장음표시 사용
21쪽
aliqtubus digitis obscurarim propterea causaru espectu verisho contingentiae ecclipsis lunae non eXprimitur. 166 secundo oc tertio nullam disserentiani in iis numerira i quae temere &ὰ su rei conveniunt, praesertim cum alicui
convenire o non conVenire potest. .i p. t. I. ιον. Et hae, quod verae differentiae non faciunt, licet separari quidem non possint, tamen o contentionem e remissionem capiunt, porph. 3 c. ior. Ex tertio ne pinea cerni mutationem Malterationemio 3. Ex quarto. Quod non repetatur, ut d ολεχαu pariat . metipb. e. ut si quis dixerit hominem animal esse bipes. habens pedes. 1o4. Ex Quinto quod maxime opus est notari Disserentiam quae generale quippiam est, in eo, in quo genu S,numer tenen dam esses quae speciale in quo species. ι. top. i. alioquin nisul omnino refie definitur, sicut passim pluribus disputat Arist. 1 s. Nam disserentia universalis species habeat necesse est lib. . de pari. n. e. 3. S nisi habeat, cur universalibus potius annumerari quam specialibus debeatrios obiiciatu nobis esse idem sive de toto genere enuncia. tur, quod commune est, sive de singulis speciebus, concedadmus, Sed omnes tamen docendi leges reclamabunt oc conviniscant doctrinae commodo non esse idem. cI. Media enim genera si ab infimis seiunxeris, medias, iam ab intimis differentias prudete distingues,&iene docea , nam unamum cum singulis partibus comparatuni non vicise
sim,sed cum toto genere collatum Comeat.
3OS. Alias doctrinae confusionem efficis memoriam cinge nium conturbas, do strinam Aristotelis de his rebus reddis di seipulis logici se ingeniosis spectam, cum res: rerum gesnera differentiarum confusione proponuntur
1o9. Heic tamen sciendum est,nos non velle, ut res confringastur: PIane discerpatur, velut ab Alexandro Gordius ille notadus, aut ut quidam coqui Platonici faciunt, nimis minuta ακῖισΕολογια omnia in pulverem redigalitur, ita ut oculosic animi aciem fugiant, sed iustae divisiones no sunt omittendae, nisi dos
22쪽
ti Haec de virtutibus sequuntur uia. Vitia seu elenchi desinitionis, sunt quae leges definiendi impodiunt, definitionis elegantiam corrumpunt, quorum licet prius meminimus o ex virtutibus deduci possunt o intelligi:
Liri. Sunt autem praecipue haec, quorum meminit, insuffieienistiae abundantia: authologia earum socia, 8 heterogenia, ita De insufficientia S abundantia generaliter inquit arist hoc modo non sufficere ad constituendam e conforisnaandam definitionem,idem esse docere. 1 De Heterogenia veris sic: Ad evertendum vero satis est, non esse idem ostenderes: nam si non idem esse ostendemus,
definit1one evertemus quamqua id non retro comeat. tob.c. I
ει . Idem docere definiens vitiose potest vel defeetu vel
In defectu viciat quidem si disserentia ad definitionem
adhibita minus dicat, quam nomen essentiae rei adaequatum complectitur. 1 6. In excessu vero,cum magis o superfluum omne enim,
inquit, est superfluum, quo sublato,quod reliquum est, planam
facit rem, eamo desinit. top.6 c. l.
117. Fit hoc vicium velanani S taediosa repetitione eis iusdem differetiae mutatis verbis, vel generum superiorum dis aferentiarum assumptione,S cum Propriis aggregatione, sicut metaph.2,c.3.2 1. de part an .c. 3, negat posse fieri. II S. Generum superiorum differentias semper assumit 8 vistio se definit,qui mediorum generum distinctionem negligito statim a primo ad ultima in destincto ordine festinat. De assumptione inferiorum locus est top. . c. a. Si quis inquit eorum, quae indefinitione collocata sunt non omnibus conveniat iis, quae eidem speciei subiiciuntur tota esse oratio propria nullo modo esse poeest. Iam Iccirco scite potius agitur, inquit si quae ad genera atti- .net, ea communi negotio explicentur, quae vero non eiu SmOdi sigillatim. Iay, Haec cum ita omnia considerantui non modo sidet, ut vo e ntur, praecepta existere possunt, sed discientiae, authoi Ioesidiu
23쪽
logiaque reteitisdem vitiosa omnino di, apparebit. 1a a meterogenia non habebit locum. 13. Maec de definitione perfecta, sequitur imperfecta. Definitio imperfecta Platoni Videtur vocari di in soccpι ζα, Aristoteli dicitur πιυ8 proprio nomine αογραφὴ destria Ptio, quae non docet, quid sit esses soli tamen rei inest , dc cum
ea reciprocatur op. r. c. s. E V ut Proprium hominis est τονώ Communia non sunt propria nisi et Soet τι cuius respe stuconvertibilia sunt, cum subiecto. I s. Differt autem descriptio, a notatione, quae desinition
mini dici potest quocunq; modo illa fiat cum haec nominis, ita
a 6. Inest quidem rei οἰδεον, sed non ut o uis; εῖνο , quos cum sub ecto quatenus ipsum comeat, quia subie juni non est idem Accidenti .metapb.c.6.327. Et reducitur propterea cum ibiecto, sed non solum cum possintdc plures unius rei dari δουπο αφος, seu qualescunque delineationes N imagines o metaph. .ast./28, Cum enim causae&re: forma praecipue non tam strua pulose quaeritur,varii respeetus rei possunt accidere, pro quo varii termini nunc accidentis proprii cum aliqua caussa eis sentiali, nunc communis,nunc esse nunc subiecti similis,vel qui sit remotione contrarii adducuntur ut explicent,sicut quislibet pro suo sensu ex variis circumstantiis docere velit. 329. Datur autem descriptio vel non necessario,vel necessario.
33o. Non necessario quidem cum desinitione, quae dari potuit, Omis placeat propter certam causam aliis terminis, rem declarare commendare, Sic Arist. ιορ i. e. F. ατθSωπ ι in
quis Nob θνητouam κωκρ duobus accidentibus proprio simulo communi homo heic describitur. Sic Fabius, Grammaticam dicit esse clavem Philosophiae, caeterarumo artium fontem ec
ιδι. essessariis vero, cur caussa perfecti non occurrit, nee data potest, o ob hoc Auctores in rerum, persionarum, loco ram. ςmPorum declaratione varie varias rer ferre coguntur
24쪽
elacumstantias, cuiusmodi sunt vir rures in ethicis stirpium herbarum in physicis quam plurimae. Ha. Solant quidem tales descriptione adlubera tum breves, thim prolixar. 3 3. Breves in scholis Ac apud phiIosophos, qui docendo ecdisputando valde concita solent,sicut decet, progi edi. 34. Prolixae vero apud oratores Poetas, qui non doceriae do solum effetiam delectando persuadendo: movendo illud serius 8c magnificentius procedunt: Talis est descriptio Iulii Caesaris, & gloriae apud Ciceronem famae e portus apud Virgilium.Hippiae apud Lucianum. Haec fuerunt, quae Ο,gbsισ/i ex Aristotele passimeollesta adducere visum fuit, vera quidem c umme neu cessaria, quicquid vel Epicurei vel Antisthene contra blatearent. 8 ab omni studioso inprimis cognoscenda, usurpanda.
Iam vero harum thesium κplicationem, ut d obiecstinenum dissolutionem, aliarumque utilium 8 Variarum quaestio/rium,quae circa hanc materiam moveri possunt,disquisitionem ad easτκ 'i' publicerinstituendam remittere volumus.