장음표시 사용
181쪽
misso besichlossen merian, oder beschehensost. Unde haec Praeropa.tiva certius desumta fuisse credatur, nisi e Literis, qui bsis Julius
Caesar ferebatur Senatorem quondam sium, Austriae moderantem , in Consiliarium Imperii Secretissimum assumsiste 3 Praeterea idem Imperator paulli inita ipsa integra verba Privilegii Henri.
tiani vernacule transumsit, quibus Austriae Principi, in fine Christianitatis posito, Advocatiae Ecclesiarum Juvavi ensis & Laurea, censis addicebantur, novo argumento, sibi Privilegium istud plane ante oculos fiuisIe : maxime cum Advocatiae hujusmodi initium siuum pallim in Ecclesiis ab Henrici tempore duxerint,& Archiducatis Domus ceu Tutelaris ab ambabus nominatis Ecclesiis honoretur. Quid est XI His porro omnibus ex argumentis, quae judicium
his opposi' meum non immeritti suspendere videbantur, hoc demum con- videriuc scio. Tametsi Authenticae non emanaverint literae, de quibus agitur, Paganicae, quapropter non admodum contendo, sed ab initio suppositae fuerint atque confictae: certum tamen videtur, eas vere exstitisse, & forte etiamnum exstare in Archi ducali Αrchivio, atque exhibitas fuisse Hemico lV. Regi, Ariderico II. & IlI.
ac Carolo v. Caesaribus. Utcunque deinde se veritas earum habere credita sit, concessionum tamen inihi contentarum tenorem, ubicunque a genuinitate deiecisset, authoritate & indulgentia Confirmantium suppletum, omnique deinceps aevo valentem effectum suisse existimo. Quocirca laudes & elogia Er-nusii Marchionis, stilo quidem pro ea aetate nonnihil insolentiori, in Privilegio Henrici 1κ expresia, lupraque eXcerpta, usquedum
certioribus argumentis convincar, nolim plane,utclaudum usquequaque mendacium, sive ut m as meras, praepropera Cum Rudacia exsibilare. Negotium vero potissimum facessit, inibi praedicari, Ernusium in in anti anno, nimirum Ios8. quo subsignatum est Privilegium, cum exercitibus suis hestatorie illas terrarum, nempe Aultriae, partes contra paganos obtinuise vicibur trinis, eo que exinde pepulisse cooperante divino auxilio potenter. Paganorum nomine hic Lingaros intelligi extra dubium est : licet enim Ungariae Regnum esset Christianum, plebs tamen etiamnum inveterem superilitionem prona, testibus Scriptoribus Ungaris, etiam a Bela Rege, uti prius ab Andrea, facta seditione, Christi sacra aboleri petiit, ut eam immisso milite compescere cogere. tur. Sed Anno I s8. in eos ab Ernu o bellatum suisse, neque Ortilo noster ex aeolia notavit, neque alibi legi. Ipsi tamen motus intestini, qui tum in Hungaria erant, cum Andreas Filiolum Salomonem hoc ipso Anno coronari disponeret, invito Bela Fratre suo , mox arma corripiente, facile suadere pollunt, Em
182쪽
nullam a partibus Mistae stantem, huic bello implicitum fuisse,& semel, iterum, ac tertium vicisse, imo etiam Bele copias Austriam adortas repuliste. XII. Diploma&nvsti,quod ego quidem sesiam,hucusque non mori in . nisi unicum publice prostat, jam alias a me exArchivio Mellicen. si, ubi in capite eminet, laudatum. Donavit eodem de reddisibus' 'fuis medium quoddammi endo ictumTitulo i. e. Ecclesiae Sanctae Crucis, ta Iancti Deiri, re S CHAmanni Mari is in Meaei chensi Canobio, quod ab Antecesseribus no ris inquit ' fundatum es, in
usum ibi Lam militantium. Sed Charta ista sine Anno S COnsule edita. Porro rasoria Fundationis Monaserit Mellicen s ulterius de Principe isto sic praedicat. Hic contulit loco mino Mei licensi Lanceam S. Mauritis, in qua impressa videiur portio quae mmminici Loni S. Crucis, quam Angelus DG ei impressit: ρο ροα- ierem S. Udabiti Episcopi re Co= Foris. Consonant huic narra
tioni etiam Lapis Sepulchrialis Mellicensis, &Necrologium ejusdem Monasterii apud Cl. Redium. Unde autem Ernusto haec sacra Donaria, & quaenam Lanceae hujus Origo, cum praeter sam ctum illum Thebeae Legionis Ducem plures Mauritis Martyres exstiterint, aegre quisquam docebit. Sed clarus abinde fit Cultus pietatis, qui apud hunc Principem aeque non vulgariter Vi-guit: ut aded, quotquot Austriae cum potestate praefuerant, felici quadam necessitate religionem curare, Domumque DEI cxtollere, quodammodo coacti videantur. XIII. Superest adhuc ultima Marchionis nostri linea, hu- conclusit
mana omnia claudens, Mors nimirum Vitae non impar, qua D U H x
Elogium Strenui, quod vivus commeruit, supremo sanguine tu so aeternae Heroum memoriae inscripsit. Fidem nimirum Regi servaturus, contra subditos ejus, fidem servare nolentes, pugnando, morte perpulchra occubuit. Notavit hoc unicum Ortilo noster ad Ann. lo7s. sequentibus vertas. Ea Wus Marchio contra Saxones apud Unstruth pro Imperatore Hainrico N. Ibenu e stimgnavis, re cecidit in prelio. Idem cum aliis prope omnibus aste. ruit Chronographus Mellicensis hoc eodem anno referens : D-xtur Marchis Augis occisius est in Saxonia in bellojuxta DUium, qui dicitur Unstruoth, stria tertia R. Id. Junii, ouod fuit primum bellum Heinrici Regis. Exactius idipsum in Chronica sua de rebus Ger.
manorum consignavit Lambert Schaflnaburgensis hac peri
do, Principi nostro admodum honorifica. ibi Eoosr Marchio Boseriorum, Virin Regno Clarissimus, multis ope adversus Ungarios victoriis inrignis, graviter vulneratus es, oe cum in Castras mivivus relatu bisset,psero die exspiravit.
183쪽
PutnaM XIV. Nemo hic existimet, cum neminem lateat, qualem Hemicus IV. quamque adversus Ecclesiam DEI imorigerum
offendit in se gesIerit, nemo, inquam existimet, malis ejusdem Marchio. Eς ὲς siam. nem nostrum conjunctis armis commmunicasse, Convitium po- tilis, quam laudem, eapropter commeritum. Nondum eo temporis Rex in Pontificis diras inciderat: non in Ecclesiam &Prat. ivles bellabat: sed contra Saxones, in se, & in religionem faci,norosos, ultum procellit: id maxime se vindicaturum apud Principes in Comitiis profesΙus, qudd plebes Saxonicae caeco furore non modb munimenta & moenia RegiiCastri in Hartes burg, quod ipse permiserat, destruxerint: verum etiam Ecclesiam nobilistimam incenderint, Thesauros ejusdem sacros absque discrimine diripuerint, sanctorum& fidelium corpora eXhumarint, ac omne demum insistentiae genus, more pananorum,s crum in cum eXesecuerint. Haec quia facta esse publice constabant, tam etsi, se invitis & insciis, Praetules & Duces Saxoniae es roene Vulgus insani. illa excusarent , permovere tamen Principes Imperii, movebant quoque Ernu um nostrum, ut cum delecta quisque mili. tum manu ad signa Regis libenter, haud secus, ac ad sacrum quodpiam bellum , convolaret, DEo providente, ut plebes illae, quae tam sceleste nuper egerant, immani numero contruci datae, poenas meritas infando sceleri exolverent. Albo itaque Heroum, quos unquam ferebat Patria nostra, fortis Itinorum, Principem nothrum vel selo cognomine Strenui jam inscriptum belli sui postremi. mortisque causa, invidia nulla hostilis calami, nulla temporis caries, nulla temere judicandi, vel cavillandi licentia, sensu prudentiam, expungere poterit. Caeterum natusAn. Io 27. Putrique succedens An. IOS6. Vitam produxit in annos regimen gessit annis I9. & siquid utrobique eXcurrat.
184쪽
ne Pulchri, quinti Austriae Marchionis, fato sub
Genesis, Uxor, ac soboles mascula
I. - uamquam Aloido exciderit, epocham nati LEO LDI Pulchri diserte consignare, ex iis tamen paragraphis,NRxul'. vii quibus ejusdem memoriam ingestit, non impruden'innzetu ter natalem ejusdem conjectando allequi licet. Αjebat enim tur ad An. Ios6. deplorata morte Ad serti Victorios, eidem successsie Ernufum Filium , qui jam tunc ex uxore με Tu DE Filium habuit Spectorium Domω-. Rursum testatus est ad Ann. Io63. Henrico IV. Regi Puero, Salomonem in Regnum ungariae insti. tuenti, comitem ivissse Ea SNM Marchionem cum Alio Lmpose
DO puero. Non itaque nimium peto , si contendam, Leopo dum nostrum tanto itineri parem vix demum recte censendum fore, nisi annum saltem tertium decimum attigerit: unde in. sero, eum sub Annum Ios . verosimillimE vitalem hanc lucem
primum aspexisse. Dicitur porro ab Aolia nostro Decio si quod elogium Scriptores Austriaci, quibus hic Princeps communi consensu Pulcher cognominatur, & ex iis Hassessachius disertius ita reddiderun: LεοροLDus, sicut erat procerus re ve-nu ui corpore, ita re virtuosus erat in morum probatorum quali. tate. Pulcherime autem illud repetiit Joann. Erancisc. de Ravinis Paduanus, Theol. & Jur. Doctor, causarum S. Palatii Apostoli. si Auditor, in Summario Canonirationis DOpOLDI Ri Funda. ment. U. apud Cl. Redium ΤOm. i. col. 6ia. dum ajebae Illinter e litis LgopoLD Secundis nimirum Regimine, Stirpe verb hoc nomine Tertius) in quosngulari atque excellenti a corporis majesate dignitas animi nulla expune inferior visa est. Ecce tibi geminum fontem, unde Elogium Pulchri in Leopotium hunc nostrum profluxi: Aorpore pulcher erat: quae tamen
185쪽
Pulchritudo emarcuit. ς Fuit autem & animo pulcher; & haec demum sola Venustas hodie pariter etiam inter probos, quibus corpora omnia vitent, fert adhuc aetatem. Quanta ea tuerit, paragraphis posterioribus exponam , faciamque, ut iterum subscribas Poetae dudum cantanti:
Gratior est PuLCARO Veniens e CORPORE Virtus.
Λha UYtij II. Ui interim statim laudavit nobis Patrem Leopoli Sancti, παβ. M Principem quem nunc commendo, idem Orator Romanus, ad Sixtum 1 v. Pontificem sub Ann. I 83. declamans, illico etiam commendavit Conjugem Marchionis nostri, Divi Leopoli Matrem, his paragraphis. Mater vero imis nomine, His aer Secundi 1 peratoris Filia , Mulier utique'Religone ac
Devotione plena: quae tesibus Ottone Frisingensi aesianctae memoriae Domino Bosecundo Pontifice Maximo, qui prius Aeneas S lvim audierat cum Themone Thyemone) Juvaviens Archiepiscopo , qui deinde Christi Mart fuit, es Guelsone Νι- ricorum Duce, re aliis compluribus Baronibus, protutela Christianae Religionis Ierosolymam petitura, dum Graeciae nes permeat,
Alexit Con antinopolitani fraude intercepta, cum onmi commitatu Itali Reges periit. Dum Orator iste libam appellavit Henrici Secundi impe- Rom. non ratoris Filiam, Italorum more locutus est , qui suo adhuc aevo coronatos. Imperatoris elogium nulli Germaniae Regi, pceterquam Romae tibii, hori coronato , indulserunt. Unde Romanis in fastis Hemici I M. accensue. ceps imperatorum numerum non ingreditur, sed ejus locti Hen. μ' - rictu Sanctus, nobis Secundus, caput Henricorum imperatorum constituit. Henricus itaque nobis Tertius illis Secundus eis, sic deinceps: donec a temporibus Ferusinano I. mos apud Ger- .maniae Reges exoleverit, Coronae capiendae causa Romam proficiscendi. Tunc namque Itali, ne nimia consulione λ Germanis Scriptoribus jugiter dissiderent, Reges nostros scripsere Et
Non fuit IlI. Praedicavit itaque Francissus de Ravisis, Coniugem noratu stri Principis suam fuisse Filiam Henrici nobis IlI. Imperatoris ,
que IV Im-Communi Verti Scriptorum prope omnium errore, immo ipse
P λx0xi . plurimis post severoii millime sic aberrandi Author suit, uti fimmiter contendit Cl. P. Hiem Deruu Flogio priori hanc in rem a me adductus: cum liquido ipse Dissertatione sua VI. Prolegomena integra demonstret, non suille ullam in Henrici III. Filii bus , quae Leontio nostro desponsa ex vero dici credique pol- sit. Beat is enim unica ejusdem Imperatoris ex prima uxore Chun unde Filia, facta est Antistita Quedlinburgensis. Mathibdis , ex altera uxore vinete genita , duxit Rudophum Suevorum Ducem An. IOS9. sequenti anno mox defuncta. Sophia vel
186쪽
Inditia Maritum primum habuit Salomonem Ungariae Regem :alterum deinde Massislatim Poloniae Ducem. Athaida rursum fuit Monialis , & Abbatista Quedlinburgensis. Ergo nulla Filiarum Henrici III. Leopoldo Marchioni sit perfuit. Minus verbducere poterat Filiam Henrici lU'. Hic namque, quod om nibus certissimum , Filiam suam Agnetem elociavit EridericoHO-hens austio: quam deinde, hoc Marito defuncto , Frater Henricus V. nuptui iterum dedit Iopolia Sancto. Qui proinde si 'pariter ex altera aliqua Henrici IV. Filia natus fuisset, Matris siuat Sororem thalamo induxistet. Fateri igitur in hanc usque diem oportet, quod Vir Cl. Reius ingenue confessus est, Genus & Familiam Ithae, certissimae Leopoli pulchri Uxoris, &Matris Leopoli Sancti, etiamnum nesciri. IV. Conjecerat ille quidem, eam forsitan suisse Filiam Gel. Non etiam fid nominis Iv. primi ex ea gente Bavariae Ducis, propter locum δ' illum Historiae de Guellis, quam Laistius Andhemisti Canonicus Viennensis conscripsit, edidit verti Jll. Dibnitius Tom.ὲ. Scriptori Bruns icens. Ibi quippe p. 8o3. post iter infelix Guelsi hujus in Palestinam descriptum legitur : Ima ejus uxor, Divi laopOLD Marchionis Austriae Mater, a Saracenorum quodum 'incipe ra' ota, Alexium Aceleratissimum Graecorum Gesar genuit, qui Chr, si anu plura mala intulit. Quo in parragrapho Dedius vel Andhe.
mium memoria lapsi in autumabat, vel transcriptorem aut typographum graviter erras te in voculis Uxor ejus, cum Auctoe
paulli ante appellarit Juditham Filiam Balduini Comitis Flan.
driae, & relictam Regis Angliae: quae nunquam esIe poterat Mater S. Leopoli. Suspicatus est igitur, hocsphalma corrigendum,& loch uxor legendum Filia ejus. Verumtamen D. H mannus hanc emendationem Vel ex eo non accipit, quia Sunia ius hujus Historiae Guelmae, simulque Tabularum Claustro . Neoburgensium Author, in postremis Itham diserte appellavit Hem, et III. Imperatoris Filiam : neque in Tabula Stertiatologica Guel. serum, Historiae pnaefixa, Guel o IV. filiami mastignavit. In. super & Anonymus Monachus Mei artensis apud eundem Lesinitium p.78 . seq. Guelfio aut Geloni lv. nullam Filiam ad scripsit in pari de Guelsis historia : incaeteris verti dixit. ITHAMComitisam Matrem tεοροLDι Marchionis Orientans , quae similiter in eodem Comitatu fuit, unus de Principibus Saracenorum rapuit, re impurissimo sibi matrimonio copulavit, ex eaque san quinem illum sceleratissimum utam ut proxenuit. Quae postrema verba in codice corrupta Lethnitius ita restituenda putabati Exeaque Sanguinem illum Aeleratissimum, ut Hunt, progenuit. Huic lectioni rei litutae favent Abbas Urspe euis live Conra sa Licbtenati huic itineri praesens, itemque Visus invectius in utro
rastorum campilitiem. 1 . I Q que
187쪽
que Chronico suo tam Austriaco , quam Bavarico apud ambos Cll. FFr. Redios
V. Concludit itaque D. Ho annus, in supra scripto Su-- hemii textu has voculas uxor ejus habendas esse pro plossemate incrustato impcriti cujusdam hominis, qui, clim Ista & Ddilba sint idem nomen, existimabat, uxorem Guel i, paulli ante Iuditham appellatam, Marito suo Comitem Hierosolymam egiLse, licet in posteriore paragrapho Pha seribatur. Adhuc vero Vir idem pereruditus causatur, in Lapide Sepulchrali Mellicensi hanc etiam Dominam ibi sepultam adscribi, cum tamen ex ipsius historiae ratione mutili sit verosimilius, eam nunquam amplius ex Palestina rediisse : Id , quod etiam diserte habent Tabulae Claustro - Neoburgenses. Recte eum ita sensisse , perspicue docet Ortio noster ad Annum IIo I. ita notans: DA , in pomI rinis Marchionis Vidua devota, pereerinata es in gerram Sane tam cum Thiemone Archiensio ob alaetarpensi, re maρ-na fidelium multitudine 2 quia ante duos annos God ridus Bullion Jerosolymam recuFeravit: sed ia Remina tristem vitae exitum aharbaris assa, non amplius Naevit. Concordat Aventinus Amnal. VI. cap. I. n. Ult. per haec verba: Ur HA i. e. YTHA re Din
Mastus sive Thiemo) trucidati sirit ab ho ibus. Nunc porro ad Liberos progrediendum, hic verti solummodo quaerendum de Filiis: nam Filiae numero plures distinctos paragraphos
Filiis, tirii. VI. Quum pulchrae tuerint Viae Leo oldi Pulchri, quamque - π Zelatus sit pro Domo Domini, quam fortem se murum oppo-erati μνοα suerit Contra Persecutionem Henricianam pro sanctis Praesu. diu San- libus, maYime Atmanno Pataviensi, fortia propterea agens
'μ & patiens cum aevi terna gloria sua, posterioribus paragraphis edicam. Sed & Conjugem ejusdem audivimus praedicari tanquam Mulierem Religione ac devotione plenam, Viduam devotam,
Reminam am, inque Peregrinatione sanctissima non uno martyrii genere ad consummationem gloriae suae affectam. Utro. rumque porro eXtra omnem controversam Filius Leo oldus M. usque a leb virtutibus inclaruit, ut etiam ad gloriam Sanctita.
tis ascenderit. Ergo si usquam, hoc certe in conjugio longe felicillimo bene beateque impletum est illud Sapientis Proverb. I . v. 6. Corona senum Filii, re Gloria Filiorum Putres eorum. Verumtamen Divo Gopo O Elogium VI.'' postea, uti potero, concinnabo.
VII. Non parum porro a vero aberrarunt Sunctemius in Mis Q. Tabulis Claustro-Neoburgensibus, & ex eo Litus AEnpec ius in Chronico Austriaco, B ponem Archipraesiuiem Trevirentem, quem
188쪽
quem Leopolist I. Jllustris genuerat, defunctum An. I s. retrahentes ad Leopoldum III. & S. Leopolia fratrem Germanum consti tuentes, decumano in omnem Chronologiam Historiamque piacul6. Certe Trevirensis Ecclesia hoc tempore nullum penitus Bononem reveretur. Alii juxta D. Dimum etiam te tium. Filium Albertum Marchioni nostro dederunt: quorum opinione ductus EruditisI. Hubnerus, eum pariter Tabellae suae Ge. nealogicae I 23'. Part. I. amricuit. Sed hi vel eodem errore cum prioribus decepti, cum diu crederetur, DP poni fratres Henricum,
Albertitaque fuisse, quia Ruppo semel in Filios Domui Pulchri intrusus fuit, etiam Alsertum stiperaddiderunt: vel Leo sui Sancti Primogenitum Filium Albertum ejus Fratrem existimarunt.
Olocarus Marchio Stiriae Maritus ejusdem.
l. LILI E Principis nostri tres quidem, nullius autem nomine eis 4-Γ expresIo, in Chronico Claustro- Neoburgensi, SeX verbkio,it hie
in Tabulis Claustro - Neoburgensibus Andhemianis recensen. Dominatur, duabus duntaxat ibidem ex nomine descriptis. Prima ha 'S' V rum ELis ABETA, aut si non prima, certe saltem notissima, pro. lixius nonnihil a me laudanda venit: tum, quia recta Mariti ejus cognitio dissicultate non una circumsepta est et tum, ut pateat, unacum hac prima cognatione Pietatem quoque Austriacam in Marchiones Stirienses seliciter propagatam fuiste: tum denique, ut occasione hic e re nata celeberrimae Runae Venerabili
hodie Matri nostrae debitum filii obsequium impende-
II. Nupta illa filii Otoearo Stiriae Marchioni; quem alii IV. 'Eiu, Mari hac dignitate scribunt, uti Cl. P. Sigismund Dufiuius in sua Chro, παρ'
nologia Sacra Ducatus Stiriae edita Graecii in 8.' An. III s. & eX ehioStitia: eo Cl. P. Suedius in novissima Historia Ducum Stiriae aequEx' e Graecii Vulgada in sol. An. i 28. Quibus calculi sui opinionem in-um.' μ' generavit vetus Chronicon Horavieme, in Bibliotheca Palatina. Vindobonensi astervatum , dum ita refert. Ora ga Marchio Stirensiis , Filius Oramra Marchionis, genuit OZr Marchionem , qui temporibus inimici Ill. imperatoris pollebat. Hic OZr genuit . Oramra Marchionem , qui temporissu imperatorum Heinrici lV. re V. inclitus fuit, qui accepit uxorem ELIZAAgm Sororem Marchionis AEartie LεοροLDr. Quo etiam facere videtur Diploma D nusti Marchionis Mellicensibus datum An. I s. nisi ante , Cui subscriptus legitur Oεδο Marchio de Styre. Item Bernari M. Eastorum Campulliens. Tom.1. Q a . rici
189쪽
rici Monachi Cremifanensis testimonium , dum in Catalogo Episcoporum Pataviensium Birino Episcopo Seculi XI coaevum facit Ora εκυM Marchionem Soriae Filium Orac RI. Sus fragium denique ipsius D. Alamanni Patav. Episcopi, in Char. ta sua de Ann. Io88. testantis, Beneficia complura, quae sibi
OT ARRus Marchio tunc resignaverat pro Commutatione ceditae Capellae, Styrae Castro contiguae, elus Parentem OTTΑΚ Ruu a nigrino Episcopo tenuisse. Contra vero Ladim de Mi. grat. Libr. VI. p. III. seq. itemque Valentinus B enhueberus Moenopolii Ferarii in urbe Stira multis annis Secretarius, Archi-vioque Urbis, quae olim ad Stiriam attinuit, immo Stiriensium Principum Metropolis erat, hodie vero Austriae supra Amosum accentetur , & insuper Tabulis veteribus Monasterii proximi Garitensis probe usus, Annal. Stirens. Libr. I. p. Iz. Contendunt, hunc Olocarum fuisse omnium I. Stiriae. Marchio. nem , ob praeclara merida sua magna parte Marchiae Carinthia-Cae, qua AstenZ, Murathai, Drugenmummet continebantur,
quaeque hodie praecipue Stiriam componit, & vernacule Steter-mareb dicitur, ab Hemico M. Caesare post annum I a auctum, ac praeterea Principis, i. e. Marchionis Dignitate , seudi beneficio collata, remuneratum.
statuitui III. Utramque hanc Sententiam compositurus Cl. P. Han. fvii se 'fidius Metrop. Laur. p. 273 prudenter, ut & mihi videtur, ita ' judicat: Antecessores nimirum Omnes Orecari, Mariti Elisabetae nostrae, re vera non fuisse nisi Comites, scriptos tamen Marchiones, non propter Dignitatem, sed propter Ossicium, quia Comitatum
suum, tanquam Limitem, seu Marcham versus ungaros & BOhe. mos, servare tenebantur. Otocarum verti tandem nothrum publica & imperiali Auctoritate, cum nova provincia, ex Carentanis decerpta, augeretur, ad griadum Principum. Verorumque Mamchionum sublimatum fuisse. Inde factum, ut postea Nepos ejus ex Leopolia Filio, itidem Orecharur dictus, in Literis Monasterio Cremifanensi An. II79. datis, uti videre est apud DoctisI. P. A.
monem ReireMacher Annal. Cremifanens. p. IIo. diserte ita scri pserit: Ego ODOAKΑRus Marchio Styrensis TERTIus &c. Item in alio Decreto pro Coenobio Traunkirchensi de An. I I9I.denuo
sic loqueretur: Auctoritate Divile ii, quod illi Coenobio) cos.
Et unus Proavorum meorum OTACHAR COMES. Quam autem
parva religione fuerint ejus aevi Scribae in permutandis honorum titulis, argumento esIe potest Inscriptio lapidi incisa ante fores Ecclesiae Garstensis, quae ita inchoat : Anno a partu Hirgineo MLXXXIL Istiaris Dux re Marchis Stiriae O cistis m. Ecce elogium Ducis huic Olocaro additum, cum tamen Stiria serE integro demum Seculo postea a Friderico I. Caesare in Duciatum erecta
190쪽
erecta sit, primusque ejus Dux Olocarus plane alter, hujus Pronepos, renunciatus fuerit.
IV. At verb hac prima dissicultate utcunque interim Com. Dubium planata, statim altera suboritur, an videlicet hic Olocarus, primus' exititerit Monasterii Garstensis Fundator, an solummodo ordi-ntoc
nis ibidem Benedictini Introductor 8Cl. Stiriae Chronologus P.
Rusitatur supis laudatus tenet, Oracarum hoc nomine i l. ' digni-sem primustate Verti Marchionis I. ', inclarutile in Stiria circa annum 98s. 9ζ4 4ς'& obiit te Romae circa annum Io38. clim Caesarem in Italiam' comitatus fuisIet. Huic Blurinum Episcopum Pataviensem plura Ecclesiae Bae Bona seudo concessisse. Patrem in
' Principatu Stiriae excepisIe oeotarum III. ' r cui AEt man. nus Episcopus Patavi ensis, erga Bona praedicta, quae, ut habent Praesulares Literae, Ruter ejus Ora εRIUS , qui Romae obiit, a DLεcamo noviensi Episcopo in beneficium fuste erat, per Com mutationem tradidit-nedic nominatam, ex Iure fundi ejus propriam, Caino Sorae contiguam . Charta his epochis consignata : Data apud Lauriacum Anno Domin. Dcarn. IO88. X gia Aug. Ex quo inserti cum his literis certissimum fiat, hunc Olocarum III. usque ad Annum hujus commutationis superstitem vixisse, primam Canonicorum Fundationem Garitensem An. Io82. caeptam, teste inscriptione Lapidis ante fores Ecclesiae Gae. stensis exstante, huic Olocaro tribuendam esIe, Institutionem verti Benedicti nam ibidem, factam post Annum II . ejusdem Filio Oiocaro IV. nostrae Eb betaecoh iugi, defuncto sub An. I 22. Secus namque Olocarus III. cui ex allatis Literis Pater fiuit Ototarus Il. & commutatio bonorum cum Atm nno intercesiit An. Io88. provivere debuisset honis centum annis : id, quod Busibio nequaquam videtur. Cum ipsis iaciunt motu Ladius, item ne--nhueberus in Histor. Comit. Marchionum & Ducum Stiriae, quamquam in Annalibus suis Stirensi, postea scriptis aliter tra.diderit. V. E converso Scriptor Anonymus Vitae S. Beribota primi uke quo Abbatis Garitensis, eidem aetate suppar, apud Cl. DPdium Tom. queFunda II. col. 88. de Fundatore Canonicorum , & Introductore Bene.
dichinorum quasi de una perisna loquitur,ajens. Fundator memo. l. ' vindirat Anobis venerabilis Marchis Stirentis Domnon Oracuga exstitit is qui re ibi in Melesia S. Laurentii in Christo requiescit. ut illius Ora ε' qui novissimus intIngaria obiit itinere, quod ad is sitiandum re honoranuum sancti m Domini Sepulchrum devotus ara, mit. Quae Fundatio, sive inchoatio primo per Clericos instituta est, sub Praeposito nomine Eberhardo. Quo mortuo, quadam die, moerici is fumine locum praemanante balnearentur , quidam eorumhubmers nunt, taliquessa levitate , seu infortunio, Fundatorisvo- .