam Magistrum;pronus in genua Dominum;manibus sublatis Deum, nec quidquid tur 'barum undevis ingruat statione hac s- tuque discedam. Ita se contemplationi dabat , rebaturque acutissimo dolore, quod thesauros nobis in Christo don to tam parum nossemus qua re tantae ignoratione nullam censebat Christi mis pernieiosus nocere, ipse veris eius. dem erga homiliae amorem, de amore

illius in Patrem aestimans immense illo ineffabili hcuius patris causa fratres, natu minores tantum dilexerat totus

in eo, eiusque vitae, sed mortis notissimum arcanis habitabat, totum se ad eius imaginem, lineamenta fingebat; increpabat suam duritiem, quod amantem non saltem redamare quod infinitis nominibus quae inuestigabat diligenter ac subtiliter expendebat aeterno Patri, aeteria Spiritui, Matri Beatis, Sanctis

r. amabi

18쪽

Caput IV.

amabilem, Munice carum, ipse frigide cogitaret, possetque cum eo aliud quid

piam amare. . .

Hinc veris fiebat, ut peculiari apparatu dies praeverteret quibus sacra ipsus coluntur mysteria, Natalem, Epiphaniam, reliqua, maxime vero mor tem Tacratissimos cruciatus, in quibus discebat amorem proximi, suique odium tresque illos Christi indiuiduos comites, Paupertatem, contemptum dolorem, cumque orandi stadium ingresses hortaretur, ut ab Christo patiente initium facerent, tum vero nostris saepe iterabat, ne se quidquam censerent promouisse, donec IE sv de cruce prudentem mente perpetuo gestarent.

π Vius vero gestandi summam, ILI haud putem alibi quam in sui mortificatione habuisse, cuius cultores morte breuissima vitam hic vivere es bat,qua nulla esset in terris dulcior, scite

19쪽

r Visa P. Baltas. Larem, illis aptans quod Martyribus sanctis Ee-

res gratulatur, Mortis sacrae compendio, vitata beatam possident. Imprimis ergo naturae indolem per se ccam palumque affabilem subegit, ut quidquictalli asperum inerat, in se retorqueret facilitatem miram, comitatemque aliis exhibetet Parentes dei Me, ac patriam nec hominabat unquam, nec adducebatur ut viseret , licet Romam iens, ac rediens plus inde tertio milliari non abesset iussius autem quandoque reuisere non ante paruit quam multa in oppositum obiecisset: eam ob causam nihil a propinquis admisit unquam, ne se doni ullius vinculo iis obligaret. Ad haec Romae cum esset, visendorum theatro; videre nihil voluit, spectantibusque diuersa comitibus, ad sacros interim Sanctorum cineres orando substitit. In cibo ade nihil peculiare lautumve habuit, vi si quid tale ubi poneretur, assidenti hoc daret, mutaretque cum illo, ubi caute pollet, si quid sibi venisset in communi demens commodius .missa, vi fit nonnunquam, bellaria infirmis destinabat, nulla cibi eorum in- dulgens

20쪽

dulgens particula aegrotus ipse stomachum nauseantem magna vi ad cibum cogebat ducebat sensim amarissima pharmaca, meorum residuo quasi aromathite palatum, fauces colluebat. Abulae cubiculum delegit tam angustum vix vi in eo sese commoueretri nunquin ad sedendum tametsi ex morbo debilis nisi scabello usus est ligneo, totum corpus quotidianis verberibus saeuissime e Eudere, ciliciis, inedia, strati duritie tam dire frangere, ut inhibendus fuerit obe .dientiae habenis Lanimo scilicet, quod is dictitabat, Christi sui amore saucio, societatem illaesi corporis ac bene ha

biti non ferente.

3 Sed via grassatus excellentiore in praefocandis voluntati bus propriis maior fuit, intelligens Deum nolle nos revila delectari, nisi caelitus profecta, deperinde vi lutum a figulo sc animum nostrum tamdiu ab se versari, dum ad omnes ipsius vel minimos nutus docilis exisset. Itaque Dei voluntatem sanctis etiam suis anteponebat deliciis, & rogatus quandoque cur praeter morem cogitabundus esset contendo, inquit, a me