Annales minorum seu trium ordinum a S. Francisco Institutorum auctore A. R. P. Luca Waddingo Hiberno ... Tomus primus 17

발행: 1734년

분량: 616페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

41쪽

Annales

reperio. Parvo ille tempore potitus est genitrice; obiit enim Nera in juventutis flore , anno vigesiino secundo , trimulo retulo Bernardino ; quam secutus cst conjux post annos tres , pueruli nondum completo sexennio iaIII. Matertera Diana, suscepta in secura, quantum ea ferre potuit aetas , bonis moribus Bernardinum instruebat, praesertim pio in beatam Vir ginem acti tu . Etsi vero instar puerorum quaedam pueriliter ageret , reliquos condiscipulos in seriis superabat, niaxime in Grammaticis institutioni bus , aliisque perdiscendis . In intellectibus etiam manuum suarum ita eum deduxit Dominus , ut in ipsis puerilibus, & qui biisdana rebus fabrilibus, seu manu consciendis, ita omnibus placeret, ut certo sibi persuaderent in seniosum , & ad res magnas fore idoneum . Loca sacra, Sanctorum limin a frequenter invisebat, piis operibus, praesertim eleemosynis, ita sedulo insit stebat, ut pietas ingenium , ingenium aetatem praecurrit e videretur . Acci dit ut pauperi stipem petenti negaret Matertera, causatam uxillum panis in coenam sit pereste. Ad pauperis repulsam dolens puerulus: Demus, inquit, pauperi, quod mihi in ca napraesaretur, potius mihi subtrahi cupio , quam oririo in paupere denegari . Laetabatur valde pia Matertera ad optimam pueri indolem , ec si eciosa virtutum praeludia, coepitque eum ad jejunia Ecclesiastica provocare, quae ultra quam tenelli anni pati viderentur aggressus est,& observavit, maximae Sabbatinum in beatae Virginis reveren

tiam .

ILL Undecim non tredecim , uti habet Surii Legenda ) fictus ann rum, Senas advocatus est a Christoforci & Angelo Albietescitis, Tolli desunt ii,& Philippi I tegulini Germanis fratribus, sub disciplina Christophinri , 5: honestis limae conjugis, Piae nuncupatae, educandus. Hi prole nulla suscepta, Bernardinum, uti filium diligenter Sc siilerter instriixerunt, & humanioribus imbuendum litteris cuidam Honostio praeceptori tradiderunt . In his profecit supra omnes coaetaneos suos, admirante Magistro pueri docilitantem, & virtutes, quibus omnium animos sibi conciliabat. Supervacaneas horas in altaribus domi extruendis& ornandis, aliisque pietatis pridIudiis impendebat; diebus sestivis pi: tutricem ad proximum sancti Augustini Templum libenter comitabatur, & attente divinum eloquium aco

cionante excipiebat. Domum rc versus pueros convocabat, bc tanta venu

state , quae audiebat, pro suo captu repetebat , ut multi p segirent insignem aliquando fore Ecclesiasten. Venit sub hoc tempus Senas Joanne, Spolet anus , moralis vitae , 8c Philos hiae optimus instructor , cui Bernardi nus honestatis ,& doctrinae cupidus , per aliquot annos selerter adhaesit; atque adeo in virtute, & litteris sub eodem profecit, ut ipse Magister palam assereret, neminem e schola sua doctiorem, aut puriorem prodiisse; quippe qui mira facilitate Philosisphiae erudimenta didicerit, εc tanto morum candore illuxerit, ut nihil verbo , nutu , opere praetulerit, quod honestissimam mentem non indicarit. Ad obscena , vel minus honeste prolata verba , n- turbatus erubescebat, nec minorem reputabat injuriam similes coram se essendi seriirones , quam s colapho in sacie caederetur. Hinc sibi cavebant pueri, dc condiscipuli, ne quidquam hujusmodi coram ipso loquerentur, dc dum inania miscebant colloquia, adveniente Bernardino , missa saciebant, dicentes: Em Berna inui aden; hi facessant sermones, transeant in meli

res .

U. Integritatem hanc , 3c pudicitiae candorem Ellicito custodiens studio , insdias timebat inimici, δc maculandae vitae occasiones perhorrescens, severe animadvertebat in eos, qui turpia, qui inhonesta suadebant. Ut

erat

42쪽

Minorum

erat speciosiisurius , R decorus valde, civis quidam haud infimae conditionis inlionestum verbum insusurravit. At ille protinus pugno respondit, S ins seni hominis repulit impudentixin . Post annos multos cum eadem in platea Bernardinus praedicaret, Sc hic civis prae reliquis interesset, ad ignita egregii concionatoris verba , & malefacti memoriam ita corde compunctus est , ut crebris sit spiriis & lacrymarum irriguo , dolorem patenter expresserit. Eodem serme tempore contigit, ut alienigena, nutibus, & verbis impurum animum frequenter indicaret, cujus inselentiam duimcomprimere cuperet Bernardinus , advocatis quibusdam sociis, iteruin tentantem lapidibus excepit, & fugientem insecutus est a Porta Salaria usque ad Pasterulam Utroque hoc fassito tantum apud omnes virtutis, pudiciti , & integritatis Bernardini fama percrebuit, ut nihil illi sugeterere , verum neque Coram eo Proserre , quod honestum , & castum non cllet, quisquam auderet is omnes eum tamquam honestatis speculum , & castitatis exemplar venerabantur neque id mirum , cum convictores , sicii, & Consessarii praestito juramento testati sint, se constanter credidisse immaculatam semper servasse Virginitam uri rem, neque mortalis reatus labe aliquando semctam animam commaculalle;

idque ipse in gravi quadam infirmitate revelavit piae sueminae Tobiae suae consosrinae. UI. Postquam adolevit, relictis humanioribus, & Philosophicis stu- sieris lῖtidiis diis, ad sacros Canones se convertit, in iisque intelligendis triennium a soluit; mox sacris litteris animum applicuit, in quibus evolvendis, enodandisque , tanta capiebatur voluptate , ut reliqua studia nauseam parerent, &fistidium . Hi ne illi continua conversatio & perpetua funiliaritas cum viris religiosiis, εc sacre Scripturae peritis; hinc summa voluptas bibliorum interpretes , & sacros declamatores audiendi . Decimum septimum ubi attigit annum, predictam consbbrinam Tobiam, Dianae amitae filiam, relictam vi- Tobia,Otdῖ-duam viri nobilis Guidonis Bartollit de Ptolomaeis, Tertii ordinis lancti Francisci professam, Bemardino annis triginta seniorem, taminam i ctissimam , pietatis operibus , orationi, jeiunio , cliamcuniis , 8c corporis. maeerandi studio silerter intentam , crebro invisebat, aliarum steminarum abhorrens consortium. Cum hac ei frequens sermo de rebus divinis : nam& illa coelestibus meditationibus assueta , huic in misericordiae exercendix operibus ad laborabat; dc erga peregrinos , pauperes, ergastulis incluses , universia exhibebat caritatis obsequia. Haec illa, quae in Xenodochio S nensi, a Scala nuncupato, mi agna grassante lue , feminis diligenter inse viii. Haec illa, cujus animam in coelum assumi vidit Bernardinus , cum Mediolani die primo quadragesim: raedicaret, & propterea , sermone incompleto , in cellam descendisse fassus est discipulis. Cujus rei periculum facere volens Dux Mediolanensis , secreto misit Senas , qui an ita esset, exploraret , comperitque curser eadem die dc hora, qua Bernardinus dixit, obiisse seliciter. VII. Haec illa, quae Bernardinum prae omnibus consanguineis dilexit, S veluti mater aliquoto tempore enutrivit, magnam probae educationis curam agens, dc proinde numquam patiebatur a se divelli, quin secum duceret in templum, ad divina officia , 8c sacros sermones audiendos, ad Xenodochia, ad carceres, infirmis & egenis ministraturum; summopere cupiens Velut altera Anna Samuelis mater, ipsum immaculatum d sanctuiu custodi-- , dc christiane enutritum , Deo tamdem osserre. Postquam ad pubertatis annos pervenit adolescentulus , nihil Tobiae magis curae, quam Virgini iacis thesaurum illaesum custodire. ; hinc diurna nocturnaeque preces addi

43쪽

. Annales

minum , ut concreditum hune sibi filium , immaculatum & impollutum servaret; hinc frequentes ad Bernardinum sermones de virginitatis excellentia quotidianae exhortationes ad eamdem servandam . Ille sani hum, S siali citi timoris plenum, Tobiae relum perspiciens , subridens aliquando majori angebat cura, veluti j ose innuens, sibi pulchram esse amasiam, c jus amore ardenter tenebatur, addebatque: Pulcherrimam habeo amicam , euac animam deprae data es meam . Et alias: Ibo , inquit, visem diu Iam meam, quam tota anima diligo, neque hac nocte requiescerem , nisi prius spetiosi mam ejus faciem contemplarer . Subdubitans Tobia interrogabat

qua nam Me tua speciosa , έω erea amica, aut ubi habitat Z Cui ille; prae omnibus Senensibus mellis Me en speciosi ma, ct nobili ma , habitatque

iis In B. VIt- metra portam Camouinam . Ducebat haec porta Florentiam, habebatque de-gli φής super depictam pulchram beatae Mariae Virginis in coesum assumptae imaginem , quam bis quotidie mane , & vesperi Bernardinus solebat devota prece salutare. Fluctuabat piastemina: videbat adolestentulum pietatis operibus, jejunio, precibus, sacris audiendis perpetuo addictum, haud exutis

vestibus brevem seninum delibare, noctu numquam exire , prosanos serm nes nusquam miscere, nusquam otiose divagari. Ex alia parte considerans adolestentis formam egregiam , timebat doemonis insidias, carnis fragilit tem , hominis in deteriora propentionem , verebatur ne extra illam portam juvenculam aliquam adamaret, aut blanditiis irretiretur alicujus Monitalis , quod prope erat, Coenobii . . VIII. Inter spemque metumque in varias agitata cO itationes , decrevit semitas Observare Bernardini, & secreto se abscondit loco prope porim , ubi praetereuntem videret, & in quas diverteret aedes exploraret. Vidit vero non alio tetendissse, sed ad ipsam portam nudis genibus, & serventi Oratione salutata VirFinis, quae desupererat, imagine, domum rediisse . Observavit hoc non semel per se , fidamque s iam , cui suos revelavit timores, nihilque aliquando vanum, otiosum , aut quod in pro ni amoris suspicionem adducere potuisset, durehendit, praeter sam tum in Virginem asset tum , & quotidianum istud obsequium. Amota jam omni mali sulpici ne , bc periculi metu, dixit laetabunda adolescent illo: Saepe mihi inculcasite spetiosae metiae amore captum , oro, dic mihi verte, quae sit isa, neque celes me rem istam, aut molesti hoc scrupulo patiaris amplius torqueri. Cui

Bernardinus : uoniam ita jubes religiosissima, ct cari a consobrina , pro

ali, quam tibi debeo ex materno erga me Uectu reperentia , rem omnem

propalabo, quam nuui mortalium indicare proposui . Placuit Deo bonorum omnium auctori , ab ipsis unguiculis ardentem suae Genitricis mihi insulare amorem : hanc semper amavi, in hae spem meam reposui, hane unice ditigo, ubique requiro, toti ue praecordiis videre desidero . Sed cum id in hae vita non liceat, eonfisui saltem ejus umbram , aut peniciuo detineatam speciem extra portam Camolianam, utpote venustam , meo arridentem genio, quotidie bis saltem penerari . Haec illa mea MI amica, spes mea certissima , cujus meritis Bero divisam me aliquando consecuturum gratiam ct misericordiam. Haec audiens Tobia, summo exultavit gaudio, rogavitque ut illum tepere non permitteret amorem , sed novis subjeetis facibus magis a cenderet. Ita secit Bernardinus, quod plane conspicitur in ejus operibus, quibus nihil praeclarius, nihil ardentius scriptum est de Virgine , quippe ea peculiaria attribuit beatae Virgini elogia, quae recentiores Theologi cum laude prosequuntur, Bernardinum secuti antesignanum . Ita etiam in ejus

saetis eluxit; quippe ante, & post datum Minoribus nomen, nihil quod in

44쪽

Minorum. 32

Virginis cederet cultum , praetermisit; nullum serine habuit ad populum sermonem, in quo Mariae laudes non litterinisceret; nullam se e religi sun aedem sitis extruxit Consedalibus, cui Mariae titulum non praeligeret , vel Jesu nomini non assigeret. Ita ipse testatus est publica concione a no Μ ccccxxvir. in die Nativitatis beatae Virginis ex rostris dicens: Senr-

per I cratissimam Virginem dilexi, ct debui; in hae enim serae seras mae

mitatis die, lucem a exi, sero bapti ate renatui sum; eodem dis Dinum hoc beati Francisi Sodalitiam Bur m Jm; rec mense anno, eo dem die solemnibus me votis a Dinxi; redem die primum Rcrificium in a tare Deo exhibui, mimumque ad popuIυ- habri se meis. Testatur beatus Ioannes Capistianus, quoties de beata Uirgine praedicabat, faciem ejus tamquam Seraphin selari fulgore irradiari, & igniri selitam , prout ipse , Nplurimi auditores, praesertim in festivitatibus , conspexit. IX. His adde , in Mariae Virginis obsequium eum voluisse confiatribus

disciplinatorum beatae Mariae Virginis in Xenodochio deis Mala nuncupato ita is h. Misi adscribi; in quam Sodalitatem ii tantum admittebamur, quorum sima into Virginis. gra , & bona apud omnes existimatio . Erat enim domus illa schola virtutum, sanctitatis speculum, &piorum hominum sotrinarium .. Hinc ad reliquas Italiae partes emanarunt piae exercitationes , ec devotionis studia , in sodalitatibus observanda. Hinc prodiit beatus Ioannes Columbinus Jesu, torum institutor , & individuus comes Franciscus Uincentinus, hinc Montis oliveti Congregationis fiundatores; hinc beatus Petronius de Petroniis Ca thusanus ; hinc Andreas de Galleranis virtutis , & pietatis idea; hinc multi Viri sancti , & innumeri religiosi, tamquam ex conserto alveario Ex amina proruperunt. Cum autem serventi Bemardini devotioni domus hujus exercitia, licet pia , licet corpori molesta, non sufficerent , adinveniebat novos modos corporis macerandi, crebro flagellis e funiculis contextis se caedebat,& urtica, ac cilicio carnem asti igebat. Multis annis vestitus dormiebat in scamno , vel tabula, cibus & potus communis quidem , sed parcus erat, inescis delicatis nullum excessum , in vilibus nullam praetulit lingularitatem . Iucundum, hilarem, affabilem se omnibus exhibebat, tristitiam, torpi rem, i 3naviam abhorrebat. Malo animo irasti non novit, candidum, dc verum iermonem semper dilexit; caritatem, & misericordiam erga egenos exhibebat, in agendis prudens & circumspeetus, in conversatione si ilaris, neque ullus crat moerori locus, ubi Bernardinus divini salutaris laetitiam propinabat. X. Saeviente ubique peste , anno iacccc. quo Bonifacius IX. Jubilaeum Mim, Da; si, indixit, confluebant innumeri peregrini ad Xenodochium illud Senense, annum i eo. adeoque crevit inter eos epidemiae morbus , ut ministri aegris inservientes , maxima ex parte obierint, nee esset, qui obloci statorem , & quotidianos morientium cumulos, etsi magna proposita mercede, infirmis vellet inservire. Ita fiebat ut tum vel maxime insigne hoc pauperum , & peregrinorum

refugium necessaria ministrorum opera destitueretur, cum major urgeret necessitas. Ioannes Landaronus Xenodochio praesectus, vir optimus, a pie tate , & caritate commendatissimus, cum omnem posuisset operam his malis

medendis, sed frustra, dum nullus esset qui pestis contagionem non formi daret , impense rogabat Virginem Dei Genitricem, Xenodochii tutelarem, ut in tanta ministrorum inopia suae domui provideret. Infudit illa piam cogitationem Bernardino,vitam pro ipsa in egrotorum obsequium osserendi, &-- pro lucro reputandi, si in domo eius , & inter ministros vitam poneret, quae vitam attulit mundo, eumque genuit, qui pro nobis omnibus se obtulit in

45쪽

11. Febrasar

Humiliter Inseris

holocaustum. Nec diu distulit opere complere, quod τει concepit. Annum tunc agens vigesimum, beatae Virginis se credidit tutelae, & per aliquot hebdomadas ossiciose , & diligenter infirmis ni inistravit. At dum tantae multitudini selus non suffceret, duodecim Religiosos , dc pios convocavit adolescentes amicos, quos piis exhortationibus ad idem excitavit ministerium, & insigne genus Martyrii. Illi praeinissa reatuum consessione, &sumpta sacra synaxi, animas suas Deo devoverunt, & praeeunte virtutis magistro Bemardino , toto epidemiae tempore, omne, etsi vilissimum, molestum, & laboriosum obsequium infirmis praestiterunt, lucri loco ponentes , si in his caritatis officiis vitae cursum abselverent; non aliter, quam illi Presbyteri, & Diaconi Alexandrini, spectatae virtutis in populo: Eos qui in sua Urbe e demia laborabant, nulla fui cura, aut cautione adhibita, sedula inmiserunt, illis infersientes cssidue pro viribus , ob Christi amorem, cum

quibus dere ferunt e vita, eum aliorum mortem in se derivantes, vitam am ferunt. Horum meminit Martyrologium Romanum: mos velut Mur res piorum fides venerari consuevit. Neque immerito, etenim et domus mor

tis, euos propter incredibilem pietatem , robusam Mem , fuscipieba

tur, nihil a Marorns rediare abesse videtur . Horum adolescentum exemplo accesserunt alii, it aut non deficerent domui, in tanto vitae periculo, ministri, neque infirmis opportuna selatia . Intet tot vitae pericula, & corporis labores, ea fuit Dei providentia, ut Bernardinus, cui ministrorum praefectura, & rerum ministrandarum cura commissa, firma potiretur salute , omnibus adesset, omnibus inserviret. Promptus in obsequio, hilaris in ministerio, indefessus in labore , omnibus omnia factus , omnibus compatiens, eum dolente dolebat, cum flente plorabat, cum ridente canebat, universstalem se exhibebat, qualem conseiandis alietis putabat expedire. XI. Lue extincta , domum se recepit, & paulo post gravi repentinaque febri corripitur, in domo nobilis viri Hildebrandini de Mancitis, sibi amore, & familiaritate conjunctissimi . Iacuit menses quatuor p. attentissime serens morbi molestias , plus compatiens nobilibus Matronis ustinae de Misnettis, &Tobiae con brinae, sedulo inservientibus, quam ubi ipsi graves, S diuturnos dolores patienti. Excussa febri, & recuperata valetudine, ad pristina rediit pietatis exercitia , religiosi in Deum cultus, εc continui in

proximos obsequii. Audivit amitam suam Bartholomaeam, Venerabilem matronam , olim nobilis viri Τtali ardi de Ptolomaeis conjugem, prope nonagenariam , caecam , nervis dissolutam , in lectulo perpetuo jacentem, necessaria ope, & ministerio destitui. Statuit ergo ei omnia caritatis, & servitutis officia impendere, & veluti parenti officiose etiam in vilibus , R immundis inservire. In hoc caritatis ministerio annum integrum , & menses aliquot complevit, donec pia matrona natum debitum persolvit. Ad coelos migras se suadent vita religiose transacta , sub Instituto, & regula sim ii Augustini, continua jejunia, perpetuar vigiliae, εc preces, mirae corporis macerationes, erga sanctissimum Iesu nomen inexplicabilis devotio. In ea sunt plerique sententia, ut quemadmodum sanctus Augustinus ad Deum conversus est, precibus, & lacrymis beave Monicae genitricis; ita pia lim foemina longa multorum annorum intercessione impetrarit, ut Bernardinus in via Dei magis proficeret, stabiliusque confirmaretur. Suadebat frequenter ut Monasticum subiret institutum Eremitarum , ' sancti Augustini in religiose Coenobio Lecetano, ' in quo vigebant Fratres, virtute, & pietate venerandi. His exhortationibus illectus, cum religiosis illis patribus libenter & assidue conversabatur quorum mores, A vita laudabilis usilue adeo placebant, ut

46쪽

Μinorum 33

probabiliter conjicerent multi eum suum nomen his daturum, nili ipsius hortatricis amor eum ab ingressit retardaret; firmiter enim secum constituerat , dum illa in humanis ageret, eam non deserere in tanto languore, ab aliis destitutant. Tamdeni hac defuncta , alio Deus vocavit pium adolescentem, uti sub annum Μ CCCC ii. quo divinitus vocatus est ad ordinem Minorum , amplius reseremus.

XII. PecuIiari Dei providentia orta est etiam hoc anno beata Coleta Virgo, resematrix Clarissarum , ut sit cui beatus Bonardinus Fratrum , ita ista eodem tempore Sororum collapsam diseiplinam instauraret . Nata est apud Cor jam , nobile Picardiae, ad dexteram Somonae fluvit, Dic essAmbianensis oppidum, Patre Roberto, Matre Margarita foemina religi sissima . Mirabilem divinae cognitionis gratiam et contulit Spiritus sanctus, Iargitor liberalissimus , idque in aetate tenerrima . Cum enim quadrima esset, praeter communem natum usiam , coepit ita mentem habere ad cognoscendum Deum perpetim elevatam , ut nullus vir prudens aliqua ratione

posset ambigere, divinitus id illi esse inspiratum . Sicut autem de Joanne Baptista Domini Praecursere legimus , eum teneris Qb annis civium fietisse turmas, dc antra petiisse deseris, ita etiam haee ancilla Christi, divinae cognitionis multiplici percepta gratia, in annis puerilibus sugere coepit ludos

omnes la levitates, atque curiositates puellarum, contemnere mundi vani.

tates δc applausius . Etu autem sexus infirmitate prohibente, non sese abdi dit in eremum, attamen in paternis aedibus, quoad ejus fieri potuit, plane se gessit λlitariam et quemdam sibi parvum deligens locum , ab aliis separatum, ubi tamquam in oratorio accurate sese exercebat in piis meditationibus, in timore & amore Dei, ejusque cultu ac famulatu, crebris quosque orationibus devotis, nec unquam ab illo nisi raro, idque compulsa & invita , egrediebatur. XIII. Porro coram seculi hominibus mirum in modum verecunda suit, eisque plane extranea toto vitae suae tempore . Unde quoties aliqua religi nis necessitas, vel alia quaevis causa extra Monasterium , vel si a privata or torta , eam coegit exire, coram quibuslbet etiam privatis petibnis adeo erubescebat, adeo sibi contemptibilis , dc reprehensione digna videbatur,

ut sito ipsius judicio numquam vel dicendo, vel faciendo publice quidpiam boni, tantum se prosectum secisse existimaret, quantum secisses, si secum

permansisset domi apud Deum & Dominum suum . Solebant interdum puellae coetaneae eam invisere , & in eam curam diligentissime incumbere , ut secum eam educerent, sed nihil essicere poterant: immo vero sentiens

illa plerumque in spiritu illas venturas, studiosissime sese occultabat, vel stiblecto , vel alibi, denec cognovisset eas abiisse .XΙU. Erat quidem corpore parva, aetate juvenis , seo grandeva ingenti desiderio persectε diligendi Deum creatorem suum, illunique timendi, illi serviendi fideliter, & sedulo obsequendi, essiciendi ut ab omnibus similiter& cognosteretur , & timeretur, & super omnia amaretur . Erat vita , &conversatione honesta, matura bonis moribus , senseum persecta domitrix ; ita ut sensus plane clauses haberet ad omnia , quae conseientiae purissimae aliquam possent ad serre labem. Conversatio ejus non tam terrena , quam coelestis videbatur , & Angelica potius , quam humana , optime morata ,& religiose composita, nec ulla poterat in ea vel vanitas, veli levitas deprehendi. Omnes ejus cogitationes, dicta , & facta omnia , pura & fideli conseientia eo plane intenta erant, ut pro viribus exequeretur id , quod gratum esset Deo, & proximos aedificaret, & ad pietatem invitaret. Ita Tom. IX' E se-

47쪽

3 Annales

eluitudo .

Patentuin se.

erandis .

fiebat , ut plerique admodum religiosi homines non tomere colligerent , pretio iam virtutis , & gratiae thesaurum in ea latere, quem Deus mitteret in mundum ad exhortandos & exeitandos miseros peccatores, ut vitae in melius commutandae sedulam navarent operam. In eo enim quem diximus, locoselitario continue macerabat, & mortificabat tenerrimum corpusculum s

brie, & parce , ac duriter illud habendo; in duris cubando asseribus; unico contenta, eoque vili operimento,& carnem nudam nodosis stringens chordulis . Fuit vero eleganti corporis fama, venusta facie, S imprimis grata atque amabili tametsi illa semper,dum suit in corpore, ae intus δc foris turpissimam& vilissimam se existimavit. Apparebat in e)us sicie albodo rubore permixta, sed multo tempore id illa ignoravit. Ubi autem id ei indicatum est, valde doluit, oravitque Deum , ut eam pulchritudinem tolleret. Exaudita est a

Domino, & rubedo abscessit: attamen cum torum oculis grata fuit, quam omnes videre , & audire cuperent. Mirabantur autem multi insignes homines tantum corporis decorem cum tam excollenti virtute, in tantilla puella

apparere .XU. Parentes quidem eius valde studiosi pietatis, & operum miserico

diae , cum filiam unicam didicere tam sani t m uucere vitam, atque in ea Pe severare, non mediocriter obstupuere, nec tamen ingrati suere Deo, sed pro tanto beneficio laudes & gratias medullitus egerunti atque illius crebris exhortationibus incitati, uno animo constituerunt diligenter vitare quidquid offenderet Deum, animaeque conservare puritatem, aς do virtute in

virtutem progredi. SingularibWs autem quibusdam ch risnatibus donavit illos Deus. Patri, qui erat natura comis , humanus, atque micabilis, id praestitit, ut posset redigere in gratiam eos, qui inter se dissiderent. Quod ita studiose ille conatus est , ut ubicumque audiret quositam inter se disco dare, aliis omissis, eo se conferret, nec laborem remitteret, d0nec in certam concordiam redegisset. Valde etiam assciebatur ille misericordia erga pauperes, & sceminas a vitae honestate in turpitudinem prolapsas. Ex iis cum quaedam conversae essent meritis & exhortationibus sitae ejus Coletae, unam e suis domibus ultro eis, itemque pauperibus alendis & fovendis tribuit. Porro mater insigni fuit devotione in Deum, illum persectissime timens Mamans , magnae dedita vitae parcimoniae 3 multisque modis sese astiligens δρexcrucians ; atque ut minimum semel in hebdomada, aut saepius consessa peccata sua, accedebat devotissime ad sumendam sacram Eucharistiam. XVI. Ambo autem isti comiter permittebant parvulae filiae Coletae, ut saceret quidquid caelitus ipsi esset inspiranam; sed cum multi, Satana eos i stigante, carperent hoc nomine parentes virginis, dicerentque tantillα puellae id permittendum non esse, pater ejus non semel constanter respondit: Hane mihi persuaseo, Alam meam nihil acturam ., ημρuod bonum μ. Coleta vero isolebat, tam multam 'tri suo ob staturae suae parvitatem exhiberi molestiam . Itaque in perigrinatione quadam orans in templo , inter ali sic dixit: Vis ne Domise Deus semper me maner taru ursoremsiuami finitis precibus confestim sensit aliquid sibi ad corporis magnitudinem accessisse, majoremque rediisse domum , quam Lisset ante susceptam perigrinationem , saeta vero est inde etiam animo robustior; ita ut plane statueret gratiam dire vinitus sbi collatam etiam ad aliorum utilitatem conferre. 'Permisit igitur liberum ad se accessum permultis bonae indolis puellis & virginibus , atque etiam spectatis mulieribus, cum quibus loquebatur de rebus salutaribus , de persectissimo erga nos Dei amore , de profundissima benignissini Salvatoris humilitate, de ineffabili passionis, 3cinortis ejus acerbitate: hortabaturquq

48쪽

Minorum. 3s

138O. ANNO a. ANNO a. RUM ANNO 173. .

eas accurate, & essicaciter servire Deo animis promptis atque devotis, ejus praecepta servare , mortiferas omnes culpas prorsus vitare, fugere Vana mundi gaudia , a carnalibus oblectamentis abhorrere , eaque execrari, Scabominari. Quantus autem ex hujusmodi sermonibus consecutus sit seu, stus , vel inde satis liquet , quod multae virgines & viduae, contemptis facultatibus , Monasticam vitam complexae sunt. Pleraque etiam junctae matrimonio

ad meliorem sese frugem receperunt , in eo statu fideliter , & salubriter sese

deinceps gerentra .

XVII. Virtutes absque humilitate nomen suum tueri non possimi; nec iliquam antitiae coram Deo asserunt dignitatem , si sint humilitate destitutae. Hanc igitur virtutem & altissime habuit in suo corde defixam, & in ejus dictis atque factis per omnem vitam ea reluxit. Nam tametsi ab infantia mirabili fuit conscientiae puritate, attamen semper dum vixit , se coram Deo &hominibus vilem , sordidam ,& abominabilem , etiam quibusvis peccator,hus deteriorem , & sensit, & assirmavit. Cumque interdum fieret apud eam mentio quorumdam immanium flagitiorum, quae tum perpetrata fuerant, illa 'ajebat, nihil ea esse , si cum sitis culpis & peccatis conferrentur, quibus di gne puniendis, nec ipsi possent inferorum cruciatus sussicere. Sentiebatque Propter ejusnodi culpas & desectus suos , indignam se esse vitae Monasticae professione . Interim vero pro Christi amore, qui ineffabili humilitate voluit esse minister noster, valde cupiebat inservire quibusdam religiosis sceminis , Deo pure, & fideliter famulantibus . Atque ea causa , cum adhuc seculari uteretur habitu, ad quoddam abiit Monasterium ejus di sceminarum , ei seque suam obtulit operam & ossicia . Sed Dominus, qui ad stiblimius vitae genus eam elegerat, non permisi eam in ea servitute diu permanere. Nee tamen illud serviendi desiderium hac ratione in ea extinctum est, sed auctum potius: adeo ut cum non ignoraret, divinitus se destinatam esse, sancto Francisco id impetrante, reformandis Monasteriis illius , plane constituerit ob suam , ut putabat, indignitatem & humilitatem , ipsum adire Summum Pontificem, eumque roεare ut Monasteriorum siqncti Francisci reformand

Tum curam susciperet libique suo diplomate potestatem laeeret inserviendi religiosis, atque reformatis virpinibus Clarissis. Et impetravit illa quidem diploma Pontificis , sed longe diversum , quam putarat. In eo namque arpellata, & instituta fuit domina, mater 8cΑbbatissa totius hujus reformationis , tametsi id ipsi ignoraret. At nihilominus illa toto vitae suae spatio se subditam , & ancillam totius ordinis nominavit. XVIII. In litteris quidem suis ita subseribere selebat: Imuitu Ieru

frix, c, indigna oratris . In constitutionibus vero ab se pro accuratiori observatione Monastici canonis collectis, semper se dieit: Sororem Gisiam

parvam, ct antidam,oindignam femuricem Domini mybi , pauperem G Inutilem religiosam ordinis Mnctae Curae ; nee unquam permisit quidquam vel dici, vel seribi, quod in ipsius laudem veI commendationem cederet. n principio enim resermationis Monasteriorum , sive ordinum sancti Fra cisci , in quibusdam precibus , quas pro illa Andebant ad Dominum , tum

Fratres , tum Sorores eam, ut par erat, matrem appellabant. Quod ubi illa percepit, nullo pacto tolerare voluit, sed ut simpliciter Sororis nomine appellaretur, edixit. Inter alios adjutores virtute conspicuos, quos Dominus in Resermationis hujus initio ei adjunxit, fuit etiam Pater venerabilis Henricus de Balma, vir magnae relisionis, & integerrimae vitae. Is cum multa stiret prae caeteris, de occultis eius donis, & charismatibus specialibus , clam ea in scripta redegit, ne oblivione perirent. Sed id ea spiritu Dei re,

Ut se appellariti

ut a

49쪽

veIante non ignorans, nec se laudari sustinens, accitum illum acriter repreliendit, asserens se'plane Fcesse, ὀ existimari debere magnam peccatricem , quovis etiam opprobrio & ignominia dignam . Itaque libellum libi exhiberi jubet, totumque flammis exurit . Inio vero etiam ipsi Deo, multa ei secreta revelare volenti, sic ipse respondit: Damine Dras sufficit mihi te

fiam cognoscere, et peccata mea, eo que abs te veniam istinere.

XIX- Porro totius Instituti Franciscant Minister Generalis stater Guillatinus a Casale , ab ea admonitus , quassiam pro toto illo Desine constitu tiones praxiaras & utiles composilit, utque accuratius servarentur, quasdam Coletae laudes admiseuit Quae licet non modo utiliter, sed etiam necessario adjunistae essent pro totius ominis regimine, illa tamen quoties eas ipsa praesente, recitari oportebat, pro communi omnium Fratrum & Sororum salute , non potuit sine animi multo dolore eas audire, Christum Salvatorem persectis sit me imitari volens; qui cum sanasset leprosum, ait illi: Vide nemini dueris: & alibi, nos ebat D mones loqui, quia Fiebant ipsum esse ori-

sum. Sicut autem ille humanum S: familiarem se praebuit miseris peccatoribus, ita &Colcia, quamvis sit mmc abominaretur peccata omnia in Deum admissa, numquam tamen abominata est peccatores, cujuscuntque illi vel sexus, vel professionis essent; commemorans propter illorum salutem Christum descendille de coelis, seque in eoruin numero reponens. Itaque semper illos in Domino consertabat, humanissime adjuvabat, ingenti benev lentia prosequebatur- Quo fiebat, ut multi peccatis implicati, ad eam fidenter accederent , eique permulta sua immania flagitia referrent, quae

nulli unquam expositerant. Illa vero tam comitereos audiebat, tam essicaciter admonebat, ut & Deum, & peccata sita agnosterent, S ex animo vellent agere poenitentiam, a Diaboli nexibus expediti iaXX. Ubi vero comperit, Summum Pontificem velle ut Abbatilla obiret munus, tametsi initio non habuit Coenobia, &postquam ea habuit, non tamen ita , ut parerat, clausa suere, & multa in eis visebantur Mendicula , quae labendi occasionem pdeberent: his tamen non absterrita, ea sedulitatere industria illud coiqit Abbati si e munus , ut ad Dei gloriam, & ordinis

siti prosectuna omnia pro re succederent, absque coli iusione & perturba iuvie . Interim semper illa ajebat, se nihil unquam secisse boni, sed potius religionis dissipasse bonum. Porro ubicumque emi pGssidere oportuit, sive in Capitulo, ut vocant, sive in Resectorio, rei alibi, tanto corripiebatur timore ac tremore, ac si summus ille coram adesset Judex, cujus & pntsentia se iudicabat indignam, Sc absente illo prorsias non dignam , quae quovis modo aliis praesideret. Semper igitur tam publice, quam privatim ullimum sibi delegit locum ; & cum sela esset , non iere nisi aut fiexis genibus , aut humi residere visa est, tanto perfilsa lacrymaram imbre, ut & cibus, Sc ipsa lacrymis madere viderentur. Aliquoties ob incidentem morbum selebat uti cujusdam Sanctimonialis opera, ad dicendas preces , rarias, & alia quae dam pietatis exercitia ab lumida: sed tum omnibus se inseriorem censens , potius novitiam quamdam sibi adhibebat & smplicem, qum proseisam εο doctam; eamque voluit Ec inchoare divina ossicia, &etiam concludere , se indignam arbitrans, quae id faceret. Prius autem quam Monassicum indue rei habitum, cum multa humilitate conserebat sibi lia in pauperes , variasque suis manibus prestabat egenis eleemosynas. Sedens in paterna domo ad mensam , si audivisset mendicos, surgebat a mensa, porτigebat eis ex optimis cibis perquam familiariter de benigne ; edebatque libenter, dc bi bebat cum eis, ocimi horrore contempto & proculcato. Si adesset opp*tu

nitras

50쪽

nitas, alacriter etiam pedes illis abluebat, tergebat & purgabat ulcera, ma

xime si esset sola cum eis , non dubitans se Christo facere , quidquid illis iseisset. XXI. Fuit vero etiam obedientiae virtus eximia in ea. Nam quemad

modum Apostoli Christum vocantem prompte secuti fuerunt; ita & illa ad primum sancti Spiritus instinctum libenti animo se obtulit ad complei hendam vitam Monasticam . Et primo quidem assumpsit Tertium beati Franci Nis YEret; ordIsci ordinem, includens seipsam ultro in quodam angusto h1bitaculo , quod F Inclusbrium vocant, coniuncto cuidam aedi sacrae, ita ut posset audire Mis sis , & percipere sacratissimum Eucharistiae Sacramentum . Utque comm dius his potiri posset, quidam Francistanus ad eam a Deo missus est, vir bonus, & praeclare eruditus, regulae Monasticae strenuus cultor, quales tunc aut nulli, aut rari erant illis in locis ; quod tunc non haberentur illie Monasteria Minorum bene reHrmata , quemadmodum postea suisse constat. Ille ergo introduxit eam lemni ritu in illud Incluserium, cum prius bene dc diligenter instruxiiset eam de omnibus agendis, multasilue ei adhibuisset

con lationes, & coiisilia saluberrima , optimasque institutiones, quae num quam deinceps ab ejus memoria exciderunt. Huic venerabili vim Dominus revelavit immanes dolores & labores , quos Coleta pro ejus amore & animarum salute reserebat, maxime pro reformando statu Monastico , cui tota vita sua continuis exercitiis valde intenta fuit. Illa vero praedixit in Incluserio obitum hujus viri, qui postea ei quotannis semel apparere solebat, specie elegantissima ,& in multa gloria. XXII. In illo Incluλrici mansit annis quatuor, vixitque in eo Ebrie, μ' in valde duriter & aspere se habens , horrido utens cilicio , tribus catenis ser-' reis stringens corpus tenerum, quae mire cruciabant carnem ejus , humi cubans , capiti supponens pro pulvinari truncum ligneum. Id genus exercitiis adeo edomuit corpus suum, ut ad omnia promptissime spiritui obedire videretur, pravis cupiditatibus plane extinctis & mortificatis. Praeter haec autem certis horis in preces & meditationes incumbebat, officiaque caritatis ,

miseros peccatores exhortando, & e teterrimo vitiorum carcere, Satanaeque laqueis educendo, atque ad Deum reducendo . In omnibus autem exhortationibus suis primo agebat de Dei, & sanctae Ecclesae praeceptis accurate O servandis . Porro etiam ante sesteptum Monasticum habitum , Superiorum

jussa & dictis & factis exequenda declaravit. Quid vero post Monasticae vitae professionem senserit, ex his quas subjicimus, ejus constitutionibus ,

sicile poterit animadverti: Sorores meae, inquit, multum duuenter adde rere debetis, quatenus quandoeumque per Superiores aliquid mandatum ,s

prohibuum fuerit, nullatenus utamini porro pro riosnsu ,seu propria vo- tantate , nec 'o iis consiliis; sed main prompte, di potantarie pro omore Domini nostri Iesu Christi qui permanens Inter nos eun fecit eonformiter ad voluntatem patrii caelesti) debetis obedire, vosue submittere voluntati , o determinationi sesse praesidentis. Nam melior es pro rios sensit, Pernicis p

pruriam volunt tem ac propria con a pro Dei am re relin aere , quam pxi i omnes mandi divitias aequirere, sensu pro rio eum sua voluntate retenti . Nec credo aliquam viam fore latiorem, nee quae facilius dueat in aeteream damnationem , quam sit propria soluntas: nee aliquam ex opposito brevi rem σου vitam sempiteream, quam sponte renuntiare illi. mapropter exhodirer , o moneo vos ob reverentiam Domin/ nsri Iesu Chrim, qui in hac

voce miseria, a mimipis vitae fluae, inue ad finem sue amarissimae, dolo - ς, ct acrisi in m is obedire voluit indesinenter Putri suo, guste r

SEARCH

MENU NAVIGATION