Christiani Falsteri Memoriæ obscuræ, quarum pars 1. scriptores quosdam romanos, hactenus fere incognitos, 2. Ingenia ..

41쪽

,2 P. I. DE SCRIPTORIBU sIX. Cap. I. alius vero Artorius , Medicus Augusti, cujus celebre est somniuin apud Valerium Maximum I. 7. I. & 2. Lactantium II. 7. 22. Appianum Civit. 4. Sueton. Cap. 9 I. DEVum, FDrum, Dionem, alios.

ASELLIVS SABINUS, sub Augusto Tiberio vixit, a quo CTiberio)HS. ducenta accepit pro dialogo , in quo boleti ficedulae es Osrea

T turdi certamen induxerat, quae verba sunt Me tonii in vita Tiberii Cap. 42. Hunc Asellium esse puto, de quo meminit Augustus in epistola ante paucos, quam obiret, menses ad Agrippinam neptem ita scripta : Puerum Caism XV Kalend. JuniisDi volant , ut ducerent Talarius cs ApEArιs , heri cum his constitui - - v. Sueton. in Caligula cap. 8. ex quo loco Grammaticum Asellium nostruin fuisse judico, quippe quorum munus erat comites principum & nobilium in itinere esse. Confer insuper Senecam Epist. ψO.

C. ASINIUS GALLUS, filius Asinii Pol

lionis, qui consulari funebis dignitate A. U. C. τ 6. vide Suetonium in vita Horatii, & Plinium Lib. 33. Histor. Nat. Cap IO. ad res novas conspiravit cum Statilio Corvino, cuti auctor est Tranquillus in vita Claudii cap. I 3 postea adui terii cum Agrippina incusatus, egestate cibi periit teste, Tacito Annal. VI. 23. I. & χχ. teste Se- neca Epis si Plinio H. N. Lib. XIII. Cap. I s. de Tertulliano de Pallio pag. m. I 38ὶ LIBRos scripsit de Comparatione Patris.Ciceronis , uti au

42쪽

ROMANIS. 23

Lib. XVII. cap. I. & quintilianum Lib. XII. Cap. I. quos confutatos video a Claudio Caesare, apud Suetonium in vita hujus cap. 4I. Ciceronis defensionem, adversus A nii Galli libros , satis eruditam com fuit. Superest & hujus Epigramma iii M. Pomponium Marcellum apud Suetoniuvade Ili. Granim. cap. 22.

qui Caput ad Duam didicit ,glossemata vobis Praecipite os nullum, velpotius pugilis' Refertur dc Fragmentum aliquod nil a Prisciano Lib. VIII. pag. m. 287. Cujus experta ποιΘητι κως virtus bello Germaniae traducta ad cusoriam Isi rici est; Virtutem intelligo qui totum Illyricum perdomuit & in ditionem redegit. V. Meton. cap. i6. sed hoc Pollionis esse nullus dubito, cum quod hic απλῶς saepe A Gus Vocatur, tum quod diserte apud eundem ib. pag. nimiriim 286. una cum cognomento POL

Iionis & hoc fragmento allegatur: sed cum ob ea, quae speraveram dolebam, consolabar passive in ob ea, quae timui. Taceo de amo & Cornelio Gabiis, quos cum Unio nos ro Gallo confiindunt Donatus in vita Virgilii ,& Servius Eclog. IO. erroris proinde admoniti a D. Bertrando & Mollero Homonymosco' Cap. IV. pag. 372ASMONIvS, obscuri nominis & sequioris aetatis Grammaticus fuit, ex quo sequentia profert Prisianus Lib. de Metris Comicis pag. m. 883. Comisi poetae laxius etiam in versibus suisquam tragici spatium dederunt, O illa quoque loca , qua proprie debebantur jambo, da licis o B 4 eupant

43쪽

cupant pedibus, dum quotidianum sermonem imiis tari volunt , a versificationis observatione θ ctatorem ad actum rei convertere , ut non Actis sed veris assectionibus inesse videantur, Vixit ASMONIus noster tempore Constantini , ad quem de Arte Grammatica scripsit, teste cit. Auctore Lib. X. pag. m. 39s. Vetustissimi etiam sciscidi ascindo proferebant, quod olum quoquς

is usi esse putat Amonius in arte, quam ad Conflantinum mparatorem scribit, sed errat, nam &c. ATTICVS IVLIVS v. Atticus. ATTICVS TIRO, Delphidius, Rhetor dc poeta carminum laude clarus fuit, ad quem -- senius in Commemoratione Professorum Burdi- sal, VI. Famnis i te linguamingenio celer, Jocis amaene Drlphidi, Tu paene ab ipsis orsit incunabulis Dei poeta nobilis Sertum coronae praeferens Olympia, . 'Puer celebrasti Jovem, I x inde cur more torrentis freti 'os ligasti metricum e c. cons. seqv. & Scaligerum , qui in Lectionibus

Ausonianis Lib, I. Cap. X. p. m. 29. hunc Ver. sum iPuer celebrasi DCem ita exponit, ut sensus sit: Vix dum pubes Capitolinam quercum meruisi , hoc es, Da coron tui fusi rectius forte in hanc sententiam intorpretatus fuisset: PMr laudes Iovis cecinisc

44쪽

cons. Oviae Trist. Lib. II. v. 73. & mox praeced. ibidem. Vixit Atticus noster temporibus Juliani. quod ex historia liquet, quam narrat Ammiamusi Lib. XVIII. sub init. pag. m. - 6. Numerium, Narbonensis paulo ante rectorem, accusatum ut δε- rem, inusitato censerio rigore pro tribunali palam admissis volentibus audiebat: qui quum in ab tione defenderet objecta, nec posset in quoquam

confutari, Delphidius Orator acerrimus vehementer eum impugnans, documentorum impia percitus exclamavit: Ecquis, florentissime Caesar, nocens esse poterit usquam, si negare suffecerit 3 Circa quem Iulianus prudenter motus ex tempore, i Ecquis, ait, innocens esse poterit, si accusasse sussiciet 3 Abundantiam Delphidio nostro tribuit Sidonius Lib. V. Epist. X. Cons ibidem Notas D. Savari p. m. 3 6. ATTILIUS SERRANUS. v. Serranus. AVFVSTIVS, Vetus Scriptor, Fragmenta duo reliquit, quorum alteriim custodivit fisus in GENIus: Genius es Deorum suus o parens hominum , ex quo homines gignuntur, propterea

genius metis nominatur notas Lindenti o-

gii ad Censorinum pag. I 8. - 2I. alterum Prisianua Lib. VIII. pag. m. 286. Omnia argumentata passive nomina ; ex quibus Gramma tieus fuisse Udetur.

ens Serviliorum, equestris ordinis Vir, Ciceroni perfamiliaris Vide Lib. VI. ad Familiares, Epist. s. 6. 7, quae Caecinnae est ad Ciceronem, 8.

45쪽

XIII. ep. 66. Pompejanarum partium homo, adversus Caesarem scripsit, qui verbis utor Suetonii in vita Caesaris cap. 7S. Auli Caecinae cri-ntinosissimo libro Pitholai carminibus maledicenti mis laceratam exsimationem suam civili animo tulit. Eloquentiam nostro tribuit Seneca Quaest. Nat. Lib. II. Cap s 6. Hoc apud Caecinuam omento, facundum virum, qui habuiFet aliquod in eloquentia nomen, nisi illum Ciceronis umbra

pressist, pro quo praecessisset forte non male legit Jac. Nicolaus Loensu Miscellan. Epiphil. Lib. IX. Cap. XXI. p. m. 674. Confer quintilianum Lib. IX. Cap. 3. p. m. 33 s. Scriptit porrotrusica, uti conjicio ex verbis laudati Senecae lib. cit. cap. 39. princ. Genera Diminum tria esse ait Caecinna, Consiliaritu, Autoritatis s quod satus dicitur. Et cap. 49. Nunc nomina fulminum . quae a Caecinna pommtur, perfringam e c. Nimirum Hetruscam disciplinam edoctus erat a Patre Caecina, teste Cicerone : Si te ratio quaedam Hetriscae disciplina, quam a patre nobili mo atque optimo Viro acceperas, non fefellit, nec nos quidem nostra divinatio fallet. Cave vero Aulum hunc Caecinam confundas cum isto Suetomi in Vespasiano filio cap. 6. In his A. Caecinam, consularem Virum, vocavit ad coenam, ac vixdum

triclinio egressum confodi jvisit; vel cum A. Caecina Taciti, de quo hic saepiuscule meminit, ct DLIejus Paterculus II. II 2. 4. Denique notandus hic videtur Albertus Magnus, qui in libro de animi immortalitate, Caecinam Epicureis adscribit.

46쪽

ROMANIS.

Σ confutatus proinde a Gassendo Lib. a. de Vita Ε-picuri Cap. 6. pag. I. AVRELIUS OPILIVS, Epicurei cujusdam libertus cunde & in Catalogum Epicureorum refertur a Fabricio Bibl. Gr. Lib. III. cap. 33.

pas 8 i3ὶ philosophiam primo, deinde Rhetori

cam, novissime Grammaticam docuit. Dimissa autem schola Rutilium Rufum damnatum in Asiam secutus, ibidem Smyrnae consenuit, composuitque variae eruditionis aliquot volumina, ex quibus novem unius Corporis. De Libello, qui inscribitur PINAX, vide Metonium de Illustr. Gramin. cap. 6 cui & praecedentem historiae Opilii nostri partem debemus. Caeterum de hoc Grammatico etiam Varro meminit Lib. VI. de L. Lat. pag. m. 74. Vesperugo, sella, quae vespero oritur, a quo Opilius etiamfribit Vserum; item p. 76. Cerastibola, Opilius scribit , circum eoxendices Iuni nobis ; nec non mox ibid. Praefica, ut Aurelius scribit, mulier a luctu, qua conduc retur, quae ante domum mortui laudes ejus caneret : & pag. 8. Conticinium puto a conticescen

do dictum , se ut Opilius scribit ab eo, quod

conticuerunt homines alia loca mittam. Scripsit Noster Libros Musarum Cons. Meton. l. citare Vossum de Histor. Graecis Lib. I. Cap. 3. p. I 3. quorum ex primo sequentia tradit Gellius Lib. I. Cap. 2s. INDUCIAE dicuntur, quum hostes istor sese utrinque alter ad alterum impune e pugna ineunt: inde ab eo nomen esse factum initur, quas initus atque introitus. Cons. Lib. III.

47쪽

III. cap. 3. sub initium,sedidicibus Aurelii rum, atque Notas ibid. Reliquit praeterea librunt de Silvestribus arboribus, quem indicat Macrobiarιs Saturnal. Lib. II. Cap. I 4. & ubi Oppius legitur sed male, monente Mursio in Notis, cui sulffragatur Vossius de Hist. Lat. Lib. I. Cap. I 3. pag. 68. imo repugnante prorsus Festo in FoMITEs, qui ex eodem libro de Silv. Arb. nonnulla

gmentum, quod ex ΛArelio hujusiriodi refert Pr Lib VIII. pag. m. 28s. Ab his Gallos adortos, ποβητι ex insidiis plurimos neca

BR BIUS MACER, Consul desgnatus sub

Trajano vid. Plin. Iun. IV. 9. I 6. cons ib. I 2. 4. Praefect us urbis sub Hadriano v. Spartia min vita hujus cap. s. Festalia Sacrorum scripsit. quae a Frigentio citantur num. 6. expos serm. Ant. Baebii G Macer, qui festasia sacrorum scripsit, ait Iunoni ear, quα geminos parerent, ονυ sacrificare cum duobus agnis altrinsecus religatis, quas oves ambeg3ωs Ita legendum, cons Varro de L. Lat. Lib. VI. c. 3. p. m. so. & Festus in Ambegni, editio vero Hervagiana male ambiguas praesert. quasi ex utraque parte agnos ha-

48쪽

ROMANIS.

V. 47- pag. m. 3. Sane Urum Graece dixit sellam debuit dicere. Baebius Macer circa horam octavam stillani amplissimam quasi lemniscatis coronam ortam dicit, quam quidam ad inlustrandam gloriam Caesaris juvenis pertinere exsimabant. Ipse animam patris sui esse voluit -- item ad Libr. V. AEneid. v. Ss6 p. m. 399. Baebius Macer dicit' a Caesare Augusto pueris, qui luserunt Trojam, donatas esse galeas bina hastilia - - . Alius est Baebius Macer Prae- feetus praetorii, de quo meminit Vopsus in Aureliano Cap. I 3. alius Baebius Macrinus, de quo vide Partem II.

BALBUS CORNELIVS 3 amicus Iulii

Caesaris, historiam scripsit sive ephemeridem, de qua Vossius Lib. I. de Hist. Lat. Cap. I3. pag. 66. Neque vero historiam solum sed & Libror

ἐξηγγ τικων reliquit, quorum octavum decimum citat Macrobius Saturn. Lib. 3. Cap. 6. p. m. 398. Cornelius Balbus ἐξηγητικῶν libro octavo decimo ait apud avram maximum observatum, ne Lectistemnium te, adde ex Notis Servii ad Virgil. Libr. IV. AEneid. y. I27.) pag. 33O. Cornelius Balbus Hymenaeum ait Magnetis suum, musica artis p ritum, pulchritudine muliebri, dum nuptias Liberi patris s Astea religiosis cantibus celebrat, exst strasse, propter quod vitalis honor nuptiis attribu-rus est , ut celebratio nominis ejus nuptiarum jungcndarum perpetuum numen esset. Cons. Fragmentum sad v. I O. Eclog. IX ex Oratione Co nelii in Alfenum. De Consulatu Balbi nosti i ejusque

49쪽

jusque rebus gestis videri possint Sueton an A gusto Cap. 29. Plinius Lib. H. N. cap. s. &Lib. 7. cap. 43. nec non Lib. 36. cap. 7. VH-lejus Paterculus II. s I. 3. Gellius Lib. XVII. Cap. 9. &c. Alius non est Cornelius Balbus Theophanes apud Caesarem Lib. 3. de B. Civ. cap. I 8. Valerium Maximum L. 8. c. I . Julium Capitolianum in vita Balbini Cap. 7. Plutarchum, Strabonem &c. quod putat Vossius Lib. I. de Hist. Gr. Cap. 23. p. I 47. seqv. Alius vero est Balbus, ad quem Marci Antonini epistola exstat apud Spartianum in Pescennio Nigro Cap. q. princ. Denique mirari subit memoriam horum Corneliorum praetermissam esse a Petro Nannio Aleis mariano, qui ad Cornelium Musinum Delphi. num singularem de claris Corneliis Librum scripsit, teste Fabricio Bibl. Lat. Lib. I. Cap. 7. p. m. s. De Q. Lucilio Balbo vide Partem II. LUCILIUS BASSUS, Ciceroni commemoratur Lib. XII. ad Atticum Epist. Cato me

quidem delectat , sed etiam Bassum Lucilium Iisa; id est, Catone meo delector, sed fortasse sine

causa, quando etiam Bassum Lucilium malum scriptorem, sua delectant, uti exponit Paulus Manutius pag. m. 278. edit. Venet. IS92. in fol.

Alius esst Lucilius Ba s sub Vespasiano, de quo

v. Tacitus Hist. II. IOO, s. III. Ia, 2. ct 36, 2.. item 4O, I. nec non IV. 3, I. BLANDVS. v. Rubellius Blandus.

incertae aetatis scriptor a Plinio Lib. I. in Indice

50쪽

ROMANIS.

Lib. 34. in Latinis auctoribus recensetur, quorum ex scriptis se profecisse fatetur. Adde ex Lib. XXVIII. Cap. 7. Othus wrrhachinus heberata assectu speculd recipere nitorem tradit iisdem aversa rursu cessituentibus, omncmque vim talem resolvi , si mullum piscem secum habeant, quemadmodum legit Sigismundus Gelenius in Castigationibus suis Plinianis pag. m. 488. Peregrinum nomen esse Buthi nostri, nemo temere dubitaverit, qui legit Zenobium pag. 44. nec noumochium & Midam in , p. aD. I 8 eum di flum esse a *rrachio , civitate Macedoniae, vide Lexicon Geographicum Caroli Stephani edit. noviss Londin. 1686. in Dyrrachium facile animadvertit. Qui quidem Graece an Latine scripserit au- stor, haud satis constat, sed Latinis scriptoribus ideo a Plinio, credo , adnumeratur , quod vel Romae scripserit, vel de rebus Romanorum.

CT CILIVS aliquis, qui Medicus vocatur, a Plimo Lib. I. inter eos recensetur, ex quoIum scriptis nonnulla transtulit in Histor. Nat. Librum XXIX. Qui quidem quo tempore aut quid scripserit, haud temere dixerim, cum fortuna ni- lsit praeter nomen superesse voluerit. Certe inter Caecilios veteres, quorum certa aliqua memoria exstat, Medicum neminem invenio. Dictus est autem, nisi fallor, Medicus, quod de re Medica scripsit, unde sorte nomen traxeruat Cera a