장음표시 사용
21쪽
ET Es hvo pigc To. IF ante omnia: Non loqui hic oraculum de personis Esau i Jacobi, sed de integris populis ex Esauo Jacobo orituris: Unde expresse di
33. Nec est, ii quis hic proprietatem vocum urgeat, atque objiciat, proprie in alicujus utero duas gentes esse non posse. Dicimus eniae, eas ibi fuisse improprie quide in stripibus suis; sed propriupostea fuisse populos separatos, proprie unum alterum superasse,pro prie majorem minori servitile. Et sane nihil usitatius est in Scriptura, quam ejusmodi loquendi modi ea Gen. XXXV, D. Eus Jacob be
; ' ri Ginso cortus gentium erit ex te, ct reges ex lumbis iliis egredientur. Et in Epist. ad Beh. Ih legitur Illi destiis Levi sacer' otium accipientes mandatum habenti decimare populum i e decimas su mere a populo secundum ligem, hoc est, fratre suos, quanquam V cs se ex umbo abrahae. Et per tota huc enim in lumbispatris erat, quando occurrit ei Melchisi i s 36. Atque id ipsum, quod non de personis, sed de integris
populis loquatur Oraculum, comprobavit Letentus. Tantum enina abest, ut legamus, sibi in sua person: a servi iste fratri acobo, ut potius Iacob ex Mesopotamia redux fratri suo Esau obviam factus, varia honoris ac venerationis signa erga ipsum ediderit, puta
dona osterendo, illum dominum suum appellando, septies se id ς mincurVando, ceu legimus Gen. I A MI.&XXXIII. Contra vero deuo
pulo Israelitico&Es avitico haec intelligenda esse, utriusque populi
historia tectatur. Etenim populus Israeliticus occupaturus terrai Canaan, dicitur, timorosisse Edomais, Detit II, δ. Qui timor postea in servitutem conversus fuit tempore Davidis, ut patet ex a Sarn .s by collat. cum . Cfg. XLV. f. 6 i. Paral. XHI, M. Eaque servitus dehinc
continuata fuit sub Regibus Salomone, Rehabeam, Abia, Asia, O si 'phat doramo. Et licet illi postea sub Ioram post ueo circitor an nos defecerint, sibique Regem constituerint, ut habetur a. Ecg. VII RV &a PMrat. XXI, δ. ab Amaria tamen Rege Iudae iterum subacti sunt, a Paral XXV, a Quin post captivitatem Babylonicam sub Hyrcano denuo subjugati circumcisionem receperunt, reliquum juxta Judaico rueliu vivendi formulam atque ex eo primi in tempore inter Judaeos censericorpiis ut teste Iosepho Lib. XIII. antiqα cap. XVII. 37. Et
22쪽
i DispuTA Tio DE IAcos Di Lge To37. Et hoc unum est, quod contra Adversarios hac observari meretur. Evicto enim hic non agi de personis & favi, sed di integris populis ex ipsis ortis, ultro sequetur, nec agi hic de Absoluta Esau dc Jacobi Reprobatione a lectione. s. 38. Alterum, quod circa idem dietum Genesios observari debet, est, quod hic sermo sit de terrenis ac temporalibus tantum beneficiis. Etenim nihil aliud hic Israelitis promittitur, quam Dominium in Edo- meteos, ceu patet ex Textu. ς quid hoc vel ad Electionem Iacobi ad vitam aeternam, vel ad Reprobationem Esevi's. 39. Posterim nunc Dicti ab Apostolo ex Malach. I, 2. s. de Dilectione 'acobio Vari odio allegatum, etsi Hieronymo ad Helbiam,
quast. X. praecipuam videtur habere dissicultatem nihilominus tamen, si Textus ipse apud Malachiam accuratius expendatur, tacopus ac finis Apostolicae allegationis hujus dicti attendatur, qui est, ut Verba ex Genesi citata confirmet, ac promissionis ibi factae complementum demonstret, omnis dissicultas exspirat. . o. Etenim Propheta Malachias populum Iudaicum, nuper ex captivitate Babylonica reductum, ac variis peccatis deditum, summae ergat Eum ingratitudinis accusaturus, simulque tristina & recentiora beneficia ipsi aDEo praestita in memoriam revocaturus, ita nomine DEi increpat verso. 3. . I. Dilexi vos dixit Dominus. Et
dixistis in quo dilexistino, Nonnefrateres seu Jacobi Dixit Dominus, ct tamen dilexi Jacob, ct Esau odio babat: post ontes ejus in solitudine ni o haereditatem eju pro draconibiu frii. Quodsi dixerit Edom, δε- pauperatismus,sied revertemur aediscabim:i deflata sic dixit Dominus exertituum is ad cabunt, ct ego defruam sevocabunt eos terminum impietatis, ct populum, quem detestata es Dominus usque inseculanti Et oculi
restri videbunt, ovos dicetis Magnificetur Dominus super terminum siraeL I. Circa quod dictum Malachia iterum varia notanda M i)quidem, illud tantum de praerogativa beneficiorum temporalium,
posteris lacob prae posteris Esavi concessa, agere quandoquidem id
in verborum ex Genesi citatorum confirmationem, &ad testandum
promissionis ibi factae complementum ab Apostolo subjungitur, ceu docent particulae, locum alterum cum altero connectentes sicut si septum est. Alias enim dictum Malachia nihil faceret ad soli Mosaici confirmationem, cujus gratia tamen ab Apostolo affertur.
r. a sciendum, quod in prioribus verbis: Nonne stater
23쪽
ta non loquatur de beneficio reductionis ex Captivitate Babylonica, uti videri poterat; sed longius repetat beneficia in majores collata, respiciendo nimirum ad possessionem terrae Canaan, in ellein lacte fluentis, nec non ad dominium Israelitis in Edomaeo concestum, ut ostendat summam populi Israelitici ingratitudinem, observante Valablo in h. l. Sed in posterioribus verbis: Et posui montes ejus in U- stadisum,&c. loquatur demum Propheta de beneficio recentiori liberationis e captivitate: reductionis in terram suam, quam iterum colere ac aedificare possint cum Edomae plerique in captivitat sint, Plicti, eorumque terra mansura sit deserta inculta.
s. q. 3 observari meret tar, Quod in prioribus verbis: Nonne frater erat Esau Jacobi Nomina illa sumantur pro perihnis Iacobi Esaui; in posterioribus vero verbis: Et dilexi acob, sau dero odio habui, eadem illa Nomina adhibeantur pro populis ex iisdem ortis, ut sensus fit quamvis sauciatu major frater fuerit acobi, nihilominus Iacobi posteros dilexi, posteros vero Uipi odio habdit, i. e. postposui vel minus dilexi, ut mox prolixius explicabimus. Quod autem in una periodo Iacob a ui dupsicem hanc obtinere possint significationem,&mod pro patre&stirpe gentiri modo pro ipsa gente iopulo sumi queant, probamus cum Celeberr. n. praeside Exeriit. snti- endeL pag. FS tum verbis ex versio Cap. IX. Eps ad Rom. Non enim omnes qui ante Isiae siunt prael ubi nomine lyrae modo ac o bus, modo I ratilita designantur. Certe Scriptoribus S. non insolens esse, mentionem stirpis posterorum conjungere, docent etiam
verba nostri Controversi Loci Nondum natis pueris Esauo Jacobo , dictum est et Rebeccae): Majori scit populus strviet minori. s. 4. Praetere )notandum venit, apud Malachiam non agi de tali more, qui Electionem ad vitam aeternam, nec de tali odio,
quod reprobationem aeternam inferat sed tantii in de tali, quo praerogativa Israelitis praeis avitis quoad temporalia beneficia conceditur, quod iterum ex contextu clarum est. Etenim Amor, quo DEus dixit: Dilexim talis erat Amor, qui aeque malos ac bonos includebat quod indicant verba prooemialia cap. I. Malachiae, ubi legitur: Onus ei bi Domini super Israel per Malachiam post quae immediate verse. habetur: Dilexi vos, dicit Domin s cui ingratissimus populus vana pietatis imagination turgidus ac aequa fortuna non semper gau-
24쪽
18 Dis Pu TAT 1 DE JAcos Dit sc Todens contentiose respondet: Iu quo dilexisti nos Ubio Eus summam populi lsraelitici ingratitudinem demonstraturus, eos hoc modo alloquitur Nonne sis fraterest Jacobi, tamen dirixi a. Ob ιαIsraelitas: Gu mer seu savitas odio habui. Sed quomodo Israelitas dilexit An eos ad vitam aeternam eligendi Nequaquiῖm- Quis enim credat, Israelitas promiscue ad vitam aeternam fuisse electos&flvatos, qui tam ingrati, tam pervicaces erant, ut Eum non honorarent, non timerent, nomen DE despicerent, pane tria pollutum, nec non coecum, claudum, languidum sterrent, ceu de iis D Eusc . , . . f. totaque illa prophetia gravissime conqueritur. Quomodo vero aliter nimirum, praeferendo eos Edom eis,&quidem quoad temporalia illa beneficia, supra a nobis peta
s. Similem DEi amorem erga populum Issea liticum quoque celebrant Prophetae, eumque in me in Uriam ingrat populo revocant, ut eum ad gratitudinem tandem erga D Eum cxcitent: Sic Moses De ut VI l. 6. . 8. Tu, inquit, quis sancius siς lectus, separatus hes Domino D Eo tuo. Te eligit Dominus Eus au , ut si ei populus peculiaris de cunctis populis, qui sunt super terram. Non pro ter re ritudinem reseram prae omnibus populis vobis uncius est Dominus, elegit vos, cum vos parum pauci sitispra omnibus populis. Sed quia dilexit vos Diminus, ct custodisi juramentum, quod juravit Patribus vestris eduxiti vos in manuforti, redemit de domo serritutis, de manu Pharaonis, regis Eodem modo si ossii Icavi tanquam oppolitum Amoris Iacobi consideremus, illud tale non fuit, quod Reprobationem aeternam damnationem inferebat sed vi oppositorum manifestunia est, quod quemadmodum Amor ille, ita&Odit m hoc ultra temporalia se non extendat. Praeterea verbum disse h. l. non significat aliquem odio prosequi sed tantum aliquem in amore postponere, vel niuus amare, atque indicatur, quod Eus Esau ita tot bonis temporalibus, uti Iacob posteros, non affecerit, sed illos hisce postposuerit. s. 47 Qeod autem illa odii significatio in Lingua Hebraea Hellenistica passim in usu sit, patet ex plurimis Scripturae loci . Ita enim Gen. XXIX, 3 I de Jacobo dicitur, quod Leu ipsi erit exosa Ubi vero nequaquam di in proprie sic dictum, sed tantum minor amor significatur, sicut hoc iis . praced Io declaratur, ubi dicitur
25쪽
ET Es Avo g IEcro. 19 Et dilexit Iacob etiam Rahel prae Iea. Ita quoque in . . locus manifestus est Luc. XIV, quando Christus ait: Si quis venit ad me, non odit patrem suum, o matrem, ct uxorem 2 filios, ct fratres, ct sorores, adhuc autem suam animam, non potes esse metu disjalus. Ubi
iterum non intelligitur Odiui; proprie& absolute dictum, sed tantum minor amor, ut id clarissime docet Matthaeus, quando eadem verba Christi comparative effert cap. x, D. Qui amat patrem O matrem supra me, vel plus quam me, non est me dignus. 48. Quod vero&h. l. initior illa odii significatio obtineat, patet insuper ex eo, quod Epistola ad Hebr. XI, O testat uno, Isaacum de de futuris benedixis Jacobo ct Uavo, idque comprobat Historia Esavi, Gen. XVII, 38. s. o. i. liaque Odium h. l. nequaquam de odio illo exitiali ad aeternam damnationem potest explicari. f. p. Quibus ita prolixe expositis, tota structura Argumenti Apostolici pro sua Thesi quod carnalis nativitas non valeat ad obtinenda aifo benescia spiritualia, contra Iudaeos illius temporis, contendentes, adsie solo tanquam flios brabG ac flectatore justitia ligis, nequaq ιam vero ad gentiles justitiam per esiam donandam pertinere , ita sese habet: Si DEus in conferendis beneficiis temporalibus nativitatem
carnalem operum studium non attendit, etiam non attenda ea in Spiritualibus. Sed verum est prius. E.&posterius.
O mu tantanquam indis lubilem hic praesupponit Apostolus Prius probat hoc Prosyllogismo Si DEus in temporalibus beneficiis posteros Iacobi posteris savi pretetulit, dando posteris
Iacobi dominium in posterosis avi, idque nec intuitu nativitatis seu conditionis nascendi lacobi, nec intuitu factorum ab ipso bonorum operum: equitur, quod Eus in conferendis temporalibus beneficiis nativitatem carnalem&Operum studium non attendat. Sed verum est prius. E. & posterius. Conste lentia uerum clara est. Prius vero quoad primum membrum, nimirum quod non intuitu natipatatu eu conditionis nasiendi
bus&Elavus gemini fuerint ab una matre Rebecca e patre uno
Isaaco concepti: di primogenitus quidem fuit Esavus ita ut spectata eorum nativitate, Iacobus potius postponendus Enavo fui siet, C r quam
26쪽
ro Dispuet ATI DE JAcono Di L Eceto quamprie ponendus) quoad posterius membrum scit m intusta factorum Pn Obo bonorum operum' uotam pia latum Hs Eburo , probathis verbis: Nondum enim natis E avo Iacobo , itavi nec bonum nec malum missut, ut pro usitum si, quod est secandon flectionem ictu ad praerogasivam beneficu temporaliso firmum maneret, non ex ope ribus,sed ex Ocaute scis. DE Ydicium se et Rebeccae Major fr-
vilat minor , h. e. posteri Esivi servient posteris Iacobi. Quae omnia supra prolixe partim ex Historia Iacobi lavi, partim ex dictis Gen.XXV. Malach. I. Dosita probata fuerunt. 1 o. EX quibus nunc ultro consequitur, quod quemadmodum DEus in temporalibus ber ficiis conserendis libero voluntatis beneplacito usus est, nullo habito spectu sive ad carnalem natiuitatem, sive ad opera: a quoque in spiritualibus beneficii, DEUS pro suo beneplacia gentiles, in Christum credentes, praetulerit Iudaeis , a fide Christi aveisissi iis, donando illis, non his, justitiam, nulla his bita ratione natiuitatis carnalis, quam traxerunt Iu lae a patribus, nec operum legis, quae
hi fecerunt. Qtiod contra ludaeos erat demonstrandum.1 I. His ita expositis facile nunc totius Capitis n. X. XI. explicationem subjungere possemus. Sed quia haec praeter institutum videmus excrescere, continemus nos intra cancellos Theo latis nostri, remittentes Benevolum Lectorem ad Exeriitationes Anti-men-
deliniana Celaber r. Dia Praesidis Exerc. ii I. g. a. s. ubi ea solide explicata habentur.
s. a. Postquam prat ni Sectioue eram nostri Lot explicationem proposuimus ac stabilivimus, nunc porro videnduin qu msit incongrua Adversariorum explicatio quidque roboris habeant ipsorum ratio nec Argumenta pro ea, supra s . U. allata. S. n. Et si qui na Explic Mioni eorum repugnat, quod Apostolus h. l. p ine non agi id singularibus personis Esivi clacobi sed de integi is populis inde Ortis, quod nobis praebet hoc Argumentum sin loco Paulino non agitur de Personis G Iacobi,
27쪽
E Es Avo REI EcTO. arcobi, sed de integris populis ex iis ortis, sequitur ne h. L agi de Iacobi Electione ad vitam aeternam, ras avi reprobatione sive destinatione ad mortem aeternam, quod tamen volunt Advenaria, hosque in Exemplum adducunt absolutae Electionis Reprobationis. ii verum est prius. E. Gustequentia est manifesta Prius proli brobavimus SQ.V. 35. 3 . Firma igitur stat Conclusio. e Nec aliunde possunt Adversam probare, savum fuisse reprobat Q damnatum. Nam quod de Odio addunt in fratrem, notum est, Elavum id deposuisse, ceu patet ex Gen. XXXVI. ubi in Esau iucundissimum fratris reconciliati exhibetur spectaculum: nec legimus postea ullas ejus contra atrem inimicitia . Quin potius post mortem Patris Isaaci, ex Seir reversus Esau, gratitudi in reverentiae filialis contestanda ergo una cum fratre Iacobo Patrem Isaacum sepelivit. Vide hi elegantissime disterentem B Iutherum in Gen. XXXV. sing. s. et LXplicat oni Adversariorum repugnat, quod nequidem in toto C s ix, ω -m- Apostolus agat de Electione ad
salutem Reprobatione quod inde mani restum in quia agit de tali En ctione, qua quis excidere possit. de tali Rejectione, qua pateat reditus ad gratiam quandoquidem Apostolus affirmat, eos quos illa dicit Elecsto 3 posse gratia excidere, inuos hi dicit Rejectos posse ad gratiam redire, quando Cap. XI, M. O scribit: In quantum quid sum ego gentium Apostolin, ministeriam meum glorifco,souo iod ad emulandum propocem carnem meam, oestros reddam aliquos ex ills. Et volo 13. hoc modo disserit: o si ab ipsi ramorum defructi sunt in em oleaster existens insertu es illu, ct partiιο radisuo pinguedinis liraefacit: es ne glariare adversius ramos --, ne est rior animo, sed thu . Si ii sit Sm natu alibin ramis non pepercit, ire, ne tibi quoque non pariat. Vide reὸ benignitatem a siveritatem DTi in lapsos quidem siveritatem, iure vel benignitatem, permansieris in benignitate alioquiuo tu excideru Sed istὶsi non permanserint uin delitate, insierentur: otest enim
16. Quin non tollim indicat,fieri posse, ut rejecti inserantur, sed ci uitos eorum actu ad Christum conversum salvatum iri docet τὸν l. a dum addit: N in enim pol vos ignorare ratres, mysteriumhοι, ut ne tu apud vosmeti os au antei, qVodo duratio ex parte Israeli facta est, quedum plenis Ogentium introierit scita totus Isiae sierpabi
28쪽
a DispuTATI DEI Aco A DILgc Tolet impietates a Jacob. Quibus junge, quae habet Apostolus es 3t. sa. 0u dem Cap. XI. g. 7. Ut econtra Adversariorum Explicationem argumentari possumus hunc in modum cI A qua Electione quis excidere, Ma qua Rejectione quis ad gratiam flutem redire potest, illa Electio non est Electio ad salutem aeternam, Milla Rejectio non est rejectio a salute aeterna, vel Reprobatio Secta lis est illa Electio gentilium,&aejectio Iudaeorum, diqua Apostolus hisce Capp. agit. F. Major est clara, vel ex ipsis Advorsariorum hypothesibus: Docent enim nobis eum,quod Eleetio jςprobatio respectu aeternae lalutis&damnationis sit immutabilis,& quod neque Electi damnari, neque reprobi
salvari possint. Minorem probavimus ex CV. XI, 7-Fi m itaque stat Conclusio. 38. Ulterius argu Ἐςntamur: a Qua ejectione posita, nihilominus multi Rejectorum actu consequentur gratiam .salutem, illa non est rejectio avita aeterna sive Reprobatio. Atqui haec Rejectio est talis. f. Major iterum manifesta est kabAdversariis eonia ceditur. Nam qui semel reprobatus est, non potest effugere aeternam damnationem, nec redire ad gratiam, ut tandem habeat vitam aeternam. Miuor probata est eX Cap. XI as a .
. 19. praeterea Adversarjis ccnsiderandum proponimus an- non longius a scopo abeat ipsorum Explicatio, si attendamus ad latum quaestionis tirier Iudaeosin Apostolos vel Christianos tunc temporis agitatae Apostolo enim h. l. propositum este, ex profesto contra lucis os disputare, ac doctrinam suam contra eosdem defendere,negari nequit. Iam vero nulla tunc inter Iudaeos rapostolos controuersia fuit de Praedestinatio tria ritam aeternam, aut Reprobatione ab oluta: Sed hoc inter Iudaeos Apostolos tunc valde controversum erat; quinam esset verus DE populus, qui justitiam consequatur Ma DEO justificetur: su Diate Abrahamo orti justitiam ex operabus legis quaerentes, an vero Gentiles, qui in Christum credebant ubi sudaei ceu Blli Abrahae sibi praerogativam illam arrogabant confer. Rom. III. 9. seqq. IRI 2 seqq. a III, 6. seqq. adfin. sic toto hoc Cap. IX. ad Rom. Et jam inter Christum ipsum Iudaeos Controversia agitata fuit; An omnes veri sint Abrahae filii, qui ex Abraham ortum ducunt, ut patet ex Matth. Ili, ' Luc. II l, 8.
29쪽
ET Esau REI Ec To. 236o Haedinus Adversariorum Interpretationem ipsam ceu falsam de incongruam Argumentis nostris destruximus: Expendamus nunc etiam eorum rationes S fundamenta, supra pro has sua Interpretatione allata.
s. 6 r. Atque ita primo loco sese offerunt Connexisneso Coberentia Textus, quas fingunt οἱ ξ να Giας. Sed has contortas Malienas ascopo Apostoli esse, partim ex supradictis,partim ex am dicendis apparebit. Ad primam enim quod attinet Connexionem, nempe Apostolum docere voluisse, Ouibus praecise Eus dem dare peliri; unde probabunt Adversarii, quaestionem illam h l. tractari ab Apostolo Neque enim in Textu ea habetur. Sed haec quaestio ibi agitatur Cur Judaei non conseqΗanta Justiti ivi, consequantur autem eam Gent les 'uti demonstravimus supra Sect.NI S. i. Nulla igitur et illa connectendi ratio. g. 62.Sic sicundam connexionem,quod Apostolus respondeat ad
Quaestionem vel objectionem: Si Jesius verus esset fias, qu*at, quod
pleriqueJuda in eum inon credant Z quomodo itidem ex textu probabunt ac demonstrabunt, Objectionem hanc Apostolo h. l. fuisse motam ZEt pol o, motam fuisse hanc Quaestionem, qui credat Apostolum
respondere . luisse, id inde fieri, quod DEus 'si fidem dare noluerit Z
Cei te haec responsio Eum hypocritam fecisset, qui externe Iudaeos ricasset ad fidem in Christum, cum tamen ex arcano voluntati consilio 4bsoluto decreto fidem ipsis dare eosque credere noluerit: sic parum commendasset Apostolus doctrinam Christianam inter Judaeos&gentiles tunc propagandam. s. Ita I miliam connexionem confictam esse excogitatam ad Praedestinationem abiblutam exstruendam, ex contextu satis apparet. Praeterea haec connexio falsa Calvi nianorum nititur hypothesi, quod illi, qui semel crediderunt, necessario perseverent, ridem semel conceptam amittere nequeant. Nec ad eam probandam facit
locus Rom. VIII, 33. Ouis nos eparabit a charitate Christi,&c. Quamvis enim nihi tam potens est, ut ex sed vi sua valeat separare fideles a charitate DEi, curn in omnibus plus quam vincamus per eum, qui dilexit nos, Rom. VIII, 7. modo viribus ab ipso concestis,in parato Spiritus S. auxilio uti velint possunt tamen fideles separare a charitat D Ei, quae ex se invalida sunt ad separandum eos, si illi sibi ipsis desint,&arma projicentes ultro se dedant hosti quemadmodum Simis nnocci faciens Nazareatus votum, propria culpa suique ipsus proditione
30쪽
tione captus est, cum viae robore hostium alias capi non posset, Iudie XV. R XV
utili unciri locum eleganter disterit Max. RevCr. Da P se in Exercit. VILises
tra Iecundam supra attulimus. q. 6j. Deinde ad I Dones areanas quod attinet, Respondemus: quidem adorimam i Apostolum docet non Dinnes ex Abraham natos, esie filios promisti, nis, ad quos divinae promistiones Abraham D stae, etiam tu corpora es tantuluerant, pertinerent Ied D Eum voluisse t tum Isaacum censeri in semine, in quo promistiones divinae de posse ilione erra Cau an . de semine benedicto, ex Abraham orituro, implendae essent inde qu concludi vult, nec omnes ex Abrahamo
natos esse filios promtissionis, ad quos promissione spirituales, adeo promissio de justitia per emam donanda pertineat. Hic scopus est Apostoli, ut si pra osteruum.
f. 66. Ad Secundam rationem, si uod DE s gulo comparatur,' sp, i Mennisbia comparationis non esse extendenda ultra tertium. 1yOmnino integrum D Eoelle, ex genere humano lapso alius quidem, qui voluntatiis ordini divino ρ tib inittentes D Eu, gratia sua illos sing uti, tradi biles morigeros se praebent, facere vas ad decu ς,1. Tim. II,et s. impertici do iis uilitiam Latio vero, qui voluntati &χrdini divino pertinaciter resistentes, DEo,gratia sua eodem modo illo sic'um,introctabile sinam morigeros se praebent, facere vas ad dedecus, justo judicio cos indu mando. Nam DEum in sagendo suas actiones attemperare hominum ctionibus, apparete: Ier. XVIII, i Q ubi eadem figuli similitudo adtribetur. 6. 67. Ad iiuni dicimus, Oracula Hos ear& Iesesiae.'er an a 7 p. Nom. allegata, agere de vocatione gentium ad R num Christi seu Ecclesiam, ceu quae in loca inJudoeorum sunt recepta postquam Juax privilegium peculi DEi amiserunt. Sεd quid hoc ad Electionem ad vitam aeternam, vel Reprobationem absolutam at6. sit. Ad gi ais Res p. Falsum est quod omnes Interpretes saniores agnoscant, lila es plicati mysterium Electionis kr probationis. Interim non negamus, esse nonnullos Interpretes, etiam ex nostiis, qui Lucum hunc aliquo modo ad Disputationem de electi une&rcprobatione aeterna accommodant, sed tamen ita, ut intra certos limites se contineant, quos recenset B. Mylius comment . inuis Rom. p. 3 I.
eat, nusiam statuendam esse. Et tantum hac vice. Eo, qui gratinoso nos ireddidit in dilecto it Laus, honor ei gloria. Aia EN.