장음표시 사용
151쪽
de Uxore Adusserit gemina quaestio est. Primam perintricatam
moverunt plurimi ae Genere, ac vero Nomine ejusdem, Cum nemo hucusque veterum eam prodiderit. Sed quia certum est omnibus, Petrum Hungariae Regem XStephani proximum Agna tum suisse, ex aliqua Sororum ejus descendentem, cum propte rea ad Regnum vocatus fuerit: praeterea ex authoritate veterum nullus jam negat, eundem Aurum Regem fuisse Levirum Adalberti, ac proinde hujus Conjugem Petri Sororem: Veritas Asilui allerio, quae jam in praecipuis constat, & in reliquis milistare eX aequo creditur, dum Adasserti Conjugem Abaidem appellat, Patremque huic Matronae tribuit Gulielmum Pictavien. sem Comitem, Matrem Gisiam S. Stephani Sororem. In eadem sententia pariter fuit Petrus Reva Comes de Thurocχ Regiae co. ronae Hungaricae Custos in commentario, quem de hac ipsaSacra Corona Seculo XVI. ineunte vulgavit. III. Alteram verb quaestionem novissime movit unicus, D.m maη. quod sciam D. Hos mannus, contendens, Masserto Marchioni geminas Uxores fuisse, Romam, & Asaiam: quarum prior Id refelli. erit Petri Regis Hungariae Soror, adhuc in toro Mariti super- μ' stes An. Ios I. posterior deinde siperinducta. Primam ei per suasit Jll. D. de Ludemie, qui in Diplomatario Miscello recensens Diplomata Henrici III. Regis, eorum in cumulo etiam alle. gat sequentia, quorum Authographa in Austria asserventur. I. Donatio Henrici Regis quorundam prediorum intee
Chambam & Marach facta Henrico Marchioni. II. Alia iacta Marchioni Alfrido. III. Facta AD ALBERTO Marchioni, MFLoi et E Uxori ejus XI. Kal. Maji An. I 8. IV. Pro iisdem
Ann. ios I. V. Donatio Henrici Regis, qua confirmat Lite.
ras Paganicas Iulii & Neronis Caesarum, atque Ernesti Mae. chioni concedit Advocatiam Episcopatus Juvaviensis, & La riacensis An. Ios8. Formidabile argumentum: quod verb ego quidem nihil horreo. Prima enim Donatio ab Henrico III Rege fieri non potuit, cum quo Henricus Marchio non convixit. Si Henrico II. Imperatori imputes, ea nihil ad rem praesentem. Αltera Sigfridum Marchionem laudat, in toto Stemmate Babenbe gico hospitem ac peregrinum: quamquam ex infra dicendis non penitus diisteri velim, eundem alienae Stirpis quemdam in Austria Comitatum indulgentist Caesaris tenuisse. Postrema Donatio, ciuae ad Hemicum IR attineret, etsi vulgata, immo, quod li D. Ho manno adnotatum non fuit, etiam quoad Advo catiam Ecclesiarum a Carolo R. Imperatore Ann. Is 22. & Is 3 confirmata suis Ie dicatur attamen ab Eruditissimis viris dudum ad fabulas rejecta est. Ego de eadem iterum in Elogio lV. Marchionis Ernusti: ubi de hoc Diplomate mitilis nonnihil arbitra bor. Hinc interim colligas, quid de Tertia & Quarta Donatim
152쪽
ne praesemendum, quibus Romae nomen insertum, & quae alium de lucem hucusque semper fugerunt. IV. Sit itaque hoc etiam loco salva Alvidi fides, qui ad sen. d. Ahis,'' sum omnium prope Scriptorum domessicorum Ada uidem uni-Chitus e Cam masserti conjugem agnoscit: Eromidam verti Leopolia Filio peditur, uxorem ibisse testatur. Verumtamen in morte utriusque ad
signanda longe ab aliis alia docet. Cum namque Chronicon Mellicensi ad Ann. I i. ita habeat: ADELΗEma Marchionissa obiit Vidua ALBERII Marchionis Austriae rit Kal. Februarii stilicet Resu. carpi Disiopi: cum quo & Chronicon Gaustro. Neoburgense, item utriusque Monasterii Necro ρia faciunt, diem quod spectat:
Aloidus contra ad Ann. ios s. scribit: ALHAID AD ALBERTI Marchimnis Conjux devote moritur, re in Medyli sepelitur III. Non. Februarii. Tradit, ante Virum decesisse, quam Chronographus Mellicensis
Viduam obiisse notavit. Sed hic, qui tamen reliquis facem praetulisse videtur, falso relatu caligans, cum Synchronus non est et, reliquis etiam tenebras induxit. Quod idem circa Romeam
est factuin, cui Necrologia praedicta, omisio anno, XIll. Kalendas
M artias pro obitu statuunt. Scriptor porro noster ita ad ann Ios9. RMUINA , quae uxor fuit DUPOLDI, qui fuit AD ALBEW1 Maris
chionis Fibui, re post eum remansit, boc anno sitis, apud Medeli sepulta XIVM Januarii. Sine dubio Serenissimis istis funeribus Dominarum suarum pro munere Capellani adstitit Aloidus. Cui ergo fidem non faciat 3
Adiabisti V. Pergit porro ille, & ad Ann. Io3o. ita narrat. Bamariae h. i. v. carem haereditandae Chun radus Romanorum'Stephanus Unga. garico ride Rex iussidentes, arma in alterutrum parabant N MA1pgstriis avradi Marchio ad bellum jam expellus erat. Laborabat vero etiam pro
β' '' pace, quae si ito intervenit. Henricus II. E Duce Boiariae factus imperator, hunc Ducatum contulit in Fratrem Conjugis suae Chun egundis Henricum, dictum Mosellanum : quo defuncto Chun radus II. Imperator Filium suum FIenricum, pariter postea Imperatorem, Bavaris Ducem imposuit. 2 rd hoc tulisse ferunt Giselam, Uxorem S. Stephani Ungariae Regis, Henrici II Imperatoris Sororem, quae hunc Ducatum, sive pro Emerico Filio suo, sive pro Petro Amne suo, cui postea Hungariae Regnum
conciliaverat, optavit jure sanguinis, ut putaVit, cum de Genere suo Haeres alius haud superestet. Unde non tam justia S. Stephani Regis,qui pro pietate sua ab inordinato rerum terrenarum ambitu multum alienus fuit, quam subornatione Conjugis Giselae factumajunt, ut Hungari in Bavariam non sine caedibus, multisque damnis incurrerent. Cui rei indignatus Conradus II. Imperator, tandem insignem exercitum in Hungariam immisit: qui circa Rabam populationes non minimas fecit. Territus hac invasio. ne Stephanus, totius quidem Regni sui vires collegit: quas ta
153쪽
men cum Vel impares, aut certe sine DEI adjutorio non valitumas agnosceret, egit, quod Sancti solent, DEUMque orationibus ac jejuniis publicis placare setagebat. Cujus etiam auxilium ei praesidi fuit, Germanti vastatione finium contentis,ia insperatum abitum parantibus. Quo facto Stephanus, absentc a Germania imperatore, Legationem ad ejus filium Henricum Bojariae Ducem, adhuc autem Adolescentem, submisit, pacem rogans,& impetrans: cui postea Caesar quoque Parens allensit. Minoin vita Chuuradi II. ait, hunc Imperatorem proprium CXercitum in Hungariam dux ille : sed quia Regnum probe in aditu munitum, & propter paludes accesssu dissicile repererat, rediiste, cum animo tamen, alio tempore de Ungaris ultionem sumendi. Quod verti, rogata a Stephano pace, cum ejus pietatem DEO curae esse cognosceret, intermisit. VI. Sed Charmitius Vesprini Praesul in Vita S. Stephani, ex Hoc elisi quo illud etiam Baronim ad An. Io 3 o. adduxit, rem istam prodi 'eompo si gio actam enuntiat. Tradidit quippe, Regem sic in caeterisDEO, tum. ac DElparae, quam ille Magnam Hangariae Dominam, Regnumque totum, non tam silum, quam Marianum dici voluerat, supplicalle. Parceretur nimirum clementer factae a se noveli Chri-lἰianorum plantationi, & si culpa Pastoris, i. e. sua elici, in se potius vindicta converteretur, neque oviculae tenellae terroribus hostium concuti, &eorum furoribus dispergi sinerentur. Juxta verti hoc Verbum Regi factum esIe. Circuibat enim tabellarius quidam per omnes Germanorum Duces ac Legiones, li-tcras Caesaris anerens, quibus mandaretur, ut sublatis e vestigio armis, domum in aliam expeditionem revertercntur. Quod postea Imperator, qui nullas literas dederat, nullumque nuncium dimiserat, cum stupore inaudiens, manum Domini luculente agnoverit, inque pacem, paulo pdst a Stepiano per Legatos rO-gatam , facillimus fuerit. Verumtamen sic salvo Ungarorum populo, Regem pium non sine plaga mansisse, cui non longe pollea DEUS unicum Filium Emnicum, sanctis limum Juv nem, immatura morte eripuerit. Quod funus Pater sanctus tanto acerbius tulit, quia neminem e suis noverat, de quo, si in Regno succederet, sperare posset, subditos in fide Chrissi digno studio conservandos. Haec lere Garmitius. VII. Paria quidem etiam apud Bonfinium legas Decad. II. Ai , husu,
Libr. Il. p. I 82. seq. qui tamen non propter Bavariam ab Impera- bellocausa.
tore bellatum fui ite affirmabat, sed propter foedus, ab ungaris ζ ti:: ζ ἰ
ictum cum Italis, Caesari rebellibus. Quia verti, Aloidi coaevi tus Ada testimonio, Bavariae causa haereditandae arma correpta fuere V. existimari forsitan non incommode possit, ungaros ipsa irruptione in Bavariam, jure haereditario praetento facta, foederi suo satis secisse, ut hac ratione Imperatorem ab Italis in Germaniam revo
154쪽
vocarent. In erim Masserto Marchioni, cujus Provincia, Ungaris per eam in Bavariam incurrentibus, quieta & illaesa persi. stere non potuit, tam in hoc bello, quam pace deinceps composita, nonnullam fallem partem sutile, a solo Aouo docemur. Qui MorsS.Su- deinde ad Ann. Io38. subjungit. Sanctus Stephanus Ungariae Rex μ 'i' gh in caelum receptus est: quo Filium riuum Emericum , sanctum γ' riter Juvenem, jam antest praemisit. Cum hoc vero Rege Ungariae pax re filicisas, ut sepultae sunt. Tantum inerest publicae rei, sanctos DEI homines, & maxime Rectores habere.
S. ILActa priora AD ALBERTI sub HENRICO III.
Imperatore. I. Ion plane quidem nova sunt omnia, quae de turbis bellis.1 l que Hunsaricis ex Alolus, hoc, & sequenti s.' afferam.
Abi eti- cum & apud Anyrnium Decad. ll. Libr. II. & apud Thuro tum in Chronica Ungarorum, itemque apud Petrum Randanum in bens multa Epito me Rer. HUngaricarum pariter atque prolixe legantur: ne .. . ' Scriptores Germanos commemorem. Verumtamen Scriptor noster, dum singula in annos sis os rite consignat, & quae Marchioni ADALBERTO, Filioque LEOΡoLDo propria erant, summa cum brevitate distinctius notat, de Hiitoria Patria prae caetcris longe amplius merctur.
ll. Ait itaque primum ad Ann. Io 30. Petrus in Ungaria Stephan a It ccessit, ejus ex Sorore Gisela Nepos. Sed vitiis plurimi careus, subditis brevi invisius evasit. Debebat Durus, quodHu Maria antehac insinuavi, Fortunam Regiam, si Chronographis Ungu- ό...i ris fides, unΙ Regin Giseia: quae, ut illi conqueruntur, cum naci μὰλ Egia tione Germana ellet, Regnum Pannoniae Germanis obnoxium,nae, clxia, immo lubditum reddere unice adnitebatur. Unde cum D. Stetaeus ituri Phamo sui resolutionem instare advertens, riduum Patrui sui Filium Nitria, ubi propter juventutis licentiam custodiebatur, advocari juberet, ut eum, salubribus monitis instructum, Regem constitueret, ajunt, Reginam, perfidi cujusdam Magnatis ope , vae millum praemisio carnifice oculis orbari, plumbum. que liquatum auribus ejus infundi justis Ie, quasi Regis imperio id fieret,ut Regno vitaeque ineptum efficeret. Sed quoniam Gisela, o sancti Henrici Imperatoris Soror, ut beatissima emina, Fratre suo Ruguito non indigna, passim ab omnibus praedicatur, existimabat
Bonuntur,cluas S. Desthanouxores fuisIe,ambastas e nomine,prio . rcm piam, impiam alteram: quod eXcutere mea non refert. Putem Verti, impietatem, quae in ranulem facta est, forte ad Reginam non attinuis te, aliorum malitia exercitam. Illam porro pro Detro in thronum evehendo ideo laboraste, sed absque crimine, quia
155쪽
AD ALBERTI VI ORIOSI. s. H. 9 I
egdem cum sancto Marito suo soliCitudine agebatur, ne Rex alius Ungarae nationis fidem Christi, a S. Stephano inductam, iterum deserens, una cum subditis ad idola rediret. Igitur in Buro Gemmano , quem fide firmum crediderat, ampliorem fiduciam posuisse. Hic verti spem ejus haud parum fefellerat, Ore quidem semper fidem profesIus, sed operibus ex fide non vivens. Primum tamen querelarum in eum conjectarum caput Scriptores Pannones in eo ponunt, quod Germanis nimium undique tribuens, Ungaros Consilio,& muneribus publicis amoverit: quamquam & vivendi licentiam, &tirannidem, i. e. sevitiam ejus multum suggillent. III. Inde porro factum, quod Aloiam ad Ann. Iogo. ulterius
ita enarrat. Hem, dum Ungari ab eo ad Ovonem, ua lingua A. Idem Regabam, deficiunt, Re nomisatur. Fugit vero ad ADALBERIMM, G-': φωβjm Levir erat, sive Frater Uxoris. Rursum deinde ad Ann. Io I. ad ADALOEarus Marchio pro Petro apud Hainricum Tertium Roma. δ' norum Regem, ei pariter onem, intercedens, ei auxilium pereat.
Hunc Oetiniem, de quo Doctii I. R Laistius DroceiusS. J. in Ungaria cum suis Regibus compendio data, quae prodiit Tyrnaviae fol. An n. I729. p 2IT. ita praedicat: Vir animo magnus, S manu fotis, felixque plane imperator, ni F, qttiae in Petro bene oderat, male smam in Utiamtraduxisset flagitia: teite Bonfinio inter suos Aia. apud alios Abuini nomen serebat, S. Stephani Socer, cujus Germanam Saroltham Conjugem habebat,ipse Palatii Regii Comes, sive Pro. Rex ungariae. De Petro notat Bonsimus, profugiste eundem in Mindeliciam , quae hodie Bavaria dicitur. Adeli non cellabutea confusio, qua Austria Boicae Regioni miscebatur. Quamquam forte Bou ius non tam ad medium fugae, quam terminum ejus respexerit, perhibente Hermanno Contracto coaevo ad Ann. I I. ψ-
o Anno Ungarii ρersiai Ovonem quemdam Regem sibi constituentes, Petrum Retem tum occidere moliuntur: qui vix fuga elapsius, primo
adMarchionem nostrum GPSLTUM, Sororis .e Maritum,profugus venit, indeque adRU Heinricum veniens,yedibusque ejus novolutus, veniam gratiam imploravit,rimpetravit. Haec verba siunt
ex editione Caniliana apud Pistorium Tom. I. p. 28 a. In uesi nade inalberto nihil. Ubi miror, Hermanum, natum Comitem Veringentem, postea Monachum Benedicti num Augiae divitis, vulpti Ηcichenau, Monasterii Suevire siti in Insula Lacus Cellensis, scribere volui lIe-Marchionem no rum Musin M. Quid huic Austriaco Principi cum Meviat nonne videantur Additamenta Camiana ad Hermannum a calamo quodam Austriaco profluxille Sed haec alii quorum intererit, meditentur. Dictis porro adstipula. tur quoque Otto Fris ingentis Chron. Libr. VI. Cap. XXXII. apud Ursisium p. I 34. per haec Verba, quibus de Henrico III. Rege sermocinabatur. Ungaros quoque variis ac diversis pretiispremens,
156쪽
Petrum Regem eorum , ab OVone re o fraudulenter pulsum, im tercessione AEBERII Marchionis, cujus Levis erat, exus suscepit παEt infria: Accepit autem Rex sive Imperator nobilis i Gulliarum Dincipis, Pictaviae, ac Aquitaniae Ducis Guilhelmi cujus nimirum Filia fuit masserti conjux Sororem Agnetem in Uxorem. Plene his testimoniis uterque Alolui para graphus illustra.
tur, patetque, qua ratione Henricus Caesar Retro Ungaro, aeque ut Adalsertus amnis exstiterit. Narratio IV. Prosequitur autem ille An. Io 2. Hainricus Rex cum 4kνεώ o exta citu Per Oserrichiam intrat in Hungariam, es cimitem bellinibus consecum accipit ADALBERTUM. Cum Patre vadit re Filius Lui ροLDus. isti Vasatur Regnum, N OVO maximam cladem accipit: ubi AEDAIpsa. situtione Π π LRIPOLDI Fortitudo maxime enituit. Pannonii coguntur vel
P tri. Petrum recipere, vel alium e suis Diti em sequi, quem Rex Hainric usdeputavit, deposito Ovone. Sed quia Uneari neque Petrum, neque novum Ducem volebant: ovo laudem se valde humilians impetramis ab Hainrico, ut sibi Regnum permitteret. Addiderat illa precibus etiam Dona: ὸ quibus ADMBLRTUS magnam Hlvificae cra cis Rura,culam accepit, quae olim S. Stephano Res donatafluit. Petrus cum Imperatore re Marchione reverius, mansit in Perra a sali. Pemnit An. Io 3. Ovo Muciam babens vi gratia sibi apud Ruem Haliaricum rmata, erea subditos fisos insisistit, di Reutionem quo. que Chrisianam tollere nititur. Petri quoque Rivam necem quae. rem, inopinaes Ouerrichiam hostiliter invadis. Sed ADALMmus Adarebis, ET L υροLDus Filius, consanti animo ejus Drorem excipiunt, o ma a victoria deprimunt hiae AD At minus arctus est Victoriosus, re LimpoLDus Fortis Miles. Hic tamen eodem anno,uum nuptiis Hainrici imperatoris apud in therm interesse Cesset, M. Iura morte extinctus es, cum Ammo mo ore Patris, s Putriae, V. H. Decemisu, atque a DUPPOVE Archiepisopo hevirens Cotuato Treviris sepultus est. Hic idem Draesul ad preces Lli/ροLDi defuncti, Rutri ejus ADALAgam Marchioni Strenuissimum Militem de Cognat me tua, Antonem nomine, in inferrichiam submist: ubi propter multa merita magnus, ac stotens, re dives esse tus es. Tandem ad Annum I haec subjungit. Ovonis ster diam execratus Imperator Hainricus, iterum cum exercitu ultor venit, Duce praecipuo Aragam Marchione. in Ungariam Penetrans, apud Rabam
δειvium apud Duren Jaurinum penittis aebellavit Ovonem et quem sui Hurimi in prelio deseruerunt, fuga ela sim r ris subditi
occiderunt. Junc Petrus iterum Rex in solium Myonitur, re Hain-rico 'dem juravit, re quod K num, ejus beneficio acta tum, ad --ycratoris notestatem reuise deberet. Inter haec ADALBERmS Omnem
errichia usurim ab Ungaris Purgavit, Nyibi asseruit, cum magna
157쪽
V. Oportuit hos prolixiores Aloliari uno eumulo adscribere, cum in Ovonis tragoedia Scriptores caeteri stenas oppido
permisceant, ac praepostero ordine collocaverint. Chronogra- Credibili-phus vero noster, se fatente, ultimo horum annorum, C. An. Io 4. calamum sium apponens, & harum expeditionum, quia ehrontehin Austria, siuIque Principis ad latus morabatur, etsi etiam castra secutus non foret, praesens nihilominus Testis talis ac tantus est, contra quem aequa ratione eXcipere vix demum possis. Fuit ti m. quidem pariter Hermannus Cont/ actur, quo passim in hac nare, tione plerique nitebantur, his Achis coaevus, sed ab iis remotus, nec nisi relatu illa addidicit. Quam porro Relatio etiam de re. Relata rebus in vicina provincia gestis incerte, atque infide, & inconstam ' V ter, ore hominum, calamoque Millilium vagetur, nisi prius constitillet, nunc certe in praetcnti pro Austriacis ditionibus hello luculentissime, usuque quotidiano perdiscerem. Ne dicam, CO-chthis, hi
lores historicos, ex more Scriptorum plerumque adhibitos, qui-storicibus propemodum unusquisque res gestas, quas refert, ita exornat, ut commodisIime nuerent, eorum, quae actionem circum- Veritate.
stiterant, cum aliunde ignorarentur, religione perexigua adhi. hita, narrationem cognitionemque Veritatis maximopere turbare.
VI. Chronica Methcense ac Claustro . Mota ense apud Cl. Pedium primam Henrici imperatoris Victoriam de Ovone hujus O pri- in Austriam irruptioni praemittunt, uti Aoluus : sed in priori e A.
dem apponitur Anno I I. inpolteriore Anno insequenti. Caeteri lare, tum
prope omnes, in quibus & Hermunus, grallationi invii rimas vi
largiuntur,eamque recensent ad An. I 2. Magis Vero cohaeret, O quas timvonem prima clade aCaesare attritum,& praecipua damna ab A bimo perpesIum, delinitd muneribus Imperatore, ut sibi regnum am. opermitteret, throni jam atque favoris Auguiti securum, ultio. nem damni postea de Marchione sumsiisse, exercitu Caesaris p nitus remoto. Irritatus nainque majori specie aequitatis pugnat, quam irritans. Caeterlim in hac prima Caesaris victoria inter- tu ille A. assertum ac Leopoldu n, nihil lia pra dicta Chronica eom. memorarunt: qUorum Vero Fortiminem maxime ibi enituisse . diligenter Aloidus notaVit. VI l. Hungari Scriptores, Seculis pluribus posteriores, Omonem variis legationisus apud Caesarem de regno concedendo egille tradiderunt: hunc verti a Petro restituendo desistere noluiste, eb, qudd ita Masserto, qui Sororem suam Petro in thorum conjunxerit, pollicitus suisset: tandem non consentientibus in Detrum ungiaris, alium eis Ducem imposuitIe, quem tamen is statim expulerit. Donorum ab ipso praesitorum non omnino im mores sunt: nihil tamen hornm Alberto obtigille meminerunt. Haec
pleraque ut cum historia non pugnent, illudfaltem prorsus praepostere dictum, Petro conjugem fuisse sororem Adalserti, cum e com Eustorum Campi liliem. Pomi. M a veris
158쪽
verso hic potius illius Germanam, quod e dictis 'I 'plane cornis Singularia pertum, uxorem habueriti Caeterlim singulare omnino, quod c u ia L Aloiam Ae Muneribus loquens, quibus ovo gratiam Caesaris emat, licens. feliciter tandem nos doceat , unde Masserto insignis ea S. Crucis
Portio, qua deinde Mellicium beavid E3idit quidem Cl. Reius
m. I l. col. 386. Αnonymi Historiam de Rurticula&Crucis Mellicensis, & ad eam more suo multa eruditissimh praefatus est, ad sacerrimi hujus Thesauri plenam notitiam facientia. Sed quo Anno, quave fortuna eum obtinuerit Adiasserim, quando donaverit Mellicio, altissimum ibidem silentium. Nunc porro Cl. ejusdem Sodalis P. Godefridus in Append. novissimae vitae S. Colomamri, tradens Historiam S. Crucis Mellicensis, Alolinis notitiis jucunde est usus. Praeterea & hoc pariter uno ex Aloido rescimus, R trum a suis non acceptatum, cumque Caesare reversum, Maris
chionis nostri ossiciis, apud quem diu hospitabatur, perbenevO- usum fuisse : qudd sane non contemnendum egregiae laudis est caput, pietatis ac munificentiae testis, & saepe deinceps apud alios quoque Principes nostros paginam iacturum. Haec de Anno Iola.
Vill. Insequens annus quantum patriae nostrae calamitatis, tantiam Principibus Victoribus gloriae attulit: et si postea risus
Io solentia triumphi acerbo mortis dolore commixtus sit. Primum, quod
hic commemoriat Alotius, est insolentia omnis, quam Scripto res ungari in eo maxime reponunt, ut ait Bon ius, qudd unice foveret humiles & aggrestes, & in contemtos se nobiles immaniter syviret: aded, ut aliquando Quadragesimam Chanadi. ni agens, concilii habendi praetextu, quinquaginta nobiles , . uno loco conclusos , im lsis militibus trucidari juberet, nequidem Christiana ad mortem praeparatione eis concesta. Ita porro totus a Vulgo pendens cui SacraChristiana dudum exosa suerant, prope abfuit, ut in plebis gratiam religionem tolleret. Hinc nobilium tacito foedere conflata in eum invidia, & arcana solicitatio Caesaris, ut a tiranno liberarentur. Consuluit Impera. . tor in medium cum suis, & expeditio in omnem , atque Duri Eius in Au- restitutio decreta. Ovo re sibi prodita, per Legatos Imperato'
iuptio et u rem percontatur, pacem, an Dellum in se cogitaret 8 Audito,dclis. Caessarem ultorem venire Velle, ipse Ocyor. armis jam pariatis, ex utriaque Danubii parte Austria in omni barbarie, sulgure celerior, cum nemo tale quidpiam metueret, obruit, Vastavit,
expilavit, praedis, & captivis infinitis secum abreptis. Θω-cunque Oendit, sunt Bonfinii verba, omnia diripit, re vastit: qui
Occurrebant, omnesjuxta caedit, capisse dedenter a Irasmani nam usque discurrit.
159쪽
IX. Quamvis porro hic Scriptor Τirannum istum in Au- Repressus striam simul, ac Bavariam, irrupisse tradat, valde tamen Vere- ροφλ ά 'ii. or , eundem a. Verti plurimum aberrisse, quod addiderit, Go- quo. sed thostedum aliquem, hostes Patavii aggrestiam , praeda onusto. Mi ei, L. exoneHila : quem errorem post eum Iuro uui pariter erraVit. ne.
Patavium & Tulna longis Iime distant : & Austria Gothostedum
nullum Marchionem Omonis tempore agnovit. Teste Aoldo ,
saevus ille grai Ialoe Betri rivalis necem in Austria quaesivit. Sed inalbertus Marchio, & Leopotius Filius illi Viri erant, qui ejus
furorem constanti animo exciperent, & magna victoria deprimerent i inde Cognomina Victoriosi , & Fortis Mittis promeriti.
Horum verti Bosenim nihil undique meminiti Consentiunt autem Chronica Mellicense, ac Clausero Neoburr e , quorum phralis eth: ALBERrvs Marchio Austriae, re Filius ejus LusPOLDus, maximam partem exercitus Ovonis delevit. Uberius Hermannus Contractus , licet ad Ann. I a. in lectione Canisana. Ovo ungiariorum Tramus, ob sustolum a nostro Rege Petrum, divisit bifariam exercitum suιm, mes Bojariae ex utraque parte Danubii depraedins, re incendens depopulatur. Sed una stari exercitus rima Septentrionali parte Danubii ab AD ALBεκτο Marchione, re Filio ejus siti pin Do ad internecionem caesa est. Optime tandem ormnium Otto Fris ingensis Chron. Libr. VI. cap. 32. defleta morte Leopoli sic eum cum Patre depredicans. Hic est LEOPALDUS, qui cum Putre Do ALBεκτο Marchiam Orientalem Ungaris eripuit, ac
inter caetera Virtutis siuae opera exercitum Ovonis innumerabilem ;=nos suos ex improviso vastantem, Dbito correstris armis, quod tamen in omni conficitu etiam fortibus incautum est, penerandum mpaucis delevit. citra proinde Bonfiniani invulin Primcipum notirorum adorea immortaliter vireati X. verumtamen LEOpoLDuM quod attinet, morS ipsa quo-Immatutu dammodo sibi plausisse videtur, dum paulli plasti recentibus tropotalauris incinctum Hemem, quem enses hostiles in acie ferire me Oh
tuerant, belli curis Hymenaei Augusti gaudia Ingetheimii in se. cundis Heinici Cadaris nuptiis interponere Volentem, falce sua ineluctabili fatalem in lectulum conjecit, simul & consecit V. Id. Decembris eodem Anno Io g. Id Hermannus Contractus his verbis enarrat. Di LUI ALDus ALBERTI A archionis filius,
magnae virtutis re Retulis adolescens alia ejus lectio habet: Bonae indolis Iuvenis, re maxima Hungarorum Gades ab ipsio Rege Marchio promotus, re post paucos dies defuncturi vetari a
latruosio revom inchiepiscopo sepultus, immaturὸ obiit. Calomo intonis Frisingensis l. c. acerbum hoc sunus ita deploratur. In ipsa vero Nuptiarum lemnitate tristia laetis admixta sunt. Num illustrissimus insuri Miarchionis Filiu/ Lgopatous violescens immatura morte omnium planctu rapitur, re a Butra ρμuo reppora.
160쪽
rieverorum inchiepistopo in Urbe Treverens sepelitur. Plangen.
tibus porro omnibus, nemo certe Patre, ac Patria acerbius planxit: cum utriusque plurimae spes, rebus tam eximie ab eo gestis jam suffultae, simul cum illo sepelirentur. XI. Et si verti in adscriptis Elogiis Adolescens ac Iuvenis ap-
ΑΔ:Ps pellatus fuerit, annos tamen aetatis jam tres supra viginti habe-xor, sed bat: quoniam Teste inoldo, uti A.' l. adduxi, Anno Ioaa. Patri Prinviti Libς mogenitus nascebatur. Neque etiam sine uxore fuerat: quam dictam es Ie Promidam, & An. Ios9. post Maritum decimo seX-to , Viduam obiis te, pariter supra contra D. Ho annum ex Agotio jam docui. Liberis verb carebat. Hermanni Contracti Asterium, fuisse eum ab ipso Rege Marchionem promotum, ali ter accipi non debet, nisi eidem Marchiam Austriacam post Patrem confirmatam fuisse. Dumonem tam ab Hermanno, quam Otione Frisingensi, ejus Patruum appellari, cum Cognatum scribere debuistent, mimari error fuit, quem insecuti sunt: uti similiter jam alias ostendi. Postremum Patriae beneficium impendit, qudd ejus precibus 'mo Patri Addonem submiserit Sir nuissimum Militem : qui postea Austriam Victoriis, & plurium illustri uin Familiarum foecunda propagine complevit. Ejus Adventum Reverendist Analista ZWaellensis finibus in Apparat. Annal. Austrio - Claravallens. p. 42. seq. retulit ad regimen Emi ι-
si Marchionis: quem tamen Aludus jam riuiberto submisitim
XII. Sed Acta Anni 1 . adhuc illustranda superlunt, S: ab
Ard οτο. erroribus repurganda. Quam ardua fuerit imperatoris de O .iio p. c. Ne ultionem sumturi in Hungariam expeditio, & quam di melli, Drem D. Victoria prope laurinum, Duce praecipuo Adalberto nostro, Bon- simus prolixe, cumque eo Comes Imo ture loquuntur. A partes duo. Caeseris complures ungari, qui eum ad O nem ejiciendum in patriam siuam pellexerant, constitξre: Verumtamen exercitus multum impares erant, & ille Ovonis non paulo numerosior. Quare S paucitatem h ltium sprevisse, & jamjam triumphaturum fuisse narratur, nisi hostis DEI, & suorum tirannus exstitisset. Tenebatur quippe cum asseclis suis, ob exactionem Petri Regis, unathemate Legati Pontificii: unde nec bona causa, nec bono DEO adjutore niti potueret. Victoriae ejusdem obfuit, quddpauld ante pugnam ex nebula tenui immutati aeris vehemens Ventorum turbo consecutus, pulverem Ungarorum oculis intolerabilem incusserit: id nonnulli prodigio imputarunt. Sed rum is tantisper verba cedamuS. Pugnat de- Xli I. 'sqrtam conferendae Pue copia facta est, collata utrin- , cuio.. --ήμ , es obstinatissimu quoque pectoribus concio iam. Indem niveae cles tro Cornu in Icvs , in sinistro MAERrris Petri vis praesidet. Um ' σφ' gari , qui prae i. e. Ovonis saevitia ad imperatorem comu