장음표시 사용
201쪽
Iro A L ' o DN satis est titulo prae figere. Poncὶς
Afferet hic vestris, quo caruere, modis. Plura Ioquebatur, cum me dimisit euntem; Increpitansque, de adhuc lenta moraris λ alta Huc ego, vitarem domini si sorte querelas, Et possem sacra tutior e Te domo ;Huc ego , quam potui properare celerrima, Vetu. Necquicquam : heui fateor, littera sera ninus. sua nimis veni. Sed, si vacat, accipe causim. Causa mihi tantae non fuit una morae. prima', quod ut domino sic & mihi Iittera, Praesul, Par meritis visa est nulla sutura tuis: 'fltera, quod idomino quanquam increpitante,timebar Suscipere imprudens, quod timuisset, onus: Atque ita, dum renuo , dum contra praecipit ille Dum quaero tempus fallere, tempus abit. Dicta mihi gemina est ratio , sed tertia restat:
Nemo erat incertae duxve comesve viae
Unde ego pro ducibus dum famae murmura capto Et seror huc , de te laus ubi multa Aret:
Obsuit hoc, prodesse mihi quod posse putabam,
Sensi NOALIDEN omnibus esse locis.
Error erat: sed erat mihi dulce errare per Urbem Atque a ida laudes aure bibisse tuas,
202쪽
ipsus sinc decepta, & anhelo exercita cursis Vix bene ad ista pedem limina vixque tuli. Quod precor ignoscas, qui nulli ignoscere nescis:
Hoc a te potius munus habere velim.
Me mistram l Quin te laudum praeconia tangunt ZHinc mea, si mala st, quam bona causa foret . Namque ego praeterita memorando ex ordine pompam Per laudes quoties cogerer ire tuas sui primum ad nostros , media inter gaudia plebis Venisti curru praecipitante lares; ut fremuere omnes animis, plausumque dederet Laudibus ut Pindus plaudit & ipse tuis r. N cc dubitem Pucros illos quoque dicere, virtus Quos tua secundos reddidit ante diem. Cunctis forma decens, & magni nominis index: Par formae ingenium, par genus ingenio.
Innocui, unde tuos posscs agnoscere, mores: Candida mens, menti concolor ipsa tuae.
Vivite felices pueri, quos Mitra reposcit, ', Quos Toga, quos placiti nobile Martis opus. Dum loquor, interea sua munera quisque serebat
Parva quidem, ex animo munera magna tamen, Nunera carmen erant. Quae quanto scenore reddis
Cum legis, & carmen, quod legis, ipse probas t
203쪽
iarte asia Orator tota applaudente coro Incipit, & populi gaudia voce refert. Nunc Proavos laudans & avitae stemmata genti Sex memorat per quae tacula crevit honos pMuneraque ad pacis Majores prima vocatos, Bellaque victrici multa peracta manu ;Hugonisque, Annaeque , & Fratrum sortia facta tFactaque cum dicat plurima, plura tacet. Nunc te Pastorem caro gratatur Ovili,
Qui populi votis ante petitus eras. Nunc amictam inopum, per aperta pericula, turba iTe meminit certae subripuisse neci: Absumpsisse tuos in publica commoda census.
Pars quota de meritis laudibus illa fuit Has taceo , possim ne displicuisse videri,
Neve morae & laudum crimina bina seram Finierat. Cartu in medio fit plausus, & ultro' Turba oratoris fungitur ipsa vices. Ingeminant pueri plausum, longumque per auras Vivat, Io : ingeminant compita, Vivat, I . Quae dominus populi rata sint dum vota precampi
Hoc quoque me jussit dicere, Vivat, Io.
204쪽
OV m legis, haec inscripta venit tibi littera abinis Iacturis di m quae modo facta tuis. Illa venit non euita satis, sed parce, tumultus Me facit ingenii parte carere mei. Dum loquor, ingeminat plausus, festoque sab auris
Murmure No ALIDEN, clamor adesse refert. Iam canit ore potens IuvENC IUs , atque canendo' Convocat in sacros agmina docta choro .
Mollibus hic Elegis, hic versii grande sonanti, Liberius laxis plaudit & ille modis. Quil juvat, ali l plausus, dices, memorare silperbos i JQuis iuror est miserae gaudia vestra loqui Nonne satis magno languebam perdita luctu, Ut veniat nobis hac quoque parte dolor i palleris ι est etiam plausu solamen in illo , Et poterit luctus attenuare tuos,
205쪽
Ig Non capitur nostro, quem luges, carmine Praesul Undique dum circum plauditur , ille gemit . IIle sibi adscriptos sprevisse videtur honores,
Uniusque memor creditur esse tui.
Namque idem, tot laudum inter praeconia, si quae
Ut fit saepe , tuum carmina nomen habent pTum vero exultat, vultusque serenat amoenos Laetior, & nutu se probat esse tuum.
I nunc, & jactes tristem invidiosa querelam e Hoc pretio sic nos & caruisse iuvet, Pone igitur moestos dudum male turbida luctus' PDesine sublato Praesule fata queri. Parce diem infestis pulchrum temerare querelis',
Laetitiam inficiat neu tua culpa meam.
Festa Deus si quando sibi praecepit, honores Τurbari lacrymis non amat ipse sitos. Dic age, virtutem num sic latuisse decebat 3 An luce invitam prosperiore frui 3 Finge tibi raptum: Numquid sua munera num Seu dare, seu placeat tollere, jure potest 3 cede mihi quem fata jubent, liqui sie coactum Hoc satis, hoc poteris ὀicere, Noster abit. 1Digna quidem fueras quanquam tamen ipsa negares Tς quoque, sed Roma, judice dignus erat.
206쪽
aspicis ut varios passim natura per agros Volvere tacundas flumina jussit aquas Par fuit hunc etiam non una in sede morari, Dives ut in multos fundere possit opes. Non tibi Praesul erit , poterit tamen esse Patronu: Altius erectus proderit inde magis :Inde tibi attentus sungetur munere Divum , Qui vel ab aetherea nos procul arce juvanti Scilicet & plantas propior quas extulit olim sublimi longe Phoebus ab axe fovet.
Nec tamen usque adeo mentem tua commoda tangatis. Praesulis ut studio non moveare magis.
Nitimur ah l frustra lacrymas cohibere suentes, Quas meruit Praesul, quas tuus urget amor. Flere licci, quoniam tanta est flevisse voluptas Quanta fuit nunquam, causa doloris adest, Quod potes, effusos at saltem comprime questus Sub tacito innocuus pectore luctus erit. Sic bona moerentem solentur N umina; & alter No ΑLi Das fratris suppleat ipse vices. JUL. HERVIA U,so L. IEin.
207쪽
I A age , chara Soror, tua cur purissima quom
Turbida iam in nostros defluit unda sinus 3 EUnde dolor 3 Namque hunc secit dolor esse colorem, Mutatus lachrymis qui solet esse color. Unde dolori nempe hunc tam flebile murmur aquar Non dixit 3 toto cognitus orbe dolor. Ah utitiam medio mihi fas arestere cursu, Aut fugere extremum fontis ad usque caput 4ed Nymphae, sic sata volunt, servire Sorori Cogor ego, & probri testis adesse mei Ergo mihi eriperis nostrae unica gloria ripae λN O A L I D E l sic nos non rediture fugis r on rediture fugis i nec te pia vota tuorum, Namq; & adhuc pater es, quod remoretur, sa- Main procul mitte ingratos de pectore questus, benti Non bene conveniat questibus ista dies. auri mecum potius Reginae cantibus urbis
Huc ades, & placido flumine necte moram m
208쪽
lecte moram, magnum brevis haec mora scenus habe-Mox & in aequoreas lettior ibis aquas. bit Rure bibe arrecta, quod in ampla personat urbe, Laudibus ipsa viri est urbs, licet ampla, minor. N oΛLID EN urbs tota Deita, vox omnibus una est Ingeminant passim compita No i DENUO ALIDEM SAMCTuM, laus illi b c maxima lau- Laus haec No A mo scilicet una sapit. dum est Mori, Sic discedentem Catalauni urbs tota secuta est.
Hei mihi non potuit tristius esse vale.
Matres atque Viri & neglecto crine puellae Siccine clamabant, siccine Pastor abis Littora , Pastor abis, toties percussa sonabant Reddebant valles undique, Pastor abis. At neque sola viro pietas dat nobile nomen ;Iure tamen pietas prima lotanda fuit Catagida mens rectique tenax : vis blanda volentes
V t placitum est animos , quo libet ire, trahens Mens solida, indocilisque rapi popularibus auris i Sed quae prudenti singula lance probet.
Matr. Vidimus haec oculis, tibi tantum cognita fama . Famaque non mendax, ut solet esse, fuit. Quanquam O l cur de te, P R IE s u L, tot fama Io forsan noster adhuc, si tacuisset, eras, scuta est
209쪽
seq.' Hinc tibi prima mali labes, & cauca dolendi est .PAsTOR Is virtus obfuit ipsa gregi. Matr. Hei mihi l quid juvit Regem quod viserςt anno Vix semel paucos esset in urbe dies.
Sperabam, quanquam PASTOR Is cognita virtus Maxima sub MAGNO PRINCIPE causa metus. N Parce, Soror, virtus male tanta lateret in umbra,
Iam pridem claro digna micare die est. δ tr. Umbram quid memoras 3 se PAsTOR amabat in v Et, sinerent superi l. dulcior umbra foret. braDq. umbram quisquis amat, euique est tam dulce latere, Primo sublimis debuit esse loco bed quorsum ista moror 3 quin mecum scedete juncto
Communi certas Nympha placere PATRI. Nam communis erit ne dividat ulla Sorores Invidia & qua fas unus .utrique Pater. Hic ubi confluere incipimus socialibus undis,
Atque tuo majus munire flumen eo,
PRIE su L is hic domus est ; positis ubi debita curis Dulces propter aquas otia parcus aget. Huc tua vota feres populique fidelis amorem, Hic noto PATRIs fas erit ore frui :Matri O Soror, o vere mihi nunc Soror, ibo volentesque Huc cursu fluctus praecipitante seram.
210쪽
tantum ebaros lambam vicina penates ἰAut tollam ripis omnibus alta caput. Quin iter angustum cultis rimabor in hortis. Subter humum , ut videam qua licet arte PATI M. A N D R. LE CΛMus soc. E s u
R Tu NATA domus, qua se primum arco
Phoebus, & Aoniae Segem elegere camaenae Montibus extorres patriis , tua limina quando Ipse subit, teque hoc facilis dignatur honore Ante alias Praesul, memores, age , praecipe cantus