Gabrielis Falloppii medici Mvtinensis Obseruationes anatomicæ :bad Petrvm Mannam, medicum Cremonensem / [Gabriele Falloppio]

발행: 1562년

분량: 379페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

361쪽

eentioribus chirurgis atq; semperat me

eodem nomine appellabuntur. In oculorii cauitate, maiora atomicorii pars, nulla ponit glandula: quida sunt, qui duas addunt, sed neutri placet: Quoniam una tantum manifesta ac perpetua,& satis insignis a me reperit in parte superiore oculi prope angulu exteriorem praeter hanc vero nulla alia adest, quae perpetuo appareat,ita, vi mometi alicuius esse videatur. At in reliquoru brutorii oculo, quae nictari videtur, pcipud in bovino reperitur quaeda alia gladiit a collosa,ac durior in interno angulo collocata, ob lachry mas ibi ut reor minime polita est, sed ratioe illius inebranae, qua nidiat.Nam in dictis animalibus inebrana quaeda latitat interno angulo ungui similis, quaecu cartilaginis, vel corneae tunicae natura sapiat, tenuissima tam est. Haec mouet motu VO-luntario ad angulii extremit,&oculum apertis etia palpebris,operit. De hac Aristo. in secundo de isto Anim.cap. I 2.locutus

est,ut superi dixi, qui circa radice habe emebranam quanda validissime dictae glandulae callosae hqrentem, ad hunc praecipuὸ usum ocredo it dum trahitur cutis ad oppositum angulum tendatur glandosum

istud

362쪽

istud corpus veluti cornu ipsius arcus, statimque remissa cute recurrat, atque ipsam in proprii angulum retrahat. Ducitur autem haec membrana ad oppositum angulum duplici chorda, altera quidem superius, altera vero in serius sub adnata membrana latente, quae a musculo quodam oritur in exteriori angulo coli cato, qui musculus me pro parte illius, totum oculu ad exteriora trahit,recessetur. Sed ut ad re redea praeter dicta glandulam in parte oculi superiore prope angulum extremum collocatum, in humano oculo nullam aliam reperio, quae sensu facile,ac perpetuo percipi possit, ignaue

cognitione habeatur, cui postea in brutis adiungitur illa durior, de qua dixi. In oculoru tunicis parum ab aliis dissentio, atque ijs praecipue, quae no valde magni mometi sunt, quorum primu est membrana κερατου η a Graecis dicta. Quoniano possum ego mihi persuadere, ipsam esse

durioris parte, quae adura cerebri me ninge oritur,cum no solii in subaeantia, sed&crassitie ac figura videam disserre. Quoniam haec cornea per se sola quasi sph ricam aliam cauitatem cocti tuens extollitur extra superficiem durae, di veluti nouum tuberculum

363쪽

berculum emicys 9 quod in viventibus

nomini Dus facile apparet, ita, ut non ob

culum via mersum, sed ob humorem albugineum tantum facta videatur. In ciliari corpore illo, quod inter uti eam tumorem crystallinum ac vitreum intercedit a Diuino Vesalio discrepo . Quia tunica mi ni me est, sed potius nexus aut ligamentum, quo u ea iungitur extremae me branae crystillini ideo non si dicendum tuis mca, Neq; pro tunica numerandii, sed potius pro ligamento, quod nos ciliare vocabimus. In tunica illa, quae ambit crystallinum non placet quorundam opinio, quiasierunt, si eande cum tunica vitrei. Quoniam haec valde solidor est , quiana sit illa

vitrea tunica deindΘ, ipse vis reus humor in auitate etia, in qua latet cristallinus, propriam habet tunica. Qitare cum huic nulla ratione inseruiat, lice la non est ipsi. us tunica, sed crystallino potius adiudicada, atq; λ μ χης δης vocetur, uti ab omnibus anatomicis fit. Verum enimvero tunica, quae vitreum

humore anabit. dein illa cauitate crystallo dicata,&in reliqua totius humoris superfici ea es alio praetermissa. Ocul Omni

dubio addi debet. Et qua uis life no cuiuis is patera

364쪽

patere possit testimonio tamen diligentiorum anatomicorum semper probabitur: hancq tunica uelim connumeres inter illa, quae difficillima ia plures sunt annie-

lapsi a me fuere in ueta, qua posse ex Rusii

sententia vocare αxo ιδῆ , sed locus ille, in quo de tunicis ac humoribus oculorum tractat ita corruptus est, omniaque ita simul confusa ibi leguntur, ut nihil indξ,

quod solidum sit ac distinctu obiici possit:

ideo ne supra arenam aedificium erigere videar,hac dimissa appellatione, vitrei tunicam appellabo. In humoribus aute hoc notaui, quod quavis Vesalius affirmet humorem,si σαλο i iesse utraque in facie depressum, lenitisque formam a Galeno as. sumens exprimere: in parte posteriori ta-ime exacte sph ricus est in humano oculo, in anteriori vero depressus, ita, ut liqc facies parum a plana distet. Super scies autem has necelsario inter se hac ratio e variare, si opticorii campos ingredi liceret, probarem,sed nolicet. auare nuda haec tantiim veritas tibi nunc satisfaciat. In aqueo etialiumore u da adsunt, qua quavis grammatice aliqua ex parte sapiat, a me tamen tua causano termittent. Primu est,quod anatomici asierunt humorem hunc ita

365쪽

tenuem ut aqua esset ego vero semper aliquantisper crassiorem reperi, nisi sorte illud accidit quia refrigerato corpore con crescat. Secundu est,quod Vel alius negat Grscos contulisse hunc humore Oui albo, quo quidem albugineus vocatura recentioribus, quamuis Galenus illud secerit in Io. deus partium capite . his verbis. τοισῶοιιν, in Aetius etia defecit, qui lib. 7.cap. I. dc J.Vocat hunc humorem Oriovatio, neq; unquam ego legi uno excepto introductoriob apud aliquem scriptorem Graecum, vocari humorem hunc δατρε i κ: sed semper apud Galenum reperi, quod

appellatur,aut v I viti λεπτι o ι λεον

smilibus vocibus, quamuis tenuis vocetur humor, id ob relationem ad reliquos humores sit non autem, quia ipse a-queus sit, nec ita tenuis, ut aqua est.

Ascendamus ad superiora , ad caput ipsum,in quo illud primum nota dum est,

quod membrana, quae Ut 'avi a Grscis

dicitur, non solum ossa capitis vestit, sed etia musculos temporalos usq; ad iugalia ossa vocata, quibus in locis valdescrassa est, ac dura: quae quavis ab anatomicis tunica tempora-

366쪽

tempora lues musculorum vocetur: pargia men est perici an ei dictos musculos amplexata,ob maiorem ipsoriam custodiam. Nam si haec esset propria musculorum tunica,eos cunctos usque ad insertionem indueret, neque ab ipsis unquam recederet, quod tamen facit, cum prope os iugale descendit quoniam ibi inter membranam ac musculum utriusque lateris pinguedo aliqua inuenitur,ac spati hi, in quo latitat. Aliud etiam obseruandu est,quod idem pericranium veluti dura cerebri membrana aliquot in partibus capitis potest difficilini tamen in duas partes separari,in alteram, quae cuti haereat, atq; alteram, quae ossi connascatur, utraque tamen Pars unum tantum corpus efficit, quod pericranium est: totumq; ortum ducit et ligamento intercurrente persuturas meq; distinguedu e pericranitia perio stio, quod aliquot nostrorum temporum anatomici faciunt. Quoniam idem penitiis est in capite pericranium quod alibi perio stium: ca ueantq; anatomici,ne aliqua do panniculi carnoli, qui velut chorda a musculis froniis ad nauiculos occipiti j aurium quandoq; percurrit, partem aliquam secent, &pro pericranio accipiat, verumq; pericranium

367쪽

nium pro periostio: nam hoc facilime seri

potest. Quemadmodum autem pericrani.

um ossibus capitis in exteriori superiacie propertostio adest ita etiam internae caluariae superficiei periostium subest membrana cerebri durior dicta, aut saltem exterior ipsius pars Nam dura haec me ninx facilime diuiditur in duas inebranas, qua ru, quae exterior est durior minusque texta, quasi tendo quida latus huic membranae expansus ac connatus videtur qui autem interior, aequalior, atque solidior visitur,ac in ipsa sinus insunt, Vt aperte anatonae indicat. Pro periostio igitur huic ossi inseruit pars dicta exterior ipsus meningis. Quod aute membrana haec duplex quasi sit, maiori ex parte ignorant anatomici. In membrana eadem dura, canales quidam sunt, quorum numerus ab ali, anat micis traditus illi non respondet, quem ego obseruaui. Constituendum autem primo est, de quo genere canaliti loquimur, cum geminum ipsum sit in mel, rana hac. Vnum,per quod currunt vasa veluti arteriae, quae per membranam disseminantur. Alterii, in quod desinunt venae, hocq; genus canalium loco venaru est sangui-

368쪽

nem in se c6tinet,veluti in vena ipsa reco-ditum, Mab hoc vasa quaedam oriunt,qui venae penitus sunt,per cerebrum, aut persuturas ad exteriora distribuendae. De hoc igitur posteriori genere canalium vel ductuum loquor,qui istin λια . vel διηγω σεισipsus me branae vocantur a Galeno: neq; horti numerus integer propositus est,nec ipsa etia consormatio. Nam veteres&recentiorum aliqui asserunt venas per has duplicationes ferri, quod ego nunquam potui videre,quamuis non leue studium adhibuerim in semper vidi venas in has duplicationes desinere , atque cum ipsis iungi tanquam si venae ipse essent vidiq; ductus illos, quos xxxv ou etia vocat Galanus,di seminandos per varias partes ab his duplicatioibus exoriri,veluti a vena aliqua maiori, neque unqua potui Venae tunicam a me ninge duplicata seiungere, meritoq; istud a Natura factu est. cumen in ipsa eandem substantiam ac tellam, quam venae habent, possideat. Quare Busir fuisset tunica venae, aut duplicatio ipsa,cum alterum ex his oportune munus

idem perficere possit. Nam quicquid philosophatur Galenus de securitate illa venarum, ita, .de usu partium capit. . illud

totum

369쪽

totum ob ingenti Decunditatem commetatus est , non quod duplicationes istae,

quas sinus vocant nostrorum temporum anatomici, quatuor tantum ab ipsis numerantur, duae posteriores, tertia media,&quarta per rectum in re cerebrum ac cerebellum tendes:at reliquς oes, lus subbasi cerebri sunt, praetermittuntur. Quare ut horum omnium inutim certum numerum habeas,ita a me describantur. Cum vena iugularis, quae desert sanguinem ad cerebrii, a me superius descripta, peruenerit ad caluariam, vel ad os illud, quod petrosum dictum est,statim ingredit sinum insignem,partim in osse petroso,&partim in additamento lambdoidis

exculptum,ibique desinit in membranam duram, quae totam hanc auitate periostis more vestit. Ab hoc loco aquam a perenni aliquo fonte omnes sinus unius lateris inebranae dictae scaturiunt, atq; ideo a me

cauitas ista, sons trigo snuum semper appellabitur, aqua primus oritur ductus, qui per duplicatam membranam sub basi cerebri, in insculpto canali osse,in additamento ambiloidis veluti lates, sertur ad anteriora usq; ad os illud, in quo est glandula, quodque ego a militudine sellam

370쪽

vocare soleo: ibique eoniungitur eum secundo eiusdem lateris sinu , de quo iam loquar. Ab hoc itaque primo sinu ant quam ad finem perueniat,' aliquando venulae aliquot oriuntur quae per molleminen ingem ibi superpositam dispersa apparent. Ab hoc eodem sontis principio oritur vena,aut canalis quidam, qui ad posteriora labes,perforato osse post illud tuberculum, quo caput cum prima vertebra copulatur,partim desinit in sinu ceruicisa me quarto in loco describendum, partim etiam distribuitur per ceruicem,&copulatur cum venis ibi disseminatis Fons

praeterea ipse duplicationem postqua pri

mas has soboles a se deriuauit,per insculptam sede in osse temporis versus posteriora ascendit, usque ad summum oli is petrosi dorsum, indeque unica, Maliqua logeminae,tresue oriuntur venae,qui peris

turam lambdoiden post mammillare processum erumpentes ad posteriora aurium percutem disseminantur, partesq; ibi collocatas, atq; aliquando cum exterioribus ascendentibus venis coniunguntur. Cum itaque ad summum dorsum ossis petrosi peruenerit fons dictus, tunc angustatur

atque desinit in duos ductus, in secunduscilices

SEARCH

MENU NAVIGATION