장음표시 사용
551쪽
In fenestris vitreis Ecclesiarum de G Ie Mid pallim haec visuntur mi ignia, sed praecipue in Divi Petri de Wa oole. Inde emgiem foeminae, ex hac familia, cum insignibus mariti, e gente Roch sordiorum equestri, suis'; gentilitiis,affabre depictis, sumptam, hic delineatam subjicio.
Scutum quadrifariam diremptum, ex auro ct coccino, cum limbo atro nummis aureis onantinis,incerto numero, impresso, est ROCHI ORDIORVUM.
Pag. I 8 .lin. RRt ς', Omnes en is aves invadit accipiter,
552쪽
Quam verum sit autem illudphilosophi , necesse est ut multos timeat imi multis timetur, narratiuncula subdenda docebit. In dritannia igitur majore , Rex quidam venationi aeriae indulgens, accipitris cum dam generosi perincem volarum, conatus strenuos, a ses flexi, o felices sucesus admiratus est. Sed ecce aquila quaedam, re pentinis insidiis in modum tu binis impetusa,accipitrem perfecuta est. Uu fugam arripiens ,septa caularum , latitandi gratia inter odi uias, Providus elegit. Aquila autem terrae se commendans, ovilescyrus exterius , circumluit, attemptans utrum aDquo casu, voti sui compos emi posset. Tandem caput intra cratem ex viminibus conicae tam intrudens , prae da st accipitri, caput aquilae unguibim acriter arripientis. Admit tunt igitur equos certatim, tam milites quam adolescentes nobiles, quam satellites regi; variispudiis et quidam ut are pistri sub=idium conferant, quid .m ut exitum rei contemplentur. Et ecce in tanto coetu laetis oritur clamor, et et trem aquilae victorem summa dignum commendatione protestantur. Rex vero soli s dolens regiam aetem ignobiliter tractari , accipitrem proditionis arguit , censens eum reum Di ae maiestatis, eo quod Dominum suiιm interemisset. Et ut genti tuae timorem incuteret. accipitrem suspendi ussit. Ad hoc enim praecipue tendunt potentes, ut tameantur, ut vel sic timorem qAo alios timent, velare queant.
Inl er varias accipitris proprietates, unam praecipue admiror, quam scripto commendare mihi minime molesti merit. In brumali igitur Iempore, dum leta cun fa constringi videntur sibi volens accipiter prospicere, perdicem, Vel anatem, aut hem quam sors, votis ejus ob emperans, obtulerit, tota n9cte pedibuου armatis ungu bus tenet inclusam, ut sic frigo: is evadat incommoditatem. Postquam dero dies sequens benesti cio Jolis oscendemis in caluerit, avem oscio se ofunctum avolare permittit, quasi red-d ns eam libertati, pro timore serviiij nocturni. Eam vero prosequi non dignatur, memor nobilitatis propriae , ct si etiam meticulosa, praedae seu venationi suae indulgen i. Quidam tamen non claris nobilitatis Mus titulis hoc ascribunt, dicentes accipitrem nosse avem illam nocturno timore adeo macilentam esse effectam, ut delitias auiditati appetitus accipitris demeratas nans re non queat , hoc sum abj generositatu in- insigne esse perhibent, aut naturae nobilis pietatem muni amoeupiam munificentiam docentis, non solum miseris esubveniendum ; sed st exiguum dignum esse remuneratione servitism. Hinc etiam Miscere possumus, quoniam iis qzibi benesecia conferre cepimus inurgentis articulo necessumis , vel parcere debemus. Docemur etiam in iust isquam sepe nocte adversitatis nonnulli turpibus vacant quaestibim, quibus abrenuntiant postmodum, illucescente proferitatis die. Accipiter autem a capiendo nomen accepit cui nomen asturconis ab aκ'ab plaga contraxit, qua Ausena dicitur.
Dori etiam mensa ma atum aescias suas aetere set tur, Rut accipitri. Ad cum accipiter in primo impetu conatus sui aut toti compos e ficiatur aut a ripio ae stituatur , scidio successus suos urgens praedam insequitur sFrenus e. Multis igitur fel sim falaa s, miles aerius latus indulget,unae ct nomen Falconissortitim est. Me ut aliis viaet tir, a falce nomen contraxit, propter impetnm iEctus, quo fugieest m ae-jicit. Seeukutim 3 Mortim tacitur falco, eo quod curvis digitis sit. tar uti ei a uero iusti sunt,eo quod is girum 9 circuit m multos temptis impendunt. Tam ex editis autem motibi, tam pernicibus agilitatis sexibus prauam insequuntur, ut Teo Ba E e agmina
553쪽
agmina quae tu o torne amenta uicunt Ar , quae a puerulis hastileuia ta δ' oravit hastiluaborum dici solent, quae t Alexander tertim delectabiles nundinas locat, ab eo ercitio falconum militari, unitiumsum se traeantur. Tanta autem virtute, gruem, nunc ardeam proturbat falco, Aiacem inter o culas ensem Hectoreum mitrare euas, salvo eo, quo poenitentia auctus artio mucrone se ipsum miserabiIiij, ira τerberavit. Nunquam omes tantum hostem habuerunt, seu 9 nunquam tu otiMmὴrtis suae habuerunt ultorem. Mira res; falco unica circuDtiree costum girat cireultimi er peflore immoto, a aro si oculi et itis auo,centum o Argi Iuminibus ratione usus e usdem naturalis a cretionis videantur ex equo respondere. Praudquae post ter eum
G ρ sticius,insigilat, ct instar as, si qua imminent, vitare satagit, hisc ergo prositatis nobis est exemplar, hinc providentiae monitor .
De commendabiti fraude falconis aquiiamseducentis, in viationem mortis sui comparis.
Si tamen res qua in nullius vel paucorum notitiam deveniunt, scripto commendarem, viae fidem relatiuncutis meis testor adhiberet: si nota duntaxat prosequerer, subsannatione dign t censerentur. Ea igitur varietate, optu istud distinxi, ut nunc notorum oppositio fluem caeteris promereri qMeat, nunc minus notorum relatio, in mente lectoriae attentionem generet. Falcones igitur gemim,molliscationi aeris instinetu legis naturae indulgentes, in regione qua nidi sicaverunt,dominium inter aves caeteras vindicasseis sunt. Tandem aquila in illam se transtulit regionem, indignationis regiae non immemor, repentinum potestatis Vsurpans privilegium. Orta igitur invidia inter aquilam ct falcones dis s. dAquila,pro Regia AGDstatu arbitrio, falcones expellendos se, aut sponte cessuros censuit, illis verὸ sedem propriam retinendi fduciam ministramit inBatae probitatis strenuitas , indignantibu se tueri longaevi temporis praescriptione, huic virtus roboris cum audacia pedioris animosi, victoriam spondere ausa est. Illos animatiis ex sidcli consortiosecumas procedens, cum agilitate discreta ipsis enim pariter aera I cantibus aquila intercepta non nunquam crebris, sed oe continuis vexabatur insultibus acerrimis: sed quandoq)protπrbabatur. sed con bitus igitur fere cotidianos istarum avicum, tanquam ad iusigne eotaculum, consueverunt indigenae oculos creberrere , ct labores usceptos spectandi gratia intermittere. Si vero atiquis casus emergens falcones iussociasset ad horam, tempore duderato utens aquila , falconominterceptum prosequi ct infestar , variisque propulsibus assigere consuevit, usque dum alterius adventus , intercepio subsidi μm gratum conferet, aurfugae celeritas arreptae ei remedium praeberet. Tandem alterum, solatio comparis sui destitutum, pro dolor. terceptum aquila victrix interemit. Nec latuit superstitem rei eventus, seu dolorem alio in corde reposuit. Regionem itaque notam exul gemebundus dereliquit , in remotasse transferens partes. Forameu igitur, in ligneo ponte notabit tanta quantitatis , ut pervium esset corpori ipsius , aliquanti fer autem majus corpus non admitteret, Doter postea descensibus quibusdam quasi introductoriis, ct rudi, sui ipsius disse
ei lusct magister e vicini aeris partibim se demittens, nunc intra dicti foraminis augustias se te recipere, nunc per usum foramen in partes inferiores descendere consuevit. Hoc se tionem cotiare pluries repetens , descensu solitos iter it. Demum de subli mi pernicibuι decensibus audacissime , relegato procul timore, ossicium consuetum exercens, oramen tam notum adiit celeriter, jam bene a Cousuetudme, quae in multis optima magistra est, instrumis. Temporis autem nanciscens opportumictem, uitam insequi tur acerrἰme,st pectore audaci praepes eam fere perturbat. Ru e indignans illum profe-quitur sedilisfugisse tuetur patrocinio. Sed ecceJubito iti ru aquila impctit 2 acrioribus solito eam infestat infultibus. Avis igitur regia indignanti pectore, acerrime prosequitur Ialcone, cui pernicis volatus remedia conferas subsidiu.Soepius igitur atteptato congresseo, tandem Is multas suos hiatas veram fugam inire cogitur saepe dictus falco.
554쪽
Impetu Omifulmineo arctat eum aquila, nimis in iram praecipitem prιυocata, ct Six
receptaculum 1e trans erasal uoster , timens Er sperans, tam odio planm, quam amore , nunquam fui comparis immemor, quem Jovis armiger impetuose prosequitur, Jam jam prendenti similis. Sed raptor Frigis, optatis carens successibus, ad angustias foraminis supradicti pontis praecipiti, conatu impetus propriis tam elui us quam et fus,ruit, confractiti in partes, adeo ut credere quem pontem hostisfalconis sui sentientem ariem tum opem suo praepeti contuliste. Eventus autem quem jam scWipto commendavi testes sunt invictissimi cives Sothometenses, quibus falco generosus, regiae dictor ams certum uisus es praelagium dedisse Francorum insidias evadendi potenter Addiscamus
hinc defunctis fidem esse servandam, CT amoris insigne in superstitibus supere se debere.
Et ut a ad parvis ad magna transeam. Ubi locorum et unicum par amoris reperiturptibifukt T)dei ct 'Polinicis fides, ct amoris indissolubile vinculum' Mortui sunt Pyladesct Orestes , nec in successoribus hereditario jure fides amoris successi. uuando vel ubi 2 sum ct Euryalum reperiemus' aut Patroclum 2 Achillem' uuis amorem Dasidct Jonathae cum lac mis non recolat' cuis in amore Petri 9 Pauli side constantiaoh Bon glorietur ' Superiora, ex Alexandri Nechami libro exscripta, debeo Bibliothecae 1llustris viri Iohannis Sel deni, quod quidem quantae sit notae Manus scriptum, toties a nostro ad testimonium citatum, judicium ferat aequus lector.
Equestris familia B U RSTO USIO R UM primum pro insignibus Gentilitiis
gessit tres falcones argenteos in arvo rubro , nomenque sibi sumpsit a parochia in agro Surriae , in qua Praetorium, sive Manerium in suum nomen ascivit. Eorum
posteri liceat interim digredi ) ut liquido constat ex tabulis, tum meis , tum qua penes sunt Illustrem virum Guillelmum Pierpontium, de pluribus filiis Comitis Κingstoniae secundum, sic se habent. Stephanus de bur tone, qui, ni fallor aequalis fuit temporibus Richardi primi, dono dedit praedia Coenobio de Robestiis bri e , sive Ponte Roberti, in Comitatu Suffexiae. Quin & eidem Caenobio data ab aliis plura praediola rata habuit, quae fidem faciunt eum agris praedivitem fuisse omnia enim illa praedia quorum donationem ratam fecit primariae clientelae jure possidebat. In illis tabulis vocatur Stephanus de Burston e sed in ambitus illi scriptum est, Sigillum Stephani filii Hamonis. Sed quo patre natus hic
Hamo n0ndum liquet. Stephanus filium habuit Rogerum, itidem in idem Coenobium donatione aliquot praediorum beneficum: luc in tabulis suis vocatur Rogeius de Burstone , in sigillo Logerus situs Stephani r cujus filius Ioan es de Bu/Jmue in sigillo caelavit Falconem unum alis expansis, sed non in scuto. In tabulis illis , conscriptis regnante Henrico tertio , in turba testium, quorum nomina appossita sunt, quatuor sunt cognomines mei, e quibus duo equestris ordinis Hs R NE. viri ; quibus ad juncti tres itidem equestris ordinis ex Hornorum familia, una cum G ἔκ las, i Cuillelmo de Shol strode cujus sororem idem Joannes uxorem duxerat, nec non se Adamo de Hadd resinam. Sed postmodum sigillo insculpsit tres falcones in scuto , eadem avium positione quae prius, PRUlulum tamen variante. Ejusdem nominis filium habuit equestris ordinis virum , cujus mentio fit in libro Guore odi, qui est de legibus sylvaticis, seu forestariis. Ejus nomen ascriptum est , ad majoris fidei testimonium, tabulis cognominis mei, & ejusdem mecum stirpis, detumui. quibus Coenobium de Rhigater praediis donaVit. Duxit uxorem Iohannam fili- CHASTIL am & heredem Roberti Burn illi : ex quo matrimonio natus Rogerus, cujus tesse LV ,δε κω
sera gentilitia , ut sigillum exhibet, Rosa erat, quae Matris insigne fuit. Hie γε Rogerus ex uxore Mallida filia & haerede Roberti chastilion Equitis aurati,suscepit ehra, z. filium Joannem dictum : quod nominis jam tertium in eadem stirpe inditum est. ἔμ de tuis Hic claruit tum equestris ordinis dignitate,tum militia inGallia sub PrincipeNigro, προ duxitq: uxorem filiam & haeredem Guillelmi de Sancto Amando ex quo conjugio 'osto nati Ioannes, & Guillelmus. Ioanne mortuo illiberi , in b0na fratris successit e f, Lehr. Guillelmus, qui ex uxore Ioanna filia Ioannis Gainiford de combus, unicam ris de gues
sobole,oriundus sum. Hic Ioannes de Busone p0stremus, in sigillo suo insculpebat
555쪽
pebat florem Lilii, adiuncta rosa, quam, constat ex archivis, & antiquis M. S S. nee non ex depictis insignibus in vitreis senestris, fuisse rubram,rimo aureo, storem veto,blij aureum fuisse in arvo caruleo. Id sigilli hic curavi incidi. eum aliis superius memoratis. Hoc lilium proculdubio Patri indultum propter ingentia merita, & operam
quandam notabilem in Callia praestitam. A ma oribus etiam meis ad nos trans m 1ssum est, Bartholomaeum quendam Baronem de Burgraph, in conflictu in Gablia, ex equo dejectum, & ad terram amictum , oppositu & incessu corporis Ioannis de Burs me praesenti periculo liberatum qui mox, ossicii specie, dixit,si unquam mutuo conspectu daretur frui in Anglia,donatione agelli nos Sma im dicimus )memorem gratumq, futurum , d revera dactis fidem constitisse collatis in eum illis prirdiis quae olim Crulfings nunc, ab eo us dicto, a relu appellantur μquae quidem sub ea denominatione hodie successionis 3 ure in possessionem nostram venerunt. Post reditum ex Gallia sumptibus propriis viam publicam, tertio ab urbe lapide, silice constravit, quae in hunc usque diem dicitur Pavimentum, seu Lithostroton de Busoπe. Sed e diverticulo in v iam redeo.
Pag- v, ii' Pelticanus dicitur quos pelvm canan habens. 3
Peleanus aυu est sotitudinu - dicta sic eo quod peltis ejus tractata canere videatur proptersui asperitatem. Sic AleXander Necham. Isidorus , inepte admodum a pelle & Canopo dici innuit. Nomen esse a m s, secum, bipennis, quae lata
quia rostrum magnum latumq; habet instar' seu dolabri aptum dolationi lcribimi Gesse erus & Ηadr. Jum2s. Omnium sermὶ regionum pictores, Pelicanum adunco rostro pectus sauciantem , & effluentem subtus sanguinem, hiante ore excipientibus pullis pinxeis xVnt,mo quidem sure usi, c a v-Pictoribus, enim, atque Poetis
Quidlibet audendis perfuit aqua potestas.
556쪽
Nostrorum scuta Pelecanis insignita summatim cognoscere fastidio non erit. Peticanus aureus, esu exposta,cum aureis pullulis suis, supra nidum ejusdem metalli In coccinei color s valvulo, pectore sanguinem stillante, est CAR MORIUM.. Pesecanin c/im nido oe pii is aureis, in parmula nigra,LTUD Sin circa fasciam nigram, in argente cuti valvulo, est. P I TALE A IN INO RU ALTotidem Peticani argentei, alis eorum expansis, cum pectoribus sanguineis, inscuto cyaneo lunt antiquissimae equestrisq; familiae PE HA IORUM. Tini Pelicani aurei in apice scutario, cum instita perinde aurea, in parmula tabotita, sunt antiquissimae familiae L CHMERIO MI V, in agro Wigor-- capita =rea, Vulpas , in es eo nigro, sunt equestris familiae GomFNIORUM, in agro Cantiano. anuel Semeira Peretra retulit nuper juxta amnem Ganxa in regno Moia cui pratuit ipse, invenisse incolas illius ruri verum Pelicanum, quem describit talem. Erat avis ma or ansere, subcinereo colore; rostro longo ct in fine acuto, crucibus nigris, σproceris, digitis pedum membranula quadam complicatu , medio pectore --
plumi, ubi sibi ipsi sic tradidere Incolae ) mutnus Peticanus in*igit, ut sanguine cluso famelicos pullos alat. Haec RamireZ, Pent. cap. 3 S.
Perdis em τὸ πέρδεν Sum enim sonum edit. Scalig. ad Varron. Habui perdices inquit,Budeo uim epist. S. his allatas ex eo genere, quod rotro ct pedibus
γ ubris , tam cicures, ut eo ipso taedio essent, asiaue meas pedibus adtarebant, e crepidis holos ricis rostro pulverem excitantes, quos' pulverarent. Cum e sent mole te, O secludi in cameram iussissem, omnes prae nimia pinguedine paucis diebus extinctia sunt,
si modo famulis meis dem habeo. . Nam Plinim, quodam loco, leporem 2 periurem negat pinguescere. Nihil dum hic habes quod mirere ; sed audi reliqua. Plenae t Chios hujusmodi oibus, ubi cum hominibus sub eisdem tectis hospitant r. Agr
stes paene 'guli plures auctoresve nutriunt, ut cujus fert animus aut rei, primo diis euio pastor publicus eas sibilo evocat, procurrunt catervatim, congregantur1 in via. Inde pastorem, ut apud nos oves, secutae procedunt in agrum , ubi totum diem apricantur pascunturi Jub vesperum eodem signo revocatae, facto agmine domum st ad nota cubilia se recipiunt hanc consuetudinem ita feri memorant , statim ut ovis exclusa sunt, eas rustici in sinum, intra indusium, transferunt, itag. una die ct altera rimcumferentes fovent, ct ori subinde admotas sativa nutricant , quo bene oderinctae ut sunt fere relique animantes hominibus magis memores oe grata nutricios non obliviscuntur. Una tamen adhibenda cautio est, ne in agro pernoctent, id enim si semel at 'iterum fiat, facile ad naturam redeunt, vitae libertatem Mmano contube nio praeferentes. Perdices tres aurei, circa cantherium ex hermoniaca dipthera n scuto viridi sunt
557쪽
Ino ichilaum tonum Notae. Iegimus duos Dracones in suis armis porta ste. Non tamen, ut creditur propter aliquas praescriptas pro prietates , sed pro eo quod pater Dim Uter , qui
Pendragon Gocabatur , habuit magnum corpus longum, cum capite multum parvo , ad simi litudinem Dracon G : qtia de causa Pen-dragon, id est,
Caput Draconis vocabatur. Et hic dictus Rex Λrothurus porta*it effarma paterna, propter habitudi nem corporis patris sui assumpta . J
Intueor aperte Alcmanem in clypeo corusco quatientem draconem versico
Hoc dicit, eo quod Alcmaeon clupeum dracone in signitum ge Eabat rideo enim manifeste, inquit, Alcmaeona Thebanum versicolo rem draconem clypeo tremendo vibrantem. Quare vero draconem , tanquam insigne, clypeo gestabant εAlcmeon p*uia hoc animal usum suum in Auguriis habet; O quia in terra etiam cavernas descendit. Amphiaraus vero vates erat sed stipse etiam subιer terram descenderat Filius autem paternae artis insigne gestare voluit. Hel ideo hoc dicit, qwia a Melampode erat oriundus aiunt autem dracones duos Iolampodis aures perlinxisse , unde ct brutorum animalium vocis intellectum habuisse creditus fuit, haesi ejus Scholiast. Amphiaraus tamen , sit fides Papino, Thebaid. q. c typeo vi tum Pythona coruscat. Vide Aschylum, Euripidem, & eorum Scholiast. Draconum Herois plurimi, inclytiq; Duces pro tessera, omni aevo susceperunt. Posseaquam Apollo, inquit Isidorus, Draconem Pytheum confecit, ipse primus Draconis simulacrum gestavit: deinde Graeci , ct postmodum Romani talia simulacra ad bellum proficiscentes deferre caeperunt. Hercules Draconem scuto gestabat, inquit Hesiodus si modo is auctor sit poematij, quod inscribitur 'Amurata κλεις Longinus dubitare videtur. Vide in eum notas doctissimi Langbanis. In thorace Agamemnonis tres Dracones, teste Homero , conspiciebantur. Interfectorem Lysandri,ensis capulo Draconis iconem gestare refert Plutarchus. Nec desunt nostra aetate familiae, quae in Insignibus gentilitiis effgiem Draconis ge
Draconem aureum, in scuto miridi, iconem esse gentilitiam familiae C Utar i , in Hispania, scribit Petra Sancta. Quae de hisce insignibus habet Julius Chimetius in Epistola Claudii Chimetii libro de Numismate antiquo praefixa, quam ad Alphonium Cardinalem de ia Cis dia scripsit, Hispani eorum insignium
558쪽
non nihil prae se serentia , ideoque quod multis profutura sperabam iconemq: pariter gentilitiam , sine qua nihil horum intelligi possit, adduxi. IN DEXTRA SDULI DECIS I , EA L EALEA, SΤLE ENI
AUREA LILIA I RIA , ah Hugone, e mrtibus Tolosanis oriundo , nomini, Tui instauratore , qui in memorabilipretio de Satido, contra Maurorum Reger, xillum Pruciatum Avenione a Summo Fontifice , benedictum , praetulit , ju-bret ibiti Alphonsis, Lasteri XI 2 Lusitaniae VII. R dm 4 6no cchristi, 13 o. IN SINISTRA PARTE SCUTI AUREA, DUO SUNT PALI DI
RSCTI COCCINEI, quos a Regibus Aragonia , ob praeclare balis gesta, mai- res Tui habent.
ILMO SCUTO ARGENTEO. GARATUS EST DRAco PRAXINCIEY . N RO , SIVE CAVEA EMERGENS, Symbolumfortitudinis, vetussis
ORA SCUTI MINI ITA, OCTO DECUSSIBUS AUREIS IMPRES
SA EST , quas Tui sibi vindicarunt, post celebrem pugnam anni 1227. qua C mitas Bara a Maurorum servit Μte liberata e*, quae quia te S. εAndrea festo contigit, Nobiles plerique vis ores, ruce Apostoli, scutorum suorum limbos exornaverirant. Haec Chimetius.
P g 'Τ h Es effiam quoddam genus Delphinortim Decialiter de Nilo , cum dorso serrato , quod teneros ventres Orocodilorum secat , oe Ac eos interimit. JSunt Delphiκes in Nilo, quorum dorsa coratas habent crissas. Hi de hines crodilos eliciunt ad natandum , demersi Mastu fraudulento teneros ventres subter natantes, secant, ct interi ut . Solinus cap. 32. Salmasius tamen, ex authoritate Plini j, scribit, Delphinos illos qui in Nilo crocodilos interimunt, non esse indigenas Nili, sed e mari immeare, nec quicquam privi habere praeter caeteros delphinos , cum omnibus commune sit gerere cristas dorsuales. Vide Senecam lib.4.Nat. Quaest. Stra. ho quoq; lib. 17. nullum piscem ex mari in Nilum immeare dicit, praeter mugilem& delphinos, metu crocodilorum.
Ibidςm ii'. νε- Et est fomes Forestarum qui portat unim Delphinum aureum de Nilo barbatum in campo
559쪽
Fo est , it a Ia guente cloe , D in te pame l'a beante, ct come tirant a fa su . Gqtior e t D dissereno des sermes du Dauphine α'Auuergne, 9 du Hiennyis. In ean dem sententiam haec habet Ioannes a Bosco. Porro olbonis, inquit, ct Hie ὰ Comitaim eminebant, seu Gr Alrimis oe Mimn J Comes, cognomen Delphini ger has seus si DEI PHINUM piscem Marinum representabat. Si quia Comitatu Arverniae etiam potiebatur, duorum superstitum liberorum prior, Comitatus mi Mnesium bonensum haereditatem assecutus, Delphinum se minen um S AIbo, iasem disit. Fosterior Delphini Arvernici titulum obtinuit. Et cum succedentibris annas inter amborum fratrum Delphinorum posteros, signorum representationesis em teretur ; c dentibim virorum sapientium senu Glida partibus , arcisum fuit iprimogeniti nempe Aionensis ct Viennesio Comitis succesores DELPHINUM VI
M. R EI BRAN HIIS gerere pro sigaeo debere : Alvernici vero post ros, DELPHINUM EXANIMALCM , fCM SUBPALLID IRRAM HIISj iis q/em modum lis sopita est, haec ille. Ulyssem Lycophron
Stesichorm scribit, iri semin chi eo gestace imaginem dc plani : Cui Iustra bur Eutaphorion. Haec TZet Zes, quae e Plutarchi libro. De solertia animalium, accepisse videtur. Ut os porro utum, inquit, insigne habuisse Delphinum etiam Stembris scripsit. Zacynthi narrant causam, ut Critheus te Eatur. Nam Telemachum pue rum in mare profundum de litore prola um Delph ni servarunt, s beuntesque natan do extulerunt, ct pater ut animali gratiam referret , annulo oe scuto Delphinum insculpsit. Libet vero hic nostratium aliquot scuta Delphinis insignita recensere. JAM , de abi , a un Dauphin couched'argent. FITA JAMES, 'aetbur, a in Dauphin couche Targent. FISHFR, largent, au ches degaeules, a vn murem couche d tetent. ROLT, TargeBt. au bend de sabis charge e de trois Dauphins Pargen . BLS RHASSET , de guentes, aucheuron d'hermines, accom P ee de troia Dauphius couche d argent. yAME' de gueulas,a un Dauphin conche d'or.
Pag aQR 'i' E ucios, vidi certos nobiles in armis portare, qui eodem nomine Vocabantur. J
Familia L M RVI de s herlecore in agro WarKicensi pervetusta & equestris, nobilium crebra assinitate decora, quae hodie praedia opima possidet, lociq; praedicti dominium a Richardi primi temporibus ad hunc usq; diem constanter obtinuit quod e tabulis tam publicis quam privatis manifestum fecit V. Cl. Guillelmus Diagdalius in Comitatus ejusdem descriptione, propediem jam in lucem proditura Ires Lucios argenteos, cum crucibus eiusdem metallt, aliis terminatis cruriculta, incerto numero parma impressis fuscuto coccineo praeferebat. Cruces illae, notae sunt minoris natu fratris e gente Luciorum Septentrionalium. Nonnulla
eorum sigilla hic delineanda curavi, nec non alia congenera,quae jam ad manum sunt, de quibus aliquid in his notis vel dixi, vel die tirus sum.