Henrici Paulini Rerum belgicarum historia, Philippo 2. Hispaniarum rege ac Belgarum principe accessit specialis inter Frisios Orientales & Occidentales contentio ubi et de authoris legatione, captivitate & relaxatione

발행: 1663년

분량: 550페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

271쪽

Mum Juvicavi, neque ea perrecta, vel Regis dignitatem, vel Brabantiae incolumitatem obtineri posse statui. Haec enim mea vinluntas, hoc in primis consilium fuit , de quo secundum Deum glorior, Hispanicae inqui- ' citioni esse resistendum,quemadmodum meas actiones omnes docent, neque tamen propterea, ambitiosus fuisse videri post tum,madmodum & supra attigi. Nam

quot annos, ante discessum meum, muneri mihi demandato, rensiactavi, Et cum essem

Caput Concilij. Questorii Regij, quod vin

cant Financiae, quod sane munus, S ad opesCumulandas, & ad multitudinis ordinummsavorem pro vendum plurimum potest, ' istud etiam officium delarendum putavi, propterea quod meam operam, ob quorumdam males artes minimum Regi prolatur in pro videbam. Cum vero: suprema rerum potestas, atque authoritas , per quasdam istas provincias, mihi E nonnullis deserretur, constanter etiam recusavi. Interim ex quo tempors Vocatus, in senatum intravi, nihil reliqui sicci . ad summam haei muneris recte administrandi fidem. ac diligentiam, quo, ad iubditorum commoda quam

amplissim

272쪽

amplissimus redundaret. Constat enim, Regem, ex sel landia, in Hispanias solventem obnixe institisse, ut Regius senator e sem, neque ullas meas excusationes admisisse, Ego vero biennio circiter post, mi madvertens , Regis animum quorundam technis, muratum, multoq; aliter rem geri,

quam discedens mihi erat pollicitus , ab e rursum dimissionem rogavi. Itaque dei ceps rebus in dies magis magisq; novatis, ω concitato populo, tandem & inquisitionis rigor mitigatus, & miles introductus est. cujus quidem militis opera, tunc admodum fuit habita necessaria. Cum vero deinceps reformatae doctrinae libertas, in oppidi, a que castris, ubi antea non fuisset data est,

ea quidem in populosis istis provincijsit,

1 brevi tempore crevit, ut nomen inquisitio- nis odiosum esse caeperit: Qua inquisiti i ne centum millia hominum, eoque amplius, . p rtim vita , Partim patria , sortuniisque privati , miserrime perierunt. Ita-i que inquisitionis invidia , quotidie mygi, tegravescente , plerique magistratus

ad vitandos populi motus , eam publice

exercere non audebant e praesertina

273쪽

RERUM BELGICARUM

sint erepti .Quare constat,inquisitionem omnium horum motuum ac calamitatum causam esse,quod quidem multi prudentes viri, nisi in tempore remedium osterretur, multo ante praeviderunt. Quemadmodum Maria Princeps, anno supra mille quingentos,qui quagesimo, ad Carolum fratrem, Augustat n

Prosecta, mitigationem Inquisitionis, per

Brabantiam atq; Antuerpiam, qui se inquis. . tione subisi noluerant,impetravit. Iam res

Belgicae, Prudentia ac auilioritate Margaribebae Principis, . ac Senatus ordinum mediocriter erant constitutae, Cum Procurator M'

neralis paucorum male fano consilio, se gravissimis quibusque rebus miscendo, & Regi quicquid accideret sinistre, enunciando, m nam perturbationem attulit. Rex enim e Inquisitionis moderatione , edictorumq; l Nato rigore edoctuS,graviter Ostensus fuit. . Quamobrem Margariti, Princeps, Concli

liiimq; Procerum, Montignium ad Regem in Hisipanias, ablegarunt, nunciatum, quo in istata Provincia esui, oratumquς, ut Rex re Petita memoria, veterum erga se meritorum ubditorum Provinciaequq salutem respice-

274쪽

R QUARTUS. -

rum institutionem , aliasq; contra leges pa- trias illatas novitates, praesertim, cum graves

populi motus, quemadm dum in Gallia n per accidisset,impendere viderentur,antiqua ret. Quam ob causam & Nobilitas & A ruerpienses suos eodem legato, miserunt, praeter Paetera quaerentes, a novis istis Episcopis Monasteriorum collegia atq; Abbatias' per Brabantiam , in praejudicium etiam ex xerorum Archiepiscopatuum admodum pre-

ii ac debilitari. Atque haec legatio, in qu m omnium oculi animique intenti erant

. Sperantes, Regis animum mitigatum

H ud non minus quam Gallis 1 sio Reu, religionis libertatem concessum iri, aliquamdiu Belgiam tranquillam tenuit. i Ninue vem mirum est Belgas, ex vicin rum comine ijs Poppilorum , exemploque Gallorum,oesormatam religionem, conscie tiarq; integritatem, ita mavisse , ut ea dei cep, ex animis neque exstirpari , nec Pontia ficia Romana religio, denu' instaurari pose set: Et si Granuellanus, introducendis no-

vis Episcopis, id summis Viribus niteretur. Qui Episcopi, quanquam a quibuSdam re- epti, a plurimis tamen civitatibus, Amu-pi , Minoada, Grouinga, Daveatria, alij . repu lini

275쪽

se. RERUM. BELGICARUM

repudiati fuerunt. Interim ille minim:. cessabat, sed sedulo laborabat, ut per Umb- nistros Regios suos emissarios, quibus' nera publica pro arbitrio distribuebat se norum Regum ac Principum studia, . vorem sibi quaereret. Itaque tandem apud Reginam matrem , & Galliae Regem per dlegatum fratrem impetravit , ut ad Aulis cum Philippi regis Concilium, summamque

- administrationem revocaretur. i AH Π

i tunc manifestum p est quisnam sibi supre-

mam , sipra reges , Authoritatem usurpa- . Trip unde tanquam ex sente, nobis omnia mala promanarunt. Ego vero solicitas, non de* istas novitates deprecari, Cumque non modo nibit proficerem, verum multo magis Brabantiam, ad ipsarum obsequium cogi viderem, ne darem motuum causam, non semel studui, ut modo dictum est, cum regem apud , tum apud Margaritham Prin cipem me Provincia abdicare : praeserrim um, cum Procerum, nobiliumque postulata , tradita ac perscripta essent, de qui- . . bus quidem postulatis multa & diversa gar- riunt Adversarij. t Equidem si ambitiosus

- rissem , Regiamque vellicatam authori Uem, inibi timere studuisi i , neque a

276쪽

LIBER QUARTUS i

Rege seminis precibus contendens, demi petivinem, multo minus, novo ina,

U , meo in munere retentus auctusquei fuissem. Ambitiosi enim moveri loco lo- lant, ne Principi, Provinciam, praecipit1, cupiditate invadant. Iam vero Granueli num, regiam sibi sumpsisse potestatem, mul-,

i' iis patet exemplis, quae nunc recensere nihil: attinet e in quibus tamen illud praetereum

dum non est , quod Margarit, Princepsistebatur, plura sibi de rebus Brabanticis,post dis essum ejus, paucis mentibus innotuisse, quam omni tempore, quo is, in aula coram ad esset, cognovisset. Quid an ullum meae innocentiae argumentum potuit esse illustri, unquam tum cum M argaritham Principem, quorundam temerari, ausibus perturbatam, nutantemque vel per Alpes ua Italiam redire, vel ad Montes Hannoniae proficisci, quo iblorum ambitioni locum daret, qui plus sibi vellent licere quam liceret: Concilio verbis precibusq;instanter retinui,monendo ne sibi, ne Regiae iajestati,ea desertae Provinciae no tam in ureret,neve id dedecus intempestivi,et tantu non perfidiosi timoris, admitteret,quot sibi,sitisq; ad rege ac posteritatis memoriam,

deinceps baud quaqua excusebile effex futuint

277쪽

Tunc enim mihi ambitiosus si suissem, re- rum novandarum perampla senestra aperta, ac potestas suisset. Ego vero etiam a Mar-

garitha' Principe appellatus, ut idoneos MCOrdatos viros, in ordinum senatum , qui ex decreto regis amplificandus erat , legendossiuncuparem, id quoque ad Regem remi

ecie

factiosorum hominum conspirantia studia, ac voluntates, mihi quaesivisse videri posse

mea Provincia', ut Margarithae concilio tua Constat, ad patrio, redire lares, ut alijs dominandi cupidis , cedendo, ipse domi qui eus agerem. Quam vero Brabanti sint amantes libertatis, quanquam studiose suarum lo

confisi, antiquis suorum Principum, Caesa

rum atq; resum 'nus gavisi iunx, Omne, norunt. Ideoque ire , sus nim rerum anxij. tum cum exterorum expectant adventum. Tanta auteni per Cardinalem G canuellanum, quiq;

asseeus . secuta est rerum perturbatio, ex dissensione majoris Senatus , Reghq; concilij α quaestorum , quorum ille quam plurimos

sibi

278쪽

OBER QUARTUS

sibi addictos habet,concitata, ut res deincePSpabi: sedari, vix ac ne vix quidem potuerita Itaque tandem Egmo anus Comes , cum

amplissima legatione in Hispanias ad Regem

ablegatur, qui magna omnium expectatione reversus,spem mitigandae inquisitionis stit

lit. Ad quam rem, Epistopi, Theologi , IM

ristonsulti, ut vocant Canonistae, cujusque ordinis trini, anno supra mille quingentimo

Sexagesimo quinto , legebantur, qui gravideliberatione habita, formulam mitigatae I quisitionis; decernebant. Ea autem formum

Ela ad Regem quidem missa , sed proposita

Populo nunquam suit. Quin potius eodem anno exeunt rex graviter passim edici,ma davit, de novis Episicopis creandis, Concilii

Tridentini decretis, religiose obhervandis, ac severe exequendis, de inquisitiorum tam

politica qu ecclesiastica confirmanda po- testate. Atque haec secunda Princeps causa merito dici potest, eorum motuum qui postea sunt secuti. Cujus quidem rei culpa merito Regi ipsi, ut inquisitionis autori, ac promulgatori tribuenda est, & haud stio, antiemini. Supra dixi me injusta accusari , de populo ac nobilitate adversus regem eoncitatis,idem aliac adstimo. Etsi autem

279쪽

RERUM BELGICARUM

non eo inficias, nobiles ac proceres inventibus Bredae ac Brumilis habitis , hisce doreta, deliberationes iustituisscitamen doceri non Potest, quod ego vel autor vel iustu non Poton otor fuerim, ip rum conspirationis,& motae seditionis: Imo vem motus e , ex rigore Regiorum edictorum , promanasse, plus sotis notum est. Praesertim cum quae superioribus quinquamo , 'quinquagesimo quinto, sexagesimo secundo, cavsimoqui eo, supra mille quingentos annis aliquoties facta & Regia authoritate sint repetita promissa, de Inquisitione mollienda , servata tamen non sunt. Quemadmodum etiam Margaritha Princeps, ipsa in pleno Concilio, jam ante diserte suturum , divinabat. Idem riam sere ad Consaederatorum postulata r spondebat,cum diceret, ad se perseriptam e

larationem istam Regiorum interdictorum, causam fore turbarum, M se catae rebellionis: Imo cum eandem declarationem, quindecim diebus 1 Rege accepisset.. atque legisset, antequam faederati irent in Coneilium,palam dixit sibi istam declarationem haud placere, neque videri, per intardictorum rigorem , vi am fieri ad pacem ac tranquillitatem Provincia. Neque ver6 illa, faederatorum

280쪽

i LIBER QUARTUS. at

3 sorderatorum institutum seditiosum duxit,

propterea quod videret, eos neque aduersus Regem, neq; adversu, communem patriam, .u contumaces niti. Inquisitionis autem a veritatom omnes turbas dare. Quemadmo-

dum & in Germania, & in Gallia,& in Ami glia, & in Schoria, ut non procul exempla 'perantur, accidisse meminimus. Enimureo Oi sateamur necesse est , Regem rigidis istis interdictis,nihil nisi interitum videri velle Provinciar. iis autem , in locis, ubi religio conscientiaeque liberae permittuntur, alta fanε est pax & tranquillitas. Ccrte Germaniae, Primipes alhq; Proceres, quibus non min ri curae, quam regi est tuorum salus, libe tatem religionis, non dedissent, si inde motus es turbas. essent veriti. Qui etiam faed

F. rvorum animuS, quae mens fuerit, patet exi. ipsorum actionibus. Supplices enim apud , regem, Margarithamq; Principem, tum ver- , bis tum scriptis saepenumero institerunt, ii it milibusque votis a que vi atque armis, ve-. ', hementet etiam atque etiam mitigationem, inquisitionis , edictorumq; petiv runt: Seq; cunctorum ordinum Concilio de religione constituenda, iuxta leges patrias, statutaque maiorum, obseruanter subiecerunt : Sum-- S 'inari

SEARCH

MENU NAVIGATION