Status particularis regiminis s.c. majestatis Ferdinandi 2

321쪽

T I Ic in seper auctarii loco obsera a vandum, Caesaream Malesta tem in literis suis, Electores sacri Romani Imperii Ecclesiasticos

verendissimos, Sa:culares vero Serenissimos nuncupare, eosque omnes , ut & Regentem Lotharingiae

Ducem, titulo Vestrae Dilectionis salutare , ac clausulam, quae m a scriptis & decretis Caesareis sebiungsoler, Ad mandatum, scilicet) b crae Cars area: Majestatis proprium, in ejusmodi litteris omittere. Caeteros taculares Sacri Imperii de facto , seu reales Principes, ut Comitem Palatinum Neoburgicum, Ducem VVirtembergiae, &alios &c. Tuam Dilectionem inscriptis vocat; ibique ponitur inferius praedicta clausula, Ad manda

tum &c. . . . . ' ἔ

Ecclesiasticis Imperii Principi

bus, ut sunt Archiepiscopi, Episcopi,

322쪽

APPENDIX. 29sae nonnulli Abbates & Abbatissae, cum nati non sunt Principes, titulum Tuae Devotionis in literis tribuit, natis vero Principibus Tuae Devotionis &Dilectionis. Notandum vero, quod Caesarea

Majestas nulli Archiepiscopo seu Episcopo Imperii, nisi prius vel Ιnvestituram, vel ad minimum Iredulgentiam aliquam ab eo obtinuerit, titulum Principis tribuat, exceptis iis qui nati sunt Principes. Comitibus Imperii hunc fere in modum scribere solet: Nobilibus nostris ac Sacri Romani Imperii Comitibus ac cidelibus Dilectis &c. Iis scilicet, qui peculiares honoris

praerogativas, seu Decreta Caesarea majoris tituli, consecuti non sunt. Civitatibus Imperii: Honorabilibus nostris, ac Sacri Romani Imperii fidelibus dilectis &c. Nobilibus Imperii: Nostris ac Sacri Romani Imperii fidelibus Dilectis, Circuli Imperii Franconici Equestri-

323쪽

296 APPENDIT.bus ac nobilibus, &c. ac similiter aliis, mutatis mutandis. Eis vero qui

ordinis cujusdam sacriEquites sunt; Reveren8is nostris ac Sacri Roma- . ni Imperii &c. Doctoribus : Honorabili & d .cto, nostro ac Sacri Romani Impe xii fideli dilecto, utriusque juris doctori &c. Eundem fere titulum tria huit eadem Caesarea Majestas D ctoribus Theologiae Euangelicis.

324쪽

DANIELIS EREMITAE,

ITER GERMANICV M.

Sive Epistola ad Camillum Guidium, Equitem ; scripta de legatione Magni Hetruriae Ducis ad Ru-dolph. II. Caesarem Augustum,& aliquot Germaniae Principes& Respublicas,

E mendoso apographo quam potuit . emendatissime expressa.

326쪽

Vperioribus meis causam Germanici itineris& suci cessum Pragam usq; perscripsi. Eo ut venimus, ob . viam nobis tertio ab urbe lapide

Illorisi. Julianus Medices , Magni

Hetruriae Ducis Orator, proceuit, ct non poenitendo amicorum cOmitatu in domum suam deduxit. Iussus statim Legatus domi se claundere, & operiri, donec accersitus sponte Imperatoris eveniat; seu co- suetudine id, seu voluntate Caesa- rum invaluit; quiMajestatis quoque suae interesse putarunt, intemerata cunctatione eorum aditus aperiri.

Grave tamen visum est,& parum ex digni

327쪽

3oo DAN. EREMITAE dignitate Principis nostri; sed tum Exempla aliorum , tum fastigiuintantae Majestatis, facile persuasit voluntario nos carceri condemnare. Iamque dies complures admissionis expectatione consumpti; nec adhuc quisquam aderat, qui ejus nomine evocaret:compertumque, mi nistros, etsi creberrime ad eam rem

ab Oratore Iuliano interpellatos, nihil pnquam de adventu nostro Imperatori significasse; seu naturae ejus, alioquin ab admissionibus alte. nae, supparasitati, seu conducibilius

privatae rei existimantes, aditum reliquis intercludi , dum illi soli aurium Principis potentes , Voluntatem ejus ad propriae utilitatis emo lumenta convertant. Quod ut pro vero exploratum universorum testimonium fuit, consilium agitare de discessu coepimus,&, ne ipso quidem jam Juliano interveniente aut prohibente, ruptis voluntarii carceris vinculis soras ad invisendos amicos

328쪽

ITER GERMAN. 3o Ieos exivimus; publice professi, non convenire, Legatum Magni Hetruriae Ducis menstrua spatia domi desidere, quo incertam admissionem S levem ad Imperatorem aditum Operiatur; tanti non esse gratiam ejus, ut illam imminutione dignitatis suae , & pudenda cunctatione velut emendicare velit; quia quod

sciat ab invito dari , id expectari

non debere. Et amicitiam quoque Caesaris in promiscuo habiturum, cujus sponte oblata pietatis ossicia

spernantur. Haec clam, nec apud Omnes, sed vere elata. Sumebaturl εbtentui, nolle se Cassiaris artatem,& turbis civilibus affecti curas, intempestiva admissione onerare: Satis factum ossicio , quod venerit; quod minus admissus sit, tempori& Cassiari imputandum.Excepit curiosa civitas frequentibus sermonibus con filium nostru ; &, male jam in Principem affecta, nostram quoque causam ad jus suarum rationum

329쪽

rox DAN. ERIMITAE trahebat: Iam non satis, Imperatorem cives suos, suos clientes, aditu prohibuisse s externorum quoque Principum, quorum adventu pondus & gloria Germaniae addatur, contemni. Motae sunt procul dubio& concussae tam inexpectato consilio, & vulgi quoque sermonibus, ministrorum mentes: quorum OscI- tantiam przeterea Excellenti althasar Zuniga, Regius Hispani per

Germaniam Legatus, & alu prἄeterea crebra amicorum interpellatione castigarunt, Quid enim reliquum fore Imperatorio nomini, si Magnus quoque Dux Sabaudiae reia pulsam, post longam & variam expectationem , justissimo disces luvindicaverit ξ quem Italiae Principum, post illios injuriam, Impera toris gratiam ambiturum 3 In illo

uno omnes contemni; cujus tamen contemptus detrimenta non ad istum Caesarem pertinerent. His &similibus factum , ut eodem, quo

330쪽

ItgR GERMAN. 3 3. discessum parabamus, die, summo mane adfuerit, qui ire ad Imperam-rem juberet. Ivimus; & Coloretur, una cu Iuliano. Aliquandiu cum illo morati, & ingenti honore excepti, longa admissionis gratia superioris

cunctationis molestia pensaverunt. . Et nos quoque, quotquot e comit tu nobiscum erant, introductima num ultro protendentis ossiciose osculati sumus ; magna cum admiratione eorum , qui jam a multo tempore tanta in Imperatore con

spectus sui liberalitatem non vide

Aves jam scire, qualem illum , ddquo cultu corporis, habitu, viderimus dotate aliquanto consectior, sed praematura &supra annos caniaties genas &verticeni coibravit. Adspectu satis dedorus, fron te augusta,& ore non invenusto ; oculis lucidis, sed quos hirsuta supercilia pene condant ; Caput quoque jam inclinat, senectae aut naturae vitio. Ma-