장음표시 사용
11쪽
ἐπ ,1 ιβροις', qu0niam muli egeret aliment0 , τροφος γειρπολλῆς καὶ ιχος εirat . Denique si verum est Plinium Supra .rrOλντρο τος falso VertiSSe fieri potuit, ut pro παχυ--uasioς Seriberet . tenuisSimi alami '. Neque enim iorba, quae iamlto eget alimento, rαχυκε uasio eSSe 90tet, Si herbae ejus, quae e Plini SenSi πολλον τρέε ει , argumentum Steauli eraSSus. Ceterum ex eo, qu0d Plinius pergit Scribore, hae suere sententiae Alexandro Mauno regnante te V, equitur, ut in inius lieophrastum transcripsserit gis . Est differentia et calami erassior quippe melioris est generis eodem
iluippe meliori est generis i plurimis tunicis Thracium vestitur causam addit Plinius ex se ipso ob nimia frig0ra illi plagae exquisitum .' D. VIII, 4, 3. .. eadem auSa et trimenstre invenit detinsentibus terras nivibus), quod tertio larea Salu mense, cum et in reliquo orbe metitur . est . VIII, , . Quae undis inelus Plinius addidit itemque noe , totis h0
seribit -- ἄλλο τι γένος γριων κριθο ν', Sequitur, ut alterum hordeum Sit i s ερον i. e. sativum Plinius addit .. quam reliqui mortale ex hordeo . eis etiam G5 tisanae conficiendae volgata ratio est'. Plinius eum apud Theophrastum orygam invenerit neque tamen ejus descriptionem, ea, quae Secuntur, aliunde inSeruit. Dp .. Spicae quaedam
Plinii textus si legendus S . . . . candidiu nigriuSVe. Ut pili pura St, optimum ad polentam'. 80 , meliorem etiam tolli tur . est VIII 11 3 et eaus. l. IV, 13, 3. A 85
9 1. Qua exstant in Mesa et Iara ex eptis sicut septentrionalis oceani insulis, pereoqui non p08Sit' sumpta Sunt Theophrasto est. h. l. IV, 8 8. 7. Iad disserentiae
plures, nigrumque' et dulcisSimum autem - album'.
est VIII, 5, 1 6 5. E Theophrasti verbis , επὶ τῆσι ἐ
pessime omisit vertere Theophrasti . αρος ὁ τῖ ἀποθι λυ- νεσθαι πηγνι ira δεia μαν ς', Sine quibus illud enim μ0mnino non intellegitur. gom Specie vero, globari'. est VII, 4 4 , τῆς di aφύνου - κακ0-ερμον' et , . dico ὁ ea paνος - Ωγωνοτερον f. Manifestum Plinius errorem conuulsit. Nam ex iis, quae antecedunt, ad omnium
Supplendum est rap0rum'. Sed ea, quam Plinius facit, divisio apud Theophrastum non Si γογγυλίδος, Sed aφάνου Quae
12쪽
GUI ερειον τι γενος κτλ. tertiam Speciem - in lalia exeunt'.
et r. VII, 4 4 3 6 Nido Plinium primum τυν acha vovet τὴν orrctida coninnitare, deinde τὸν γριδαώνι ν et τὴν
est VIII. 11. S .... καὶ τ γ υλον - διειργassiai Illa, terram amat Plinius addidit, sicut infra g 134 tellur0made amat . Etiam in RIM Theolthrastus videtur transcriptus
IV, 14, Plinius Theophrasti verba haud bene reddidit.
id facit'. AED. VIII, 6, D eaus. l. III, 22, 3 4. l. VIII, 10 l. minime heophrastus dicit urieam commune omnium Satorum vitium Sse, Sed pr0prium eiceris. Plinius erravit in VII, 10 l, quae paragraphii incipit νοσί.3 ιατ de seu σπερ-
ιεσγαι IM . Est herba, orobaneheμ. D. VIII, 8, 4. Falso Plinius scribit eice necari vir τῆς ροβάγχης, cum iterVum. tritico, neeant'. D. VIII, 8, 3. Plinius com-nnitat φακον et ius κν r. Praeterea erravit, quod scripsit et hae eonplexu necant'. circa Philippo adflavit'. h.
VIII, 8 6 7 eaus. l. IV, 2. En abos Plinium Omnia
salsa sunt. Dicit enim Theophrastus leguminum atque maxime quidem labarum et lentium grana inveniri tum mollia τερύ- si υν), tum dura ἀτερύμ υν). Cujus rei causam et solum et aerem esse dicit. tque in maero quidem solo grana mollia, in pingui dura fieri solent. Sed aer quoque vim habet. Nempe mirum esse scribit heophrastus, quod idem solum eodemque modo praeparatum et mollia et dura grana ferat. Jam Drt exemplum, quo aeris vim dem0nstrat Circa Philippos senim faba erto vento ante ventilata e molli dura
fit. Sic res se labet. Plinius contra τεραμων' et ατερα- si 0ν herbas esse putavit et M φθῆνat ' Vertit . neeari'.
Omnino ix heophrastum apud Plinium recognoseas gras, Vin ante, exiStimant . est eaus. l. III, 24, HI luxuria segetum 4 6 ubertas diluatur'. D. VIII, 7, 4. imum autem - gignit . eis ibid. Plinius pro .. lλγην legisse videtur ni, Ceterum jucundum est Plinium sequi ratione sibi res xplieantem Seribit enim Theophrastus terram Babyloniae pinguem esse et densam neque tamen arbores aut herbas ferre, sicut in Aegypto. Jam eum diei nequeat, terram ferre limum', subjecta sibi fingit Babylonia flumina et Nilum Aegypti atque .. φερει putat idem esse quod latine
Secum fert '' Inaudita tamen res est flumina roat invehere; itaque Seribit . nec terra ipsa herbas gignit . ubertas tamen Seminibus'. D. VIII, 7, 5. gom si ergo, tritico'.
est enus pl. III, 21, 2. gora Syria qu0que tenui suleo arat'. h. VIII, 6, 3 eaus. l. III, 20 5. g 86 at in Baetrio nutriens'. D. VIII, 6 6. Columella II, 11, sano similia scribit, sed de mea et egypto, notissimis quidem regi0nibus. I95 Semen optimum generatio est'. est VIII, II, 5. I96 ..eertum terra - 0meSSe
13쪽
Senien'. est VIII, 6, 2. A I97 . iiDii transferendum dili-gontia'. est eaus. l. III, 24, 1. 2. In Ram Plinius Hesiodum sertasse e Thoophrasto laudat. D. VIII, 1, 2 H0S. opp. et dies 383, 384. am inter diligentiSSinios Utilis Ita . D. cauS. l. III, 2 6. x Ed .. erit et tertia noviSSiniam'. D. VII, 13, 5 HU ἰδιον opeto τοι βολβοῖ- 6 in . Mayh0stius post . novissimam falso interpunXit. cum c0njungenda Sint ..iluando inter SeSe alia aliis notas Praebent ac n0n ...' Plinius enim Scribit plantas primum hominibus signa daro deinde alias aliis inter se, denique eSSequae sua in se iliSis notas habeant gras . Diuturnitatis
clusit hordeum et legumen non generare animalia. Si Pliniust0tam paragraphum lierlegiSSet, priuSquam teXtum e0m90neret, hunc errorem non commiSisset. Vide quam DStinanter mini-
mei tu diligonior Plinius Theophrastum transcripserit Plane
et non Sinat . est . VIII. I, 7. 368 .eiceri tantum innaScuntur D. VIII, 2 2. Haec ea Sunt, quae Plinium e Theopli raSto SumpSiSSeliut0. Si Verbi opus si inveniuntur n0n pavea argumonia. quibus he0phrastum Plinii auct0rem esse probetur. PliniuSScribit ..ha fuere sententiae Ai x xii M aram ore gnante, cum clarissima fuit Graecia'. Haud semel d0inde Plinius Graueiam Graec0sve laudat in SententiiS, quae apud Theophrastum inveniuntur, Sicut Graecia et Pontidum auillavit .. Graeci Selanion Oeant apud Graeco est et ea te. ..hoe Grasee ita definiunt'. nimad-Veria denique e0 oniates errores, qu0 Plinius e0mmisit in excutendo textu, qui uet0ri DStinanti Sane summas arat
difficultates. Ipse Plinius bone illustrat quae legiunt in epiStulit 3, 5 Plinii min0ris. Ceterum lu0s 0e0 Mayh0muSin diti0ne Plinii plures ontulit quidem non intellexi ullius m0menti esse. Restat una quaesti0. Plinius peruuillis locis Theophrastum transeripsit. Quid quod in textu 0n laudat
Theophrastum Hoe verum St, Si in unaquaque Sententia, quam e Theophrasto minatus St, TheophraSti nomen app0sutSset, textum haud bene interrupisset Semel vero auctorem tam saepe adhibitum laudari jure exspectamus. Nam qu0d
in indie laudatur parvi est m0menti. Videmus igitur Plinium
auctorem, quem SaepiSSime transeribat, in textu nusquam eommemorare. Nec re Vera aliud laetum est auctori Roman0
quem Plinium vel Saepius, quam Theophrastum estutum SSeput 0, nempe Cornelio Celso.
Celsus luinque libr0s de re rustiea 0nfecit, ume Vero interiere. Jam eum Plinius Celsum in indie laudet neque tamen in textu, oritur quaestio, unde quae Celso debeantur inveniamus. Permulta e Celso Columellam constat tranSeripSiSSe,
qui non minus undetriginta lucis est. I, 8 4 ΙΙ 2, 15. 24
7 2 ll 5 14, 6 18 eum equi se eonfitetur, ita ut primari in uet0rum Ioeo Celsum habuisse videatur. G0lumellam igitur non Solum, ubi ipse nomen addat, Sed etiam Saepius Celsum transeribere jure SuSpleamur ne non inVeniri posse Celsi fragmenta e0ssatis inter se Plinii et C0lumellae
libris deperditis Berol. 1884 p. 38 0 37 n. Et aliud indidium C0lumellae debemus. Seribit enim C0lumella IX, 2, I, Veni nune ad alvorum curam, de quibus neque diligentius quicquam iraecipi p0test, quam ab Hygino an dictum est, nec ornatius quam Vergilio, ne elegantius quam Celso. Hyginus Veterum auctorum plastita secretis dispersa monimentis industrie
collegit Vergilius p0etiei840ribus illuminavit Celsus utriusque memorati adhibuit m0dum'. Quod iudieium quamquam apud Columellam tantum ad librum de apibus pertinet, haud falso etiam ad reliqu0s libr0s referri p0sse verisimile est, ita ut 0n
14쪽
- 16 sit cur propter iiiiii alii' quidam ' omnes' nonnulli' ἡSunt qui ' omplures Plinium auctores putes adhibuisse. Prius tamen, quam Plinii et Columellae textu eonfero, de iis auctoribus latinis disserendum mihi est, qui ante Celsum de re rustica scripsere qui vel a Celso adhibiti esse possunt, qui a Plinio in . XVIII laudantur. Nam de iis, qu0 Plinius in textu non laudat, de Serosa, Sasernis patre et filio, jure tacemus. De Domitio Calvino omnino nihil
De Tu ram in imae id e perpauea constant nee dijudicari
p0test utrum Celso an ipsi uranio debeantur quae XStant in 75 . in Baetica, exiStimat . Silanum e Celso laudari eligenstein contendit euisententiae non habeo quod obloquar. D. ochenSehr. s. l. Phil. 888, 0 19, p. 59l. De Catone accuratius agendum est. Ac primum quidentea notab0, quae Similia apud Plinium exstant.. II , atque, ut refert Cato, existimabantur'. D. Cato d. r. r. praesta et 3. y 26 . Principium autem a Catone Sumemu - cogitanteS'. est praef. . praedium ne cupide ema . D. I, 1. praedium, emas in re ruStica operae ne pareaS, in agro emendo minime . D. I l. ἡ agrum paraturo Vicinun . D. I, 3. Cato nitent'. h. I, 2.
ES Cato, aedificatus et cultus'. est. I, 2 3. 4. itaque Cato, SupereSSe'. D. 1, 4, 6. , ille in agro quaestuosissimam judicat vitem' proxime hortos irrigu08 . fr. I, 7. o , eodemque pertinet, dixit . est. II, 7. I fundum, cunctanter'. est. III, 1. ., eum tamen, non men
tiuntur'. est. IV. m0dus hic villa fundum'. est. III l. g 34 Catonis maxime verbis oeSpondent eadem'. Haec apud Catonem h0die n0 leguntur. D. 0l. II, 2, 20. 4. A 36 . Dehinc peritia - ipsi non videri'.
est Cato V, 4. 3. 2. interim communia, auSaS reddit ille . eir. IV. inter prima idem avet, ne familiaeniale Sit'. est V, 2. nihil sero laetendum, reVocari'. est V, de terra ari08 - 0 eessantis est V, 6
nos . D. LXXXVII. quod Cato ocinum vocat .eir. XXVII, aliis l0eis. DI50 .. eadem ratio et Si cariosum fuit, eum Sereretur . est XXXVII. Ita Igitur Cat0nis hae sententia est I6 in . D. VI I XXXIV XXXV. Iu . in arando, tempestive res . fr. LXI, 1. Damoἡh0 pertinet ne defrudeS . D. V 4. Cato Serito'. est XXXVIII, 4. XX 5 Cato, sus . est. XL I L CXXXI Cato, maturum Sit'. eir. LIII. Catonis Sententia iamrea temperatam . fr. XCI. cis cilline, ne traetes'. D. XXXI, 2. n in hune Spectare oliveta Cato juSSit eis. VI, 2. Ipsum Catonis librum de re rustiea a Plinio inspectum eSSe Veisius contendit umque in eadem forma qua no Catonem legi SSe. h. quaeSit Caton capita V, Gotting. 886. Haec minime redo. Nam quae in sub Cat0nis nomine laudantur, nos quidem n0n jam invenimus neque illa . O cultus in 28. Deinde ut eoueedam fieri posse, ut Plinius non citet ad verbum, jure tamen p08tulamus, ut ea, quae Pliniit Sexhibeat, inveniantur omnino apud Catonem. sed frustra ei reumspieimus, ubi Cato dicat in re rustiea perae separeaS, in agro emendo minime' et quod male omptum θSt, Semper paenitet' . Nec deinde ad . Vicinunc conferri possunt quae apud Cat0nem I, 2 exstant quod Plinius pergit Seribore . Cato in contermini hoc amplius aestimari jubet, quo pacto niteant . Illud . Vicinum certissime Speetat ad vicini more naturamque Sicut 08 0cet 0lumella I, 3
15쪽
facienda et tertio praecepto praeternitSSa frustra reVocari . Cat0nis uiui sunt tuae Plinius laudat, tranScribuntur tanton Sub ..tion lentiuntur . onane cenSent , ita ut putes Pliniunt ea apud auctoren legisS0, qui Catonis Sententia eunt alioruni auctorum placitis commiscuerit. Utrailue vero in paragraphualia recte sub Catonis Domine laudantur, ita ut Pliniu roni augere videatur Consera. deinde mustae exstant tu a 36 I ehinc peritia villi eorum iu cura liabenda est uillaque de
eaden forma legerit, pia nos Catonem legimuS, aut Catonis Sententia e Celso transcripserit. Accedit aliud. Compluribus enim loci addita tuaedam sunt artissime Sensu cum antecedentiliu eonPXa, rapiae ante ab pS Plinio excogitata SSeneni Prit, qui credat si . quod male nil tum St,
Seniper paenitet . si . in quo falli ingro nec id falso, Si Sub oppido Sint 30 Suninia omni uni, decernitur Quae cuncta Similia Sunt interpretationibus ab auctore lu0dam adjectis, qua vel ipse Plinius laudat in 26 . siti uia magnas interpretationes Italient nec dubias Neque haec Sola quae modo tranScripSi, Sed plurima eorum, quae in 26-4 continentur, nil sunt nisi interpretationes textus Cat0nis. ibi tales exstiterunt 2 Varro certe auctor n0n St, cum verisimillimum sit ilinium interpretatione uti
eodemque auct0re transeripsisse. res Varr0nis loci conferendi Sunt, quorum duo etiam apud Columellam inveniuntur.efr. Plin. g 29. , ne id falso, Si sub oppido Sint . D. Varro de r. r. I, 16, 3 Plin. ibid. ., et prata antiqui parata diXere'. h. Varro . . I, 7, 10 Col. II, 16, 2. Plin. 33-e0BVenit neque juxta palude p0nendam SSe neque adverso amne est Varro . . I, 2, 1 C0l. I, 5, . . Neque vero apud Columellam omnia invenies. Praeterea Columella, qua praebet interpretationeS, ne ipse quidem e0nfecit, cum Uam, quae pertinet ad viam, oratione bliqua Sus deseribat. cfr. I, 3, 3. Itaque jure Suspicamur e Celso ea Sumptra esse. Catonem ipsum a Plinio inspectum esse equidem vix negaverim. D. Plin. 47 ., Cato ii cometiam id sq. Fieri tamen potest, ut nonnulla Cat0nis e Celso tranSeripta sint.
Confera etiam haec. eausas reddit ille se Cat0);n0s existimamus nulli esse dubias . Quo loco Plinius causas a Catone ipso allatus n0n transeribit, ita ut Plinium Cat0nis librum insp0xisse verisimile sit. Me quidem judice haee effiei 0SSunt: Plinius Cat0nem non in hodierna larma legit. Verisimile est Plinium eas Catoni SententiaS, luibuSinterpretatione additae sint, e Celso transeribere. Varronem Plinius et in indie et saepius in textu laudat. Varronis de vita populi Romani Drtasse permulta eorum Sumpta Sunt, quae extant in Ag 6-Id. Deinde Plinius ei debet in M. Varro - 0ndo XII ' A 56 Spicae, qui ut spem ui fecit'. est de l. l. V 3 et de r. r. I, 8, 2.
, Varro in Ono leti . est de r. r. I, 32, 1. Attamen Sicut verba tradita Sunt, non congruunt Keilius eomment. p. 93 Plinii verba aut a Varronis loco aliena aut Varroni Verba parum aesturate a Plini relata esse eenset Equidem puto humerum falso tranScriptum esse. Illa , et mense non meti 'Plinius invonit ratione quadaui adhibita Seribit enim Varro I, 34, 1 ,, Sext intervallo ab aequinoctio autumnali incipere
16쪽
in o et 30 Varrone sumpta Sunt eis. I, 7, 2 58.s Omnia qua ea 'duntur, sunt . 1 r. I, 37 l. 2.ci terum est. Plin. XVI, 94 . I. Varro advorsus defluvia priaecipit obsorvandum id a loviluniis' . Denique Varroni dolientur quae exstant in IS et 3ύ9. Qua euneta Plinius Varr0ne potuit sumere. Ceterum cir Plin. p ..hina tune jugera p. R. satis erant' et Varron. d. r. r. I, 0 2. Quae tamen me quidem judie se Varr0nis de vita p0puli Romani transcripta sunt neque aliunde ea ut i Sumpta OSSO, quae e3 Stant in D. Varro de l. l. V 34. 35;
de r. r. I, 10 l, ubi hae verba desunt , cum aratro uno impotu juSto'. ii ad , nee id falso, si sub oppido sint '. cfr. d. r. r. Ι. 6, 3. . itaque sub urbe olere hortos late expedit . uiuae mihi piidem e Celsi interpretationibus sumpta Videntur esse. I . Ergo his mori ius, incredibilis erat'. esse de r. r. II praef. 2. Si vero etiam Columellae verba est. I, praef. 9. 20 contuleris, Columella verba Pliniiv0rbis multo similiora sesso videbis tuam Varronis. Animad-
De Hygino insta aq0tur. Id tamen vel o loco dicaui Hyginum a Plini h0 in libro non adlubitum 880. Vorgilius a Plini saepius laudatur. A 35 . modum agri Vergilium fuiSSe video . D. georg. II, 12. Incertum vero est an Plinius hoc lueo ipso Vergilium inspoxerit est . Col. , , . Forta8Se Celsum SPiluitur. . IV .. Vergiliu - ritus est georg. I, 215. Etiam ho l0e Plinius Vergilium e Celso videtur laudare, cum PR, URO Ocuntur e CelS Sumpta Sint, qui Vergilii Sententiam rosellit eis. Col. II, 0 9. .. 90St bruman fruetum trimestris . Jam columella nil seribit nisi pessime vere , Plinius autom orgilii verba e Celso transeribit et dicero tergit . Sed major pars eici'. Idem puto laetum esse in I53. Verg. georg. Ι 150 1 54 inter mala rumontorum nutinerat , robig0, carduuS, aptiae, trib0li, lolium, avenae'. Plinius uti obloquitur et negat lolium tribul0S, arduos lappaSquo' inter pestes numeranda esse additis quidem et rubis. Neque tamen Vergilium laudat. Auct0rem certe equitur. Ni fallor Celsus etiani hoe 0e Vergilio obloquitur. n. I5 Vergilius laudatur. h. georg. I, 193 - 196. Ineertumost an ipsum Vergilium Plinius sequatur eum iidem versu8a 0lumsella Celso laudentur. Columella in eo apite, ubi de pestis aliorumque remedii praecipit, praeter Vergilium unum Celsum laudat. Ira . in omni patiatur'. D.
VPOrg. I, 53. est tamen etiam Col. I, praef. 22. In DISIVergilium e Celso laudari e pr0batur, quod Plinius scribit
17쪽
Sunt, ut unum Ot undem auctorem ab utroque transeriptum Se pliareat. Neque enim Columella auctor SSe potest, eum non Pandem cur Stolo damnatus Sit asserat eausam. Sserrani laetum omnino non laudo ii 'e aliter accurate illud Cincinnati. Eod0m vero auctore utens te Sus St, cum tuta
bene congruant. Viserque deinde illud sensu assum seribit ἡ90S OXacto reg0S'. Denii pie quod et multo aeeuratius Plinius Cincinnati laetum narrat neque Serrani ullam mentionsem Columella faeit se ipsius Columellae Verbi cauSamanis0Sta est. Seriliit enim , . . . . t ne Singulo intempeStiVe Unc persequar, eum t0 alios Romani generis intuear memorabile duco . . . Ex altor tamen parto Plinius se Fabriel silet Comunmem auctorem Celsum fuiSSe puto. Neque enim alius invenitur, ut haec tribuenda videantur SS0. Qua exstant in ΕΣ2-25 inel e Celso Sumpta Sunt est .
Celso sebeantur pro certo latui nequit. Interpretatione vero Celso sumptas esse puto. 27 Atilius Regulus Murantμ. D. Col. I, 4, 2. Conuntini auctor CelSUS PSSe OtPSt. ., malus 08t ager, eum quo dominu luetatur.' D. I, 3 9. Magonis hue sententia est, quem a Celso eompilari oeemur Gargilii Martialis verbis 3 1 et ). est. ReligenStein diSS. p. 33. g 9 idem lue Cato, si sat bene' est. VI, pra0s. 4. Ubi nihil ascripsi Celsum communem Plinii et Colum0llae uet0rsem fuisse tuto) optimumque est oneri μ. est. I, 3, 12. Communi auctore Si sunt, quamquam alter de villarum, alter de agrorum magnitudine dicit Plinius res male turbat, eum minime intellegatur, quomodo , aliena insania r0serri possit ad villae magnitudinem. Reetissimo Colu- molli monet, ne tantum manius, ut aliis nil restet ad fruendum. modus hic, quadam St'. D. I, 4, 8 6. Uterque Catonis praeeeptum e Celso transeripsisse videtur; ideo se Plinius Catonis nomen p0Suit heonvenit amne'. D. I, 5, . . Spectare, aequinoetialem. est. I, 5 5 7 8. auri boni argumentis Columsella agit II, 2, ubi Cato semel Vergilius bis, Celsus bis laudatur, ita ut jure Sumamus C0lumellam maxima e parte Celsum equi. 35 agro empto, ab eo . eis. I, , 8. 19. est etiam Rottgenstein W0ehensebr. s. l. Phil. p. 593. 43 eonvsenit tradidit'. D. I, 5, 4. Imlirimis ase Velim animadvertas Plin.: quamquam Homerii omnino e flumine Semper antplucana auras insalubre veriSSimo tradidit'. ol. eum plerique amne aestate vap0ratis hieme frigidis nebulis ali-gent'. idos Homeri sententiam non intellegi, nisi ex iis, quae apud Columellam e Celso transeripta sunt. In indice Homerus non laudatur. Qua sexstant in Ara Celso obstripossunt atque Celsus Catonem transeripsisse videtur. Nam persuasum mihi est illam vostem antiquorum e Cat0ne Sumptam esse similis Si oraculo. D. Q 74 Catoni oraculum μ;
18쪽
operae' , eideiu liirima iii Dis et do I 3 prolaeto dixerimi'. est. Col. I, 1, 8. nihil ero, revocari'. est. I, 8, 14 XI, 1, 27 28. 29. 30. A 5 Filex, inposita'. est. II, 2, 3, quo in capite Col praeter Catonem et Vergilium unum Celsum laudat. Loe sane laud bene concinunt;
neque tamen haec auSa est cur Celsum auct0rem negemus esse Pariter res se habet in Dd6 juneosus ager, tolluntur'. D. II, 2, 13. l. . , 47 . umidiorem, Superinlegi'. est. II, 2 9. 0. l. Equidem etiam ea omnia, quae HuS-
modi sunt, ut exstitisse ea in libris de re rustica scriptis V 'riSimile sit, e Celso sumpta esse puto. In fines 47 Plinius Dem0eriti praeceptum laudat. Quod tamen e CelSo transeripsit eis enim Plin. 59 et 0l. XI l. Uterque Demoeriti praeceptum idem affert, neque vero Plinius e Columella id uidat, eum verba minime congruant, ita tamen comparata Sunt, ut ex odom fonte hausta possint SSe.. S IEt quoniam, frugum'. At minime ager praeparatuS0St, ut Semina recipiat. Nam ubi sunt apud Plinium arandi et stercorandi leg0s iterandique s)uae apud Columellam optimo ordine allatae sunt. Itaque Plinius ne haec quidem ipse excogitavit, Sed e Celso transcripsit. D. Col. II, 6, 1. , rao aliqui lupinum . IIae e Celso puto sumpta SSe. Neque enim apud Varronem neque apud Columellam inveniuntur, juSmodi tamen sunt, ut ea in libro de re rustica exstitisse jure suSpieemur. Ad ultima verba hae notanda sunt. Columella II, 7, 1 hordeum primum quidem in leguminiim numerat, scribit tamen II. 9, 14 .. proximus Si hiS frumentis usus h0rdei, quod ruStici hexastichum quidam etiam eantherinum appellant et . . Ioc igitur loco inter frumenta id assert. Milium et panicum II, 7. quidem legumina esse dieit, eontra II, 9, 17 scribit inter frumenta etiam anteum et milium ponenda Sunt, quamvis jam leguminibus ea contribuerim' . Unde merito e0ncludimus Columellam alio auctore usum SSe, eum nigum divisionem faeeret, alio, eum Serendi eas colendique ratione deseriberet. Plinium de frugum divisione eum Columella non consentire vel supra vidimus Quid,
quod hordeum, milium, pani eum inter frumenta ponit Equidem hine concluserim Plinium et Columellam in explicanda singularum
frugium cultura communem auctorem equi. Jam conseramuSutriusque textus . et in tritici farrago' est. II l0, 24 .pabulorum, ciceram'; . et in leguminibus, ut viciar est ΙΙ l0, 29.., at commune lupinum' est . II, 10, 1. Communem utrique auctorem esse Vel eo probatur, quod de pabulis haud diversa tradunt. Seribit nim Plinius l42 .. omnia haec pabularia'. Quae omnia Anetiam lupinum Minime, eum ., ejus usus Sit homini et quadripedum generi ungulas habent eummunis'. Itaque videamus oportet quae Secuntur. Sunt tela, ervum, ilicia, hoc ostfo num Graecum, Seeale farrago Deinde 143 .apud antiqu08 erat pabuli genus, qu0d Cato ei num oeat'. Deinde 147 Medica in semen maturescere pr0hibenda St, quia pallulum utilius est usque ad trimatum'. Denique 48. de cytiS0, cui et ipsi priueipatus iliatur in pabulis, adfatim diximus inter frutiees'. Quae pabuli genera omnia exceptiSD0n se ali et cino apud C0lumellam inveniuntur. D. II, l0, 24. 4u0d tamon apud eum desunt Secale et dinum, nil
in se fert momenti, eum ipse Col. Scribat . nam cetera neque enumerare ae minus serere dignamur'. Luculentissimum autem indicium, quo ommun0m auctorem utrumque equi
confirmetur, hoe est. Plinius seribit , de stytiS . . . adlatim diximus inter frutices' Columella excepta tamen cytiS0, de qua dicemus in iis libris, quos de generibus Surculorum OH- ScripSimus'. dam unum restat, quod dubitationem m0Vere 90SSit neu lio quod Plinius seribit , et in tritici genere pars aliqua pabuli est', 01itra Columella . farrag0, quae St X hordeo'. Judicium ut feramus, togamus oportet quae apud Plinium exstant in k 42 . Farrago ex recrementis farris pra 'denSa Seritur, admixta aliquando et vicia eadem in Africa fit ex hordeo'. Itaque nullo alio loco Plinius sarraginem intriti ei genere esse dicit. I0 vitium inde videtur ortum SSΘ, quod Plinius , frumentum fortasse hoc seriptum fuit ab
auctore, SumpSit pro ., triticum', cum re vera lini temporibus , frumentum' et , tritieunc promiscue usurparentur, ita
19쪽
tamen, ut pro triticunt Senasse diei liOSSet , si uni0ntulit , non autem pro sun leniunt Seni per triticum . Hic aut0mloeus desiderat . Dumpntuni legumini ppositum. Quae X- Stant in inde ali , in area exteruntur usque ad nsem
haud scio an Colso debeantur eserto id sem, quom Plinius sequitur in 298. In g o Plinius C0lumollae obloiluitur. h. II, 9 8. Ite loeus sestis si Plinium Columellam se, isS0, it in 303 dum Plinius Columellam aliundo nequeat laudare. Hoe monendum os Plinium Columellae neutro Oeo assentit'. ita ut verisimile sit Plinium etiam ubi verba ense eongruant Celsum, non Columellam sequi. )uamquam certum judicium
Col. II, 8, 4. Hasee fortasse Celso tribuenda Sunt itemque a. quae XStant in bibi' et 80 Xeepta ultima Sententia, quam ex lieophrasto Sumptam esse dixi. D. II, 9, 3. 4. 4. 5. Quae exstaut in I 85 . siliginem, erantur 'lso possunt Sumpta SSe. 1 r. I. 9, 3. l. Verba . quales Italiae
transit haud seio an Plinius addi durit. I tiam ea, quae legi-nnis in Husmodi sunt, ut apud Celsunt possint inventaeSSe Masronis sententiam in I 8 et me C 'lso transeri lisit. Io . vetant sexistimantes'. Similia aliud Columellam n0n invenio. Deinde PliniuS, 0Stquam de ferment0, Ine, ali ea dissoruit, ad Diuuminum deseriptionem transit atque iri-nnun iluidem do faba loquitur. Vix diei pot0st quae selso
debeantur. Ad hae Sola . Sola orto frusrum tiam XΡSar 'pletur roseonte lunar similia aliud C0lumellam invoniuntur.efr. II, 0, 0. . Otiani XOSa V . . . etiam Si confestim totum Sem 'n opseriri non li0terit ita ut Sol semen exedat . seulae exstant in IES parum eum Columellae Verbi eonsentiunt.
est ΙΙ, 0, 5. 4. In LIM Plinius Theophrastum et Celsum
et tertium fortasse auetorem sequitur. D. Col. II, 10 20. s. Vides Plinium et Colum0llam non easdem ieeri Specie ΡCelso transcribsere. DIM . Serere, 0Veni briS, . D. II.
Col. XI, 3, 6 59 II, 10, 23 XI. 3, 62. Stadlerus ultimae Hygino putat sumpta 8Se ipse tamen oneedit p. 9 dimeillimum esse diei u quantum huic, quantum Celso debeatur. Etiam quae in , I32 xstant e Celso et ita SSe poSSunt.
seribit .vidiae deosteantur et metuntur' neque aliam e01 unieulturam anseri, Sequitur, ut non Sarriantur, non Ster OrontUr.
ἡ Sationi -- utilissima. se ΙΙ, 0, 29. Pessime Plinius se sati0nibus disseruit. Atque imprimis tonendum est non tam mirum esse, qu0d Columella duo sationis sempora affert, linius autem tria, eum vel alio loe viderimus Plinium plura quam Columellam e communi auctore transeribere. Ita tuo fieri potest, ut Columella sationem mense Martio laetendam ut ad frondem utilissimam ' omiserit. Sationes Plinius plano confudit. Scribendum ei erat Sationis ejus tria tempora circa Oeensum areturi, ut Decembri mense pascat Secunda Satio sense Januario est, tum optime Seritur in Semen aeque namque fert depasta novissima Martio, tum ad frondem utilissima siceitatem - 0ratur. est. II, 10, 29. Ex
20쪽
eo, qu0d piluca apti l Columellani Similia inveniuntur, non sequitur, ut Plinius alium atque Celsum adhibitori auctorem. IS9 nee rvi - aiunt . D. II, 2, 3; 0, 34 Haee partim Celso, partim Plinio letientur. Ervum re vera Secundum Colum 3llam au lilius luam vieta runcatur et Sarritur. i D. 0l. II, 2, 3. ut Plinius ervi duram obiter seseripsit aut Xeidit . sarritur ' OS .. et . Ad caligine oculorum medieamentum transeriptum e commentariis Caesaris Augusti invenitur seud Plin. de se l. I, 8. ID . et silicia neclegentia . cfr. II, 10, 33. Celsus intest auct0 OsSe. sytii Soeuntur iis pie ad gQ43 apud Columellam non in-V0niuntur. D 'seribuntur oculo set farragra. Quoi Colum sella
Secale non ali0rt, haec olim memineri .. pabulorum enora comithu'R . . . nam etera nos tu enum 'rare ne minus Serere
diunamur . est . Col. II, 10 24. I e farravi ne Colum illa plura liabet 0ilue tamen ea, tuae Plinius e Celso sumpsisse videtur. Ejusiimili enim sunt, ut Plinium ea apud C0lsum invenisSe merito coneluilas. Quae de in ultea exstant in Id -II 0 Celso et Dioscoridis auctore et tertio auetore collecta Videntur SSe. Ir etiam g 96 . Sesama ali Indis venit - oleum laetunt'. et r. Diose. I. 4 et II, 2 l. . Sed Vel - itur 't. fr. Col. II, 10, 25. De annorum num rodistanti disputandum non sest. Coliunethi rectum num Prum traii ero illetur. D. Serv. ad georg. I, 2 i5 Mityli 0situ bone SuSpicatur Vitium ortum 'SSo e . quan mi it senis III lonis... Simili S 'Ontrahuntur. V est Diose. II, 76. Amphilochum
Plinius, ni alior, o Coifi liuidat. Plinium qua in Id de cytiso ilicat apud Colsum legisse vel supra dixi. Ceterum eir Col. II, 10 25. 26 27. 28. In g 49-I56 Plinius citde morbis frugum s)uae li00phrasto tribuenda in Supra dictum est. Ad ea, quae sexstant in i 4 49 et 150 similia