Orationes tres historicæ eruditæ, insignes et patheticæ de optimo ac beatissimo ex hac vita discessu ... Christiani III. Daniæ ... regis (Iacobo Bordingo)

발행: 1594년

분량: 171페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

41쪽

bat simul' grauiter copiose disseis

rebat de huaiani generis miserijs, de peccato , de furoribu in astutia dia. boli, de benefici js Iesu Christi, in quisbus quasi iam acquiescens, dicendi finem plerun faciebat. De toto ministerio, Ecclesiarum constitutione saepe' nauit iam cum consiliarijs' Theologis suis collo, quebaturin consultabat. Et quemad-tia odiam Dauidem Regem, regni gloria lotentia, multisc praeclaris victorijs in signem, non puduit esse in

coetu sacerdotum d Levitarum psallentium & celebrantium Deum: ita certe noster hic Rex piorum' doctorum hominum doctrinam, On gremiis,in colloquia pluris faciebat, quam reliquum illum externum regni sui splendorem ac maiestatem. Verum haec de pietate ipsius in repuretanda vera de Deo doctrina, in veris cultibus instaurandis, in conser

uando ministerio , deniss in tota vitae actione

42쪽

actione d assidua Dei inuocatione,

dicta sussiciant. De humanitate comitate 3 liberalitate ipsius erga omnes, Cum quibus erar, nihil dico etsi enim hae vita tute suam quoc laudem habent, tamen quia earum fructus ad quosdam magis quam ad uniuersam rempub. periment, in uia omnibus satis notariam sunt ijs praetermissis de pacis studio, quod certe praecipuus erat politica ipsius sapientia neruus, aliquid

dicam.

Quemadmodum igitur deare.

chia commemorauimus, nullum bellum temere ipsum Vnquam mouisse,

pacem potius data pecunia redimere voluisse, necessaria tamen pericula, quae omnino pro Ecclesiae & patriae defensione suscipienda erant, nunquam defugisse: ita sane noster hie Rex primum quidem cum nulla am. hitione, nulla regnandi cupiditate

sed mirabili Dei conssilio, Rex decla

ratus

43쪽

luia viris iam

mererulas atriae, un-

armnates lectat.

ratus ratus es et regni hostibus deuiistis, belli finem pacem esse statuit, quam postea temper ita amauitin coluit, ut ab eo scptem p Ox nullas militares copias Dania viderit. Et quanquam amplificandi regni

non contemnendae Occasiones aliis quoties ipsi Ostenderentur, ut nuper etiana,cum Livonica aliquot ciuitates se in huius regis nostri fidem aepotestatem conferre certis conditionibus paratae essent, etsi miseram eorum fortunam subleuare conatus est, nihil tamen noui tentare voluit, ne se bello non necessario implicaret,in diuturnam rcgni sui pacem in hoc ultimo vitae actu labefactaret. Multo enim pulchrius ac laudabilius esse existimabat patriam in pace continere,eamc religione,legibus, moribus,&iusticia ornare, quam longe late γpropagatis finibus, alienos populos debellare,imperio tuo subij cere.

44쪽

Saepe cum de Principum istorum. qui his proximis annis uniuersam pene Europam bellis perturbarunt disesidijs loqueretur, belli calamitates &aerumnas, direptiones, incendia, carodes,sugas, stupra nefanda, non sime

magna commiseratione commemorabat, grauiter ingemiscebat, quod

tot malorum causa esset bellum,cum belli plerunt causa nulla esset, praeterquam una misera ambitio, vel, ut ipse dicere solebat, manipulus v-nus superbiae, dine handi ou hoifart. Saepe exclamantem audiuimus: oquam beatae essent respub quam Principes ipsi beati, si rebus suis contenti, concordiam, pacem, iustici. am colerent: eas potentia,qua a Deo armati sunt, ad communem homi

num perniciem non abuterentur:

nunc ipsi sibi, subditis suis , magnis laboribus .periculis, ingentes

calamitates accersunt, cum in pace florere possent, opibus' rerum Omnium

45쪽

mnium opta,vitam degere iucundissimam ac plane diuinam, cum Angelorum vita comparandam. Has voces,quibus satis declarabat, quam esset pacis, tranquillitatis amans, crebro ex ipso audiuimus: Unde colligi facile potest, pro summa Virtute politie eum habuisse studium pacis, quo illud etiam consecutus est, ut diuturnae pacis custos merito dici ae praedicari possJit. Regnauit annos XXIII. Regnare coepit anno aetatis suae XXXII. Natus autem est anno M. D. III mense Augusto,paulo post,quam Ferdinandus

Caesar,qui nunc rerum in Germania potitur, natus esset Obijt nuper vlend. Ianuarij. Fuit itac uniuersum vitae eius curriculum annorum L .Qaliquot mensium Ezechiam γgem,cum quo ipsum comparauimus, uno tantum anno Vitae superauit, etsi

regni ipsius tcmpus breuius aliquam

to fuerit.

C a Verum

46쪽

Verum quod Ezechiae accidit, ut

XV annis, antequam moreretur, ingrauem' lethalem morbum incideret,ex quo tamen singulari Dei auxilio, cum ipsum serio inuocaret, restitueretur, XV. annorum spatio vita ei prorogaretur, simile omnino nostro huic regi accidisse fatendum est. Anni nunc sunt XII. cum Lundae, Oppido Schaniae, deplorata omnino valetudine esset. Cum vero in rebus humanis auxili nihil appareret, medici in physicis suis remedij parum ess4cere se profiterentur cibi tum optimum regem non alia ratione seruatum fuisse constat, quam suis QEcclesiae precibus, quibus motus Deus

vitam ei in hoc sc tempus produxit. Firmam ipsius in Deum fiduciisam declarant usitata eius symbola, quibus & consolari se,& aedificia sua ornare solebat: Si Cottis aros allem lesens' maderiit in '

47쪽

it, thr, in

i est.

-Peus

sua Etsi autem solius Dei auxilio nitere/tur, vitam in salutem Omnem ei uni acceptam referret, nihilominus tamen interea medico etiam in hono re habebat, remediis, ab ipsis monstratis non inuitus Vtς batur. erum cum parum ea interdUm prodessent, ius in lecto aeger decumberet, iocari nonnunquam ita solebat: Ubi nunc sumus inquit subridens nos, qui potentissimat inuictissimi alii, tamur ubi nunc potentia imperium nostrum, cum ab una febricula ita domamur Deinde,ut saepe alias,

Cum bene haberet, longius oratione digressus, humanarum calamitatum causas commemorabat, edebatque praeclaras conseisiones de corrupta natura, de contumacia carnis aduerssus spiritum, de nimis imperfecta ab edientia sua. Quid est inquit quod tantopere super bimus t cum omni humana iusticia quam maxime ornati sumus,quid tum adhuc aliud ad 3 Deum

48쪽

Deum accedentes adserimus, quam turpem peccati massam Quare ad filium Dei confugiamus, amplecta mur iusticiam Iesu Christi, qtare nos perducat ad vitam aeternam. Huiussmodi consessionibus4 adhortationibus ipse se confirmabat, tanquam pius pater erudiebat domesticos sua os, Vt,qui audiret, magis interdum ijs mouerentur, quam publicis Ecclesiae

concionibus.

Errata ambecillitates suas miniam dissimulabat, at 3 aperte confitebatur, dignum se esse,qui poenas etsiam daret. Sed Orabat cum Ezechia Deum, ne pro meritis suis in ipsum

animaduerteret, poenas potius auer

teret,&pacem daret in diebus suis. Hactenus,qua vita eius fuerit quae in publica gubernationeis domestica

consuetudine virtutes,audiuistis. Rex liquum nunc est, ut de obitu eius pauca quaedam dicamus, qui certe vitae integerrime actae plane consentaneus

49쪽

Vicesima tertia die Decembris bi duo ante diem festum, qui natalis est Domini nostri Iesu Christi, mane, cum ad ipsum venisset M. Paulus Nouiomagus , quo Oncionatore iam annos fere quindςcim Vsus erat ciscitari statim ex e ccepit,qua valetus dine pater ipsius esset:nam cis grais uiter eodem tempore aegrotabat, quo etiam morbo uno die ante,quam

Rech vita discederet, extinctus cst. Verum M. Paulus cum dato responaeso, vicissim regem interrogaret, caquid ipse valeret Dicam inquit: fuitiam apud me, qui me animo bono esse iussit, mihi spem fecit, fore, ut

breui cum hoc nouo anno mea quinque valetudo renovetur, ac tum γCuturam vitam longiorem. Qu*d cum una audiret D. Cornelius medicus,qui tum sorte astabat Conijcio, inquit,somnium fuisse. Nequaquam, inquit rex, Vanum aut somnio simile

50쪽

assirmauit. Quis autem aut cuias ille fuisset, a quo significatum sibi id fuisse diceret, nec interrogabat qui si quam, nec ipse amplius quicquam addebat Uertim, ut euentus postea docuit, minime dubitamus, quin disi linitus oraculo per quietem ipsi obalato, de tempore quo ad coelestem Vitam emigraturus esset, admonitus fuerit. Qiiod si somnium fuit, simile omnino illud fuisse statuo somnijs

Ioseph,Nabuchodonosor, Magorum, qui de rebus futuris,&ad Ecclesiam pertinentibus,per somnium ab angeisloc docti fuerunt Paulo post habita est a M. Paulo conci de S. Thoma, qua ille mirifice a sinciebatur. Reliquum vero tempus, quo consciones nullas audiebat, tribuebat saucrorum librorum lectionibus. Praecis pue autem horum scriptorum lectioa ne delectabatur Commentari Lurtheri ad Galatas, maximec illius paraticulae, quae est in illum locum primi capitis:

SEARCH

MENU NAVIGATION