De metropoli Mediolanensi

31쪽

Andreas Alciatus : quod etiam N. Fonteius seu Fontana Mediolanensi, ex v lumine quodam Saxonico in Germania sumpsit, lunt autem carmina ad sentem S. Barnabae olim Mediolani posita a Ri Protaso veteri episcopo Med. , quae putantur in excidio urbis fracta, & ab nom ' nullis exscripta sunt vero haec.' ,2Hunc fontem tibi dedicat, atque Deo super undis , Consecrat impositam famulus Frotastra aram, i , Γua Ticina silex, fartia porta, beate

, Barnaba, te ligures aduectum nuper in oras, e qudlit hortantem coetus, ct rita Lauantem

, e . stamine victo, , Ut per te tua plebs Lustrali admota sacello, Alciatus sic habet θ eqv entes versus, , uuam facies est alba urbi,quam candida genti, , Tam niueis animu colat intra moenia Chrinum. Fonteius autem schi , Atque haec praecipue colat intra moenia Chri um.. , Vrbs Mediolani ante Italas ingentior urbes.

ii l Hic vero Ens apud Ticinensem porta, eo nomine pie adhuc Mediolani vistur, quod in eo S. Barnabas multos ex M . diolanensibus baptietati erit. j ὐ Ex duobus autem, quae demonstraui-

. C mus ;

32쪽

mus; profana urbis antiqua digni ram&. t Apostolico S. Barnabae olficio ei tributo; iteri fidem vehementer cofirmatur, id quod ali6qui 'sacix, dubium non est; ecclesiastica, Metropo- 'liticaque, ab initio usque Mediolani di- gnitas. non dico, ex dignitate urbisipro- rana,statim consequi ecclesiasticam; quaquam principum virorum opera, & e rum qui possunt concessione, id plerum Ep. 1 . que Consequitur: S. Leo ad Martianum Augustum de Anatolio Constat opes. epii copo agens, qui sedem suam φ diutitas est et regia aliis contra veterum institutum, &Nicena decreta praeferebat; , Habeat, inquit, sicut optamus, Constanti, nopolitana ciuitas gloriam suam; ac pro- , tegente dextera Dei, diuturno clemen, tiar vestrae fruatur imperio. alia tame ra- , tio est rerum sarcularium, alia diuinarii.&Gelasius eadem de re agens in epistola iam memorata ad Dardanos Risimus, autem, V praerogatiuam volunt Acatio l, comparari, quia Episcopus fuerit regiae, ciuitatis . numquid apud Rauenna, apud, Mediolanum, Sirmium, apud Treviros,

33쪽

, multis temporibus non constitit Imperat rore numquid harum urbium sacerdoli' tes ultra me stiram sibimet antiquitus de-

, ' putatam, quippia suis dignitatibus usu

parunt e &c. Licet hoc verum sit; nesarili ramen non potest; Domini prouidelia, R qui suavi quadam ratione, & commoda,il 1ua omnia constitui atque ordinat, in tio plerumque eueniisse; ut ecclesiasticus ii principatus consti tueretur, ubi erat tacularis: & praestantiores euangelii praedicatores, ad pr stantiora quoque mitteretur loca; praeterquam, quod ex omni parte id conuenire nemo non videt, & p

ne esse necessarium . nam neque loca oiae subito adire poterant Apostoli; & quae ' prima essent, ea primo adire,& ad auctoi ritatem firmius,& ad propagationem ex a peditius erat . itaque tum in OrientC, tuti in Occidete videmus,quar Vrbes prouina clarum praecipuae,ve lcapita quaedam fiae A runt; eas ab Apostolis,vel apostolicis vita ris fere institutas; & vel Patri archales, vel Metropolitanas sedes antiquitus est e. costitutas. Antiochiae, Alexandriae,ali

34쪽

rumque , tu in Italia Rauennae, ac Aqu Ieiae exempla sunt in promptu. immo in singulis prouinciis id reperire possent, quibus otium esset, urbes, deinde etiam maiores episcoporum dignitates, Cognostere . Prudentissime igitur idem S. Leo . s.. i' epistola ad S. Anastalium Ep. sine duabio memor, quid de Constantinopolitani Antistitis alioqui temeritate sentiret;

, sic ait: Quibus episcopis cum si es igni

, to communis, non est tamen ordo gene, ratis: quoniam & inter beatis imos Apo, stolos in similitudine honoris fuit quam, iam distretio potestatis: & cum omnia, par et electio, uni tamen datum est, ut, caeteris p emineret. De qua forma Epi, scoportura quoque est orta distinctio: &, magna disipositione prouisiim est, ne oes, sibi omnia vendicarent; sed essent in sina, gulis prouinciis, quorum inter fratres ha, negetur prima sententia; & rursus quida, in maioribus urbibus constituti, sollicitu, dinem se sciperent ampliorem, per qcios, ad una Petri sedem uniuersalis Ecclesiae, Cura conflueret,& nihil usquam a sito ca

35쪽

. 37spite disiideret. ita S. Leo. Quo loco&maiorum urbium in auctoritate Metr politica constituenda habitam esse rationem; & in singulis prouinciis id factum filis ei confirmat: tum duplicem etia Metropolitae auctoritatem tangit; priurae in sacris consultationibus sententiae s&lioris in administratione ecclesiastica solicitudinis, in qua ordinandorum prO- uinciae episcoporum cura, atque auctoritas includitur: . . totam vero rem ad Apin stoli cum institutum referre S.I eo viii tur: cui consentiunt canones ecclesiastiaci,a Gratiano,& aliis allati. Atque singu las prouincias administratione eiusta di ab initio eccleste rectas esse; ita ut &ad Metropolitani auctoritatem Epita pi, & eorum ordinationes, ecclesiaeque

omnes, nubis mcepta, emptaue es. rentur; Veteres canones, quos breuitatis

caussa non describimus, Niceae, Anti chie, Laodices, Sardice, Carthaginis, Taurini, aliique demonstrant . quibus Ima centii Pontificis , aliorumq; Pontificum decreta consentiunt. Ex his omnino de-

Carth. c. 7.

36쪽

Taurin e, mites Apostolum Barnabam Mediola- Innoe. ad num ad Galliam Cilalpinam euangelio Victricum illustrandam venire ; & primam ibi pro in kit,ss. uinciae ecclesiasticae dignitatem institui.

p . 'uinimmoi Metaphrasti crees imus, etias ipse Apostolorum princeps Petrus quandoque Mediolanum vidit. Atque M tropolitanae dignitatis fundamenta ipse

initio etiam ex eo videre Iicet; quod ut apud nonnullas prouinciae ciuitates litteris mandatum est; ipse S. Barnabas M diolano ad eas veniq& ibi quoque Christianos instituit. & non ilum S. Barna

a i bas,sed Anathalon quoq; , & Caius eius

discipuli, &sii ccessores eo Venerum; Ita ut Brixia Anathalon is etiam corpus sibi vendicet. eiusmodi autem ecclesiarum visendarum ossiciti, Metropolitaria qua dam erat administratio,quemadmodum quidem ea rerum initia ferebant: neque enhn siibito christiana res ubique ira co-

stitui poterat, ut episcop' dari posset aut

. , , t L deberet f. Vt potius ab alio episcopo am-

plioris frequentiorisq; loci regenda ec: set: quemadmodum hoc quoque tempore

37쪽

39, pore de plurimis oppidis euenit. a 7 Quae vero ciuitates tunc episcopumi habuerint, dissicile est affirmare i Medio et lanensum quidem Episcoporti a S. Ba

1 l naba continuata series habetur a multisa iam edita: de qua nos alibi latius,sic De r iuuet,acturi sumus. Bi ixtenm Ecclesia aut de hac primo dicamus, quonia ut Coei nomanorum caput,secunda ponenda vi detur post Mediolanensem; episc0possitos nonnullos illius primi saeculi coinmemorat, idem facit Bergomensis, &Ticinensis: plemque vero aliae a tempore fere Constantini Imp. numerant Episcopos suos . sed illis euenit, ut cum primos episcopos primo tribuant taculo,

alijs deinde pluribus si culis caruisse oste , dant: id quod fortasse etiam ob vehemei, tes fidelium perpessiones aliquo spatioli fieri potuit; nisi credibilius videatur,oii dio scriptorum, non sitis plerumq; gr ἱs uium id euenisse; qui ad urbium suarum,l dignitatem pertinere putarent, primosii episcopos antiquissimos habere ita Be gomenses fatentur ducentis annis Epib

38쪽

stopum non habuisse. Brixienses id ta icite demonstrant; cum episeopos tantunumerat quinque ante Philastrium , qui sanctitate floruit circiter annum Domuni tercentesimum octogesimum . Ticianenses quoque ante Crispinum Primit, quem sub Leone Pontifice misse certum est,ut ex epistola Synodica ad ipsu Leonem inferius apparebit, Syrum tantummodo,cum Iuventio, ac Pqmpeio eius

distipulis, seu sociis, & Vrlscenum ponunt. igitur quattuor Epistopos siolum habuerunt annis amplius quadrigentis quinquaginta. quos omnes cum ad prima Ecclesiae tempora, Ticinenses ref run reliquis saeculis ecclesiam Episcopo spoliant. At tempore S. Ambrosii hoc est circiter annum tercentesmum o gesimum episcopum habuit Ecclesa TLcinensis, quem sanctum idem Ambrosi in libris ossiciorum appellat. neq; omnino verisimile est, per ea tempora,qu ibus Ecclesiae paganorum s uitia liberatae floruerunt,urbem aliquam modo no ignobilem episeopo sito caruisse. Neque Pu

39쪽

tet quis Chrispinum secundum Leonis tempore tu i ste: sed primum . nam Epiphanius, Maximius,&Fnodius ante Crispinum alterum Herunt,ut etiam Ticineses scribunt:&ijdem tamen fuere post Leonis tempus. Mihi quidem probabile semper visum est Euentium EpiscopuTicinensem tempore S. Ambrosi filisse: quem Ticinenses dicunt Inuentium, citfacilis sit mutatio: idque ea coniectura quam postea Baronio meo in notationibus martyrologii, & recte probari vidi:& haud merito mea quide sententia deseri: quid enim si aliud statuerant, qui

Ambrosium nuper emendauerantPan necesse est omnino eos redhe emendasse e

coniectura autem haec est: epist olae synodicae S. Ambrosii ad Syricium Pontificem inter alios episcopos stibscripsit Euentius, nullo urbis adscripto nomine; scuti neque aliis. idem nomen Aquil iensi synodo, cui S. Ambrosus interfuitshbscriptum est, adiecto nomine ecci sae, sed corrupto': legitur enim duobus modis, Citiniensis, & T iniensis emenda

40쪽

tores operum S. ymbrosi Cenetensem fecerunt Euentium in ea epistola; argi mento ex su bscriptione Aquileiae syn, di ducto; nam neque in veteri exemplari eorumd em operum Baslicae Ambrosianae nomen Ecclesis Euentio adiectum est, neque arbitror in alijs exemplaribus, quae alibi habentur. Sed ut id non probem,duo praecipue iaciunt: alterum est, quod non video cur Cenetenss episcopus,qui sub Aquileies Metropoli omniano est e oportebat ; Mediolanum ven

rit, ut Mediolanensis Ecclesiae epistolaesu bscra beret: alterum est,quod Cenet erisis epit copi mentionem equidem no 1 uento, nisi post annos ab synodo Aquileiae tercentos in sexta synodo generali. ipsa etiam corrupta verba proximiora videntur Ticinensi nomini,quam Cen tens. Itaque rursius emendandum locuarbitror, in libris tum Ambrosanis, tum epistolarum pontificiarum Romς nuper editarum: ubi alia etiam quaedam nomiana male adiecta puto. Historia quidem

. I dem