Ara maxima Vaticana. A summo pontifice Vrbano 8. magnificentissimè instructa. Carmen Laelij Guidiccioni

41쪽

De eodem . SEu memoras Patres, Patrum seu Signa recenses, Hunc modo Patrem effer, haec modo signa refer. Ingentes animos, ora de spirantia cerne, Grande sub augusto & vertice consilium . Marmoreum haud signum , sed dices, Roma, Parentem, Nouerit & qui te reddere marmoream.

De Statua, de eius Inspectore.

S Pectanti insinuat se se lapis ; inscius ultro

Spectator totum se lapidi insinuat. Inde trahunt homines, durum genus, unde rigescant ;Inde unam e multis contrahit ille animam .

d me spectantem mirum est: lapidescere Quid,FddInspectus se se molliat ipse lapis tVIuidus est hospes, rigidus lapis. Arte magistra , Hinc lapis, inde hospes, hic viget ille riget.

niam lapidestere ipse nequit Vrbanitas,induat Lapis urbanitatem.

Rbanitatem facere marmoream, diu Dum scitus ardet Artifex : haeret, manum Labore fallit irrito inceptus labor. Nam qui rigescat illa Z Age, insit Artifex, i 'Lapidea nunquam Urbanitas fiet; vices

Vertantur ergo , fiat urbanus Lapis . A ct

Breuius dictum.

42쪽

BARBERINUM, Cuius prouidentia, in funesti a Italia Luci sestes Flam. ditio

miraselisitate est.Eius i ius Imaginis donum. DEbemur tibi nos, vitae quos munere seruas , is per te Italico in senere parta salus.

Munera debentur tibi nostra ; ipsium accipe nunc te ;Maxima te Herois maximi imago decet. Nam quid te maius, Virtus quem , &nloria tollunt , Et sobolem agnoscunt, effigiemq. sui ΘSacra tui essigies nostro haeret pectore, Princeps IHaereat illa tua munus habenda manu.

BARBERINUM, CUM PROFICISCERETUR O Ingens animis, agitas qui grandia: seu te

Ausoniae fines, seu tua Roma tenet. Auspicijs pacata tuis viget Itala Tellus, Permulcent rigidos dum tua Mella Duces. Pone sequax tibi Fama, comes Sors, praeuia Virtus ;Perge, tibi inercus qua noua mella fluunt. FRANCISCO sub fratre abeunt dira omnia ε, Per vos Redditur ingenijs gloria, cultus agris. Fortunati ambo ; Fortunatissimus at qui Alciden geminum Coelifer urget ATLAS.

43쪽

MElleus eloquio Nestor sua fata moratur, in Cui ternum in laclum longa senecta fluit. Melle fluis Princeps: Apis uni Terna laborat. 4 libet, o, saeclum sic tibi pandat Apis.

De eiusdem Poematibus, dono ad se missis.

URBANI Pincerna Iouis dat munus. haberi

Vnde istuc potuit tam bene nectar erat.

AD EUMDEM PONT. MAX.Latine, Graece, Hetruscd ,pari cum gloria stribentem.

Terna insignit Apis, tempora ternus Apex. I

44쪽

3 L A N E sic res est, B. P. a Te enim principium ; tibi desinit.) Te Principum maximum, Principem litteratorum habemus. Ut summus non es ses hominum Princeps, dignus eras litterarum principatu. Nunc, Orbem Christianu moderaris imperio, mortalium mentes instruis ingenio. Eosdem mortales foecundo Apum melle imbuis ad sapientiam, Sapientiae Sole excitas ad iustitiam. Nos gregem tuum,optimus Pastor,non minus calami, quam sceptri virga, dirigis ad virtutemis .

Quid amplius optaremus monita ad bene vivendum, ius est in nos tuum. Monimenta ad imitandum tu exem-lar es nostrum. Duplici oraculo nobis gerenda praescri-is . De PFrcu Iouem, de Lauru Apollinem sonas. inde sagittas ostendis, hinc praebes Lyram. Nam de duplici in

te Minerua sileo t vel, arma differens, tantummodo in , - olea sum : quae tua est omnis, nec nisi mellita . Ad summum apicem dignitatum haec fit in te accessio, omnium fastigium disciplinarum. Ut se perni, inseriq. dominatus sphaera in te cumprimis recurrit uno: sic diuinoriam,humanorumq. arcanorum Cyclus, coronamentum est modo tuum , tibi uni in se redit. Hae duae spherae compactiles, se inuicem intersecant ; & in gemino potestatis, ac scientiae polo coeuntes, Orbem constituunt, sub cuius sy-dere Uriana lux, nostra scelicitas coalescit. An non solius est tui, palmarum omnium singularis, & uniuersa complexio i Nisi nos tua perstringat maiestas regnantis, nomost, quem potius Oedipum in studiorum ambagibus consistamus. Ad te unum priuatim confugiendum erat, nisi

omnes ad Te Principem publice confugeremus: Et qui

nutu

45쪽

nutu prospicis omnibus, singulis eras prospecturus eloquio. Hic me ipse reprehendo: quasi non singulis abunde prospicias vel exemplo. Sed tamen tua ista celsitas , quae magno est litteris compendio splendoris, & lucri, nonnulli est litteratis intertrimento. Eccui monitori, ac Iudici utilius, quam tibi, sisteret unusquisque labores suos quo frequentius sua scripta deferret, unde salubrius referret Fores tuae, undantes cohortibus stipatorum, stipandae pariter fuerant turba doctorum. Obsequium tibi praesti

tum ab Vrbium proceribus, praestandum omni ratione. fuerat a proceribus litterarum . Et tu quidem utroque emines ; nos alterutro subsidio caremus, quibus te in no strum rudimentum, ac disciplinam, e re confertim,ac iugiter conuenire non licet. Licet sane per te, per tua negocia non item ; viq. liceat omnino plurimum, ex nostra necessitate parum est. Osculamur interim pedes,manum suspicimus Manum, quae clarescit scriptione sua, utinam iuuaret aeque censura nostra. manum linquam) cui Coelum aperienti, minimum est, Heliconem aperire, ac Lyceum. Cceterum te,quem Principatus moles, an culmen, reddit inaccessum, tua tamen humanitas facit expositum.

Non facile Princeps saepe conuenitur, sed facile conuenitur Vrbanus. Utcunq. tandem eueniat: in quo cura omnium residet nunquam deses, conueniendi iactura regimine compensatur: compensatur adhuc, ut memoraui, monimentorum exemplo. Enimuero , te nobilioribus

quibusque linguis, & soluta, de vincta oratione magni ce persenantem audimus. Te multiplici Phylologiae stibistagio inter sapientissimos renunciatum videmus. Ipsum te iuris arcam, quem eruditionis arcanum : Eumdem sa-ςrarum litterarum thesaurum, quem sacri thesauri custodem s

46쪽

39dem, suspicimus. Nullus est laudum titulus: quo vel praecipue non tu lauderis. Maximus sane vir, vel li tantus non

esses Pontifex. Qin vero cultus in moribus λ quae in Templi cultu munditia ξ qui delectus meliorum Z quae in gubernando iustitiaὸ quae in iustitia mansuetudoὶ quae publicae libertatis assertio Z Qus in rebus Vrbicis magnificentia, quae prouidentia in externis ὶ Audiant te Principes, in publicum coibunt: adeant priuati,ipsam adeunt urbanitatem. Natura ita fert, ut quae res octauum in aliqua ulla specie pertingit gradum,in eamdem omnino desinat. Te, qui gradum imples urbanitatis octauum, quis ipsam esse neget Vrbanitatem Z Haec eadem intenditur ad prohin-quos; planeq. illam sortiuntur, qui tuum sanguinem sunt sortiti. Proh quales alumnos nutris ad gloriam l Auguste optime, sacer Atlas, quot munimentis insistis, quot tibi Libduntur Herculest Si relatus est Chyron inter sydera

ob unum Achillem,quaenam gloria: lux, ob tam multiplicem institutionem , tam Rei p. salutarem, infra tuum non est meritum Tu vero Christiani Orbis Sol,nullam relinquis pariem, quam non pervadas lumine radiorum .Quo- quo permeas,Vbiq. consultum vis; omnibus vitalis,nec minus in omnibus,quam super omnes. Et quid mirum, esse illum omnibus omnia de beneficentiae Coelo,qui est quasi Christus in Terrisῖ Vere ergo Beatissime,& vere Pater,qui singulos Auendo beare potes;quod ego tuarum virtutum Simulacrum, marmoreo illo, ac tam laudato praestantius, animo instulptum gero, id ex animi immortalitate, non nisi immortale statuo. Proinde silentem me, plures vel e Procerum numero, non ita pridem arguebant inurbanitatis, erga Vrbanissimum Principem, me ad prouocandum sese, vulgatis benignitatis indicijs prouocantem. Cur enim

47쪽

4o enim decennali silentio uterer 3 Cur laudes digerrem , quas initio inchoassem Cur non accederem rogaturus

Hὶc ego, me satis super . obstrictum profiteri ; Et si qua

cuiusquam animo beneficia exciderent, indignum appellare eum, in quem recideret beneficium. Illi contra uin-mae potentiae parem adiungi munificentiam ; Deiq. sustunentem vices, nulla potius laude, quam laude humanit iis, ad Diuinitatem accedere. Ego vero id unum referre. Magnanimum Parentem , qui se rogari tam humaniter vult, id agere, ut rogari non debeat. His interuenit tua, Beatissime Pater, liberalitas 1, illorumque, ac meam causam, hinc inde bonam ex se, utrinque meliorem essecit. Sed ut omnia certent, tuae selius est beneficentiae victoria. Cui dum adstrictissimum me sentio,grates debeo, luendo non siim. Parte ex altera ad laudes allicior,illarum magnitudine absterreor. Sed tamen, dum laudationem molior, diὶm tua curo ut beneficia sustineam, est quod gratuler exiguitati meae, quod tu me exilem, extare Simul crum velis magnanimitatis tuae. Te vero, qui in tuis es- virtutibus immorralis, immortalem esse contendam immeis benefici js. Deumq. interim tuam sospitatem rogans, supremo id voto contendam, ut voti huius diutissime compos efficiar.

Laus Deo, &Beatissimae Virgini.