장음표시 사용
11쪽
12. Non eX operibus, sed ex vocante, dictum estes, Rebeccie Gen. XXV, 3. quod Major serviet minori. 13 Sicut scriptum est Malacf. La. 3. J Jacob dilexi, Esau vero odio habui.
g. . Inde nimirum colligunt Adversarii, quandoquidem nondum natis pueris Iacob d Esau in cum nec feci'ssent quicquam boni vel mali, D fi Jacobum dilexerit, apum vero odio habuerit, ut secundum electi em propositum DFi maneret, non ex operibus, sed ex vocante Elactionis se probationis Decretum esse absolutum, DEumque quOS-dam ad vitam aeternam, quosdam ad mortem aeternam praedestinasse, nulla extra DEum causa existente impulsiva, quae ipsum ad ita decernendum, nostro quidem intelligendi modo moverit quanquam illa verba varie istuc accomodant, prout varias de absoluto Electionis ac Reprobationis decreto fovent sententias. . Ex multis paucorum verba ut adducamus, juvat hic primo loco audire Calvinum, quando Institui. Lib. ut cap. XXltivum. .
Jam ad Romanos Cap. IX. Apostolus Argumentura hoc scd de Electione is repetit altius, ossim prosequitur. Et num iu Nunc de repro bis qim simul conjungit apostolus Rom. IX, 3. : Ut enim acob nihildum bonis operi in promeritus, assumitur in gratiam: β su nullo adhuc scelere inquinatus, dio habetur. Et paucis interjectis : Deinde ubi Paulus objectionem movet, num iniquus stifus, illud quod certismum 3 aper-
12쪽
6 DispuTATI, DE JAcogo Di LEc Toc apertismum fui se justitia eju patrocinium, non usurpat, Eum rependissessa si unitam uam malitiam si diνιrsa fluinne contentus est, quod in hunc fuera excitentur reprobi, ut DF gloria per illos illustretur. Demum sibuectit Liusulam, sum, cfin vult, misereri, quem mst, durare. Viges, ut in tum sit arbitrium utrumque conserat Ergo snon spumas rari nem assignare, cur suos is risOrdia dignetur, ni quoniam illi ita placet neque etiam in aliis reprobandu titia habebimus, qviim duntatem Ouam enim dicitur Eus rei indurare τι misericornia prosequi, F:m voluerit, eo admoventur bomines, ibi cause quae
q. 6. Sumbiter Bega in actis Culloquii Mompestari de Praedesinat. ad dogmata a nostratibus ejecta, quidem iam quod erat: Eum reprobos nondum natos millo indignitatis et ectu Uti destinasse 2 quosdam ad iustum judisium aifo conditos e se: Et simul ad In respondetp.g. 1ip. Paulum ipsium oppugnatis hoc dogmate Om. IX, . Tam enim,
s.fim est, in ridulis utem se Causam divini hujus decreti de tu i perdendis aliquibus, quam falsem est, pravisam de vi causam esse radistinationis
vel flectorum, Flamionis, quod Pelagianorum es dogma, ut dictum es a easdem bes L. s. 7. Sic Zanclitus Lib. V. de Natura DE Cap. II pag. so Scri-hiura, it, cum Aquitur de Praedestinatione, nunquam utili conditionem utilavi sed sinplis ituris abstule pronunciat, Eum dilex se acobum, disse cavum Rom. IX, 3. Et pag. F. Totam Reprobationem , b. e. tum rejectionem gratiat gloria, tum destinationem ad dedecusi ad irantia D si, h. e. ut 6sent vasa irae ct vas in contamilian, contendimus cura apostolo Rom. X. x fiam si voluntate pendere non autem ex pra- vises peribus quanquam nemo damnetur, nisi propter peccata. g. 8. Nec aliter Piscator ad Rom. Cap. H. Obsi V quos praedestinavit Evi ad exilium, non radestinavit propter eorum gens se quomodo enim potuerunt fendere, qui nondum erant natis si reprobarit eos ex odio ibi ro, mi una O justo. s. q. en delinus vero Exerc. XVI. 3. a. itastio, inquit, apud Paulum de Varo Iacob comparui expeditur: Cur acobum
νum onditione natura aqsales tam inaequaliteri sus tractet, ut unam amore, alterum odio prosequatur Caustin.disi retionis nullam Gnosiit, quae etiam nulla est, praeteris voluntate1m Cons eundem Christian. Theoti System vij. Lib. I. cap. IV. 4 in Explis num M. Plura videri possunt apud Commentat in h. l. EcTIO
13쪽
Proferens Rationes θ' Argumenta pro falsa hac
adrersariorum Explicatione. s. o. Ut autem demonstrent, hanc suam sententiam ex ipso Textu fluere, varias hujus nostri cum praecedentibus Capitibus connectendi rationes comminiscuntur, quarum tres sequentes impri- sex mente Contra-Remonstrantium exhibent Remonstrantes in Actis fis part lL pag. ρδ. q. f. i. Nimirum i sunt, qui putant, Apostolum, sim antea probasset, sola in Christum fide hominem finctificari a justificari, nunc ulterius procedere,& kn des si DF donum, hoc loco docere, quibus D fus recis fidem dare velit Nempe non omnibus, sed paucis tantum Iudaeis plurimis insuper gentilibus, quos ipse secunditi consilium voluntatis suae elegerat ad salutem, maxima Judaeorum parte ex ejusdem suae voluntatis consilio ab eadem ejecta ac reprobata: Quod cum Praedestinatione ab oluta coincidit. g. 2. et Alii arbitrantur, Apostolo motam fuisse hanc
objectionem dissicultatem: Si sus 1set Messias, ct ejus dei unicum sitia os lutis obtinenda medium, quae igitur Causa foret, quod Judae: qui eraut DF virentis Ecclesia, ct quibuscum DFus foedus aeternum pepigerat, in ipsum non crederent 8 Manifeste hinc herutrum equi debere, aut Et verbum ac promissionem Judaeis in foederis pactione factam, irritum se, aut nec Jesum rerum illum Messam esse, nec, qua in ipsium est, dem rerum esse justitia. salutis ad scendae medium. Quae Objectio cex illorum mente Paulo causam praebuit ascendendi ad suprema fidei causas, beneplacitum scit.&electionem DEi, ac dicendi, quamvis externa vocatio ct foedus ad unitersum Genus siraelis pertineret,isu tamen secundum arcanam suam electisnem 2 beneplacitum quosdam taurum eorum praeter bonam Gentilium, qui accessuri essent, partem pro suis agnorisse, quos etiam solos reliquis prateritis sile set pisca donare constitueris verbum P ac promissionem DF in his solis pera Ἀμο solos secundavi propositum se conscium ejus proprie pertinebat) rmam ac ratam esse. Sed hoc quoque cum praecisa Praedestinatione coincidit, parum aut nihil a praecedente illo discrepans. f. 3 Adhuc alii Connexionem .cohaerentiam dedu- unt ex eo, quod Apostolus circa finem praecedςntis capitis docue
14쪽
I DispuTATI DE A collo DILEc Torat, nihil esse, quod nos a baritate si possit separare, quo ipso certam
eorum, qui semel crediderunt, perseverantiam uti illi autumant adstruit: dc quia contra eam doctrinam objiciebatur, aut objici
saltim pote , Israelem tamen nihil obstanteis promisone ipsi Dcta, quod in aeternum is futurus sit DLM a DFiubaritate fuisse paratum:
propterea hoc Capite Apostolum ad ista in Objectionem respondere Verbum sit. promissanem ad Olos electos pertinere, quos DLM ita vis sua charitate constreet, ut separari ab ea n llo modo queant a quo eisnψιio reliquos ex Iudat, ex eodem licet sirael sicundum carnem prognatos. Unde porro sicut illi existimant, occasionem desumit de
praecisis ac sublimis illius Praedestinationis mysterio fusius disterendi.
s. i . piscator in su Capax. ad Rotn. arbitratur, ApostolusΠ, postquam in praecedentibus debilis Sanciscatione disputaverit, deinceps per tria sequentia Capita usque ad duodecimum disputaturum es ede Pradestinatione atque accedere ad hane doctrinam per tacitam prolepsin quandoquidem contra doctrinam latam de Iustificatione traditam objici potueri Increditsita gentis δε-daica . m. Si doctrina ista de distiscatione per sdem in Cbristum 6set et era, approbari quoque O recipi debere agente Judaica, quippe qua tunc erat populus si At Iudaeos saltim maxima ex parte doctrinam illam improbare ac damnare. Non ergo videri doctrinam illam esse veram ubi Apostolus neget propositionem, respondendo ad rationem, docens, non omnes Iudaeos pertinere ad populum D Ei, ad quem proprie pertineat promissio gratiae DEi, sed tantum eos, qui promissioni gratiae credant. Quod autem pauci credant, olerique non credant, id pendere ab arcana voluntate irat- destinatione Et, ut qui alios pro sua misericordia elegerit ad vitam aeternam, alios ver pro inscrutabili justitia reprobarit ex qua quidem Reprobatione pendeat maximae partis Iudaeorum illius temporis ejectio,in contra Gentium in illorum locum vocatio. Summam igitur priorum quisque versuum hanc esse: Ego Paula ex animo doleo, qukn vi do, maximam partem Draor sm frangelio non credere quum confidero, eos ideo credere non posse, quod sunt a DE rejecti ac reprobati atque ad exitium destinati. Ita Piscator. Alii alios contrectendi modos quaerunt pro stabiliendo suo dogmate. IJ Sed his missis, videamus nunc etiam Eati . quas pro sua
15쪽
E Es Avo REIlle To. sua sententia firmanda asserunt Adversarii. In praesens autem sus.ficere poterunt quatuor, qua urget Pareus Comment in b. Prima est, quod Apostolus doceat, non omnes esse filios promissionis, idque juxta Electionis propositum Promissionem autem fuisse de cedere& gratia vitae aeternae a. Quod DEus h. I dicatur figulus, faciens aliud vas ad honorem, aliud ad dedecus praeparans vasa misericordiae ad gloriam, coagmentans vasa irae ad interitum. 3. Quod Ora cula Oseae desaiae h. l. versas. allegata, de Gentium vocatione ad gratiam salutis; Iudaeorum ver rejectione a salute aperte loquanis tur. q. Quod omnes interpretes saniores agnoscant, hic explicati mysterium Praedestinationis, licet de ejus explicatione varient.
Demonis, an verum po sol copum qu sibi in foe
IX O sqq. duobus Capitibu propositum habet, indes
genuinum Gli nostri sensium eruens. g. 6. Propositis sic praece ni Sectione Adversariorum Rationibus Argumentis, quae illi ex hoc nostro loco pro absoluto suo electio nis reprobationis Decreto exstruxerant methodi nostra ratio nunc postulat, ut genuinum Apostoli sensum,in Textu nostro latententem,eruamus, eumque, qua fieri potest perspicuitate, illustremus. g. r. Hunc autem ut feliciter inveniamus, necesse est,ut .
quam accuratissime ad scopum Apostoli attendamus, quidque is
scopo suo convenienter tractet, observemus. Et ne tricis variis hie inlectis verus ille sensus scopus nobis intervertatur, operie pretium erit,ab ipso Ovo,quod dicitur,ea repetere, quae praecedentibus Caphibis hucusque tractavit Apostolu , quo ipso sensus Controversi nostri4ο-ci clarius patescet,& contrariae sententia falsitas felicius detegetur. s. 8. Nimirum demonstraturus Apostolus in Epistola ad Romanos Doctrinae Evangelica ad flutem necessitatem ocet, neque ex sapientia mundi, qua nitebantur gentiles, neque ex lege Mosaica, cui fidebant Iudaei, quenquam coram DEo justificari, sed omnes esse peccatores, quod facit Cap. I. LIII. usque ad vers. ao inclusive. . 9. Quandoquidem vero Peccati comites individui sunt . Maledietio legis ac terna damnatio hinc monstrat Apostolus, nulla a
16쪽
io Dispuet Arro DE JAcopo Di L ero imputata solaque fide in Christum nos justificari, utpote querni Eus
proposuerit λας εγον per sidem in sanguine ipsi is, ut justiscit eum,qui est αβ e su bripi Cap. II, at a v. t. Cap. IV. n. toti. f. o. Ne quis autem putet, studium bonoΠιm operum sic u- pervacaneum, sitiΓhil ad consecutionem justitiaris justificatione a conferat, docet ulterius, ac variis, iisque elegantissimis similibus illustrat doctrinam illam, quod justiscat per sdem faciant Bona pe-ra,ceu fructus fidei, vel ,uti Apostolus loquitur, mortui sint peccato; runt autem Eo per bristum Jesum Dominum nostrum Cap. L&7 LQuibus tandem subjungit varios consolationum fontes contra reliquias peccati in renatis ac justificatis, nec non contra varias amictio nec persecutiones, quae contingere solent iis, qui Christo vera fide adhaerent Cap. VIII. di. 2I. Contra illam vero doctrinam Apostolicam detione per sdem in Chrsum adeo proli Xe hactenus expositani varia objici poterant, quibus diluendis Apostolus hic dat operam. Et praecipua quidem Objectio haec erat: Si doctrina iungelii, de gratuita a scat ione per sdem in Chri luin, hactenus a Paulo asserta, vera esset, sequi Iudaea not per dem in Christum, sed per opera legis justitiam quaerentes, rejectos esse a ju'sitia contra veroGentiles ustitiam suam per dem quaerentes, ad eum electos
adductos se,ctsi excidisse verbum D si, seu irritas facta esse promissiones
D Ei, patribus Judaeorumfictas his enim praecipue datum erat promissum de justitia, semini eorum donanca per Messiam. g. r. Ad hanc igitur do miles objectiones , quia videbantur tanti esse momenti, ut si obtinerent, doctrinam de justificatione persidem in Christum plane everterent ex professo nunc Cap. IX. X. ω Libit Apostolus respondere, ac Thesin suam in praecedentibυ stam prolixe, tam solicite a se propositam, scit. Hominem peccatorem non operibi siegu,sedmaside in Chrisum apiscari, tanquam scropolin religionis Chri ianae contra Adversariorum insultus defendere decrevit. Et ad Objectionem quidem thesi praecedenti propositam respondet Apostolus, docena, Nequaquam per hoc quod Iudaei non credant in Christum, sic justitiam non consequantur, consequantur autem eam Gentiles, Herbum DEi excidisse aut irritum essesactum cum plus requiratur ad hoc, ut quis sit populus Ei, ad quem promistiones divinae pertinent, quam carnalis ex Abrahamo vel Iacobo nativitas simulque exponens causas, cur justitiam consecuti sint gentiles, non
17쪽
ET Esau REI E ero. alvero Iudaei, quod scit. Illi in Christum crediderint, hi vero in Christum credere ordini a DEo praescripto obedire noluerint. 23. Atque hunc verum esse scopum, quem sibi Apostolucin hoc nostro Controverso Loco habet propositum, ut nimirum ad nimiam illam gloriationem Iudaeorum qua carnali praerogativa nixi, quod scit . filii essent Abrahae, inde se a justitiam Et salvis promissionibus divinis eae ludi non posse, nec gentiles in populum D Ei poste recipi, infirebant,) respondeat; non solum totius hujus Cispitis Incum praecedentibus&sequentibus X. 9XI. Capitibus monstrat connexio, sed & speciatim id docet versius Anius Cap. IX. ubi dicit Paulus Non possibile autem est, quod exciderit ad verbum D Ei, scit promissionis Patribus factum de justitia, semini eorum donanda penta Messiam, praecipue vero id manifestum fit ex eo, quod Conclusionis loco sub finem Capitis nostri IX. dicta sua quasi in summam collecturus infert Apostoliis per go. 3M 32.33. Auid ergo dicemini quod Gentes non flectantes justitiam, apprehenderunt iustitiam jussit iam autem eam, quae
est ex de lyrael mei sic anil gem astiti ad legem justitia non per renit Quare ' quia non ex re, sed quasi ex operibus ofenderunt nivi in lapidemo sensonis, sicut siriptumes: Ecce ego pono in Sion lapidem sensionis opetram sicandali, sie omnis, qui credit in eum, non o fundetur. g. 4. Scopo Textus Apostolici sic observato, videndem nunc, quomodo Paulus in defensione doctrinae suae procedat. imprimis, quomodo Locum nostrum Contropersium adseum accommode propositum Nimirum, antequam ad ipsam sui dogmatis probationem accedat Apostolus, facile praevidens, se a stertione hac sua de ejectione p'puli Iudaici ajustitias Ei apud fratres suos secundum carnem parum favoris sibi conciliaturum, quin potius in suspicionem adductium iri, quas odio gentis suae, qua tot mala hactenus perpessus fuerat eam sententiam defenderet prolixe ante Omnia propensium suum erga populum Iudaicum testatur affectui cuna optando anathema est , a Christo pro fratribus suis, tum magnifice eorum praerogativas praealij populis praedicando, id quod facit Cap. IX, r. a. s. . . his verbis: Veritatem dico in Christo non mentior, contestante mihi conficientia mea i , Spiritu Savclo suo tristitia mihi sit magna ct continuus dolor cordi meo.
Optarim enim ipsi ego anathema esse a Christo profratri in meis, cognatis,
inquam, meis secun in carnem taui sunt ista elitae, reorulit est adoptio, gloria, Dedera, lagi latio, ocultus, promi oves: uorum sunt
18쪽
12 DispuTATI DE IAeono rLgero Patres, o ex quibus Christus essecundum carnem, qui est aper vinuitas
benedictus in secula, me/ias. s. Hac captatione benevolentiae praemissa, responde Paulus ad dictam Iudaeorum gloriationem de carnali sua ab Israeleta, origine ac nativitate eorumque Objectionem de irrita promissione DB, Patribu acta, si ipsit a Iustitia D Et excludantur, diluit, Negando consequentiam, docens, non promiscue Omnes, qui nati sunt ex patre Israel secundum carnem, statim esse vero Israelitas,in filios Israelis, ad quos promissiones illae DEi pertineant; sed eos demum, quos pro talibus filiis haberi DEus voluerit, quosque peculiariter ad hoc delegerit, ut essent semen illud Israelis, in quo divinae promissiones implerentur.
g. 26. Quae ut rectius intelligantur, observandum, quod tunc temporis duplex fuerit coetus in populo ex Israel e nato alter coetus major, qui Christum crucifixum pro Messia agnoscere nolebat, ac uilitiam per ipsum donandam respuebat alter minor, cui sese as ciabant Gentiles, qui Messiam in Evangelio exhibitum vera fide amplectebantur, ac spem salutis in eum ponebant. Hi disceptabant inter se, uter verus Israel sici, ad quem pertineat promisso Ma jor coetus gloriabatur de nativitate sua ex Israele, ac per observationem legis Mosaicae sectabatur justitiam Minor vero coetus una cum genti tibus eidem junctis unice justitiam suam quaerebat per fidem in Christum. Pro hoc igitur coetu de gentilibus ei conjunctis pronunciat hic Apostolus, quod is nimirum sit verus Israel, in quo verbuma promissionis impleatur, ut non necesse sit, illud e se irritum, si vel maxime coetus malo justitia excidat. g. 7. Hoc autem ut magis illustret Apostolus, duplex affert Exemplum, quorum prius inabraham i, posterius vero in Isaac aedibus contigit. De priori Exemplo ita loquitur per . . I. q. Neque
quia sunt siemen Abraba, ideo omnessiti sunt, sed in Isaac tibi pocabitur siemen. Huc est, non qui filii carnis, hi lii DE sent, sed qui fili promisonii Uimantur in femine Promissionis enim eterbum hoc est hoc ipso tempore veniam, o eris Sarae filius. 6. 18. Nimirum Apostolus cum iis loquens, qui legis erant periti, revocat eos ad legem Mosis, atque ex ea docet, Abrahamum duos potissimum habui sie filios, reliquos enim exaetura, . XXV, t. a. s. . enumeratos h. l. ne quidem considerat, alterum Ismaelemis
19쪽
E Es Avo g IEcro. 3 ex Hagar, communi more & virtute naturali genitum; alterum Jlanum ex effoeta Sara, modo quidem carnali, sed virtute supernaturali ac vi promissionis divinae susceptum, scit juxta verbum promissionis Gen. XVIII, io Hoc tempore veniam, Merit Sara situ . Iam porro docet, promissiones divinas Abrahae factas de temporalibus bene. ficiis, nimirum de terra Canaan haereditate possidenda, & de semine benedicto,ex ipso orituro, non ad Ismaelem, licet is quoque Abrahae filius, & quidem primogenitus secundum carnem fuerit, pertinuisse: neque enim Ismaeli terram Canaan datam, nec Messiam ex eo ortum esse sed solum ad Isaacum ceu promissionis filium spectasse, secundum illud Gen. XXI, 12. In Isaac vocabitur tibisemen. 29. Hisce pro concessis assumtis, ceu quibus refragari non poterant Judaei, argumentatur Apostolus hunc quasi in modum: Si promissiones DE Abrahae factae quoad Temporalia beneficia non ad omnes Abrahae filios secundum carnem promiscue pertinuerunt etiam promissiones illae quoad beneficia spiritualia , adeoque quoad
Iustitiam per Messiam donandam, non statim ad Omnes Abrahae filios secundum carnem pertinebunt. Sed verum est prius , c. E.
Quamobrem mer . . . sensus huc redit: Non qui lii Carnis, seu qui
secundum carnem ex Abraham orti, hi statim stiligi sunt, in quibus scit promissiones Et spirituales, adeoque illa de justitia per Messiam donanda implendae sed quisllipromissonu, h. e. qui per verbum promissionis Evangelicae ii supernaturali a Spiritu S regenerantur, quemadmodum Isaac, qui virtute promisi onis ion naturali, sed supernaturali modo ex Abrahamoin Sara natus est,rreputantur in femine, in quo nimirum illae promissiones spiritualium bonorum adimplendae sunt. cons. Rom. seqq. na III, 7. go. Quandoquidem vero Iudae regerere potuissent, Exemplum hoc ad rem non facere, cum insignis illa discretionis causa habeatur, cur promissiones divinae non ex aequo ad utrumque pertineant, dum Ismael ex peregrinain ancilla, Isaac vero ex uxore libera
natus sit ideoque mirum non esse, quod ancillae filius a promissionibus divinis fuerit exclusus igitur subjungit Apostolus aliud Exemplum, idque plane irrefragabile, utpote in quo nulla talis inaequalitas reperiri possit,4 quidem ex Isaaci aedibus petitum, quando in Loco nostro vers. e. licia. s. ita infit: Non solum autem scit hoc
20쪽
1 DispuTATI DE Aco A DII E crobecca scit. hoc experta est , sim ex uno concepisset, nimirum suco Patre nostro. Nondum enim natis Esauo Jacobo , An non fecissent quis quam boni vel inest, ut illud ecundum eleelionem DF proposti maneret, non ex operibus,sed ex iocante, dicIum es et Rebeccae Gen. XXV. 23. 2 quὸdM Orseipiet minori sicut si lium est Mala b. I, 2.3. Jacob dilexi, seu pero odio habui. s. i. Dibus&quidem initialibus ver o Rebecca dcc docet Apostolus, se hoc EXemplo, abas aves Iacobo petito, idem, quod praecedente Exemplo ab Ismaele: Isaaco desum to, demonstraturum esse, A nimirum carnalis natipitc nou faciat ad Omilsa beneficia, ne quidem temporalia, nedum spirit lia MDfo obtinenda ut Iudaei sibi persuadebant, cum Esau: Iacob duo fuerint fratres,
iique gemelli ex uno patrς, a natre una concepti, nullo vel bono vel malo opere noti, ceu qui nondum nati erant, quino Esau ob usprimogeniturae, si carnalem nativitatem spectes, praerogativa debita; nihilominus tamen ordine inverso eos ita separaverit D Eus, ut ne
glectis Esau primogeniti posteris elegerit Iacobi posteros ad posse Cassionem terrae Canaan, dominium & reductionem e captivitate, alle. statis eum in finem Locis ex Gen. XXV, a. u. talach. I, 2. S.
s. a. Quae dicta imprimis posterius, quod Helena quasi est,
de qua in hae nostra Disputatione decertatur, necesse habent, ut accurate in propria sede considerentur, & circumstantiae Textu atque occasio ea proferendi bene X pendantur. 6. 3. Ad prius itaque Dii quod attinet, jus occasio proferendi haec fuit Rebecca sentiens se gemello ferre, partusque suos in utero collidi, ivit ad quaerendum Dominum, sive per Prophetiamta illius temporis, S quidem Vol per Semtιm, ut vult Targum Hieroso. cerum Abr.rbamuin, ut volunt alii, sive per preces ad altare, ubi nomen Domini publice iiivocari solebat, secundu in Gen. IIJ L . IXTI, ).
sive alio modo; ubi accepit hoc responsum: po
: h. e. Di gentes sunt in utero tuo, ct duo populi eis ceri tui ui sieparabunturi separabunt se : Et populvi pra populosortior erit, O major siemet minori.