Vita p. Baltasaris Aluarez è Societate Iesu, ex prolxiore eiusdem Historia quam p. Ludouicus a Ponte ediderat, delibata a quodam ex eadem Societate L.I. S.I.

발행: 1644년

분량: 147페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

vatis Deum adumbrantis, Pauper inae ego, in laboribus a iuuentute mea, humiliatus sum, conturbatus. Qua verba viam, vitamque illius denotant paupertatis , dolorum, contemptus comitatu stipatam perpetuo , crescenteque per aetatum gradus, dum quo praeterea scanderet defvisset. Huius Christi I Eras paupertatis, qua, cruciatus de ignominia comprehenditur, triplicem ordinem Baltasar distinxit Infimum,misi per se magnum,quo Christus rerum infimaru possessione omni,memoria,& amore abdicauit sese, uno illarum conteritus mendicato, parcissimo, vilissimoque se, qui vitam corporis retineret, famem, sitim caeteraque incommoda non arceret. Alterum quo, iotentibus, ω gnatis, S assectatoribus,, amicis carere voluit, quibus se ac sua tueretur quin, nec ullas, etiam cum Matre sanctimma amicitias iungere, nisi liberas plane acie Dei Solius nutibus adoranilis aptas.Tertium, quo se potentia, sanctitate, sapientia, libertate, ac imperio sic nudavit, ut atrocissimos propterea hostes, de doloetes, contumeliasque pateretur. Quod autem

132쪽

Caput X XVI. O,

tem sagax medendi Baltasar sat intelligeret Religiosis iteratis nihil esse cupiditate honoris damnosus, quam vulgo item commoditatum quaedam primum, post insatiabilis inuestigatio subsequitur, idcirco hanc partem de amore contemptus, ignominiae crebra rationum incude tundebat, etsi mulios sciret clari nominis ad Dei gloriam momentum vanitati suae praetexere, reclamante prorsus experientia, quae sibi ipsis viles .abiectos, exhibet nobis Israelis Reges credentium Patres , seruatoresque anima

rum.

CAP v et XXVI Perfem Bais saris in amore diuinae

moluntatis. TVit perfectus Dei amor, eaque pla- Leendi studiiim , cuius accessiones huc usque attigimus) Baltasaris summa perfectio huius nunquam retro lapsara incrementa ad perfectam diem eximie prouecta obitus excepit, non enumerabo eius amoris gradus, cui adscensus ipsos descri

133쪽

descripserim, quoad chara breuitas sinebat tantum eius nonnullos de eodem interiores sensus , motusque proferam,

ex quibus eluceat certius, quantum eius apicem teneret. Primum enim clara in

luce perspexit relligio si hominis princeps

opus ac palmarem laborem huic totum amori integre deberi esse religioses ordines fornaces totidem in quibus accenderetur iste ignis,& erudiretur in arte, modoque ardendi; cruda verb saxa,mollita candescerent esse, inquam, sanctimoniae officinas, LXenodochia, huius strinnue telo dulciter ictorum. Dei quas vocabat erga se misericordias, inuarum sibi accuratum n tarat indicem, communes quidem ducebat ut proprias, nec patiebatur harum ullius in se memoriam, aut obsolescere, aut languere, praesertim vero illius amoris quo uos Deus complectitur , qui amor fons est largus perennis magnorum in nos beneficiorum lis ergo tum se inflammabat, beneficiis tum sponte totus urebatur,& hoc igne desideriorum nequaquam inertium,thesauros sibi apud illum cogebat, qui non minus est uiis

Vere

134쪽

caput XXVI. IEI

vere volentibus , quam facto praestantibus liberalis. trio, inquit, sacris operatus gratias agerem,occurrit de hac Dei amandi forma , debere me illi mea mecum omnia consecrare , tempus meum, meas delicias, amicos, omnia, lectissima,

atque charissimam cum nihil horum ipte sibi reseruasset, sed cuncta mihi sua,summa, infima, douaasset;arderetique prae cunctis seipsum tradere, qua suaui cogitatione delibutus in tantam ipsius bonitatem inclinaui unde alios crebro stimulabat, tanti sacerent Deum, ut quicquid habe' re amoris possent , indignum putarent ipsius Maiestate; colligeret proinde,quic quid eius viquam per inferiora haec temere sparsissent, seu cum illa nos spernunt, ab se reiiciunt, seu cum ambiunt atque depereunt , ut totum in Deum coniicerent, comperturosque tunc re ipsa, non in fluxis illis, ted in uno Deo vera summam laetitia inesse, huc aiebat magnam Dei prouidentiam collimare, cum res ita dispensae, ut ab creaturis repellamur, hoc est, ut ea nobis non satisfacian cum adsunt adesse autem non pro voto nostro, sed pro li-

135쪽

1 11 Vita P. Baltas assareet,

bito suo velint, figuli rota volubiliore; transire denique ad alium quemlibet festinent,ubi sibi fore quam apud nos meliuscule suspicentur hanc esse porro stoliditatem nostram,ut isto millies decepti

ludo, non ahteuertamus ab deserturis ad Deum transfugere; indeque fieri, ut hec esuriamus Deum inre creaturis satiemur. At ipse id fortiter cauerat s nec rei vilius quanquam leuissimae, aut personae assiet delectatione cernebatur, quae ingenuam eius diligendi Dei retardaret , perturba retve libertatem 3 Postremo illum Dei amor eo ex tulerat, quo equit sibi imius ascendi; ad perfectam Himirum cum diuina voluntatis propriae consensionem quod esse maximum sacrificiorum intellexit dum quiddam ex Deo peteret eius , ut puta bat, gloria opp6rtunum. Alias autem ambisenti, an expediret tunc celebrare, cum sensisset intime, quanti si diuinae perceptio voluntatis grauioribus maxime in rebus, qualis est accessus ad Altare, ingemuit, maxime ac ingemis. ccndum hic nobis cognouit, hec sine' crymis uiuendum . quibus danta esset

circum

136쪽

t caput XXVI. I 23

circumfusa ignorantiae nox , discutiendasque has tenebras orationis perpetuitate, ut esset promptior erroris venia, si quando is nobis contingeret. Alio quodam die animaduertit deesse tempus Societatis hominibus posse, quod priuatis suis darent arbitriis Lad diuina neque

tempus, neque materiam, nec opportunitates unquam defutura; nam H grano

frumenti mors prius quam fructus decreta est, quam stultum dolere occupatione, quae propriam necat voluntatema ac si mortis genus optare nos Dominus iuberet, quod possit mitius uis ad quam nec ferrum, nec ignominia adhibentur Tales esse porro Societatis occupationes, stationes a Deo nobis constitutas, plena ipsius obedientiis spatia,incisast hiantes venas quibus ex animo innatae voluntatis impurus sanguis detrahitur; expeditissimas,in pol si hostium ditibustinstratas, opulentasque vias : Quin de ipsis quoque deliciis animi acquiescebat plane volenti Deo in quamuis duceret pro thesauro, cum experitur mens se non posse absque Deo, Deique Fauore vivere; at nunquid aiebat, si carendum sit cor- dis

137쪽

dis teneritudine erit mei gubernationea si priuati sensus interiori dulcedine, erit communi Ecclesiae sensu , ac fidei carenduino illos condi persepe, dulci culos sensus ac inopinos emergere,vet est shiuiis quibusdam instum, quo rob stiores hi solidius Dei verbo nitantur, corroborentur cillos parcius fluere plerumque in tercipi, ut amicto Christosmilior anima, inde fiat Deo acceptior; solatia illos esse viatorum ad repetendum iter non praemia iam emeritorum. Igitur applex Deum orans inter in i quiebat. Qualem me fecit Deus, qua lemque me ipse peccando feci, talis v lo haberi tractari, nec plures tenerietates volo, nec pauciores desertiones, austupore quam velit. . . .

Hisce consequens erat documentum, quo sub in Deum anxios frigore b- labatur. Primini suo quoque in illo strugore, ac tenuitate amoris languidi, am re Deum inciperent aequo ipsum animo

sistinendo; deinde quicquid ipse la H

etetur,pro singulari dono acciperent; post, moras minime incusareiat, laudarent potius quippe acceptiores Deo γ δ am

138쪽

iit; demum quam possent Deo plurima obsequia deferrent , haud quidem hominibus sinuo genus adulteri est sed nain sincerti spons uni, placendi

voluntate.

Vnde item illud asserebat, prec Monis bonae hunc esse fructum praecipue, ut daremus Deo quicquid ex nobis petiisset, dotas , commoda, valetudinermultam tranquillitatem, mentis lucem, animi voluptates, omnia denique cupide omnibus eius amore carituri hoc est eius explandae voluntatis hane esse in ximam ipsius gloriam, nostrique progressus apicei'nec coelestium taediisl tamen . per insertoriam crepundia car-

Ex his principiis validae prodibant

consolationes , quas saepe afflictis admouebat. Nobili viro ortiana prostrato ex sanctae Gertrudi reuelatis, scripsit ilia dis vadi esse caecos, qui sibi aduersa Non gratularentur , eum eodem illo quo condidit amore illa nobis Dei bonitas intimittar. At alium quoquct non dissi- miti sententia, Quu vel perspexissenquamum in Deo boni habeamus, huic

139쪽

fimul ac noe in lumine stendi quam pretiosae sint,mnes molestiae, quam ii ieitato ad Deum cursu iter corripiant, quod Deum inter nostramque animam loginquum interiacet quantam Iouidentiae sancti iniuriam ferant , qui se illis queruntur ut impedimentis retai dari , cum e contrario nihil omnino sit, . in quo m gis Domino placere, hoc est,

proficere possimus : Religioso viso gra

uiter corpore , grauius animo laboranti, in mentem reuocat quod sancta Gertr dis ex Christo audiuerat,Dei ad animam virtutum inopem prodromus esse dolo-gnis illum extortis vocipus adaeam a

cersere Matronae insigni rescribens,quae se suarum pretium aerumnarum ex parte

agnoscere dixerat , post multa de illo

congesta cum bona, inquiit, tua venia videris egestatem tuam nec satis agia scere, nec quas Deus tibi offert diuitias unde nec aestimas, ut par est, quod mi tit, nee pari ac mittit amore excipis, ex quo subit vereri, ne id antidotum tibi desinat in venenum maecis his gemisna Dei seruus dolore sauciis influebat,

140쪽

Caput XXVII. I a T

ex diuini nutus iucundissima obseruatione, amoreque deprompta.

Toletanae Prouincia guber

i nationem.

Ngressius Baltasar Toletanam do- , Imum seniorum Patrum adluit cubicula , rogataque ad osculum manu, hac demissione sapientiae suae tum fidem fecit , ubi enim humilitas ibi Tapiet tia omenque dedit suturae gubernationissium humanitate ac suauitate quorumdam suspiciones dissipauit de antiqua illius quam quondam audiuerant seueritate sollicitas. Quod mox uulgatum, magnis ipsius desideriis Collegia omnia incendit , huius se ad ea conserentis ordo itineris hic erat,tres aut quatuor matutinas precando insumebat horas, post ad diuersorium eum venisset, sacrum,

SEARCH

MENU NAVIGATION