장음표시 사용
12쪽
cebat e dictis, factis. Cujus rei testes dare
possumus tot genere dignitateque , tot eruditione clarissimos viros, qui sermones ejus avidis hausere animis. Imo praeclarae hujus mentis imaginem quandam adhuc videre est ex epistolis ejus ad summos viros exaratis: imprimis iis, quas ad vos, illustres DD. Barones, &generosissimos fiatres vestros, utpote sanguine prOximos, imo affectuliberos, frequentes admodum dabat, inηrdum Germanice, fr-
pius Latine, Gallice, Italice, idque etiam cum septuagenario jam major foret. Hae
superstites literae, ut sermones nunc mi tam, abunde documento fuerint, eum non, multorum instar, haerere solitum, in caussis, uti vocant, secundis: at nec contemnere eas: sedebusque adscendere, donec requiescat in potenti Dei dextera, aC promissis ejus. Vnde etiam, cum retulisset
scitum illud Imperatoris Caroli V. ad filium Philippum, Brabantiam esse consilium suum , Hannoniam nobilitaten L. suam,
13쪽
suam, Hollandiam robur suum,: altius hoc Batavico robore assurgens , At, inquit, sortitudo nostra Deus est. Per fidem enim sancti vicerunt regnata: ut divinus ad Hebraeos scriptor ait. Atq; eo ille antimo in omni vita erat'. Vbique etiam se exserit patientia ejus in adversis. Amat
enim assiigi a Domino, seque solatur illo Apostoli, ad bonum simul adjutare omnia diligentibus Deum. Nec eum de mentis statu dejicit piorum id licitas in hac vita: sed cogitat assidue, judicium Domini incipere a domo sua: eum castigare, quos amat, partim ut peccata corrigaz ; partim etiam, ut eos patientia imbuat, dc Filio suo reddat conformes. Negat quoque, in hac vita imaginandum nobis aureum seculum,: cum Davidi in summa etiam felicitate obversentur valles momtis. Si diutius cessent auxilia divina, ita colligit secum , vel peccatis nostris quasi compedes injici divinae bonitati, Vel propterea opem differri paullisper, ut postea
14쪽
tanto majori cum gloria liberemur. Vbi res in extrema quasi tegula consistunci, pejus, quam inter sacrum, & saxum, ut dici solet. non hastas propterea abjicit; sed
sic se, sic alios affatur: quid enim prohibet, , quo minus hic etiam aureola ejus verba adscribam λὶ Rationes tecum, mi homustis, ineas, quoties Deus te tinguentem recrearis, errantem reduxerit, permitantem defenderit: quoties benignus hicho pes ih struxerit tibi mensam , unxerit caput oleo, implerit calicem vino. Nemo' hoc pactore s holstite benignior, nemo liberalior. Dominuete pascit: non egebis. Eris ovis Dei benedicta: conviva Dei acceptus. Viues in morteia: lucebis in tenebris. Egressus ex hoc mundo, ingredieris in domum caelectem, S cum Iougaudebis
aeternunia. Hujusmodi animum omnia illius spirant. Nimirum quaelibet meti batur consolatione illa propria filiorum Dei. Vnde nec poterat adduci, ut nusseris accenseret, mi Iobum ulceribus scaten-
15쪽
dum,vel Paulum in carcerem conjectum. Contendebat autem, tales in calamitatibus suis virescere palmae instar nivibus pressae. Quod si civiles etiam virtutes a tingi placet: in his quoque, ex Socratis consilio, operam semper dabaci , ut is foret, quem haberi se velleU: quo unonm alia est melior & expeditior ad solidam gloriam via . Ac tὼis ille omnium bonorum judicio censebatu : imb quanto nosceretur penitius, tanto majora, in eo virtutum praesidia Conspicieban- . tum Quemadmodum enim in coelo stellae sunta, quas non, videas, nisi ad hibeas inventum, nupeΠ telescopum :ita & in eo fitere laudabilia multa , quae nescirenti, nisi qui curiosius observarenU. Inque tot virtutibus imprimis relucebat modestia singularis: qua fiebat, ut cum summis ipse animi dotibus polleres , maxime tamen eas in aliis Veneraretur. Tantus tamen vir effugere non pote-
16쪽
poterat, quo minus eum ventis suis ci cumflarent malevoli. QuorunLi omni tempore tanta esse Copia solet, ut eorum numerum nec inire possit Archytas TarentinuS, Quem mariae s terra, sememque --rentis arena,
perhibeti vates Venusinus. Sed utcunque saevirent invidiae turbines, non ies. eo tam heroici animi vir animum despondebat. Sciebat, nulIum esseEuripum ad- eo instabilem, neque AEgaei maris fluctus tam turbidos esses sub Arcturi occasu , quam plebis esse voIuntates selent, . Videbat, uti non semper sunt alcedoniab, nec terrarum uspiam veris amoenitas sena- per obtineta: ita & vices esse rerum humanarum, ac maxima quaeque obnoxia esse Calumniae procellis. Videbat, si fortiter clavum occupet'. suffecturam undis naveati sin propterea a gubernacu-. lis recedat', periculum naufragii forta.
17쪽
Quare hominibus improbis medium OL . tendebat unguem: imo lucri hoc ex iis faciebas, quod tantb navigaret circumspe-
inius, quali inter Scyllam 3c Charybdim.
ita ille invidiam vincebat, Virtute alu- num suum facile vindicate. Et profecto, qui vivere velit, ubi non sit irrequietumia nequissimum obtrectatorum genus, non ei in orbe hoc quaerendae sint terrae: sed magnis itineribus eundum sit ad Lunam , ubi terram novam jam olim Q-mniabatXenophanes: qui & suos sectatores invenit. Neque cum laudes hasce in
'unum congero, morem sequor multorum,qui veluti Zeuxis, venerem picturus Crotoniatis, pulchritudinem multarum virginum, in unam transtulerat, imaginem: ita ornaturi aliquem laudibus, quae in singulis commendatione digna inVenerant, haec uni tribuunt universa. Nihil enim hoc adulantium artificio opus in
Fabiano fuit . In quo siquis dissideat a nobis, diffundat auiuium per singula, ac a, in
18쪽
in eo consideret nobiscum. , tum summam generis Vetustatem , itum liberalis educationis elegantiam, tum peritiam in nobilissimis disciplinis atque artibus, tum foecunditatem ingenii incredibilem, tum masculam-vividam virtutem,qua cum priscae etiam aetatis viris contenderet, tum nova decora maguitudine gestorum impenates ac familiam illata: dc tot alia, quibus non insistam, ne videar actum ager , repetendo ea, . quae toto spatia sunt panegyrico, quem nunc edimus: eoque
cum Comico dicar, in prologis scribundis operam abuti. Sed quid sunt res mortalium sine literarum monumentisὶ Nam absque historia foret', tantae Virtutes ac cuncta ejus benefacta, futura olim essensi. quasi nunquam suissent. Sola enim historia, sive hane orator, seu poeta, seu alius
expresserit, Omnes nobis aetates ac secula conservat. Per unam hanc supersunt haC-
tenus , quotquot fuisse quondam cognoscimus. Non jam Ninus, vel Cyrus, non Hamil-
19쪽
Hamilcar, vel Hannibal forent, nisi historia eos servasset. Nusquam essent Miltiades , Vel Themistocles ue nusquam Agesilaus, vel Epaminondas , nusquam Alexan der, aut Pyrrhus ; nisi historia eos consecrasset'. Non viverent in hominum memoria duo belli fulmina, Scipiones; non Pompejus, ac Caesar, nisi perpetui hoc
nominis decus ab historia essent cons cuti. Periissent etiam Carolus Magnus, dc Fredeticus Barbarossa, aliique immortalitate dignissimi viri, nisi, sicut olim Iupiter, si Romanis fides, fugientes novae Urbis cives , ita Historia nobis fugitivi
temporis memoriam stitisset. Vt lus sane Historicus dici mereatur, stator Temporis, Perennitatis sacerdos. Neque ignoro, plurimos eandem laudis perpetuitatem sperare e statuis , columnis, sepulchris, aliisque id genus monum tis. Sed eventus Comprobavit; omnia ejusmodi esse invidiae ac fortunae casibus obnoxia,
ac saepe brevi admodum temporis spatio dissi-
20쪽
dissipari, aut consumi. Quid mirum a
tem, si, quae manuum sunt opera, natu
ram sequantur corporis, quod m alta nobis datum est 3 Historia vero est animi opus, qui morte caret: Cujus instar&ipsa. Historia, nec Libitinam, neC Orcum eX- timescit, . Haec igitur una generosissimo Patruo vestro praestiterit, ut, quemadmodum corpus ejus Morungae e saxo habet
monymentum ita etiam animus, aC tot benefacta.ejus, ubique terrarum monu mentum obtineant Iiterarium : ac qui
perpetua apud Deurm gloria ficitur imcoelis , idem perpetua hominum seuatur in terris. 'Sed haec, quae velut lamgo e penu in historiae laudem depromsi- mus, non alteri conVenire putandum, quam illi, quae vere Historiae nomen posisidet: hocsst, quae principem ejus legem servat, , ne quid falsi dicere audeat, , ne quid veri non audeaU. Quorum neutrini
in signandis inclyti Patrui Yestri gestis, neglexi sciens. Nihil chim Vel eorum, R dissi-