Veterum analectorum tomus 1. 4. complectens varia fragmenta & epistolia Scriptorum ecclesiasticorum, tam prosa, quàm metro, hactenus inedita. Cum Adnotationibus & aliquot disquisitionibus domni Johannis Mabillon, presbiteri ac monachi ord. S. benedic

발행: 1675년

분량: 468페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

xum sanguine ortus , Graecos imperiαψperas, Romani hereditario uir inlaperos utrosque ingenio, eloquenti, praevenis. Dicemus ergo in praesentia tanti judicis, primitin Faedam Schol sicorum praehidia, vel potui sophistica, tum Philosophorum in his invensa prosequemur Deinde finem proposita qua monis multiplex, sinuosa complebit Dialactica

O Ri in , inquiunt , quid sit quod ait Porphyrius differentiam

vehit ad cognatam i disperentiam praedicari, ut ratione ut ad rationale, cum majora saepe de minoribus praedicentur minora de majoribus numquam Ut anumal, quoniam majus est equo bom neci praedicatur de equo homine. Q romodo igitur ratione uti praedicetur de rationali , - majus videatur esse rationale, quam ratione uti. Omne enim quod ratione utitur, rationalis est

142쪽

eulum sinsequis, nomina auctoris&patroni, cui nuncupatus est libellus, initialibus dumtaxn litteris designantiu . At ex contextu praemonis Misi euigitiir, opustiuum mulo Pτonita reo nomine tertio , o m terna linea, Theophanae scilicet Imperatricis,

Graecorum sanguine ortus erat, ille dedicarim , ac conditum eo tempore, quo Otto in

Italiam profectus est. Tres ipsim Ottonis prosectioncs in Italiam ego apud Hermannum

Contractiam, allio : unam anno ccccxcvr, ut sciliced coronam Imperialem acciperet alteram anno v cccc xcic: tertiam anno

M a, Ad postremam serendum puto hoc pus: nam in duabus prioribus into Italiam petiit comitante exercitu, ut tradit Hermannus. quae turbarum molestiae non satis cum Musis conveniunt. In tertia vera Italiam lustravit cum

Episcopis de optimatibus suis. Inm Chronico Saxonico simul eum Imperatore prosecti me.

. Orantur HERI BERTus Coloniensis Archiepiscopus, Leodicensis, Augustensis de Constar tiensis Episcopi Leodicenti Ecclesae tum p of rat Notgerus , constantiens Lantpertus Am gustens Gebet, ardus, qui hujus opusculi se i- pro mihi videtur , initiali luteram indie, tus Fuerat is ante initam episcopalem digiu' tatem Abbas Et rangensis, Abbat - την-

143쪽

UR ID O , quondam filio S amico, modo divina favente cui voluerit gratia Patri ac domino , s ater ROBERTus hominuin minimus , virum, gaudium c gloriam, viae vere gloria est. Multis jam nunciis inertiam meam fervor tuus in Deum sollicitat, ut tibi librum queat ante hos dies quilis plurimos super Cantica canticorum scripsi, mittam. Vix igitur nunc mitto, quem a nemine videri vellem , si omnibus abscondere possem. Quem enim rudis impolitus artifex secerit anulum , ab aliis viileri formidat, omnes inspectores non laudaturos sedjudicaturos exspectat ri ostendit itaque 3 metuit qui sibi & de opere suo ins nime credit, & de alterius judicio non confidit, dum id quod soli sibi ante examen perfecte non placet , in examine

144쪽

ras V E TAE R A

displicere pluribus timet Sic ostende iis de s paventis accipe opusculum omici tui judica quod placuerit , c rescribe quod judicaveris. Videor forsitan pluribus, quod destibi videri timeo, hoc opus praesuinptione perfecisse si tamen perfectio est dicendum, duo a docti tibus, melioribusque est adhuc viris examinandum M utique corri endum. Mi hi quippe, fateor, ciunmaxinis indigna tione fieri videtur , iit ego tam rudis studio, tam stolidus ingenio, tam sordidus peccato, in tam antiquima, tam doctum, tam nitidum opus proruperim, ut Salomniis exta lonerem, qui de Salomone nihil habeo, nisi forsitan quod de illo abominabile lego scilicet, cium senex factus fuerit, tunc sapiens esse de

Mihi tamen amico tuo crede , qu hunc quem tibi mitto, multis ridendus, libellulum rogatus coepi, malistienS-- monitus perfeci Rogavitque domnus

AN AsTAs Ius dilectissimus frater 8 domnus meusa admonuerant vero cum illo A alii multi, non tantum pensantes mihi inn tam stultitiam, quantum amantes verborum tam secretorum quales

145쪽

cumque sibi clarere peritiam : quamvis nonnulli alii, Minaxime domniis Becta, in hoc eodem laboraverunt, secreta patefecerunt, posterisque lectionem utiliselimam reliqueriint. Sed non omnes omnia inveniunt. Tu ergo serve Dei hin militer lege quae inveneris: si pla: cuerit transleribe quae legeris. Rogo ero ut in duo principia hoc opus clividas: via dictamen istitis, dum a seipso variatur , turpe est si sub uno principio universum concludatur Dum enim ego in cella solitaria positus Cantica canticorum exponerem, eontigit ut se quidam amici mei super Hiientes Exponentem invenirent. Cumque ea quae iam exposueram, pur partes legerent laudes etant quidem opus, sed quin canonicorum librorum exempla non inse- tueram , quibus quae dicerem probare tur, hoc minus inesse dixerunt. Ex illo mox tempore quae Memoriae occurrerunt pro re quam agebam, exempla apposui quamvis non necessaria esse mihi viderentur. Maxime enim compunctioni in expositione intendens , non probanda sed interii, inserta dixeram. Unde postea exempla colligens , dum brevitati

146쪽

studeo strictius exposita , si vi,

legenti videntur. Dictaminiscitetvlue varietas, quae exemptorum insertione fit, ibi nesatur, ubi dicitur Vadaon ad m-tem myrrhae, ad collem thuris. Hoc dicto de exposito finiatur primus lissio incipiatque servulus , sic oriens τα --

a es , amica mea . , macula non est in

me Pargamentiri auteri si tibi de erit,

mittaminitantum sussiciet

' Lege situr frater amicissime. ieri'. issis verba Salomonis, Ontiis ean Corum, quae ob reverentiam secretissimi sensus, ob excellentiam nuptialis anuγ-ris, ob sponsi Sc sponsae suavissimam conglutinationem , m n solum Cantica, sed etiam Cantica canticorum vocantur. In horum expositione si quid tibi displicue ric ora pro ignorantia mea si quid tibi phicuerit, ora projEccatis mcis,inu; bene loquor. male operor. Quod si librum istium tibi stri rea erit, minita in marginibus , scut hic habetur , scribas sed continuum in paginis , sicut aliae expositiones scribi lent. Hare vero epistola volo ut ronatur in capite.

147쪽

ANA LECTA.

RInua Mimnibus vocisus est S lomon, Salomon, id est, pacificus , Edida, id est dilectus, Ecclesiastes, quod

est Coelet, id est, concionator, quod ec xlesias congreget. Is juxta numerum Voca harum silotimi tria volumina edidis Proverbia, id est, Mastos Ecclesiastems Cantica uition um. In Proverbiis parvulum docetis, 3c quasi de officiis praesentibus erudiens. In Ecclesiaste, mat aetatis virum instituens , ne quicquam in mundi rebiis putet '. perpetuum, sed caduca dc brevia culinia quae cerni mus. Ad extremum, jam consummatiun virum , c calcato iaculo praeparatum,

in Cantica canticorum sponsi jungit amplexibus quia nisi prius relinquamus vitia dc pompis taculi renunciemus, non ,ssimius dicere os em me scido risjhi. Hoc ordine, Philo phi sectatores erodiunt, ut primum Ethicam doceant. deinde In scam quem in his prosiacisse perspexerint, per Theoricam ad Theo logicam usque perilucant. Hoc notandum est. Titulus enim in Proverbiis adnotatur Proυerbia Salomonis, filii Da -

-ι, esse seaA. In Ecclesias verbi

148쪽

33 VETERA 'Verba Ecclesiasti fili David Regis ym salem. In Cantica canticorum nec filiu David , nec Rex Israel sive Jerusalem praescribitur quia ad incipientes csa terna dignitas , c regni proprium nomen sufficit: ca qualis magist est, εα nescit se esse Regem Pacincus Dei ει-xris, acclasiastes noster Christus erimedio pariete destructo, dc immic

tias in carne evacuans , fecit utraque u num. Pacem meam do vobis. De quo Pa

ter ad discipulos: Hic est filius meus diaiectus, in quo ibi bene bicut , Uum

dis, quia est caput Ecclesia, Oscut ετ u me sculo oris sui. O sponsi , inspiratio Clixisti. Oscii

tum oris, dulcis amor inspirationis di cit ergo sponsa desiderio aestuans ii ampleximi sponsi sui inardescens: si detur me osculo oris sui ac si diceret Ille quem luper omnia, immo solum diligo, veniat, qui dulcedine suae inspirationis me tangat quia cum ejus osculum senato, subita mutatione me relinquo, Min ejus similitudinem ilico liquefacta transi

149쪽

TC lcra es, amica mea. ma cula non erit in te. Cum scriptuni siti vino i iis siste heccare, nec infan cujus vita es unius diei super remum , si uig

est quia sponsi tota pulcra esse dicitur,

in qua macula non habetur, c Sed duinanima a peccatis quotidianis se per pae, nitentiam mundat, dum quotidie peceata minuta cum lacrymi, abluit ma a joribus se observat quamvis frequentet peccet , per assilitiam tarct paeniten tiam, munditiam suam assidue servat,

QVis sit hujus Commentarii auctor, discimus ex orderici Vitalis lib. 8 adamnum ro87, ubi agens de Monasterio sincti vigoris intio situm est iixta murum urbis Bajocarum, scribit Monachis inibi institutis religiose m ct sapientem ROBERTu DET uMBALE Ni Patrem fuisse praepositumi qui imo reliqua, inquit, perista sua monumen

150쪽

ra, brevem rauculentam, sensuque profundam, super Cantica canticoram expositionem dimisein Ecclesia. Fuerat is Monachus in Monte sancti Michaelis de periculo maris , ut scribitidem auctor ad annum os profectusque

tandem Romam, a Gre Orio VI I Papa detentus honorifice , usque a mortem Romana fidelia

ter servivit Ecclesiae, uti legitur in priori μderici loco Ansfridus , cui Robertus yus suum nuncupat, videtur esse Ansfridus Abbas Pratellensis, aliis Aufridus dictus, cujus epitaphium refert Ordericus in loco posteriore mox citato aut certe Ansfridus Abbas tertius Moianasterii sancti Salvatoris Constantini cnsis.

Qujs ver sit Anastasius ille , cujus rogatu id

aggressus est, necdum compcrtum habeo. Hujus Commentarii praefationem Petrus Francis.cus Chissetius , Societatis Esu Theologus eruditus, eruit ex ms codice Balernensis Monasterii ordinis Cisterciensis incomitatu Burgundiae, ac nostro Acherio transmisit quo in codice mutila est cxpositio a medio capite septimo Cantici canticorum.

SEARCH

MENU NAVIGATION