장음표시 사용
11쪽
ARCHAEOLOGI GRAECA. Lib. I. Cap. II.
lecto Ionicae intercesserit, observante Eustathio in Mad. . Atque licet e re sua putarint Athenienses antiquo isti suo nomini valedicere , non tamen id Thesei tempore omnino inusitatum erat , sicuti ex pila apparet ab ipso erecta in Isthmo, ut ostenderet ab hac parte Atheniensium, ab altera Peloponnesiorum limites ad cujus pilae latus, quod orientem spectabat, haecce reperiebatur Inscriptio , ut est apud Plutarchum Theseo,
Haec non sunt Peloponnesus, ast donia. ad id, quod occidentem , sequens,
Sunt Peloponnesus haec, haud Jonia. Nomen iis inditu vulgo sertur a Iavan . quippe Iavan proxime accedit ad nomem Ιαων, atque multo propius, si istisjunt Grammatici veteres Graeci litteranais large pronunciabant , instar diphthongiis , hocque apud hodiernos Graecos in hunc usque diem obtinere Georgius Wheelernarrat . Iavan hic quartus Iapheti filiorum fuit , diciturque in Graeciam advenisse post confusionem Babylonis , sedesque in Attica fixisse. Hocque
non leviter confirmatur ex Sacra Scriptura , ubi nomen Iavanis variis in locis pro Graecia sumitur. Bina exempla Occurrunt apud Danielem, cap. X. vers. O. Et cum ego egressus fuero , ecce Princeps Graeciae veniet . Et denuo, cap. I. vers. 2. Concitabit omnes adversus regnum Graeciae. Ubi quamvis vulgares Verisiones non reddant avan, tamen is observat F. Rous9 haec vox in Hebraico extu exstat . Atque rursum apud Gaiam , capite LXVI vem. 19. Et illos , qui evadent, mittam ad nationes , quae sunt ad mare, in ItaΓami in Graeciam. Hic notat G. Raleigh, Versionem Tigurinam, una cum Genevensi, Hebraicas voces retinere,' nominibus Tubalis ex Iavanis loco Italiae Graeciae uti. Ipsime vero Graeci, cum verus psorum conditor iis lateat, nomen hoc ad multo recentius tempus referunt,
derivantque ab Ione Xuthi filio. Xuthus hic ut reser Pausanias cum patris Hellenis pecuniam diripuisset, cum male collecta multitudine se si Atticam contulit, quae tum temporis Erechthei imperio suberat, qui honeste ipsum excepit, suamque ipsi filiam in matrimonium collocavit, ex qua duo nati filii Ion Achaeus, quorum prior Ionibus, alter Achaeis nomen dedit . Nec verisimilitudine caret , ipsum Ionem nomen suum ab Iavane recepisse, quippe in omnium Historia temporum is mos notatu dignus est, ut proavi cujusdam, praesertim istiusmodi, qui eo quo vixit, tempore illustris fuit, priscum nomen servaretur, quo scilicet in primario quodam ex ejus posteris quasi revivisceret. prima in Atticam deducta colonia, usque ad gygis Regis tempora, resta rerum ibi gestarum exstat memoria Plato duntaxat in Timaeo resere, traditum fuisse, Atheniensium potentiam & gloriam iis temporibus ingentcs admodum fuisse M in civili militari re fuisse admodum expertos,
justissimis aequissimisque legibus paruisse , .longe majori splendore sui Lse conspicuos , quam ad quem sua aetate pervenerant. Sed de horum sequentiumque seculorum rebus gestis , ad Theseum vel Bellum Trojanum usque , parum vel nihil certi exspectari potest partim , quia rudis litte-
12쪽
litterarum expers aetas annalibus destituta erat partim vero , o vastam nimis temporis distantiam , quo hi annale , si unquam exstiterunt, prorsus perierunt partim etiam , propter Veterum Graecorum fastum' vanam gloriam , qui , id agentes ut divinam aliquam originem habuisseeκistimarentur , industrie genealogias suas occultarunt , priscisque historiis tenebras fabulisin poeticis figmentis suis offuderunt . Et ut Plutarchi verbis utar in Theseo princi ex interpr. Herm. Cruserit , s d facitin in serti orbis describendo Historici , qui se qua cognitionem suam Miani, ea exiremis tabularum partibus supprimentes , in margine alicubi annotant, iteriores regiones arena occitate squalida ferasque e sse , aut insuperabilem
limtim , aut Othica juga, aut mare conglaciatum id mihi liceat de stiperioribus dicere, ulteriora, monstrosa S tragica, Poetaeo fabularum scriptores depascuntur , neque ultra Mem obtinent, vel certitudinem. Utcunque neutiquam mihi omittenda sunt , quae narrantur de Ogyge, vel gygo, quem nonnulli Thebarum , nonnulli AEgypti, Arcadiae alii, alii vero Atticae, Regem fuisse volunt, quae ejus ex nomine Ogygia vocata dicitur. Vid. Stephanus Byzant de Urb. S Pop. Potens admodum fuisse
Princepsin variarum civitatum conditor narratur, praeprimis Eleusinis, refertque praeterea Pausanias, eum Herois Eleusinis patrem uish, unde ista urbs nomen suum traxit Patriarchae Iacobo coaevum fuisse fertur , cujus aetatis anno septuagesimo sere septimo natus supponitur, apud Hieronymum Chronic Euseb aliis eum ad Mossis tempora reserentibus, ex Iustino Mart. Oriat es Gentes. Regnum ejus eXtrema, ad quam unquam pervenisse Atheniensium Historiae vel Annales prae se tulere, periodus est , hinc cum alicujus rei summam vetustatem exprimere cupiunt, υγυγιον Vocant, cujus plurima exempla in variis veteribus uel oribus reperire licet: unicum Vero tantummodo proseram ex Nicandri Theriacis e
Vettis autem fabula inter juvenes fertur. Et adludendo ad inlignem potentiam , qua gavisus fuisse supponitur , aliquid magnum vel potens Vocantiγυγιον , veluti nos docent bini eruditi Grammatic . Hesychius: Iγυγίου , παλααλ α χαίου, μεγάλου πάνυ in)gii, antiqui, veteris, magni admodum . SuidaS L1γύγιον αρχῶ ον, παλαιον, λυπερμεγεΘες indigium, vetus, antiquum, aut praegrande. Atque hinc
Ωγυγια κακα iis erant ingentii intolerabilia mala ; 42γυγιος ευ, Θωα apud Philonem , summa sultitiain supiditas . Regnavit XXXII annos ita computante Cedren, prospera in omnibus utens ortuna, omniumque rerum abundantia , quas Fortuna alumnis suis largiri valet , fruens; attamen finis ejus haud minus flebilis quam vita prospera quippe in hoc fortunae apice constitutum, subita & horrenda eum inundatio , quae non tantum Atticam , sed totam ipsam me Achaiam , communi diluvio invol
Crebra apud Veteres mentio fit variorum, qui in Attica regnarunt RGgum, inter Ogygium Diluvium .primum Cecropem veluti orphyriinnis, quem Athmonenses, populus Atticae, Templum Veneri Ουρανια, seu
Coeles , apud ipsos condidisse reseruiat , id Pausanias in Atticis; ut
13쪽
Colaeni, idem ibi memoratur etiam Periphas, qui Antonino Liberalisse tamorph. 1 ut justus ac pius Princeps describitur, tandemque in aquilam
transformatus esse narratur . . TZetZe in Commentari s ad secophronem meminit cujusdam Draconis , e cujus dentibus natus foret Cecrops, atque hinc nonnulli caussam arcessunt , cur pυης vocatus fuerit . Tandem , ne plura congeram , Pausanias ratephanus mentionem faciunt
Actaei, vel Actaeonis, a quo nonnullis Atticam nuncupatam placet Acten atque hoc nomen saepe apud Poetas occurrit , praesertim apud Lycophronem, obsoletorum nominum studiosum captatorem, Cl. vers 111. Atticie, quod est biformis terrigende re gnam. Verum exigua hisce narrationibus fides habenda est Philochorus enim, Auector non minoris fidei quam vetustatis veluti Africano nominatur nos docet, Atticam Diluvio Ogygio adeo vastatam suisse , ejusque incolas ad tam Yilem numerum redactos, ut per c Misc. ' annos a tempore Ogygis usque ad Cecropem me ullo omnino rege vixerint, atque huic ejus opinioni adstipulatur etiam Eusebius Chronis p. 27. Edit Amstelodam.
CLXXXIX. habet eursius pag. 28.
C P. II. De flatu Athenarum a Cecrope ad Theseum usque.
IN eo sere omnes consentiunt , primum Cecropem pauperes ruri degentes , qui hinc cillinc per Atticam dispersi erant , congregasse
cumque eos in unum corpus coegisset, quamvis non in unam civitatem, hoc enim non nisi elapsis compluribus aetatibus factum est sormiam quampiam imperii inter eos constituisse , nomen Regis sibi vindicasse. Principio rerum plures nationes imperio Regum parebant, qui vulgo dignitate, fama praecellebant, ob fortitudinem, prudentiam, aliasque virtutes ad id honoris fastigium universali consensu electione populi provehebantur, qui voluntarie potius quam necessario, consilio potius quam vi coactus, iis obediebat; ipsique Reges amore in virtutum suarum pretio & imperandi solertia , quam armorum vi in servili potentiae suae metu, obedientiam sibi conciliare malebant . Absolutum imperium haud ambiebant, populique sui utilitatem, cui protegendo noverant se eo fastigii evectos, propria ambitione sua cariorem ducebant . Nec inflexa genua, nec prostratos vultus desiderabant, sed familiaritatem colere non detrectabant, vel cum infimis subditorum suorum , quotiescunque ipsorum indigerent auxilio Brevi tam exacte medium in omnibus suis actionibus tenere studebant, ut neque auctoritatem suam contem tui eX ponerent, nec metum incuterent iis , quos potius beneficiis ad voluntarium obsequium adlicere quam severitate in coacto ossicio coercere, cupiebant. Haud aliud sibi emolumentum , praeterquam bonum felicitatem populorum suorum, proponebant, nec auctoritate sua ulterius utebratur, quam quousque illa in eum finem
14쪽
finem conducebat. Eorum dignitas iunus praecipue in tribus hisce consistebant.
Primo , in exercendo iure , in audiendis caussis , in componendis litibus , quae inter subditos suos accidebant , in novis legibus constituendis confirmandisque, sicubi erant , veteribus . Vid. Cicero eis lib. I 1. cap. XII. Sed in universum populus tantopere confidebat adquiescebatque injustitia & sequitate Principis sui , ut ejus solum arbitrium pro legibus esset. Leg Iust Hid. lib. I. princ. Secundo, in ducendo illos ad bella, in quibus non tantum bonis consiliis res administrabant , sed ipsi me pro salutein honore regionis suae in consertissimam hostium aciem irruebant, saepe eorum sortissimis ad singulare se certamen offerebant. Hocque primariam ossicii sui partem rebantur, rationi prosecto congruam judicantes , eos , qui aliis honore praesta. rent, etiam virtute antecellere debere ' qui in omnibus conviviis publicisque consiliis primas tenerent , ante signanos etiam in subeundis periculis ad patriam suam defendendam esse oportere . Atque hoc Sarpedon apud Homerum Iliad. t. vers. 3Ιo Glauco conterraneo suo probare cona
Eςα αεν, in μάχης καυτε ρῆς ἀντιβολmτου. Glauce, cur autem nos honoramur maxime,
Sessioneque carnibusque, o plenis poculis In secia, omnes autem, Deos tanquam, nos inspiciunt, Et praedium incolimus magnum iant bi juxta ripas
Amoenum, soli arboribus consti, o arsi frugiferi dsuare nunc oportet ocios inter primos exsistentes Stare, o pugnae ardenti interesse. Tertio, in obeundo solemnia sacrificia eratque regia occupationis pars
sacrorum cura Lacedaemoniorum Reges cum inaugurabantur, Sacerdotes
consecrabantur Iovis Οὐρανίου, Coelestis, idque ossicium ipsi praestabant. Nemo est , cui ignotus Virgilii locus Eneid. III vers. D. de Anio , qui μmul Rex erat V Sacerdos: Rex Anius, Rex idem hominum, Phoebique Sacerdos. Rara apud Homerum occurrit sacrificii mentio, quin aliqui ex Heroibus, iique praecipui totius coetus, sacrarum cerimoniarum ritus peragebant sic tantum aberat , ut infra dignitatem majestatemque suam id esse X istin arent , ut potius reliquis ipsorum honoribus id augmenti loco putarent
15쪽
ARCHAEOLOGIA GkAEC A. Lib. I. Cap. II.
accedere , atque in serioris ordinis cultores haud minori cura hanc divini cultus partem iis reservabant , quam parati erant ad honoratiorem locum illis concedendum in conviviis, quibus seipso reficiebant, post finita sacriscias
Nunc ad Cecropem redeamus , quem , mula in novo hocce Regno confirmatus erat occupatum in Ormando specimine civitatis cujusdam quam imperii sui sedem destinarat' perpetuae commorationis locum, reperiemus . Et hunc in finem , utpote commodisssimum in ditione sua lo cum elegit rupem quamdam a natura ad Versus impetus valide munitam, sitamque in lato campo in medio sere Atticae, nomenque' urbi, circumjacenti regioni, de proprio nomine Cecropiam dedit. Postea auctis Atheniensium viribus , cum vicinas planities aedificiis replevissent , κροπολις , sive Arx evasit. Deinde , ut jus rectius exerceretur ut mutuum inter suos subditos commercium promoveret, eos in quatuor divisit Tribus , quarum nomina
η Παραλία. Cumque jam regionem suam incolis admodum bene repletam videret, partim peregrinis eo advenientibus, partim concurrentibus populis ex omni angulo Gatebra Atticae , ubi antea quasi in secessu sepulti fuerant , censum instituit, jubens, ut unusquisque lapidem in locum destinatum conjiceret, cita facta supputatione viginti mille reperti sunt, ut ex Philochoro refert Pindari Scholiastes Obmp. de x. ad vers 68. Verum quandoquidem solum natura sua erat sterile, nec populus X e citatus in eo colendo, in usum optimum convertendo , istiusmodi hominum multitudo non poterat non ad summas angustias redaetum iri, nisi Cecrops artem navigandi eos docuisset , atque hac ratione de frumento e Siciliain Africa iis prospexisset. id Iohan. Zetras in Hesiodi Ebργ ά. vers 18. Edit. D. Hein sit. Praeterea auctor sui multarum praecellentium legum constitutionumque, praesertim circa matrimonium, quod inter unum solummodo virum unamque mulierem ex ejus mandato celebrandum erat , cum antea inter ipsos promiscua licita fuissent, uti Nonnus innuit Dion . lib. XLI vers. 82.
Cadmus eloquentis docet instrumenta vocis, Leges Solon illibatas, o legitimum Atticae ede Conjugii indissolubilis currum bugum Cecrops Nec tantum instituendae mutuo inter se vitae regulas subditis suis praescripsit, sed primus quamdam religionis sormam instituit, in honorem Deorum erexit altaria, quaque illi ratione colendi essent docuit.
16쪽
Regnante Pandione , quinto Atheniensium rege , Triptolemus Athenienses serendi, terram colendi , rationem docuisse dicitur , multasque utilesin necessarias leges tulisse, quarum re memoratas reperimus a Por phyrio e Xenocrate, de Abstinentia ab Anima lib. v.
I. Γίνεις τιρμῆν, Parentes honorare.
2. εους καρποῖς ἀγάλλων, eos fructibus cosere. Ζωο μν σίνεσΘαe, Animalia non laedere.
Cecrops ' secundus , septimus Atheniensium rex , subditas bi regiones diuisit in duodecim urbes subditos suos vicatim habitantes ad eas ima
plendas compulit. Leg. tym Ol. in E πακρια χώρα . Earum nomina erant, scuti a Strabonem gr. lib. IX. traduntur in descriptione Atticaeo Cecropia, Tetrapolis, Epacria, Decelea, Eleusis, Aphidna Thoricus irauron Cytherus, Sphetius, Cephi fia , balerus. Sed Cecropia semper prima imperii sedes mansit, quamvis unicuique harum urbium Georgii heeleri
verba sunt tiner Graec Angi Edit. p. 339. qui hanc divisionem ad primum Cecropem reser , inductus Eusebii aliorumque nonnullorum auctoritates separata singularia essent jura magistratusque ac tam parum Principibus suis , Cecropis successsoribus , erant subjecti , ut raro vel nunquam eos consulerent, nisi untaXat, si quando commune periculum immineret, atque adeo absolute rerum suarum satagebant, ut saepe bellum in. ter se invicem, nullis cum suis Regibus communicatis consiliis, gererent. Atque hoc in satu permanebat Attica usque ad regnum Pandionis secundi, Atheniensium octavi regis, qui regno suo jectus a Metionis patrui sui liberis; qui tamen ipsi haud diu tam injuste quaesita possederunt quippe eos majoribus viribus quatuor Pandionis filii , AEgeus , Lycus , Pallas, Nisus, expulerunt. Hi, reserente Apollodoro, postquam Metionida ejecissent, inter se regnum diviserunt . Verum histimant alii, ipsum Pandionem , unctis ipsorum omnium auYiliis quietam regni sui posessionem cum recuperasset, suprema Voluntate in quatuor partes divisisse , singulis suam portionem adsignando quamVis Veteres Scriptores non consentiant, qua pars singulis sorte obtigerit in eo tamen omnes conveniunt, principatum Athenarum Egeo attributum , quod magnam invidiam fratrum ei conflavit atque eo magis, qui quae plurimorum est opinio non Pandione progenitus, sed ab eo adoptatus filius erat hanc ob rationem veluti narrat Plutarchus Egeus Thesei matri Ethrae filium suum,
cum ad virilem aetatem pervenisset, mandavit, ut TroeZene, ubi natus erat, Athenas quam occultissime mitteret, praeciperetque, ut quam maXime fieri poterat iter suum omnes celare , quoniam admodum metuebat Pallantidas, qui perpetuis ipsum insidiis appetebant, & ob orbitatem despiciebant; erant enim illi quinquaginta fratres , omnes Pallantis silii . Quamquam veluti idem Auctor refert ab aperta rebellione abstinebant , quia scili-Cet regnum recuperare, saltem post Eges mortem , quoniam orbus erat
spe pabant sed simulac apparebat Theseus, pro legitimo regni successis- re agnoscebatur , palam se pro inimicis gerere incipiebant , aegerrime ferentes , primo geum , adoptivum untaxat Pandionis filium , nulloque
modo i id. I. 2 Ieiars o Reg. Atler, lib. r. cap. III sub finem , ut p. 6
17쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA. Lib. I. Cap. II.
modo ad Erechthei progeniem pertingentem , deinde Theseum, ex alie, na regione, plane quantum ad ipsos peregrinum , avorum suorum regno potituros ; sed devicti subito dispersi Thesei ductu: virtute fuerunt.
Liberata seditionibus intestinis regione , statim eam externa servitute liberare Theseus aggressus est. Cum Athenienses Androgeum , filium,inois, regis Cretae, sedum in modum trucidassent imposuerat iis Minos, ut novennale, vel septennale, et, ut aliis placet, annuum tributum septem juvenuia septemque virginum mitterent Cretam, ubi Labyrintho limcludebantur, atque eo usque circumerrabant, donec, cum nulla fugae spes offerretur, fame perirent, Vel a Minotauro, horrendo monstro , ex diversa hominis taurique composito serma , devorarentur . Cum jam tempus , quo hoc tributum mitti deberet, adpropinquare , semet ipsum juvenibus ad abeundum in Cretam damnatis immiscuit, ab Ariadna Minois regis ilia, in cujus amorem inciderat, filum accepit in ab ea usum illius edoctus, quo per omnes Labyrinthi flexus deduceretur , ex eo evasit, occiso primum Minotauro hac ratione cum sociis suis captivis veluti triumphans Athenas rediit. At vero in reditu, prae nimio gaudio ob elicem itineris sui successum, sui oblitus album velum expandere, quod salutis ipsorum signum geo, qui in summa quadam rupe eos exspectabat, simulac navis ipsorum Lgrum,' quasi funestum, velum praeserens in conspectum veniebat, cum nihil de eorum ortuna constaret, se ipsum in mare praecipitem geus dedit, atque ita Theseo ad maturiorem in regnum successionem viam stravit. Ad haec a primo Cecrope usque tempora res Atheniensium exigua in mutatione steterunt.
Cum jam memorata occasione ad regnum pervenisset Theseus , statim id incommodi expertus est, quod in agris subditos suos per vicos dispersos, hinc inde seorsim degentes, haberet. Huic malo ut occurreret, grande inquit Plutarchus in Theseo oe mirificum opus agitans animo, tribuit Atticae cultores in unam tirbem, uniusque urbis unum reddidit populum , qui tunc erant inous, α re ad agendum in communi de repub. conciri poterant nonnunquam enim di sibant mutuo, belloque certabant. Hos mdiit , proposuitque eam rem singulis populis o familiis. Cujus constium prisatio
inopes cito acceperunt opulentiso potentibus quum remp. regno fore liberam proponeret, in qua omnis penes populum esset futura potestas, ipse vero moderator tantum belli V legum foret custos , caetera paria omnibus , partim eos per
pulit alii opes ejus teriti jam ampla atque audaciam , malebant sponte his quam vi compus consentire . Igitur distolai vicatim potanea curias, o magi ratus, unoque saluto omnibus communi illic potaneo ct tiria, tibi hoc temporc conspiciuntur, pudurbem Athenas appellavit,in Panathenaea L αναθηναι. Tom L B sacri-
18쪽
sistri clam effecit commune Celebravit etiam Metaecia Y επLι id es , festim demigrationis , sexto decimo die mensis Hecatombaeoni , quem etiamnunc festum agunt depositoque ut receperato regno, remp. dixerit, ab Diis auspicatus . Nam consulenti deum de ea urbe sortes Delpbis allatae sunt hae
Egida Theseu, Pittheidis edite partu
Fata pater multis meus o finem urbibus olim Constituit, oluitque hac in vespa urbe teneri. Tuque invisite malis animo ne cede labori,
Uter ut insanis pelagi aritaberis undis. Hoc oraculum post civitati Atheniensi repetivisse scribunt Sibilam, hoc versu,
mergi poteris, sed submergi tibi non fas.
stio autem magis civitatem amplificaret, invitavit omnes pari proposito jure P edi tim, In πανπς Mai, Huc pergite omnes populi, Thesei autumant fulisse , concilium quoddam populorum consitientis commune . Non permisit tmmen, ut est popularis ab affluente S indiscreta colluvie inconditis saderet confusa sed primus discrevit seorsim Patricios, qui Graece Et, αγρίδαι Agricolas, qui Γεωμοροι in Opifices qui Δημιουργοι Patriciis curam sacrorum S m inratuum ex ordine suo dandorum permisit jus, citique discipsinam, interpretationem, quid jus fas 1set . De caeter cloes Linquavit, quod dignitate patricii , utilitate agricolae , artifices timero id rentur praecellere . Nam principem eum fuit se in plebem ut auctor es Ari- soteles propensum, o dominatum deposui fle, testari Homerum quoque in recensendis navibus apparet, qui solum populum δῆμον Atheniensem vocat Hunc in modum Theseus Atheniensem Remp. constituit, Win eodem permansit statu usque ad Codri decimi septimi postremique regis, ob virtutem magis quam sortunam celebris, mortem . Cum enim ex Tullio T cul. uis. Iustin. lib. II cap. I. Veli Paterc. lib. I. Eusebio Atticam Dores, vel Spartani, vel Peloponnesii, vel, ut nonnulli volunt , Thraces invasissent, consulto oraculo res bonium datum , Superiores fore, ni Regem istheniensium occidissent I hoc audito Codrus, salutem patriae anteponens suae, indutus rusticam vestem haud longe ab inimicorum castris cum aliquo ri-Xam movens tantopere quaesita morte potitus est Athenienses, cum id quod factum esset rescivissent, cadaver regis sui ut redderent, inimicos rogarunt; quo intellecto eorum tam fracti sunt animi, ut e vestigio castra moverent, ab incoepto desistentes nullius alterius praelii Ortunam experirentur Athenienses autem , prae veneratione Codri memoriae , nunquam ullum amplius praesectum Regis nomine voluerunt , sed parebant Archontibus quibus permittebant , ut dignitate sua , quamdiu viverent , fruerentur , ocmorientes liberis suis relinquerent, atque sic potius auctores eos inter Rege numerarunt , quam inter Archontes, qui iis successerunt, quibus tan
19쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA Lib. I. Cap. III
tum ad certum quoddam tempus regnum obtinere concedebatur, sed a Re. gibus hoc differebant, quod aliquo modo subjecti erant populo admi nistrationis suae rationem , si peteretur , reddere deberent . Primus horum fuit Medon , odri filius natu maximus , a quo duodecim sequentes Atachontes cognominati fuerunt edontidae, utpote qui ab eo descenderant; regnantibus hisce haud magni momenti mutationes passus est Atheniensium status , sed promovebatur tam commodera tam placides, ut vix memor, tu digni a quopiam illorum est aliquid narretur , ipsaque nonnullorum nomina fere oblivioni tradita sint. Atque hac ratione conatus sum compendio Atheniensium statum deser, heres, quamdiu Reginus paruerunt , qui uere triginta numero Mothenis imperarunt per septingentos nonaginta quatuor annos , ut computavit eruditissimus I. Meursius, quibus si triginta duos Ogygis addas,in annorum centum & nonaginta intervallum, in quibus nulla imperii vestigia reperiuntur, erunt milles sedecim anni. Series Regum Atheniensium. Annos Annos
Interregnum CXC Melanthius XXXVII Cecrops I. L Codrus XXIoanaus I Medon XX
Erichthonitas L Archippus XIXPandion I. XL Thersippus XLIErechtheus L Phorbas XXX Cecrops II. XL Megacies XXVII Pandion II XXV Drognetus XXV ametis XLVII Pherecles XIX
De satu Athenarum, a Decennalibus rebontibus ad Philippum Macedonem.
PopULus Atheniensis quotidie superioribus suis iam praevalere incipi
bat , singulis in statu factis mutationibus aliquid lucri capiens, donec tandem paulatim totum imperium sub vulgi potestatem redactum est. Haud contemnendam tamen potentiae ipsius partem abstulerunt Theseus
20쪽
don, sed eam, quae remanebat sibi, quamdiu vixere in successionem O. steris sartam tectam servarunt. Verum primo septimae Olympiadis anno&potentia & successio ad populum devoluta sunt, qui, ut facilius Archom
tum suorum coerceret superbiam δε potentiam fraenare , per decem tantum annos cum imperio illos esse voluit , primusque hac creatus sub conditione Charops fuit, schyli filius. Sed ne hic quidem adquievit, quippe elapsis abhinc fere septuaginta annis , ut Archontes favori civium per omnia obnoxii essent, communi consensu statuerunt , ut eorum auctoritas unius duntaxat anni esset, quo Xeunte rationem eorum , quae gesserant, deberent reddere, eorumque primus Cleon fuit, qui tertio vigesimae quartae Olympiadis anno magistratum suum iniit, ut habet Clemens Strο-
Archon fuit Olympiade trigesima nona Draco , qui plurimas novas eges, memoratu parum omnino dignas, nisi quia admodum crudeles&inhv- inanete suerunt, quippe quae Vel leviora peccata morte mulctarent , condidit . Ita ut , qui pigritiae rei peragebantur , punirentur morte , imo qui vel brassicam, vel pomum aliquod furto abstulerant , pari cum sacrilegis, vel homicidis , supplicio adficerentur hincque non atramento , sed sanguine Draconis leges scriptas esse memoratur dixisse Demades. Quin ipsemet interrogatus , quare omnium delictorum cenam mortem constituisset, Ievia eam mereri crimina gravissimis quam statueret ma)orem non habere, respondit. Verum omnes hae leges, unica, quae homicidium spe. ctabat, excepta, quadragesimae seXtae Olympiadis anno tertio abrogatae sudi
Erat Archon tum temporis Sola , cui , postquam novam introducendam Reipublicae formam, novasque illi leges statuendas commiserant Athenienses, in omnes praeterea magistratus, conciones, judicia, Senatus consilia imperium dederunt, ut eorum numerum, tempus, & censum illorum
qui ad ea admitti possent, definiret, atque praesentia instituta pro arbitrio suo vel abrogaret , vel confirmaret, ut reser PIutarchus in Ius Vita Itaque Solon, exploratis populi animis, cum nonnullosionarchiae favere, alios ligarchise, alios vero Democratiae, divites autem potentes superbos, pauperes sub oppressionis jugo gementes , deprehendisset, omnium Iitibus componendis , ostensi tollendis , operam dedit, atque sati facere , quantum fieri poterat , omnibus aequi amantibus est conatus . In quatuor ergo classes Athenienses pro cujusque sortunis redegit in primam eo , quorum facultates quingentis medimni mensuris liquidarum sicca rumque mercium censerentur , adscripsit , ipsosque πεντακοσιομε ghui in vocavit. Proximi ab his Equites, seu ππα δα τελοῦντες , qui equum alere possent , vel quorum census trecentos medimnos suppeditabat . Eorum , qui ducentos, quique cγisera dicti, tertia classis fuit. Reliquos ultima adscripsit, vocavitque - , sive Mercenarios , hisque nullum magistratum gerere , sed in omnibus publicis concionibus sust agi tamen jus habere per. misit, quod licet initio nullius momenti videretur, postmodum tamen eXimii juris vicem praestare apparuit maximi enim momenti caussae, quia unicuique amasistratuum judicio ad populum in concione congregatum Pro
