Tobiae Gutberlethi, j.c. Opuscula 1. De Saliis Martis sacerdotibus apud Romanos liber singularis. 2. Dissertatio philologica de mysteriis deorum Cabirorum. 3. Animadversiones in antiquam inscriptionem Graecam Smyrnae repertam. 4. Conjectanea in monum

발행: 1704년

분량: 209페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

Jurium Doctor & Academiae Frisicae Bibliothecarius , suum ut inter hosce nomen profiteretur. Ostendunt hoc ipsum, quae in praesenti uno volumine Comprehensa publicamus ipsius opuscula, in quibus familiam ducit de Saliis Martis Sacerdotibus apud Romanos liber singularis , qui nunc lucem, quam non ita pridem in ipsis aetatis flore reliquit Auctor, adspicit. Optandum fuisset, ut ipse hunc ingenii sui foetum publici juris facere potuis set, qui, cum e Vivis excederet, jam . typis descriptus, ac ad umbilicum perductus erat. Verum non fuit in fatis,

ut ejus editioni extremam ipse manum imponeret, ac pro more in vestibulo studiosum Lectorem compellaret : qui in hoc opusculo accurata & curiosa diligentia congestum inveniet, quidquid vel a viris eruditis de Saliis observ4- . tum, vel ipsa Auctoris industria & investigatione repertum fuit , idque --.ne claro & distincto ordine digestum di expositum ; Varia . quoque optimo- . rum scriptorum loca producta , expli

12쪽

cata , mendata, quae legenti crucem fixissent , nonnulla etiam Vetusta, Obsoleta & ignota verba, quantum in tanta vetustate licuit, explanata. Tandem ad ' calcem exhibetur coena Sali

riS ; quae magis laute , opipare &splendide .apparari & instrui potuisset, magisque etiam falivam movere , si initIis , quae nobis supersunt, antiquit tiS monumentiS, plura, quae ad illam facerent, fercula reperiri potuissent. Reperies deinceps & alia ad curiouorem antiquitatis notitiam pertinentia , Dissertationem , nempe , Philologicam de M feriis Deorum Cabirorum, nec non nimadversiones in Antiquam . Inscriptionem Graecam Smyrnae repertam. Utraque lucubratio jam dudum edita fuit, at nunc auctior longe prodit atque emendatior. Agmen claudunt Consectanea in Monumentum Heriae Thisbes Monodiariae

o Titi baudii Ga stri Choraulae. Haec curae & fidei Iani Guillelmi vanMeel Iurisconsulti Auctor commiserat, ut is aliis antiquarii argumenti opuscu-

13쪽

PRAEFATIO.

lis ab ipis publicandis ea adjungeret. Cum vero ille hactenus suum nondum exsecutus sit propositum, nobis interea id , quod commendatum acceperat , bona fide restituit. Accipe igitur Humanissime Lector , benigna fronte haec viri elegantioribus literis dum vixit addictissimi opuscula , atque ita Per suasum habe , majora ab ipso , si fata ac Deus sivissent, exspectanda fuisse,& vale.

14쪽

. Memoriae

Uem vivum nequii, te G

B LETHE sepultum

Alloquor, is cineri dona suprema fero. Sic tua promeruit virtus, sic nobilis am

Et cultum egregiis artibus ingenium. Atque utinam non tam propere confectus

abisses, , . Nec tua vere tuo flenda rapina foret. Nunc utcumque datum es , char is te semper in sis Posteritas memori pectore docta colet. Marsque pater Phoebusque pater de colis uirini Lustratam Salios ad tua sacra suos.

15쪽

la opuscula postuma VIRI D O CTISSIM I

monumenta reliquit:

Haec dedit ing nii pignora rara sui: Haec dedit Aonidum Mystes, majora

Ni mors inceptum praepediisset opus. Manibus extincti longum praebete fa

vorems

Noscere quos prisci temporis acta

juvat: Quorum animos Romana capit vel Gra-ja vetustas, Sacraque Barbarica rite peracta manu

Et violis ornate Viri lauroque sepulcrum, Et cineri lacrimas, debita justa, date. At bene transam defuncte laboribus aevi, Ingenio maneat gloria certa tuo. Et mors, quae placidae rupit tibi si mina vitae, Exulet a scriptis tempus in omne tuis. DAVID Hooas TR AT AKυλ

16쪽

Liber Singularis. φ

Aenea Deos penates Lavinium transtulit, a quo Salios appellatos esse putat auctor antiquus Critolaus apud Festum in vocabulo Salios. Denique minus probabilis est etymologia , quam de voce Salius excogitavit Vir Cl. Stephanus te Moyne, cum in notis ad Varia Sacra, pag. 366. scribit, Salios dictos esse, vel a κγα t orare , quasi sacerdotes orantes s vel a ,-gia tinnitu , cymbalis , crotalis , quae pulsare & jactare solebant. Haec ultima non verisimilia sunt, nam quis Virum .Celeberrimum docuit, sacerdotes Sa-Bos pulsavisse & jactasse cymbala & crotala Z ego quidem, in hunc ritum inquirens , ne vestigium invenire potui, Mnemo veterum hoc tradidit; ancilia vero pulsavisse cap. xv. demonstrabo.

17쪽

Saliorum nomina e GDFographis. Glosse variis locis illustrantur. Luarum lectio defenditur. Sasii ad cautum saltantes isdem cum Curetibus. Horatii Scholiastes emendatur. Salsetores qui 'Augustinus corrigitur. Heterum 'perstitio in palpitatione. παλ-ς.

R B etymologia vocabuli transeo ad interpretamenta Glossographorum, quibus τη Saltus reddiderunt , hoc enim e re nostra erit, ut inspiciamus istos An. tiquitatis thesauros : Glossae, Lat. GLCyrilli. Salior , Ἀρου ς ο πὸ οιοπιτῆ οπλον

-υων. Sarior. Lubenter legerem Salius, quemadmodum in sequenti Philoxeni glossa occurrit: istic ς ο - διο-- ο α ιγροπευων. Salius. Vocabulum secundum , quod Cyrillus habet, est υμνωδος, id Philoxenus reddit per Salium in genere , proprie vero iste Salius ὐει,δος est, qui aliis Saliis praecinebat carmina Saliaria, & a Capitolino in vita Antonini Philosophi, cap. . Vates appella

tur. Ultimum in Cyrilli glossa est

18쪽

biis

IU RIS CONSULTI

MARTIS SACERDOTIBUS

APUD ROMANOS,

LIBER SINGULARIS.

Fabendo dicis: non a Salio Arcade r nec a Saone quodam : neque a vel Stephanus is Myne notatur.

Hilosophi veteres de ali qua re verba facturi ante omnia in nominis et mologiam inquirebant , hoc inuitutum , jure meritoquo A lau-

19쪽

laudandum, nobis tradidit Cicero lib. I Acad. Quaest. cap. 8. Verborum ex Licatio probatur id es qua de causa quaeque essent ita nominata , quam et mologiam appellabant: post argumentis quas rerum notis ducibus , uteban- rur ad probandum, S ad concludendum id, quod explanari volebant. Quamobrem eleganter ait Ulpianus in l. I. D. de Iustit. &Iure. Iuri operam daturum Frius noue oportet , unde nomen juriae . descendat. Nam ex sententia Isidori lib. I. Orig. cap. 6. nisi nomen scieris , cognitio rerumperv. Hanc Philosophorum consuetudinem sequutus primum etymologiam τὼ Saliis eXpiscabor, de deinde prolixe de iis Saliis disseram, eorumque sacerdotium describam. Communior & verior, opinio est Salios dictos esse a caliendo vel sanando. Varro lib. I v. de L. L. pag. 23. SALIT

a SALTANDO , quoa facere in comitto

tu sacreis quotanneis S soleret S debent confirmat hoc quoque Dionysius Halia

20쪽

Liber Singularisse v

άυμ ν λέγmmi. hoc est: SAL II a Romanis appellati sunt a tenore motus. Nam quod nos εξάλει- S αννιδῶν tui sΑLIRE dicunt Hanc originem approbat ingeniosissimus Ovidius lib. III. Fastor. R. 3 87. Iam dederat sALIIs DG SALTU π mina ducuntJ

Quod Ovidio a saltu est , ictPlutarcho

m λιν. a tripudio , quod fallando ob ne per Urbem. Hunc vocabuli fontem nequidem in dubium vocat Festus, cum scribit: SALIos a sALIENDO, S SALTANDO dictos esse, dubitari non debeat Praeterea Servius ad Virg. Aeneid: VI II. p. 663. Dicti sALxr, ideo , quod circa araae sALIUNT S tripudiant. Et ad ejus. dem lib. 94 a M. Valdam hos a sALTU appetiatos tradunt quos alii a Numa institutos , ut' arma ancilia portarites starent e Ergo bene a sALTU. V Liati. His omnibus: adsentitur Scholi stes vetus. Horatii , qui ad lib. I. .

3 6. Salior proprie: a sanendo dictos eo

SEARCH

MENU NAVIGATION