Tobiae Gutberlethi, j.c. Opuscula 1. De Saliis Martis sacerdotibus apud Romanos liber singularis. 2. Dissertatio philologica de mysteriis deorum Cabirorum. 3. Animadversiones in antiquam inscriptionem Graecam Smyrnae repertam. 4. Conjectanea in monum

발행: 1704년

분량: 209페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

η De SALIIS

censet. In scholiis etiam Manuscriptis , quae reperiuntur in membranaceo Horatii codice Academiae Frisiorum, Vocabulum Salius a balitare deducitur; haec enim ad lib. I v. od. i. in margine adscripta sunt: SAL ii dicuntur sacerdotes Deorum ab exilicione , eo quod in circuitu ararum Deorum trisulando

Fuere tamen auctores, qui hanc etΡ mologiam non probant , sed vocem derivant a Salio Arcade, quem Aeneas a Mantinea in Italiam deduxit , haec erat sententia Polemonis apud Festum in Salios : Quam Plutarchus etiam invita Numae refert, illamque falsitatis arguit : Σαλμι-, ο μυιοι

ορχ-ως ἀλλ 1ς ουσης. Salii dicti hunt , non at nonnussi fabulantur , a Salio quodam Samothrace aut Mantinensi, , qui fialtationem armatam docuit, Raab , pso potius tripudio. Est & alia hujus vocabuli origo a me quodam e bamothrace, qui cum Aenea i

22쪽

Liber Singularis i

Aenea Deos penates. Lavinium transtulit, a quo Mone Salios appellatos esse Putat auctor antiquus Critolaus apud Festum in vocabulo Salios. '. Denique ridicula sane etymologia est , quam de voce GIius excogitavit

Stephanus te Moynei cum in notis ad Varia Sacra, pag. 366. scribit, Salios

dictos esse, vel a mi orare, quasi sacerdotes orantes s vel a I a tinnitu, Cymbalis, crotalis, quae pulsare & jactare solebant. Haec ultima aperte falsa sunt , nam quis Virum Celeberrimum docuit, sacerdotes Salios pulsavisse Mjactasse cymbala & crotala t ego quidem, in hunc ritum inquirens, ne vestigium invenire potui, & nemo veterum hoc tradidit, ancilia vero pulsavisse cap. XV. demonstrabo.

23쪽

me SATI IS

A - . . . . - . ' a . - '

Saliorum nomina e Glos graphis. Glossa variis locis i strantur. Illarum D tio defenditur. Salii ad cantum saltantes iidem cum Curetibus. Horatii GFoliastes emendatur. Salisatores qui te fugi stinus corrigitur meterum superstitio in

etymologia vocabuli transeo ad interpretamenta Glossographorum, quibus τε Silius reddiderunt , hoc enim e re nostra erit, ut inspiciamus istos Antiquitatis thesauros : Glossae Lad. Gr. Cyrilli. Salior, Λρcς ο - λοπι- οπλα

Philoxenus. Ἀρμ ο - δοπε- οπλα θερα--υων - gatior. Lubenter legerem Salius, quemadmodum in sequenti Philoxeni glossa occurrit: isρίς ο - λοπι- οπλαθεροπιυ . Salius. Vocabulum secundum , quod Cyrillus habet, est id Philoxenus reddit per Jalium in genere , proprie vero iste Salius υμ δος est, qui aliis Saliis praecinebat carmina Saliaria, & a Capitolino in vita Antomini Philosophi, cap. 4. Vstes appellatur. Ultimum in Cyrilli glossa est uereύ

τανις.

24쪽

Liber Singuiari .

sed figurate vox haec sumi debet, pro eo Salio, qui primarius collegii Saliorum sacerdos est , vel illorum sacerdotum Praesultor, utramque significationem si

κητός. Porro est haec glossa in Cyrilli

collectione. Salius. A cς, ο - λοπιτῆοπλοο θεσπευων. uρῶς Κομουν. Ἀρεως re Prima verba admodum clare officium Salii exponunt, at videamus alia ,

adest primo loco: ἈρQς Κ μ αρ' , qui in Philoxeni glossario audit: FIaminicus Salius , FIamen. Puto Glossographos respicere ad Salios inhonorem alicujus Imperatoris institutos quales erant Salii Augustales Hadrianales alitiaque, J quando Salios interpretanturis εἰς Καμιαρο-: Sequitur apud Cyrillum Ἀρεως Quod hoc modo ae Philoxeno eiplicatur. Ἀρέως ἀδm, Dialis . . Salius. Doctissimus quidam vir olim Iegebat ii cc k Αιὸς , pro Ἀρεως ἀδm. Optime quidem quod ad vocem Diasis attinet, ille enim erat ἱερουος τοῦ - Α Α,

25쪽

s me SALIIS

Διος, sacerdos Iovis s sed quid hoc actτὸ Miuu , an ille dici potest Ἀραῖς τῶ

Διος ξ nemo opinor hoc probabit , retineo igitur vulgatam lectionem, quae Commode & sine crisi explicari potest , Glossographi dicunt Dialem vel Satium esse ἰερέως , speciem Dcerdotis , Belgae: een 'o;t van een D;iester I quod idem est, ac si dicerent, Dialem & ὁ - Bum , esse sacerdotes e Praeterea hanc lectionem confirmat quoque Cyrillus in suo flosario. Mialis o I Διος is tori.

hρως Hanc ultimam interpreta tionem Philoxenus tantum descripsit, Cum una eademque glossa Tialem M Bum explicare vellet, idcirco abesse debebat ο ζ Διος necς , quae verba ad Flaminem Dialem non vero ad Salium referri poterant. Perspectis & trutinatis Glossographorum interpretationibus ad fusiorem Mclariorem Saliorum descriptionem me accingo , quam optime exsecutus est Dionysius Halicarnassaeus lib. II. pag. 129. his verbis: Πάν ς οἱ Σαλισι χορά/

Omei d alii sunt saltatores S laudat

26쪽

Liber Singularis

res meorum armorum praesides existunt. Et ibidem illos cum Curetibus apud Cretenses comparat, cum dicit:

suantum ego intesisto , Salii , FGraeco

interpretari nomine velis, funt curetes. Scimus, Curetes saltationem armatam in honorem Iovis exercuisse in Creta, ut Sali1 in honorem Martis Romae. Meminit hujus moris doctissimus Grammaticus ad Virg. lib. v III. Aeneid. st.283. dalii sunt, inquit, qui tripudiantes aras circumibant. Saltabant autem ritu veteri armati, pos victoriam Tiaburtinorum de Volscis. Eodem fere m o-do sacerdotes nostros depingit Com mentator vetus Horatii ad lib. II. epist I s. 8s. Salii dicebantur quia circa aras canendo fallebant. Huic succenturiantur scholia MSS. membranacei codicis nostrae Academiae, quae ad lib. I. Od. 36. haec habent: Salii facerdotes e Martis S Herculis dicebantur qui sacra ractatibus celebrabant.ut alii ad mutus. Ultima verba corrupta esse non dubito,

cum auctor istorum scholiorum Salios

27쪽

saltantes describens ab illorum sacris cantum excludat, & ad alios sacerdotes transfert; quem tamen cantum veteres scriptores Saliis attribuunt, ut & ipse scholiorum auctor ad lib. II. CPist. I. p. 8 . Puto igitur mendum non esse ab

auctore profectum, sed a librarii manu , qui scripsit, ut alii ad cantus pro quibus repono, ut , Tum Satii ad eantus. Est enim hemistichium Virgilianum olib. VIII. Aeneid. p. 28 . quod Scholiastes adducit ut probaret, Salios fuisse sacerdotes, qui sacra saltantes Se

Canentes celebrabant, quem ritum Vimgilius hoc & sequentibus versibus ele ganter demonstrat , praeterea hanc nostram emendationem confirmat Comiamentator vetus a Cruquio editus , in quo eodem modo haec verba leguntur.

- Caeterum ab his Satiis saltantibus alii ορχη-t si ve saltatores dicebantur Saliatores, teste Dionysio Halicarnassaeo lib.

teros omnes saltatores , qui e qui cre

Diuisisti

28쪽

Liber Singularis. IIorosaltatu choreas agitant, SALITORE svocant , nomine a Saliis deducto. In hac voce corruptus est D. Augustinus, cum in lib. de Natura Daemonum scribit: Satitores vocati sunt, qui dum eis membrorum quaecunque partes Duerint , aoquiae exinde prosperum aut triste significari praedicunt. Pro Salatores lubenter legerem Salisatores ex Isidoro,

qui lib. v I O. Orig. cap. LX. eadem fere verba habet, quae ex Augustino produxi: SALISATORES, ait, vocatisunt , quia dum eis membrorum quaecunque partes

fallerint, aliqvit ibi exindeprosterum, seu triste Agnificare praedicunt. Plane enim diversi sunt salitores & salisatores, salitores sentiastatores sfaiisat res vero divinatores e palpitationibus. Hinc in veteribus glossis: Salissatio. παλμος. Veteres etenim superstitioni maxime adhaerentes credebant, si quoddam Corporis membrum sponte subsiliisset,

ejusmodi palpitationibus aut boni aliquid aut mali portendi, quamobrem Augustinus dicit lib. II. de Doctrina Christiana: His adstungantur misita in nig arum observationum, si membrum

29쪽

1 i me SALIIS aliquod fasierit junctim ambulau

tibus amicis, canis , aut lapis , aut puer medius intervenerit. Graeci tales palpitationes nominabant παλμους, Hesychius: Παλμος, πο - , σεισμος. Et exstat liber Melampodis πεὶ παυῶν, in quo ejus su perst itionis Praecepta traduntur , Praeterea Posidonius scripsit, testante Suida , παλμιι. ν οιώνισμα , id

est de ratione castanaei omina ex palpia

tatione.

CAPUT III.

Harii Saliorum auctores referuntur. Inter hosp - eipuus Numa Pompilius. Ennius 2 Lucilis . explicantur. Turnebus 2 Manchini laudantur. Graci Salios non habuere. Salii apud Tusculanos.

D raecedenti capite satis clare Salior descripsi, hoc docebo , quis Primus Saliorum auctor fuit , hunc Critolaus apud Festum in voce datios facit Sa nem , qui e Samothrace cum Aenea Deos penates Lavinium transtulit, MSaliare genus saltandi instituit: Polemon vero apud eundem Festum Salio Arcadi inventionem adscribit, qui juvenes

30쪽

Liber Singularis 13

Italicos e. οπλιον saltationem docuit. Has sententias nonnulli rejiciunt, qui Saliosa mariano institutos volunt 3 alii a Morinrio rege Vejentanorum originem habuisse referunt, teste Servio ad Aeneid. lib. V m. '. 28s. Sed , quicquid sit, verum docere puto Dionysium Halica nasseum lib. II. pag. Ia'. & Livium lib. I. cap. zo. qui Salios a Numa Pompilio institutos esse narrant, quibus adsentitur Florus lib. I. cap. a. de Numa loquens : Illa Fontifices t sugures ,

SALIOS , caeteraque sacerdotia ... d

scripsit. Ide ANC i Li A atque Paludium, Iecreta quaedam imperi ignora . . . . deindit. Iornandes de Regn. succes cap. s. hoc iisdem verbis tradidit. Et Aurelius Victor de Vir. illustr. cap. 3. de Numa rege ait: SALIos Martis sacerdotes, quorum Irimus Praesui vocatur , XI T. instituit. Audiamus quoque Suidam,

iis es S FIamines sacris praefecit, S

SALios saltantes constituit. Praeter hos adducam testem omni exceptione majo-

SEARCH

MENU NAVIGATION