Leonardi Cozzandi Brixiani De magisterio antiquorum philosophorum libri 6. illustrissimo ac ornatissimo Hippolito Fenarolo dicati

211쪽

Alexandri de Ales, qui terris excessitauno gratiae i2 , V. Kal. septembris. ' Thomas Aquinas lumen, & Doctor E clesiae o cujus doctrinam, veluti coelo delapsam, Ecclesiae omnes, sacra Concilia , scholae universae admirantur, suscipiunt, & colunt. Oui secundae scholasticorum sectae, quae Thomistarum,n men dedit. Quibus doctoribus , ena ratoribus incredibile quantum Aristot lica doctrina extulerit caput,splend6ris, decoris sit assecuta. Inficiari enim p terit nemo D. Thomam dignissimum omnium nedum Latinorum, Verum Graecorum, qui in Lyceum ascribatur , interque primores habeat locum. Quis enim quaeso D. Thoma doctior , quis acutior, curiosor, quis eo uberior, de

quod rei caput est clarior λ Quamplurima scripsit; inter ea summa Theologiae maxime eminet, cujus tanta semper fuit aestimatio, ut non solum Graeci in suum sermonem converterint, ac studiose legant, teste D. Chytraro de statu Eccles in Graecia, verum etiam ArabeS,& Sinenses ; & quidem magna cum utilitatis, acuminisque illius admiratione. Psest l

212쪽

Post Albemam, & Thomam solemne emersit ingenium Henrici Gandauensis, qui aliam a suo nomine instituit scholam. De ejus ingenij praestantia multa sunt clarissimorum virorum testimonia.

Vno hic Trithemii Abb. de scriptoribus . Ecclesiasticis sub anno Domini a293.

contenti erimus. Coetera in unum congesta ceu fasccm habes apud Hieronymum Scarparium Ferrariensem praefatione su a ad Doctores , & Auditor doctrinae Henrici, quae initio legitur pimae partis summat. Et prae coeteriis com sulendus est Gerardus Ioannes VoL sius de Historicis 4 atinis lib. 2. cap. LX. . Trithemius ergo inqibi : Henricus de

Gandavis Archidiaconus Tornacensis,nati ne Theutonicus, Cir in diuinis fripturis inser omnes doctoresDi temporis erudiissam , ,

ct in Philosophia Arsolesica datis subii- is , rota opinionis, , auctoritatis in G -- nasio Parisorum exitiit, ui Doctor flemnis

per uni derssem Christianum orbem vocatus ssit. Erat ingenio publilis, ct in dissutationibui scholasticis acuti nus, κοή fraci ra ejus resantur opera. Archangelus Pi clonius Venetus , cujus opera Aur.

213쪽

1 8 MAcis TERI 6 Antiquorum Henrici Quodlibeta fuerunt Venetijs recusa anno i6I3 vitam Henrici a se scriptam eis praefixit. In ea Henricum habet Alberti Magni auditorem Coloniae fuisse. Quod idem porro repetiit

Hieronymus ScarpariuS anno I6. s. loco modo citato, nec dubium , quin ex

eodem hauserit Piccionij fonte Scarparius. Coeterum cum testum nullum

nullum dicti sui sponsorem exhibeat,sed ut tanto magistro, qui Albertus, Hemrici velificetur honori, morus ego si ejus sententiam quicquam morer. Apagesiς fabulator: hoc de capite tuo. Sed alibi commodum larvam detractam imus morioni. Ex Henrici schola, & disci

plina prodiit

' Ioannes Dum Scotus , quo in gravissimis Philosophiae, ac Theologiae studiis, nec acrior ullus, nec subtilior fuit, ut ejus admirandae commentationeS luculenter ostendunt; qui & ipse novam de suo nomine condidit sectam. Quod autem Henrici fuerit Scotus auditor, Mamsilius Ficinus haud obscure docet comment. in cap. viii. lib. 3. de substantijs

gnoscentibus, Plotini, Ennead. v. illis

214쪽

nicus intellectuales formas in intellectu, uel anima ,sue ingenitas illi,sese huic aequisitas non tam modo characterum , quam habitus cujusdam naturalis inesse putant. Quo quidem habitu animus ad hoc, mi illud facile sese Cerrat. Quae singula Ficini consulto attuli verba,ut plane lector cognoscat de Henrico Gandavensi loqui Ficbnum , ut ex Paradoxo vi. Henrici Antonii Burgi aperte colligitur. Aliqui demsent Ioannem Dunsium Scoturn D. Thωniam praecipue sibi impugnandum sumpsisse, & quidem tanta subtilitate , iat in illo scholastico dicendi genere,

nihil acutius, nihil accuratius, nihil absolutius sit, Coeterum Matthaeus Fem chius Veglensis in Celeberrima PatavLna Universitate Professor, in Apologia pro Scoto lib. 3. n. ia. secus plane sentire videtur dicens r Praterea Scoti Antagonis . rasteriainfuere duo: Scotus enim se Henrici Gandavensis , ct Gulirimus Ocham se Seori consiliuit Antagoni m. Evolvant quibus per otium licet Dunsiana volu

mina ressa in eatent impugnari quiis q

215쪽

18o De MAc Is RIo Antiquori dem Angelicum Doctorem a subtili sed hoc fere praeter intentum: at in Doctorem Solemnem Henricicum omnes. ingenij sui nervos intendere. Conflictatur cum Henrico Ioannes, illius, quae sibi maxime arrisere, sententias ubi hausit, ut de actu entitavito materiae de identitate reali anims cum potentiis,

de distinctione Spiritus sancti a filio , si

non procederet ab eo, & ejusmodi aliis eteras pro viribus rejecit, atque eX-plosit. Et quem pridem doctorem, Pra ceptorem habuerat, non erubuit porro, ut Aristoteles Platonem , ingratitudinis. calcibus petere. Nisi dicere malum IIS, turpe Scotum duxisse virum subtilissimi.

ingenii, & acri judicij lima praeditum ,

alienis fontibus hortulos suos irrigare , .cum sitis posset abundE. Nempe lege, .rat apud Origenem Gen. xxviI . 1 uper itilud, senuit autem Isaac. Tentemus fac re illud, quod sapientia commonet dicens et . Bibe aquam de tuis fontibus , ct de tuis pureis, ut sil tibi fons tuus proprius. Tentago ct tu auditor habare puteumproprium,in fontem proprium ut is tu eum apprehen viris librum scripturamm, incipias etiam

216쪽

PH rLos Orno RV M. Liber II. iga ex proprio sensu proferre aliquem intellectum, ct secundum ea , qua in Eccisa di duisi, tenta ct tu bibere de sente iugenη tui. Es intra te natura aqua uiua , Mena perran nes, est irrigua fluenta rationalis sensui, si modo no nseunt terra operta. Sed satage temram tuam fodere, purgare serdei , id es , ingen, tui amoue desidiam, ct torporem com dis rui excute. Audi quid disii scriptura :punge oculum, producet lach mam: punge cor , esproferetsens s. Purga ergo is iuingenium tuum ,ut aliquando et iam de tuis

fontibus bibas. Si enim aWcepsi a Chriso Perbum vita, ct fideliter accepisti, fel iista fans aqua salientis in Qitam aternam. ide alia in hanc eandem mentem apud Henricum in summa p. pr. art. VIIl .q. I. n. XIV. & multo ante idem plane scripserat Lactantius lib. i. divinarum Instit. Cap. viii. & lib. . cap. XIII, & xXiv. & lib. V. cap. XX. Seneca libro de vita beata Cap.i &a.& qui hos omnes longe praeceu sit Cicero lib. pr. de natura Deorum.

Sed quid mirum Scotum se Henrici Antagonistam constituisse, ac pro viribus Praeceptoris sui doctrinam oppugnasse PNimirum Herculem nactus cum quo di- gne

217쪽

182 De Macars TERIO Antiquorumgne congrederetur, ingenij sui vires ex periri voluit. Facerem respondit AI xander philippo patri hortanti, ut cum levitate corporis, ac pedum celeritate

maxinie polleret, in Olympiis stadium decurreret facerem, inquit, si Reges habiturus essem concertatores. Oppugnavit ,

ut disputatrix Theologia redderetur eandidior. Siquidem disputationibus ,

quae animo fiunt pacato, atque tranquillo citra iracundiam, & clamores ad viritatem venandam, non ad captandam gloriolam , veritas maxime eliquescit.

Equidem maledicta Cicero lib. pr. de

Fin. )conia melis, tum iracundia, contentiones, concertationesque in disputando peri naces, indigna mihi philosophia uia/ri Ρ- leni. Etiam in Muucis placent organa, quae submissa sunt, & suavia veluti tibiae& citharae, fistulat. Sed de hac re vide Ciceronem loco citato. Lucianum in Bis Accusato D. Augustinum lib. a. solitoq. cap. vii. Gregorium NaZianzenum oratione de modestia in disput tionibus servanda. Ioannem Franciscum Picum in vita Ioannis Pici patrui. M.

Antonium Nattam de Deo lib. a. , Quibu

218쪽

Quibus nihil amplius addo, cum, &Albertus, & S. Thomas, & Henricus,&Doctor subtilis , quampluresque alij, qui hos consecuti sunt, doctissimi viri , inter scholasticos potius, quam inter 'Peripateticos locum plane nasciscantur. Sane doctrinae eorum ratio peculiarem Magisterij successionem exigere videtur;

quam si haec ad gustum) dabimus olim

usque ad tempora nostra deductam. Interim quod de Alberto, D. Thoma , Henrico , Scoto, aliisque, qui inter' Scholasticos maxime floruere illustres judicium tulerit Ioannes Picus Miradulanus vir extra omnem ingen: 3 aleam doctissimus, vel parerga hic opera , non gravabor attexere, ut plane superioribus respondeam,in quibus idem de Phulosophis qua Graecis, qua Latinis, & A-' rabis praestiti. Igitur in Apologia pro

C M thesibus,cum dixisset angustae memtis esse intraunam se Porticum, aut cademiam coptinuisse, nec posse quemquam ex omnibus sibi recte propriam selegisse , qui omnes prius familiariter non agnoverit, continuo subjungit: Ad

219쪽

184 De MAGisTRRIO Antiquorum insigne, quod tei commune cum caereis iris. Atque , ut . nostrii ad quos postrem. philosephia pervenit, nunc exordiar. Esin Ioanne Scoto vigeium quiddam , atque difcussum. In Thoma solidum , ct aquabiae. In Aegidio resem , ct exactum. In Franciso acre,inaculum. In Albertopriscum, amplum , ct grande, In Henrico , ut mihi osum est, semper Dblime, ct uenerandum. Ab his porro, & ab anno M e C C.m, etiam Philosophorum Peripateticorum manus emicuit, quae cum praecipuam exigat, & quidem maxime longam , lumbrationem , secundo huic libro coronidem hic imponere lubet. Et ad So. craris reliquos , qui maxime sectas condidere, auditores , sermonem FOmer.

220쪽

MAGISTERIO

PHILOSOPHO RVM

LIBER TERTIUS. CAPUT PRIMUM.

MAGISTERIO ANTISTHENIS

AVR in τη ves qui Ciceronis

testimonio lib. xii. epistolarum ad Atticum , homo fuit acutus magis, quam eruditus , GOr-