장음표시 사용
11쪽
aetati p00tarii, qui e insiliis suis iiii lissi inum c0gn0verat id genus 4008e08. qu0d orat 0rum silia illii est fluant poeta rimi, satiram et ad mediam fere aetatem declamavit . . Stii luit arti rhet0rieae, cita iit 0n iniuria quis satiras ius ad illi am0mnes dixerit declamationes; et ipse e0nsteiiii poeta in Se 0nesse, Sed ad versus pangend0s impelli indignati0ue I, 9 in
Praeterea in saetitanda superi0re sua v0eatur arte critican0n minus quam in inseri0re ima cum granini atteis metricis lue legibus bservandus est eius qui in manibus versatur seriptoris Serm0, respicienda est rati magis minusve expedita ut subtilis examinandus est stilus, utrum Sit angustus, an usus et uber,
perspicienda disp0nendi rati0 quibus de rebus u id attinet ad Iuv nalem egit in Bibbeel ius pri0re parte eius libri, qui inscribitur Her elit u de uiae elites Juv. ubi suit. J-IX et XI Iuvenalis esse statuit, fuit X et XII XVI de elum ut 0ri cuidam deberi coniecit Sed Ribbeckius a in re u0u servavit aequitatem: 0etae sui virtutes quam p0tuit maxime illustravit, declamat0ris auxit peccata et vitia. qua de , est . si placet 'Vellium. N. Jahrb. Phil0l. m. Paddag. J870 p. 222 8.C0nsta, iam iri0ribus satiri. insita 0880 0rum quae jup0steri0ribus vituperavi N. viti0rum semina. 0nsor Melustrigii Vindicias Iuvenalianas. Nec p0t 'st negari suas habere virtutes etiam posteri0re. Satiras id uod i. gr. H metaph0ris dem0nstravit Genther, uber den Gebra uel de Metapher ei ., Witto beri 1878 Beetissime d aestimand Iuvenale poeta iudieavit Iahiatus l868 praes. p. 9 3 Poeta qui certum 0rdinem et deuratam disp0nendi rati0nem e0ntemnit se ea, quae pr0pria r0manae Satirae est libertate sermonem sumiliarem grata neglegentia fundendi vel ingrata negl0gentia abutitur; tum ex rhet0rida disciplina bufuax, ubi opp0rtunum l0cum nactus esse sibi videtur, suem mecumulandi in0u invenit;
denique qui Sententias captat. Restat ut 0neamus. sinimo abs re esse in deseribenda p0etae imagine, 0gn08cere etiam, luatenus imbutus sit litoris quas sequatur lege ad 0re et rerum naturam spectantes,' Conter Maeri librum de serm0ue D. Iunii Iuvenalis, Iauniae 1875.
uirum sit 'rit ae pialium similis au is superior. Et doctrinae sp0eimina ut rh010r Iuv0ualis ira 'b0i ubi eun ilue in rebus autem ad naturam moresque lueti in sentibus 10tus est Suae aetatis. Compares cum versu Hl. 9 ha, e ultra suid ritui si ludus 3 seu qua ' antecedunt et diluuntur et vide is quae disputavimus ad versus VI, 335 s. Patot non misi nee urniis imo proprietat ni poetae at ille
agondum sit, ut exstingu0ndis et dolo dis vitiis ot ri 0ribus summum et pers0ctum ligamus p0etam N0bis suidem id videtur critici esse tal0m eum pr0p0nere qualis si Et ne possumus quidem Verum Si quaerimus, aliter iudiear0 Nam sui cum Gruppi, sacer animum indu eunt ii non insendabunt
sui secti0. Imprimis igitur caveas, ne delendi cau8a insuper
12쪽
ipsis verbis insitani. Nam qua serentes nos i sui lii, do fieri p0Mit, ut Versuum inter se simillimor uni alii se loti si ut alii Sel Vati et comparantes utriusque vorsuum oneris conditionem non fugiet ill08 nocessitat delendi orbis magis suam rationibus dem0nStrata expuncto ess0, quia possunt salva V rsuum ceterord mspecie mitti h0s luamquam ii dona urgunti uti spurii sunt putandi, Servat08 Sse, pila non p0ssunt omitti arctius iis quae circa sunt verbis ualdicati. Selluitur argui nia, plibus ali l leo criti ei ad delendum ad tueant ni . alio loco, 'lia X0rdine versus 80lvi 0n 0ssunt, nihil moveantur. a nullo m0d0 08Se existimari satis magna, sed aut asserenda esse argumenta graVi0ra, aut genuin0 iudicandos esse versus et in textum recipiendos. Cuius rei meminoris olim in iraei audis Iuvenalis versibus, ubi ad Sententia ventum erit.
Werden Lectissime nam deleri versus ut meliorem in statuml0eus redigatur, Vir doctus persuasum habet. Nec Vero satis est dixisse in meli0rem statum, Sed addendum est et iustum quidem statum, qualem ipsum p00tam eum sedisseverisimile est.' ita tu ea Veas, ne Sus pr0 verbio illo, qui diditur bona pelli Hli0ribus. xliunga versus per Se serendos, ut vadat ni viis et inauditus sententiarum ord0. Quem err0rem ut effugianius, id Semper videndum est ut quam diligentissime eum ipsum, quem quis delere in animi hab0t, versum excutiamus: nam facillime fit, ut una eum versut0llatur levis quaedam Sententiae varietas quae si abest ni uita desideratur, quae tamen ubi legitur taxim delectat. Haud
raro autem critici odi uti ad Melelidum et probabilitatis
ipsum versum suspi)ctum accurat ' i' antinare neglexertini. Ad xii Huni in do utilite m0n0ndrini est ut sui sit de pluri-m0 versus ab iuvenalo abiudicandos i sse censuerit, ita umlevissimo ad caussas interliolatii luim unis uiri lidus alii iam m
r periri sed longe Laximum orum i sui in Suspici0nsem vocati Stitit. Versuum numerum servandum Ss0 t in carmina ut ipsius poetae recipiendum. citiorum versuum alii pl0t tractarelii sent ordinentis tu ducat locus m0ndatione Sanandus.
ti Juliiiiii . qui in lilii l. XXVIII 1869 1, 8 pati is de hi cloeo lisputavit defendio osse e iiset vel ba in Diauno Sed quae attuliteX0mpla Sen. Titye t. 453 venenuni tu tiro bibiti ir Flor. l. 8. Plin. XXXIII. 142 nihil valent ii e Martialis oeus X. 49. 4 vis in auro liliuid videtur par esse.
13쪽
igitur quis addid0rii verba, ii uibus honio frugi ,00ta diserte laudetur Sed paueis suid sentiani se hoe b eo x poni uti illii
liceat praemon sero et s. lui 0gunt agi tota hac carnainis parte de ipsius p00iae frugalitu 10. iiiii ex lioe arguitienti Singuli esse diiudieanda torruptuni ut 0in sens 'o et coniectura Sanandunt versutii 48 ipstina sui viti uin in verbis in magn0 lat 're niihi pii leni persuasum si Scholiusta vel 90tius is quem Sequit si Seh0liusta, logit versus nam exhibet haec: Quisquam Erit . . quales vendunt eare maneiparii. Elue 3 ex lemmat iam scholiastae temporibus l0eum e0rrupium luisse deinde patet int0rli relati, uena n0n qu id rare in lecti0nsem istam lemmate xpressam sed erit tum luisse ius, Rem sch0liasta sequitur aetate de Lagni Serv0rum ireti0. Et tantum ali est, ut eiusm0di 0ntentia a tibi tu libet indolo abhorr0at ut optime consentia cum satirae argu in sento laudantis parsimoniam poetae castigantis Hilualium luxuriam. Quae eum ita Sint eumque eae surae rati0ue habita bene e0niunguntur
verba illa c0rrupta cum priore versus parte ii quidem coniicio legondum esse sic magno , t magno clim participio .p0titus eo iuuetum signis ut magno proii 0 Hai 0- k in
i . . in hac mea domo opponitur ricliniis helluonum.
' osr. ii ter aestirae intervallo ubi seri totosi apodosiliet ii ivani sententiam secundat iani vel elident ni uelliit ibi anaph0ram Vel Syndeton ponit veri uni subst omittit hiatii indiit Iet ut brevi praecidam, omnibus modis otteram dat ut ipsa ratio aptuni insistondi tempus lect iri praebeat, et quani saepe nova sent ut in liriniaria ab hoc intervallo in ripiat, hie I. 0eus di det XIV a. v. l0): Talibus instantem mala nequitiae.
14쪽
erat, Versus illos li 2 ipio 80los inutiloni viti0rum enumerati0uem conti risere belle perspicitur, colia 'rere Nodam Vincul cum argumento satirae cumque hac arminis part '.
Id piod fieri diximus v0rsu HL . Nec neglexit 00ta et 'ris locis vinculum illud ostendere. Νam tuum versibus 58-l25 non id agat ut 0seribat periculum civitati Romana malis in tribus Gra0dulorum et intolerabili audacia paratum, Sed pat0iae fr0 0lit. suibus uti audeant illi artibus ut lientes indigenas sellant ipsi in savorem divitum
Veniant unamquam in m brum et artium Hseri litio 130m dirigit ad 0c 0tius satira caput Romae manere Ssum scv0l0 et ad huius partis argum0ntum nam Gra0eis liares n0n sumus et ab iis ubique pellimur . 0nser inue versuum
aa 80-85. horum ego nibu sugiam 80cietatem, illii mihi praeseruntur ubicunque γδ 86-91. adulandi peritissi uti sunt. θ 924. liae eadem licet et ni bis laudare sed illis
creditur.e 93-l03. ine0nstantia divitum se mutabilitati indulgere sciunt, iam hune animi m0tum, iam illum artifici0se simulantes.
bendum luisse h. l. ad imaginem Gra0eulorum accurate exprimendam, qu0m0d0 quibus tu artibus studiiserint Herseia domuum suum in usum e0ns0rr0; sed uno versu et paucis verbis id conse0re u in esse Iuv0ualis eo tondit. Errat ibbeckius. Exp0nitur, qu0m0di iv 0mus magn0rum irrepantis Secreta n0n80lum arripiunt sod i iam ipsi suci aut versibus l09 li 2 versuli 3 seseriptis artibus delaratur nihil illis artibus esseetur080sse Gra0eul0s, nisi ut ipsi timeantur et d0minentur. Pat0t 0uuii versu de his Graeculi rum artibus agi, sed quinque Versibus. Lupus pinatur versibus J00-li enumerari vitia Graecul0rum et ita qui dona, ut magnitin vitium Se illatur maius. Quam viti0rum seriem 1 00de interrumpi versu li 3. Viti0rum enumerati0nem ab h00 0e pr0rsu alienam esse ultra dem0n- StraVimus. Sed tutar videtur L. versu 13 0vum vitium Π0 minari, uri isitatem, qua re urbari rit insem illum uenumerandis vitiis servatum qui magnHm Sequatur maius. Ν0n tamen n0minatur novum vitium, nedum de curi0sitate agatur: Π0 debebat eriticus negligere, qu0d Verbi 8 Scire V ilunt secreta di mus addita sunt verba atque inde timeri, quibus ipsis verbis e0titi uetur caput 0rum qui antecedunt Versuum. Sequitur . t 3 0n esse s0parandum ab iis qui antecedunt, sed praeb0r asyndet0n qu0d dicitur Summativum, tu verus artium verss. 09 al deserit,iarum finis Helai 0tur.
15쪽
0Stendere luis tam exl,08uimus ilitibus Gra0culi artibus 00 perveniant, ut Viscera magnarunt domitum sunt. Qui eum ten0re disputati0nis iam aret e0haerere hunc VerSum ut 0n
in erster inie sanetum nihil est. Dissentiunt inter se defens0res de explicandis verbis Scire v0lunt secreta d0mus Rupertius interpretatus erat l0eum ita: Cum mulieribus quae in d0m sunt, etiam vetulis, rem habent Graeci et qu0cumque m0d in earum sumiliaritatem se insinuant, ut ita resciscant seeret domini et pr0pterea ab eo timeantur. 1 r. 49 s.' Quam enarrati0nem tantum abest ut Hermannia pr0bet, ut 0ntra censeat, salsam Pinggeri 0pini0nem, nihil in088 in V. 12, qu i de secretis e0gitaree0gamur, Xeu8ari 0n 0SS Bi8 ab 00, qui Pinggerum putet
16쪽
- 16 VerSS. Spur. p. 94. 0 H0inrielitiis et Jali ius die nios iniitilem elim esse et langit id uin et in torrunipsere seni sentiarum ordinem. Qu0rum iudidiorum nulliani dignun est, pl0d pHetemNS, nisi id, qui Sententiarum rit in 'in turbare versus dieitur. 0nfiteri 908sumus sine ulla dubitati bile setardari versu exp0nendi pr0gressum. Nam interi0eto versu dummodo singular quido attontion dignum signis detur set sis diatur, ut qui l0gunt
mai0ra esse Hae sequnttir iis quae praegressa sunt, Sentiant,
tantum abest, ut 0ncedamus angusti e versum ut 0ntra ponamus, manifestius huius v0rsus p0ra depingi liatribui superbiam. Nam interp0sito h00 versu utitur poeta, ut eum vi quadam et p0nder exp0nat etiam maior ignominia assidiclisentes 00. quod n0n eadem a placii li0nitur, suam e0, qu0d
vinum illud min0ris u0ta bibere coguntur. Est enim eius, qui quam p0test clarissimo xpliear studet, quantum diserim seu inter duas res intercedat, uti interr0gati0nis figura qua exprimatur, pr nihil ducendum esse id quod m0di dix0rit prae iis, quae dicenda restent, et sacere, ut interr0gationem minus illud ampl0et0ut0m excipiat asyndet0n qu maius c0ntinetur set inauditum. Ita 00 000 00ta utitur inter-r0gati0ne, ut ostendat, quam sevis sit ign0minia min0r vino clientibus assecta comi arata cum e i, qu0d ne eadem aqua
17쪽
e it Iam l57 Larbarus incessiae. dit hunc Agrippa Sorori di toti duobus homisitelliis stretiosior his de fit oti=umrbarus incestae llinills Versus in imi mam red0git Hermarinus tu lib0llo qui in seripi iis si Vindicia Iuvenalianae sp 03. Und0 nini. iiii luit. 0tissimum illum adamantem actum esse diculnus.lii si liraeter alios ita ut 0r0 test in digito uissot 3 At
notissiniunt i um suisso hominis iraeclari li0sssession p00ta 'credamus neceSse est, neque opus est nobis Seire, suo modo
notissimus saetus sit multum vero nostra interest ad mulierumllomanarum morses penitus cognoscend0s audire, setiam pr0tiosii rem um laetum ess 00 quod fuit in digit Boi oui eos: Hius nim possessioni', qua ine 'sta adamantsem ab udostos rati H 0u0 aeceperat, muli fribus istis d0goneribus uotissimus illi anuulus tiam pretiosior vid0batur osse, ut dabat magnum protium annulis ama diguitas ,riorum possessorum. Dein torpici laudis v0rbis iuue dedit olim Agrippa sorori' vidi sis iuerium p. ι T. qui non de duobus viris et duabus sororibu , sed se uno Vir d una sor0ro, Agri lipa minor 'o uota illa Agrilis ad maioris silia libidini sa, li00tam cogitasse
Dolii dolorina uni seriptura ibi lii iri locum facile ui selligitur nam idolis hemistichiis vorsu notissimus t 0ronicos iu digito suetus' additur tantum nori ui eos sui si annulum.
sorvatis disserti extio uitur ipsa Heroni 'ses 90ssession se set notissini una annulum tiam ii setiosi, rem suetum esse id quod optimo suadrat in consilium lux onalis muliorum Romanarum mori' piri string0utis ini
uiti serii set seidia seri de udainante adaiolatione Omni carentpri, babilitate. tum vidi Teustelius et in versione et in conmientario p. 2l5.
li et rotuli uiris, solvi qua stion sena const0ndum nobis esset, sit plis V rum esse argumentum d000ret 0s, cum in dubi id uisendi sint om nos qui seipio interprotundo seque m ladando probari possint sani vorsus. At salsiam esse argum litum sui sero non uissumus, illiu iudi 'enius. uni absent orba qua, sunt onnii a gra l87i, alio seni sentiam studioso opi ram dant, ut gra eo disenui, tam plum dedet 0ri sit, non poss0 omnia gra ei di sero quam sententium optime seipiuntur, orba cum sit tin' se magis nostris nos ire latine , . . cum
ud notassi'. seminum, sui quid sena sit suae montis, rotatum imesso vi'rba ioc sermon 3 ad vocabilium latino eum sit is in suom omn0s hi versus sueti sunt, sermo uillus nisi graHeus, latiuus sermo obit i tangatiar eunti pie prael strua inde a M. 89l 4:i renovo iudignationis impetum, verborum omnia gra est soni sentiam plenius X p isiturus.
Consor si pluoset ad h. l. 0iduorum in ditio uoti Iouisolium qui roeto mihi quid0m videntur iudicasso. VI, 27 . Satirus V VsrSUm 274 In latione Sua atqui GV ctanti u tilian non lux onalis sese Ribbseel ius et Ialmiu pluribus x iudiciis olligondum osse sensu 'runt. Hirili timquidem iuvenitur tu i hiatu At si animadverteris quas in
18쪽
est, qu0d id stur versus Super Vacaneus esse, et tu adbent Versus antee0d0n se in80 lusens sie illimam in unum cons unde dis aeutiat0m, cum olitim coniungatur eum adi 'eii V paratis insultivus ille qui sest .manare' . Sed quis id00 0rsum dolebit qu0d 0J0ius a nullo desideratur, et eorum, inter quos l0gitur, versuum fieri potest e0ncursus M 0min 'ris h. l. Velim 00rum, quae Supra disputavimus p. 8 de versibusaeeurat excutiendis Nam optim versum salse dictum ess00xposuit 'V0id serus defendens iam his v0rbis: Dieser 0rs
atque exspectantibus illam, qui iub0at mariar mod0. Qui dconitingunt Ur Verba quae Sunt paratis in Stati0n sua - Τ). nihil habet ostensionis apud Iuv0nalem qui pleonasm qui dicitur abundat pra080rtim cum . . pl00nasm utitur p00ta ad augendam irrisi inem. Praet0rea frVandam esse eensemtis seripturam illam , uiti Verb0rum conse 'uti0nis ex0mplum apud Iuvenalem ipsum quidem n in inv0nimus, Sed 090rimns
it ei litori in sextu tyliothetae sine illi bio errore Dannia positum est post paratis in adnotatione recte Seripta Sunt Verba.
et est res est publica saltem His intacta mati aggrentur Sacra
muit si ' quast verba se pugnare iniser se in alterii, St. Nec
Vel SUS. Nam primum si deleveris v 0rsus, ex eis tot Asellimenti0nem, qua suitur tot 0rriniat illa ut 00dsentium versuum imago narratio histori eorum in modii in comi sita ad suam
19쪽
facinus eminis ivlpae esse uiui uni Sequi videtur ex his quae disputavimus, inter versus 334 et 337 reis uiri verbuuli iluot ab altera parte ad alteram transitum praebentia. Sed dixerit hi tusse 'sispiam, iumen recte iudicasselleturichium, tui existimaverit versus di χlieli mali. quod
tanten iudicium quam Vanum praVumque sit tu aperto St. In est his versibus Sententia ea, tua more Iuvenalis et atrii a optime illustrentur. Nam recte incusaveris horum versuum p0etam, quem n0 quidem IuVenalem esse ei. semus, hebetati
pud0ris ut 0quentem, quasi hi ri 0ssit seminarum ieeutiue turpitudo aeris privatis, dumm0d, intactu remaneant pulifica.
Nec vero hae vituperati, argumenin in St 0lendoriam VHrsuum, cum quaeratur, n0nne fuerit IuVenalis iusque aequalium, ita perverse iudicare de r0bu ad 0res et naturum pertinentibus.
Nec negabit, qui quidem lectitaverit Iuvenalis satiras, mult08
in iis inveniri l te is quibus prodat hv tu iudicium de honesto valde turbatum et hebetatum. 0nsor si plui et Vl 43 et ea, quae antecedunt e0mparata H 'iurielii adnibiati, ne, qui loco Ribbeckius transp0sitionem saeti II 65 s. et Hulselli notam I, 2 2 s. VI, 33 s. ceti. sq,arebit hos similesque
versus multum c0nserre ad cogn0seeudos Iuvenalis eiusque aequalium m0res. Praeterea sequitur, n0str0 nos iure iudicare, ex hac quidem re argumentum dei nil brum versuum non li0Ssudue uec debuisse Ribbeexium hanc rem summum delendi causam pri serre ad Sat. II, 45 s. l. Septimas satiras Uersum L Consuetudo mali: testi l ivSanabile multos deloxit ahuius is ui ita scripsit iu 'diti0uibus suis: Nam si discedas laque, tenet ambitiosum Scribendi cae00ilies et aegr in e0rde senescit et adu0tavit hahe l85li: 50 ambiti0sum seripsi ambitiosi P. S. m. iluod a c0rrect0r illatum est, p0stquam Gl, quem purium Nili 0 additus est. Ub0rius traetavit iuue l0eum auu0 863 iuscholis B0nuue habitis, quarum particeps actus Secutus limest Lupus p. 34). Bibbeexius versum delendum esse d0cet p. l29 S. Sed etiamsi negari ii iii 0test, id qu0d etiam Herma unus confitetur tu irae sati0ue blandam esse latinii suspicionem,
iam ei accuratius , cum examinanti non eram eam esse
apparebit. Nam primum, qu0d gravissimum est, axea ne dolendi gratia cogaris uinium sue inducas immutare insuper quae sequuntur Vel aut 'cedunt, pra0sertim ubi velut h. l. tc0dicum c0nsensu et sch0li0rum testimonio Hria quaedam t 'adem scriptura tradatur. Deinde versuras praebet ui sententia generalis, e qua versu i ducitur sententia specialis et ad hune ipsum l0cum adaptata. Ergi recte in v. 50 sciret sit p00ta Si discedas ' i. e. si quis discedat, i una tenuic insuetud0,' Vel 0mnes qui discedant, ten0 consuetudo'; 0utra tu versu i 0n 0test ei mi esse de omnibus, Sed
20쪽
Pra0terea uiseni 0l010 v. 5 privatur lux 0nulis singulari quadam et nudaei verboruin figura i lubrin versi leuior 'livis praestare non potuit. Verba dico anulitiosi consu0tudo niali ,
0XΡ0nii non solum poeius t historii os nos 'ra conditio tu titi. s0d etiam causidicos inruum auferre oporae tu uitlim ipsos quidem uberrimos Heuuiarum reditus iactare, Sed Verus tirum
saeultat ' iuni esse tenues ut ne contum is uidem causidici conseri 0 0ssi ut uuius sum si uriga divitius l06 illi. Opp0nuntur igitur verba suae sunt in V. 08 ipsi ilacua
li est ut dieantur menda in ausidici delegi rebus is sis. Additur autem ad Verba illa . ilis magna s0nant', irae die ure causidicos tu reditibus suis , magnis e sentius, si credit0rem qu0m sorte audientem senserint, set incredibil0m in m0dum uultiri os
i si veniat quis, qui mugit0t 0bitum, opita sustucari c00perit illius sibi vendi saeuitatem. Hic , qui v0uit ad dubium grandi eum e0dide ui me quisnam Sit, quaeritur. Aeeuratius have rona tractavit Mad vigilis 0p. acad. I, 79 s. ita dissi reus ipsi is iidem nania magna l0 illuntur, magnus sibi insercedes sibi vi 0lere didunt magna 80uanti sed quand040 dicunt tum praecipue, eum